Dauntless schreef:
"Vraag maar aan Sanne" antwoordde Camille en knikte in haar richting, aangezien ze deze vraag nog maar een paar minuten eerder ook had beantwoord. De laatste van wie ze afscheid nam was Gabriël, eigenlijk wel een beetje haar favoriete lid van het gezin. Hij was negentien en met die leeftijd ook de oudste. "Beloof me dat je niet beter wordt in schermen, als je terugkomt wil ik nog altijd van je kunnen winnen." zei hij plagerig.
"Gabe je weet hopelijk dat ik altijd al beter ben geweest dan jij." plaagde ze terug. Hij lachte. "Ik denk wel dat ze je snel gaan mogen op die nieuwe school."
"Hopelijk" zei ze schouderophalend en gaf hem nog een laatste knuffel.
"Ok tijd om te gaan." zei hun vader en Camille ging bij Anna, Sanne en Joachim staan.
Ook Joachim nam afscheid van iedereen. Hij had vooral een goede band met de andere bediendes aangezien hij vaak met hen moest samenwerken. Hij hield niet zo van afscheid nemen dat deed hem denken aan vroeger. Hoe hij zijn familie had moeten verlaten. Hij had nooit de tijd gehad om afscheid van hen te nemen en hierdoor werd hij er weer aan herinnerd, maar hij hield zich sterk. Toen het tijd was om te gaan voegde hij zich bij de rest, Anna's koffers stevig in zijn handen.