Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Dazy
Gezond en gelukkig 2026 💝
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar
O// benji fuckt haily
Anoniem
Wereldberoemd



DOEI ALLEMAAL NIET JULLIE ORPG GA MAAR WEER WEG > niet voor kleine kinderen

haily blabla tinn weet hoe ze eruit ziet en tinn begint
Placebo
Wereldberoemd



SUBTIEL
-----------

Het regende buiten en alhoewel je het niet merkte zo'n tiental meter onder de grond, speelde het wel op zijn humeur in, omdat hij wel degelijk buiten was geweest voor één of ander technisch probleem - dat uiteindelijk niet eens bleek te bestaan. Het was ook niet een beetje regen, een stortregen waardoor er nu nog regendruppels op de grond vielen die van zijn haar en kleding afkomstig waren, waardoor iedereen hem aankeek alsof het één of ander giftig goedje was. Heel leuk om je dag mee te beginnen, dat wel. 
'Benjamin?' Hij hoorde een mannelijke stem en draaide zich om, om te zien dat het de baas was. Best logisch, omdat iedereen hem aansprak onder zijn roepnaam en niet zijn volledige naam, behalve de baas dan. 'Ik verwacht je over zo'n vijftal minuten in de vergaderruimte, ik begrijp dat het moeilijk is om in vijf minuten volledig op te drogen, maar doe toch je best maar.' Na een bevestigend knikje van Benji's kant, liep de man weer weg en vervolgde hij zijn weg naar zijn slaapkamer, waar hij snel en krachtig een handdoek over zijn hoofd haalde, zodat hij na een minuut al half droog was. Hij verving zijn kleren en besloot om zijn haar maar gewoon zo te laten nadat hij er even snel een kam had doorgehaald. In vijf minuten kon hij wel droog zijn, maar niet piekfijn in orde - een aspect waar de baas ook rekening mee hield, maar nooit expliciet vermeldde tijdens gesprekken.
Nu hij er zo over nadacht, had hij geen enkel idee waarom ze precies hem in de vergaderzaal wilden, maar hij had wel meerdere functies in dit bedrijf, waar techniek eigenlijk geen onderdeel van was, maar ze hadden hem nodig om wat dingen tegen te houden die voor anderen net iets te zwaar waren. Hij liep door de gangen, richting de zaal waar hij slechts een miniem aantal keer was geweest, voornamelijk in het begin van zijn periode hier. Het was dus wel een voordeel dat hij de weg wist en de plannen niet moest raadplegen, waar hij toch weinig tot niets van begreep. Hij was geen held in kaartlezen, laat staan een ingewikkelde zoals het grondplan van dit ondergrondse, reuze bedrijf. Eenmaal daar aangekomen, liep hij zonder op de deur te kloppen de ruimte binnen, waar al enkele personen aanwezig waren. De baas was er nog niet, misschien nog mensen aan het optrommelen voor alweer een saaie bespreking waar enkele personen met verschillende functies de slachtoffers van werden. Deze dag werd alleen nog maar beter.
Anoniem
Wereldberoemd



'Miss?' Geërgerd richtte de jonge vrouw haar aandacht op een van de loopjongens die binnen gelopen kwam, ze had hem al meerdere keren verteld dat het niet de bedoeling was om haar miss te noemen, maar hij bleef beleefd en dat was deels de reden dat ze wist dat hij het nooit in dit wereldje zou maken.
'Wat wil je?' 
'De baas wil u onmiddellijk spreken in de vergaderruimte, geen excuses.' Aan zijn gezicht kon je zien dat hij er niet vrolijk van werd om juist deze boodschap over te brengen, Haily hield er niet van als er werd gezegd dat ze ergens aanwezig moest zijn en er geen excuses zouden zijn mocht ze besluiten niet op te komen dagen. 'Alstublieft, miss?' 
'Je gaat het echt nooit redden in dit wereldje, sir.' Snauwde ze hem toe, gooide de deur achter hem dicht en knoopte haar wapenriem om. Waarschijnlijk zou het niet nodig zijn om wapens mee te nemen als ze alleen maar naar de vergaderruimte ging, maar ze wist dat er altijd wel mensen waren die probeerden haar uit te dagen en dan waren wapens toch handig om bij te hebben.

Nog geen vijf minuten nadat de loopjongen bij haar binnen geweest was, liep Haily de vergaderruimte binnen en keek nieuwsgierig naar alle aanwezigen. Meestal werd ze wel uitgenodigd bij zo'n vergadering, maar was het niet verplicht om te komen en bevond ze zich op dat moment ook niet in die ruimte. Nu was ze dus wel op komen dagen, het verbaasde haar eigenlijk hoeveel mensen zich in de ruimte bevonden. Velen waren gewoon de vertrouwelingen van haar baas, waaronder Benji waar ze eventjes naar knipoogde, maar ook een aantal mensen die ze niet kenden. 'Iedereen is er, dat is ook voor het eerst.' Lichtjes lachte Haily naar haar baas, hij wist dat ze niet zo geïnteresseerd was in het bestuur van de organisatie en heel erg kwalijk nam hij dat haar over het algemeen niet. 'Punt is dat we een nieuwe trainingsfacility op gaan zetten, dat is waarom er ook wat mensen hier aanwezig zijn die jullie niet kennen zij gaan helpen, en ik heb besloten om Benji en Haily op die taak te zetten. Zij gaan het gebouw leiden, de trainingen verzorgen en geven aan mij door hoe het staat.' Het meisje stopte al met luisteren nadat ze haar naam gehoord had, samen met Benji ook nog. 
'Wát?' Verbaasd richtte ze, dit keer haar onverdeelde, aandacht op haar baas, zo stomverbaasd was ze niet vaak. 
Placebo
Wereldberoemd



Miss Haily ahhahzfd
---
De ruimte vulde zich al snel met verschillende mensen, waarvan hij zeker de helft niet kende of herkende. De enige persoon die hij beter kende, was de roodharige jongedame die op dat moment de ruim te binnenliep en hem had begroet met een knipoog, die hij op zijn beurt beantwoordde met een licht glimlachje. Het was duidelijk dat ze hier niet wilde zijn en dat ze hier hoogstwaarschijnlijk ook niet geweest zou zijn, moest het geen verplichting zijn geweest. Hij ook niet trouwens, maar hij was daarentegen wel benieuwd wat er zo belangrijk was. De baas begon te praten en toen de eerste domme opmerking gemaakt was, rolde Benji even met zijn ogen en zocht toen Haily's blik door de kamer op, maar die keek de baas aan. Het werd ook meteen duidelijk wat de rol van alle onbekenden in deze kamer zou worden en alhoewel hij het een leuk voorstel vond, was het bij Haily duidelijk wat anders. 
'Ben ik niet goed genoeg om mee samen te werken?' vroeg de jongen, waarna hij zijn schouders ophaalde. 'Ik vind het wel een goed idee, trouwens.' Dat laatste was overigens ook oprecht, omdat het hem ook altijd een goed idee leek om meer onderdelen van dit bedrijf te hebben, zodat het verder uit zou groeien. Het hoefde niet altijd kleinschalig te blijven - al was dat niet precies de term die hij op dit bedrijf zoals het nu was, zou plakken. Het was al redelijk groot, maar groter kon nog altijd. 'Welke vertrekdatum had je in gedachten en welk land?' Hij glimlachte richting Haily en knipoogde, onopvallend voor de rest, maar opvallend genoeg voor haar, waarna hij weer naar de baas keek. Hij was benieuwd ja, dat viel niet te ontkennen. Hij vond het ook wel leuk om te zien hoe Haily reageerde en om haar dan nog een klein beetje extra te treiteren... Hij kon het niet laten liggen, zij had het tenslotte ook al zo vaak gedaan toen hij hier net was begonnen.
Anoniem
Wereldberoemd



Iedereen kon raden, als je ook maar een seconde keek naar Haily's reactie, dat het meisje niet blij was met de situatie. Daar kwam ook nog bij dat Benji haar lichtelijk pestte, het gepraat van de mensen die ze niet kende weer begon en haar baas een wenkbrauw optrok vanwege haar reactie. 'Even alles op een rijtje, je wil dat ík, samen met Benji maar dat laten we nu even buiten beschouwing, een gebouw ga leiden, mensen ga trainen, waarbij ik gok dat dat mannen zullen zijn aangezien vrouwen niet snel uitgezocht worden voor de training, en alles wat daarbij hoort? Als in, papierwerk?' Zodra het woord ''papierwerk'' haar lippen verliet, snapte vrijwel iedereen ook waarom ze zo stomverbaasd was en er helemaal niets voor voelde, Haily hield niet bepaald van het tot haar oren in de papieren zitten en mensen trainen, veel liever deed ze alles zelf en voerde ze ook de opdrachten uit die haar baas gaf, het zelf geven van opdrachten was héél anders.
'Dat is inderdaad wat ik van je verwacht Haily en dat betekend ook dat je dit zal doen, er zijn genoeg mannen om je te helpen, het gebouw staat er al en de studenten komen over een week aan. Jij zal er dan zijn om ze te ontvangen, op welke manier je ook besluit dat te doen, en alles zal klaar zijn voor hun ontvangst. Begrepen?' Natuurlijk kon ze al geen bevel van haar baas weigeren, echter kwam daar ook nog bij dat er erg veel getrouwen in de buurt waren en mensen die ze niet kende, hij zou het nooit accepteren mocht ze nu tegen hem rebelleren. Plus dat de getrouwen haar uit de kamer zouden slepen, weer op haar in gingen praten en dat ze, waarschijnlijk, toch nog die trainingen moest gaan geven. 
'Wat jij wilt,' mompelde ze, haar ogen strak gericht op zijn gezicht. 'Ik ga mijn wapens wel pakken, als het vliegtuig om 2030 uur klaarstaat dan zal ik er zijn.' Hooghartig draaide ze zich om en liep de kamer uit. Ze hoorde wel nog wat mannen mompelen dat ze niet zeker wisten of ze wel met haar samen wilden gaan werken en ze hadden groot gelijk om dat te denken, Haily wilde namelijk ook niet met hen samenwerken.
Placebo
Wereldberoemd



Het was al snel duidelijk dat hij niet het grootste probleem was op dit moment, al bleef hij wel een onderdeel. 'Er zullen vast wel mensen zijn die je willen helpen met papierwerk, ik neem aan dat er wel enkele mensen verstand van hebben van de groep die meegaat en eens je daar de baas bent, kan je zelf evengoed vrouwen aannemen.' Hij was ondertussen op een dressoir geklommen, waarbij hij één voet boven de grond liet bengelen en zijn andere voet op het hout stond. Het was echter zo dat er met zijn opmerkingen voorlopig geen rekening werd gehouden, omdat alle ogen op het duo dat op dit moment een gesprek voerde, gericht waren : Haily en de baas. Niet alleen om de conversatie die ze hielden, maar om het beginnende, rebellerende gedrag van Haily. Ze was al erger tegen haar baas ingegaan, al waren er toen minder blikken op haar gericht geweest. Omdat niemand haar hier kende, besloot ze zich op dit moment in te houden voor zoverre ze dat kon. 
Uiteindelijk stemde Haily toe, na een simpel bevel, waarna ze de kamer uitliep. Hij kon het niet laten om zich al grinnikend door de mannen te werken, die de samenwerking zo te horen niet helemaal zagen zitten. 'Jullie overleven het wel,' mompelde hij terwijl hij de deur uitliep. Hij zette zijn tocht verder richting Haily's kamer en ondanks het feit dat hij wist dat ze het vreselijk vond wanneer mensen zonder te kloppen haar kamer binnen wandelden, deed hij het toch. 'Waarom maak je er zo'n probleem van?' vroeg hij, waarna hij nonchalant tegen de weer reeds gesloten deur leunde. 'Zie het als een kans, je mag een eigen bedrijf opstarten. Krijg je waarschijnlijk tien heer het bedrag voor dan dat je nu krijgt, plus alle andere voordelen die er onlosmakelijk aan verbonden zullen zijn. Kijk, al die voordelen en jij laat je afschrikken door papierwerk waar genoeg mensen ook verstand van hebben en mij?' Hij grijnsde. 'Miss Haily toch, die koppige meid.' 
Anoniem
Wereldberoemd



Zodra ze haar eigen kamer binnengekomen was, sloeg ze ten eerste de deur achter haar dicht, begon ze met het pakken van haar spullen en dan als eerste wapens, ze moest namelijk nog beslissen welke ze mee wilde nemen. Het liefste gooide ze alles wat als wapen diende in haar tas, enige probleem was dat haar gehele kamer er vol mee lag en het vliegtuig veel te vol zou komen te zitten. Toch was er duidelijk een hiërarchie in haar wapens, zwepen en pistolen waren het belangrijkste, werpmessen kwamen daarna en de zware wapens ging ze niet eens meenemen, daar had ze Benji voor, ze kon ze toch amper gebruiken en was niet van plan zichzelf voor schut te zetten. 'Ooit gehoord van kloppen? Of privacy?' De jongeman waar ze net nog aan gedacht had in verband met wapens, was ondertussen haar kamer binnengekomen en sloot de deur weer, aan zijn gezicht kon ze zien dat hij er nog wel wat over ging zeggen en verbazingwekkend genoeg had ze daar gelijk in.
'Waarom maak je er zo'n probleem van? Zie het als een kans, je mag een eigen bedrijf opstarten. Krijg je waarschijnlijk tien keer het bedrag voor dan dat je nu krijgt, plus alle andere voordelen die er onlosmakelijk aan verbonden zullen zijn. Kijk, al die voordelen en jij laat je afschrikken door papierwerk waar genoeg mensen ook verstand van hebben en mij?' 
'Luister Benji, ik heb nu geen zin in...'
'Miss Haily toch, die koppige meid.' Haily was op het moment haar kast aan het uitpluizen op zoek naar wapens die ze verstopt had - en vaak zo goed verstopte dat ze deze zelf ook kwijt was - toen ze verstijfde vanwege zijn opmerking. De zweep die op haar bed lag was erg verleidelijk, toch besloot ze dit keer geen wapens te gebruiken, draaide om en keek hem ietwat ondeugend aan. Glimlachend liep ze op hem af, drukte een zachte kus op zijn lippen, waarbij ze trouwens op haar tenen moest gaan staan, om daarna weer naar achteren te leunen. 
'Vergeet niet, Benji, dat we daar samen de baas zullen zijn, misschien denk je dat het nu nog leuk is om mij te pesten, maar je weet heel goed dat je dit tienvoudig terug gaat krijgen.' Zelfingenomen draaide ze zich om, beende terug naar de kast waar ze in eerste instantie had gestaan en begon hem uit te pluizen. Stapels kleding belandden achter haar op de grond om mee te nemen, wapens werden op de stapel ernaast gegooid en uiteindelijk had ze een grotere berg wapens dan kleding. Misschien moest ze toch nog eens bedenken waar een ''kledingkast'' voor gebruikt werd, misschien had ze het niet helemaal begrepen?
Placebo
Wereldberoemd



Hij grinnikte nadat ze haar lippen op de zijne had gedrukt en schudde zachtjes zijn hoofd. 'Samen,' mompelde hij zachtjes, waarna hij zijn armen rond het meisje sloeg terwijl ze bezig was met het leeghalen van de kast. 'Je zegt het daar, we hebben evenveel macht dus dan krijg jij het maal twintig terug.' Hij drukte zijn lippen tegen de huid van haar hals, waarbij hij wel even moest bukken om het lengteverschil te overbruggen, waarna hij het meisje losliet. Hijzelf moest ook maar eens beginnen inpakken en aan het bed te zien, waren de zware wapens zijn taak. Beter, want voor die kleine dingen waren zijn handen te groot en waren de wapens te fragiel. Hij had er een paar in zijn kamer staan, maar de rest lag nog in het magazijn. Daar moest hij daarna maar even binnen springen.
Eenmaal hij in zijn eigen kamer was, haalde hij de wapens onder een dubbele bodem in de kast vandaan. Hij had namelijk niet de bevoegdheid om wapens in zijn kamer te hebben, vandaar het kleine aantal. Het was al een wonder dat niemand wist dat hij die wapens had - op Haily na, want zij was diegene die ze aanbevolen had. Ook een wonder dat zij het nog niet gaan doorvertellen was, want daar dreigde ze soms wel mee. De verborgen wapens verdwenen al snel in een aparte koffer met nog wat kleding erbij, waarna hij de rest van zijn kleerkast - wel degelijk kleding - en nog wat spullen uit de badkamer en kastjes in een andere koffer stopte, met plaats voor overige wapens. Zo'n zestal zou wel genoeg zijn, omdat hij de rest nog kon laten overvliegen en ze er daar ook wel zouden hebben. 
Een bezoek aan het magazijn leverde deze keer geen vreemde blikken op, wat hij wel verwacht had toen hij met drie automatische ak-47's door de gangen liep. Die drie verdwenen in de koffer en nadat zijn kamer zo goed als leeg was - op de meubels na, die hij trouwens wel zou missen, het bed sliep namelijk heerlijk - deed hij de deur achter zich op slot en had in elk hand een gevulde koffer vast. Met deze duwde hij Haily's deur weer open en nadat hij de koffers tegen de deur had gezet, liet hij zich op het bed vallen - de wapens ontwijkend. 'Hoop voor jou dat ze niet geladen zijn, anders moet je me maar even helpen straks of er gaat er nog één af.' Hij glimlachte en wierp toen een blik op de verschillende wapens, waarvan er een paar gevaarlijk dichtbij lagen. 
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld