Dauntless schreef:
Rowan lag op het bed van het hotel waar hij deze nacht doorbracht. Hij staarde naar het plafond. Het was vreemd dat de vloek gedeeltelijk toch op hem werkte. Zo zat hij nog altijd vast in de tijd. Sinds hij net op tijd uit zijn wereld gevlucht was was hij nooit een dag ouder geworden. Niet dat het iemand ooit was opgevallen. Rowan reisde rond, steeds op zoek naar de stad waar hij iedereen uit zijn vorige leven zou terugvinden. Hij kende de voorspelling. Hij wist dat precies 28 jaar naar de vloek de dochter van Snow White en Prince Charming iedereen zou bevrijden. Maar het kon toch geen kwaad dat hij haar een handje zou toekijken. Hij weigerde passief toe te kijken, zich te verstoppen zoals zijn vader altijd deed. Hij hield zich altijd voor dat hij naar de stad zocht om zijn vrienden terug te vinden en zijn broer, niet zijn vader. Hij had al het contact met hem verbroken toen hij vluchtte en wou dat zo houden. Het was wel ironisch hoe hij zo sceptisch was geweest tegenover zijn magie en nu zelf niet meer zonder kon. Eigenlijk begon hij meer en meer op zijn vader te lijken en dat maakte Rowan bang, want het was juist dat waarvoor hij zijn hele leven vluchtte. Het besef deed hem pijn. Uiteindelijk was hij gevlucht omdat hij bang was van zijn eigen vader in plaats van de confrontatie met hem aan te gaan. Hij was geen haar beter dan zijn vader, maar dat zou hij nooit toegeven.
Cassandra keek door een van de vele telescopen die in de villa stonden naar het bos en de weg. Vaak spendeerde ze haar dagen met het zoeken naar wilde dieren aangezien ze toch niet veel anders te doen had. In plaats van een dier zag ze een limoengroene kever de stad binnenrijden. Binnenrijden? voor zover ze wist ging er niemand Storybrook in of uit. Ze probeerde te zien wie er in de auto zat, maar het voortuig reed te snel. Zou ze dit aan Jefferson vertellen? Ze besloot het niet te doen. Uiteindelijk was hij nog altijd diegene die haar ontvoerd had. Hij had haar nooit lichaamelijk pijn gedaan, maar zijn huis uitkomen was onmogelijk. Hij probeerde haar te doen inzien dat dit niet was wie ze werkelijk was. Dat ze een sprookjesfiguur is net zoals hij, maar dat ze door een vloek in Storybrook zijn opgesloten. Cassandra kan dit maar moeilijk geloven, eigenlijk gelooft ze het gewoon helemaal niet.