Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG} Healing Gabriel

EdwardSheeran
Playback-ster

EdwardSheeran schreef:
Ft. Jarvis
Wij weten, jij niet
Boyxboy, als je daar niet van houdt ben je bij deze gewaarschuwd.

Gabriel Adams ~ 17 jaar ~ Gemolesteerd op 13 jarige leeftijd ~ Getraumatiseerd ~ De rest merk je wel ~ Pic, maar dan veel minder stoer okee yeah cool

EdwardSheeran
Playback-ster

EdwardSheeran schreef:
Gabriel
"Gabriel, wil jij even deze dozen voor mij in de afvalbakken doen buiten?" Angst. Dat was precies wat door mij heen ging toen ik dat laatste woord hoorde. Buiten. Ik keek op van mijn boek op de keukentafel. Mijn moeder keek ook naar mij, 3 dozen in haar handen. Ik schudde mijn hoofd snel. Het werd warm en klam hier. Ik voelde mezelf zweten. "Gabriel, luister naar me. Je moet over dat ongeluk heen zien te komen. Het was 4 jaar geleden. Ze hebben de man gepakt die jou heeft verwond, en hij gaat een hele, hele lange tijd in de gevangenis. Het is goed, lieverd." Zei mijn moeder. Ik ving de pijnlijke blik in haar ogen op. Ik weet hoe graag ze met haar hand door mijn haar wilde gaan, om me te troosten, maar ze wist dat ze dat niet moest doen. Ze wist dat ik zou paniekeren en schreeuwen, huilen. Maar ik overdreef niet. Het waren gewoon de herrinneringen... De gevoelens... Om overal aangeraakt te worden, van onder tot boven, op zo'n gewelddadige manier. De nachtmerries waar ik niet van kon wegrennen.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Evan Christopher Richan ~ 19 jaar ~ Erg behulpzaam ~ Grote knuffelbeer ~ Rest merk je wel ~ Pic moet nog gevonden worden (a)

~~~~~~~~~~
Evan
Sinds vandaag trok ik in in mijn nieuwe huis, helemaal op mijzelf wonend. Het was zo heerlijk, helemaal als je je bedacht dat ik ook al klaar was met uitpakken en ik nog de rest van de dag voor mijzelf had. Ik liep wat door de buurt heen en genoot van het mooie weer. Misschien moest ik maar eens langsgaan bij mijn nieuwe buurtgenoten, wisten ze ook gelijk wie ik was en wist ik wie zij waren. Deze gedachten werden onderbroken toen ik een jongen van mijn leeftijd met zware dozen zag sjouwen. Ze leken haast te zwaar te zijn voor hem, daarom snelde ik naar hem toe. ''Hier, laat mij het maar doen.'' zei ik vriendelijk en nam de dozen over, om ze vervolgens in de afvalbakken te doen die er in de buurt stonden. Voor mij stond een best knappe jongen. Ja, ik viel wel op jongens, en ook meiden, eigenlijk viel ik op persoonlijkheid, maar deze jongen had gelijk mijn aandacht te pakken. Ik stak mijn hand uit en glimlachte vrolijk. ''Aangenaam, ik ben Evan. Ik woon sinds kort hier in de buurt.'' zei ik met een vrolijke stem.

EdwardSheeran
Playback-ster

EdwardSheeran schreef:
Gabriel
Toen ik de voordeur zag kreeg ik meteen het gevoel dat ik flauw ging vallen. Ik leunde met mijn hoofd tegen de muur aan. Ik kan dit niet doen. De enige keren dat ik naar buiten ging was als ik naar school moest. Een sociaal leven had ik niet, en de meeste tijd van de dag zat ik in mijn kamer te schilderen of lag ik te slapen. Ik nam een diepe adem en zorgde ervoor dat de dozen niet uit mijn handen zouden vallen. Waarom waren deze dingen toch zo zwaar? Strompelend ging ik de drempel van de voordeur over en liep richting de afvalbakken. Ik kan dit. Ik kan dit. Ik ka- "Hier, laat mij het maar doen." Van schrik verstijf ik. Als de onbekende persoon de dozen uit mijn handen heeft gehaald zie ik dat de onbekende persoon zijn/haar hand uitsteekt en begin te schreeuwen. Ik kruip in elkaar op de grond en voel al vrij snel iets nats over mijn wang glijden. "Ga weg, ga weg, ga weg, ga weg." fluister ik zachtjes.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Evan
Verstijfd van schrik stond ik met grote ogen naar de jongen voor mij te kijken. Wat was er nou opeens aan de hand?! Al snel komt er een vrouw uit het huis gerend en die weet de jongen mee te krijgen naar binnen. Ik kreeg heel erg veel zin om weg te rennen, maar iets hield me tegen, zeker toen de vrouw nog zei, voordat ze naar binnen ging; ''Wacht even.'' De vrouw kwam na een tijdje weer naar buiten en zuchtte. ''Als je wilt, kun je binnen komen voor wat uitleg en om bij te komen van de schrik.'' zei de vrouw wat uitgeput. Ik knikte en volgde haar naar binnen.
Niet veel later zaten we aan de eettafel, met een kop thee tussen onze handen. ''Het spijt me dat je mijn zoon op die manier mee hebt moeten maken, dat voor de eerste keer. Hij is niet gek, hij heeft wat.... problemen gehad in het verleden. Daarom is hij doodsbang voor aanrakingen. Hierdoor heeft hij geen vrienden. Ik hoop dat je dit begrijpt, hij is gewoon echt heel bang voor alles.'' zei de vrouw. Voor kort dacht ik na. ''Als hij het zelf wilt, kan ik wel een vriend voor hem zijn. Natuurlijk zal ik hem niets aandoen, maar ik laat hem de keuzes maken of hij dingen wilt, zoals vriendschap of gewoon mij spreken. Wat dacht u van dat we elkaar brieven schrijven? Zo maken wij twee kennis, maar hoeft hij mij niet te zien en hoeft hij ook niet bang te zijn.'' stelde ik voor. De vrouw knikte gelijk enthousiast en gaf me een pen en papier, waarna ik direct begon te schrijven.

'Hallo! Gabe, was het toch? Ik ben Evan, Evan Christopher Richan. Het spijt mij van eerder vandaag, ik wist niet dat je er bang voor was. Toch wil ik je beter leren kennen, zonder dat je bang voor iets hoeft te zijn. Vandaar deze brief! Ik hoop dat je mij terug schrijft en dat we elkaar misschien beter kunnen leren kennen. Ik ben trouwens sinds kort hier in de buurt komen wonen, dus lang hoef je niet op antwoord te wachten. Neem alle tijd en hopelijk hoor ik van je!
Groetjes,
Evan.'

EdwardSheeran
Playback-ster

EdwardSheeran schreef:
Gabriel
Als een bang vogeltje zat ik op mijn bed. Een vogeltje dat bang was om aangevallen te worden door een grotere vogel. Bang om door hem aangevallen te worden. Herinneringen kwamen terug als foto's in mijn hoofd. Het deed pijn. Pijn in mijn hart. Pijn in mijn hoofd. Overal. De tranen begonnen te rollen. Harder en harder. Totdat ik het niet meer aankon. Ik begon te schreeuwen. Ik wist zeker dat de hele buurt het zou kunnen horen maar dat maakte me vrij weinig uit. Ze wisten toch al dat ik gek was. Gek. Dat was alles dat ik was. Niet normaal nee, gek. Zelfs mijn eigen moeder dacht het, terwijl zij als één van de enige wist wat er was gebeurd. Ik was ondertussen in een hoekje van mijn kamer gekropen, zachtjes aan het snikken. Na een tijdje hoorde ik de voordeur dicht gaan. Was er bezoek? Was mijn moeder weggegaan?
Mijn deur ging langzaam open. "Mam?" vroeg ik zachtjes. "Hey lieverd." antwoordde mijn moeder met een geruststellende toon. Ik zuchtte opgelucht en keek langzaam op. "Ik heb het de jongen uitgelegd. Nee, niet het hele verhaal. Alleen dat je wat problemen hebt gehad in het verleden en dat je hierdoor doodsbang bent voor aanrakingen. Hij wilt graag vrienden met je worden. Op jullie eigen manier. Hij bood aan briefjes naar elkaar te schrijven om elkaar zo beter te leren kennen en alle keuzes aan jou over te laten." vertelde ze. "Gabriel Adams, denk hier alsjeblieft heel goed over na. Hij lijkt me echt een goede jongen." Ze gaf me een briefje, waarschijnlijk het briefje dat de jongen heeft geschreven. Mijn moeder verliet de kamer en ik las het briefje. Ik was verward, en verbaast. Waarom zou hij dat allemaal willen? Aangezien mijn moeder er zo erg op had aangedrongen, besloot ik hem terug te schrijven.

'Hallo Evan Christopher Richan.
Mijn naam is Gabriel Adams. Ik heb een vraag voor je. Waarom? Waarom wil je me beter leren kennen? Waarom spijt het je? Waarom hoop je dat ik je terug schrijf? Waarom wil je wat van mij horen?
Groet,
Gabriel Adams.'

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Evan
Net toen ik naar de keuken wilde lopen voor een lekkere warme beker thee, klepperde mijn brievenbus. Direct kwam er een glimlach op mijn mond te staan. Het zou waarschijnlijk een kort briefje zijn, hij was vast nog heel onzeker en wist niet wat hij hiermee aanmoest. Nadat de waterkoker stond te pruttelen, pakte ik het briefje op en las het zorgvuldig door. Het duurde even voordat ik er een antwoord op had kunnen bedenken; het moest namelijk wel een goed en geruststellend antwoord zijn.
Met mijn thee vlak voor me op de tafel begon ik met de brief te schrijven.

'Hallo Gabriel,
Al die vragen, al die antwoorden. Ik wil je graag beter leren kennen, omdat je me een aardige jongen lijkt waar ik wel mee op zou kunnen schieten. Ook kan iedereen wel een vriend gebruiken, toch? En waarom het mij spijt is vrij simpel: Ik wil niemand ooit angst of verdriet brengen, zeker niet na ik zag wat het allemaal met je deed. Dat gaf mij ook een heel erg naar gevoel, maar ik kan me voorstellen at het voor jou echt vreselijk was.
Oh, en ik hoop dat je terug schrijft, vanwege de reden die ik al eerder heb genoemd. Je lijkt me echt een geweldig iemand om mee om te gaan, zodra ik je maar wat beter leer kennen.

Ik hoop echt dat je nog verder wil gaan met het schrijven van deze brieven naar elkaar.

Groetjes,
Evan.'

EdwardSheeran
Playback-ster

EdwardSheeran schreef:
Gabriel
Nadat ik een rustig muziekje had opgezet, was ik begonnen met schilderen. Mijn schilderijen waren anders dan wat je zou verwachten van schilderijen. Ze hadden donkere kleuren en vaak kon je er weinig in zijn. Meestal hebben schilderijen iets artistieks in zich, maar die van mij niet. Zo af en toe kon je er wel wat in zien, maar dan was het nog steeds donker en mysterieus. Ik hoorde een zacht geklop op mijn deur en wachtte totdat er iemand binnen zou komen. "Gabriel." hoorde ik mijn moeder zeggen, waardoor ik mijn hoofd haar kant op boog. "Er zat een briefje voor je in de post, van Evan." Ik pakte het briefje van haar aan en legde het op mijn bureautje neer, waarna ik weer verder ging met schilderen en mijn moeder de kamer verliet. Niet veel later zat ik op mijn bed met het briefje van Evan in mijn handen. Het was een heel aardig briefje, daardoor voelde ik mij verplicht te antwoorden.

'Hallo Evan,
Er is niet veel van mij dat interessant zou zijn voor jou om te weten, dus daarom een paar vragen voor jou. Hoe oud ben je? Waarom ben je hier komen wonen? Waar ga je naar school?

Groet,
Gabriel Adams.'

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Evan
Ik deed me goed aan een rustige wandeling door het nabijgelegen park. Het was mooi en schoon en liet me alle gebeurtenissen rustig verwerken. De avond begon al te vallen en toch bleef ik nog even wat langer rondhangen, vanwege al die natuuromme heen. Ik kwam uit grote steden en was gewend aan stenen en beton. Langzaam wandelde ik naar huis en ging uiteindelijk naar binnen, waar een brief van Gabriel op me lag te wachten. Als eerste hing ik mijn jas op en deed mijn schoenen uit. Alweer ging ik aan de eettafel zitten en zag dat ik mijn thee was vergeten. Grinnikend schudde ik mijn hoofd, ik zou later wel nieuwe zetten.

'Hallo Gabriel,

Alles dat jij wil vertellen, vind ik interessant, laat ik je daarvan verzekeren.
momenteel ben ik 19 jaar oud, net sinds een maand of 3. Ik ben hier komen wonen, omdat ik verlangde naar meer groen om me heen, aangezien ik ben opgegroeid in de steden en een groot gedeelte van de tijd stenen en beton om mij heen zag. Ook ben ik hierheen gekomen voor mijn studie, het was namelijk dichterbij. Ik studeer als game vormgever en volg extra lessen in Kunstklassen. Het geeft mij een beter inzicht in bepaalde objecten en dat kan ik dan weer toepassen in mijn werkelijke studie.

Zou je het wellicht fijner vinden om te emailen? Dit bespaart papier en jouw moeder een aantal tripjes heen en weer.

Hier is mijn email:
[email protected]
(A/N: randok verzonnen xD)

Groetjes,
Evan.'

Na deze brief afgeleverd te hebben, ging ik mij klaar maken voor de nacht. Ik sliep dan niet direct, ik had een week extra vrij, maar ik vond het fijn om met thee en al in bed een boek te lezen.

EdwardSheeran
Playback-ster

EdwardSheeran schreef:
Gabriel
Stilletjes zat ik op mijn bed een boek te lezen. Na een tijdje hoorde ik mijn deur opengaan en liep mijn moeder naar binnen. Ze had een kopje thee in haar handen met een schaaltje fruit en onder het schaaltje zag ik een envelopje zitten. Waarschijnlijk was dat een briefje van Evan. Voorzichtig pakte ik het kopje thee van haar aan en ze zette het schaaltje met fruit op het kleine tafeltje dat naast mijn bed staat. Niet veel later gaf mijn moeder mij het envelopje en ging ze op het hoekje van mijn bed zitten. "Gabe, ik vind het zo goed van je dat je nu met Evan praat. Ook al is het niet op de meest normale manier, ik ben zo trots op je!" zei mijn moeder waardoor ik begon te glimlachen. Ze verliet al snel weer mijn kamer en ik opende het briefje.

'Hallo Evan,

Ik ben het, Gabriel. Dit is mijn e-mailadres. Je studie klinkt leuk, en interessant. Ik ben zelf 17 jaar, ik hoop eigenlijk dat je dat leeftijdsverschil niet heel erg vindt?

Ik hoor het nog wel van je.

Groetjes,
Gabriel Adams.'

Ik drukte op het verzend knopje op mijn laptop en sluitte mijn laptop daarna af. Niet veel later was ik in een onrustige slaap gevallen.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Evan
Een van mijn vrienden had mij uitgenodigd voor een Skypegesprek. Hij woonde in Amerika, dus het was geen wonder dat hij er zo laat nog om vroeg. Desondanks ging ik erop in en we hadden een tijd lang gepraat en gelachen. Uiteindelijk was ik moe en zag ik dat ik een email had ontvangen, hoogstwaarschijnlijk van Gabriel. Ik zei gedag en sloot af, waarna ik de mail opende. Ik moest glimlachen toen ik merkte dat Gabriel's schrijfwijze iets veranderd was. Hij was wat opener, relaxter tegenover mij. Het liep in ieder geval een stuk soepeler dan eerst.

'Hallo Gabriel,

Als je wilt, kan ik je wel wat werk van mijn studie (en van de kunstklassen) laten zien? Heb jij misschien een bepaalde studie die je volgt, of iets dat je heel graag zou willen doen?
Oh, en het leeftijdsverschil vind ik totaal niet erg. Zo groot is het verschil niet en bovendien, als ik iemand al op het eerste oog aardig vind, maakt mij het leeftijdsverschil helemaal niet uit. Het gaat dan meer om de persoonlijkheid dan om de leeftijd, zeg ik altijd dan maar.

Slaap lekker, voor zo of nu.

Groetjes,
Evan.'

EdwardSheeran
Playback-ster

EdwardSheeran schreef:
Gabriel
'Hallo Evan,

Ik zou het leuk vinden als je iets kan laten zien, maar als het te veel moeite kost hoeft het niet. Ik wil later graag iets met kunst doen, of schilder worden. Alhoewel ik daar niet zo goed in ben dus dat zal waarschijnlijk niets worden. Fijn dat je zo denkt over het leeftijdsverschil. Als je ooit toch besluit van mening te veranderen, vertel het me dan eerlijk.

Groetjes,
Gabriel.

~
Geen inspiratie enzo :/ But hey, I'm back! (:

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld