Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Dazy
Gezond en gelukkig 2026 💝
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar
Orpg met Noa
Account verwijderd




Emma is een 17 jaar jarig meisje die een moeilijk leven achter de rug heeft. Haar overleden vader, haar gestoorde moeder. Ze weet het allemaal even niet meer. 

Anoniem
Popster



Nick, 18 jaar oud, populair



Anoniem
Popster



Nick:

Hijgend fietste ik naar school. Ik was alweer super laat. Waarom kon ik nooit eens normaal op tijd zijn? Naast me hoorde ik een auto toeteren. Ik keek achter me en zag nog net dat ik door rood licht had gefietst. Gelukkig zag ik nergens in de buurt een politieauto. Vorige week had ik ook al een bekeuring gehad, omdat ik mijn vaders auto niet zo netjes had geparkeerd. Toen ik bijna bij school was, zag ik al dat ik te laat was. Het hele schoolplein was leeg. Snel zette ik mijn fiets in het fietsenrek en rende naar de ingang. Ik kon net voorbij de conciërge rennen voordat hij mij gezien had. Dat scheelde me weer een te laat-briefje! Ik rende snel de trap op naar mijn klas. Natuurlijk had ik ook nog eens Duits, die vrouw haatte me al zo en nu kwam ik ook nog te laat. Ik deed de deur open en ik zag al gelijk dat ze boos was. ''Nick Verbeek ga maar weer naar beneden een te laat briefje halen'' zei ze. Ik gooide de deur dicht en liep maar weer naar beneden.
Account verwijderd




Emma:

Ik lag half bewusteloos op de grond. Ik had nog nooit zo'n harde klap gehad. Een grote blauwe pek op me voorhoofd en een kleine bloedneus. Ik pakte een doekje en veegde het bloed van me neus af. Ze had me gedwongen om vandaag naar school te gaan anders had ik 2 blauwe plekken ipv 1. Hoe kon ik zo naar school gaan? Mensen zouden denken dat ik thuis word geslagen en dat mag absoluut niemand weten. Ik dacht elke dag wel aan me vader. Hij was tenminste normaal. Hij sloeg me nooit en we konden het altijd goed met elkaar vinden. Ik veegde een traan weg en pakte me tas. Zonder iets te zeggen duwde ik de deur hard achter me dicht. Ik was telaat, ik moest een aantekening gaan halen. ''Dit is niet goed, meid'' zei de vrouw toen ze zag hoevaak ik te laat was. ''Al 11 keer?'' keek ze geschrokken in me boekje. Ik keek de andere kant op. ''Je zult je morgen om 7 uur moeten melden hier anders heb je corvee'' zei ze terwijl ze me boekje netjes teruggaf. Ik moest zorgen dat ik morgen niet te laat kwam, maar dat zou moeilijk gaan als je ma je tegen gaat houden.
Anoniem
Popster



Sorry, had het druk dus ik kon ff niet reageren.
---------------------------------------------------------

Nick:

Toen ik naar de beneden liep, zag ik nog iemand bij de balie staan. Toen ik wat dichterbij kwam, zag ik dat het Emma was. Ze zat al best lang bij mij in de klas, maar eigenlijk kon ik haar niet erg goed. Ze was meestal een beetje terughoudend en stil. Ik grinnikte een beetje eigenlijk kon ik haar niet, maar toch hadden we een overeenkomst: we konden allebei nooit op tijd zijn. Zij was ook echt altijd te laat. Ze was misschien nog wel meer keer te laat gekomen als mij. ''Dat ziet er ook niet zo goed voor jouw uit; zei de vrouw. ''Nou gezellig nu mogen jullie allebei morgen om 7 uur komen corveeën''.
Account verwijderd




Emma:

Ik had er wat make-up op gedaan, zodat het niet zo opvallend was. Je zag alleen nog een kleine rode vlek onder me oog gelukkig. Ik knikte en keek Nick kort aan. Ik zag nu pas dat hij naast me stond en hij ook corvee had. Ik vond het wel een aardige jongen. Hij had zoveel aandacht door de meisjes dat ik er soms een beetje gek van was. ''Hoelaat?'' vroeg ik met een geirriteerde stem.
Anoniem
Popster



Nick:

''Dat zei ik net ook al, 7 uur'' hoorde ik de vrouw geïrriteerd terugzeggen. We liepen samen naar ons lokaal. We zeiden onderweg niet zoveel. Wat moest ik ook zeggen? Ik kon haar geeneens. Toen ik haar even kort aankeek zag ik dat ze ene kleine rode vlek onder haar oog had. Zeker tegen de deur aangelopen grinnikte ik in me zelf. Toen we bijna bij het lokaal waren, zag ik dat de vrouw van Duits ons al stond op te wachten. Pff... wat moest ze nou weer. 
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld