Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

16 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Orpg with silhouette

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
Naam: Snowdancer/Abella
Uiterlijk:Fantasy-fantasy-37617476-500-375.jpg
innerlijk:Ze is geboren in het prachtige bos met alle prachtige en elegante dieren om zich heen. Toen ze 15 jaar werd heeft ze besloten dat ze alles zou doen om dit prachtige bos te beschermen haar leven is het waard om te sterven als ze dit niet kan beschermen. Nu kiest ze een mens uit om te komen kijken hoe mooi het is. En dat ze het moeten beschermen hoe dan ook.
Kracht Ijs en Natuur

Ik begin wel.

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Naam: Charlotte Murray
Uiterlijk:

Leeftijd: 17
Innerlijk: Houd enorm veel van mensen en dieren en wilt ze dan ook met alles wat zij in haar heeft te helpen. Is bijna altijd optimistisch, al kan ze soms van die momenten hebben dat ze het niet is. Haar ouders zijn meestal niet thuis, waardoor ze alleen thuis is na school. Daarom blijft ze soms langer op school om bijvoorbeeld met haar vriendinnen te kletsen.

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
Vandaag is het zover ik ga iemand uitkiezen die hierheen gaat komen, 'maar wat nou als ze niet goed is en ons verraad?' ' Pff stomme gedachte je kracht zal je helpen.' Nerveus loop ik heen en weer wachtend tot de eenhoorn bij mij komt voor te zeggen dat ik mag gaan. 'Laat ik maar gaan dansen en mezelf een beetje ontspannen.' Ik loop naar het meer en loop het water op, het water onder me bevriest en ik begin sierlijk te dansen. Ik vergeet alles om me heen en dans en danspas na een uur merk ik pas hoe laat het is, ' O nee ik moet gaan snel,' ik ren van het ijs af en ga terug mijn boom in. Al snel komt de eenhoorn aanrennen met de boodschap: 'Het is zover...'

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Ik glimlach lichtjes en staar in de verte. Ik vind het fijn om te zien hoe dieren en mensen met elkaar omgaan. Nou, de meeste. Het geeft mij zo'n gelukkig gevoel om te zien hoe de mensen lachen en hoe de vogel wegvliegen met elkaar. Dieren vind ik een van de beste dingen in de wereld. Ze laten me glimlachen. Ze laten we vrolijk voelen.
Na een tijdje naar de dieren gestaard te hebben, besluit ik om weer naar huis toe te lopen. Ik sta op en kijk nog even naar een paar vogels die wegvliegen, waarna ik weer terug kijk en richting huis loop.

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
Nieuw plaatje srry
______________________

Ik kijk omlaag en knik naar hem hij knikt terug en galopeerdt weg, ' het is zover zij of hij heeft zo toegang tot het bos' ik loop naar de "rivier der heiligen" en laat er een klein drupje kracht in vallen " Vertel mij wie wordt het wie heeft zo toegang tot deze rijkdom?" Ik zie een beeld een prachtig meisje met bruin haar en een beetje bleke huid. ' Zij word hier naartoe gedreven jij zult niets hoeven te doen, ik knik en loop weg ga terug in mijn boom zitten en wacht.

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Zodra ik voor de deur van mijn huis sta, doe ik de deur open en stap ik naar binnen. Ik plof op de bank en staar voor me uit, terwijl ik na denk hoe ik me minder kan vervelen. Dat is juist een van de nadelen als je ouders er bijna niet zijn. Je bent 's ochtends alleen,'s middags, en soms ook 's avonds. Ook maak ik meestal zelf mijn avondeten. Behalve in het weekend, dan is mijn moeder namelijk altijd thuis. Mijn vader komt meestal namelijk heel laat thuis en moet de volgende ochtend vroeg op zijn werk zijn. Daarom zie ik hem eigenlijk nooit. Behalve in de vakanties en op zondag.
Opeens word ik verbroken in mijn gedachte door het geluid van buiten. Even blijf ik stil en begin ik te luisteren, maar hoor niks. Ik haal mijn schouders op en denk even verder. Eigenlijk vind ik het best jammer.
Opeens hoor ik hetzelfde geluid van buiten. Ik besluit om te gaan kijken en loop naar buiten. Ik kijk om me heen en op het eerste gezicht zie ik niks, maar als ik wat beter kijk, valt me wel wat op. Langzaam loop ik er naar toe. Ik zie een briefje liggen en begin het te lezen.

'Jij bent uitgekozen om ons prachtige bos te beschermen'

Meer staat er niet op. "Eh" Ik begin te twijfelen of ik moet gaan. Ik staar naar voren en denk na. Het is anders wel heel saai thuis. Er is toch niemand, dus niemand kan ook vragen waar ik ben geweest, of waar ik naar toe ga.
Uiteindelijk besluit ik om te gaan.

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
'Waar blijft ze nou zou het aangekomen zijn?, Zou ze onderweg zijn?' Er schieten allemaal gedachten en vragen in mijn hoofd. Stilletjes zit ik in mijn boom, "krak" Hey de boom een tak ik klim omhoog en ik zie een tak die helemaal af gebroken is. Met mijn kracht heel ik de boom, ik hoor weer wt kraken maar geen boom. Met mijn behendigheid duik ik de struiken in en wacht daar tot het over is. Ik kijk naar boven en het blijkt dat het gewoon een eenhoorn was "Hey je liet me schrikken" 'sorry maar ze is er'

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Ik kijk naar links, recht,boven en naar beneden. Zo nieuwsgierig ben ik. Waar zal ik naar toe gaan? Is het echt waar?
Na een tijdje kom ik aan en blijf ik even stil staan. Het is echt een prachtig bos. Ik kijk om me heen overal zie ik eenhoorns, elfen en nog veel meer.
Ik loop door en blijf om me heen kijken. Een grote glimlach verschijnt op mijn gezicht. Zelfs de lucht is hier mooier.

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
Ik zie het meisje ik verstop me snel en ik verander me in een deel van de boom, wat eenhoorns deinzen terug en zijn een beetje geschrokken. "Rustig maar kleine" zeg ik en ik sta op en ik aai haar over haar snuitje "ga maar terug naar mama." Ze galoppeert weg en ik kijk haar achterna snel verander mezelf weer in een hoop blaadjs en ik ren weg. Ik ren naar de waterval de enige plek waar ik echt tot rust kan komen ik ga op de rand van de rosten zitten en luister naar het prachtige geluid van het water.

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Ik zie iedereen naar me staren en voel me een beetje onzeker worden. "Oke, rustig aan" kalmeer ik mezelf en ik loop verder. Ze zullen me namelijk niet voor niets hebben gekozen. Ik loop rustig verder en blijf genieten van de geweldige omgeving.
Als ik opeens een soort meer zie, loop ik er heel rustig naar toe en staar ik in het water. Ik ga zitten op mijn knieën en staar in het water. Net zoals de rest hier, is het water prachtig.
Ik ga op mijn buik liggen en sluit mijn ogen. Ik vind het hier heerlijk. Het voelt net of je alleen bent, maar toch ben je dat niet, omdat je weet dat er dieren om je heen zijn. Nou, dieren, zo ongeveer. Ik ben blij dat ik ben gegaan. Hier is het beter dan thuis.

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
Onder aan het meer zie ik het meisje zitten het enige wat er is is dat ik bang ben. 'Laat ik naar haat toe gaan' ik loop naar het meer en ga ernaast staan ik stap het water op en ga erop zitten. "HAllo ik ben beschermster van dit bos mijn krachten en dieren hebben je hier naartoe gehaald hoe vind jehet?"

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Als ik opeens iemand zie zitten schrik ik en ga ik recht op zitten. "Oh, Hoii" zeg ik vrolijk en ik kijk haar aan hoe ze op het water zit. "Ik vind het hier fantastisch! Het is hier zo prachtig! Zo mooier dan waar ik vandaan kom!" Even kijk ik om me heen "Veel mooier." "Maar, eh, waarom ben ik eigenlijk uitgekozen?" vraag ik uit nieuwsgierigheid en ik kijk haar weer aan. Er zijn nog meer vragen waar ik mee zit, maar nu doe ik nog rustig aan. De rest van mijn vragen komt later wel.

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
Ik pak een plantje op en doe het in de vorm van een hart, "Dit is jou hart het is goed en rechtvaardig. Mensen willen ons bos vernietigen en al onze dieren doden en mijn leven afnemen. Zodra ik dood ben wordt dit jou bos jij zal zorgen voor mijn familie de eenhoorns en de faunen die hier wonen. Jij zal het bos niet afbranden in de fik gooien en al het leven verwoesten, nee jij zal het beschermen en ookal denk je van niet ik weet het zeker." " Zo wil je mee naar de eenhoorn vallei het is hier niet ver vandaan en bij jou thuis is ook niet veel te doen." Ik stap op een boom af en heel een pluk groen eraf ik maak er een halster van en breng de boom zijn bladeren terug. Ik geef het halster aan haar en met aan paar rozenblaadjes achtergebleven ren ik weg naar de einhoorn vallei.

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Verbaast luister ik naar haar. Als ze op een boom afloopt, kijk ik haar aan. Na een tijdje komt ze terug met een halster en dan rent ze weg. Verbaast kijk ik hoe ze wegrent. Meent ze het? Ik staar naar de halster die ze mij heeft gegeven en doe hem om. Ik staar nog even naar de plek waar ze naar toe rende.
Ik sta op en kijk om me heen. Eigenlijk snap ik niet waarom mensen dit bos willen laten verbranden. Het is gewoon een prachtig bos en dat moet dan wel zo blijven.
Ik loop de richting op die zij op liep en denk even na, Het is best raar om opeens te horen dat ik dit bos zal beschermen.

Magiclover
Straatmuzikant

Magiclover schreef:
Ik plof neer in de bloemenheide waar een kleine nieuwsgierige paarse baby eenhoorn aan me aan komt snuffelen. Zachtjes aai ik hem en ik hoor het gehinnik van zijn moeder ze zegt dat hij moet komen, ik sta op en ik loop naar een boom. Een roze uiltje komt eruit vliegen hij zegt 'Hallo' en vliegt weer terug het holle gat van de boom in. Een nymfe komt vanuit de boom naar mij toe en danst sierlijk om me heen. "Hallo Adrius komt ze er al aan op de eenhoorn?" Ze knikt en ze wijst naar het bos " Bedankt Adrius nog bedreigingen of niet?" Ze knikt weer en kijkt een beetje sip naar beneden, " Het geeft niet het komt goed de beschermster is er Adrius kop op het lukt ons wel." Op dat moment hoor ik getrappel van hoeven ik spring uit de boom en kijk het bos in.

Silhouette
Landelijke ster

Silhouette schreef:
Langzaam loop ik door tot ik een eenhoorn zie. Ik begin iets sneller te lopen en stap op. Hij begint te lopen en ik kijk om me heen. Nog steeds ben ik nieuwsgierig hoe het bos er uit ziet. Of er nog mooiere plekken zijn of een speciale plek.
Uiteindelijk stopt hij en stap ik af. Ik kijk om me heen en begin weer te glimlachen. Er zijn inderdaad mooiere plekken.
Ik loop naar haar toe "Waarom moet ik hier eigenlijk naar toe?" vraag ik. "Is hier iets misschien?"

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld