ORPG~ANewCity~FtSanneR442 - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG~ANewCity~FtSanneR442

Fem
Popster

Fem schreef:
Ik: Riley Jonathan Rimson ~ 16 Jaar ~ Stoer ~ Houdt van Streetdance en skaten

Plaatje komt nog. Als jij je personage gepost hebt begin ik (:

-Niet reageren als je NIET SanneR442 of RedFeather heet-

Fem
Popster

Fem schreef:
Riley ~

Zoals altijd waren mijn vrienden en ik weer buiten. We zaten op de skatebaan, vlak voor een muurtje met zelfbespoten graffiti, zoals gewoonlijk weer te praten over nieuwe dans "moves". Af en toe stond er iemand op om iets voor te doen. Kate en Flinn hadden natuurlijk alleen aandacht voor elkaar in plaats van dat ze gewoon meepraatten, maar daar zei niemand iets over. Ik keek op mijn horloge dat aangaf dat het bijna 3 uur was. Elke dag om 3 uur kwam er een vliegtuig overvliegen op weg naar je-weet-niet-waar. Het feit dat in het eerstvolgende vliegtuig waarschijnlijk mijn vriendin zat, was voor mij vreselijk. Het liefste wilde ik haar vastpakken en vertellen dat alles goed zou komen, maar dat kon niet meer. Op dat moment hoorden we het geluid van het vliegtuig boven ons. Opeens was iedereen stil. Zelfs Kate en Flinn waren gestopt met de schattige praat over hoe veel ze van elkaar hielden. Iedereen keek nu naar mij, ik keek naar de grond. Alle mensen in deze kring wisten heel precies waar ik over dacht en stuurden zonder iets te zeggen bakken vol medelijden naar me toe. Ik had geen medelijden nodig. Ik wist prima wat ik deed. Maar toch voelde dit meeleven van mijn vrienden goed, ze gaven me het gevoel dat ik niet alleen stond en dat waardeerde ik. De stilte werd onderbroken door Liza. "Als je wilt mag je naar huis gaan." Het klonk misschien bot, maar zo bedoelde ze het niet. Liza was een meisje met een hart van goud. Althans, als ze je mocht. Ik stond op. "Ja, ik ga naar huis. Tot morgen jongens." Ik noemde mijn vrienden altijd jongens. Ook al zaten er ook meiden bij. Het was altijd al zo gegaan en het leek ze niets uit te maken of ik ze nu meisjes of jongens noemde. Ze bleven mensen, ze bleven vrienden. Ik draaide me om en liep weg.

Fem
Popster

Fem schreef:
Riley ~

Mijn gympen waren kapot gelopen. Aan de onderkant zaten zoveek gaten dat ik de scherpe kiezels op het pad kon voelen prikken in mijn voeten, maar ik voelde ze niet. Ik dacht alleen maar aan het vliegtuig waar mijn vriendin in zat. Ik hoorde een zacht "Hoi". Er liep een meisje langs van ongeveer mijn leeftijd. Zonder iets te zeggen liep ik door. Ik had even geen zin in contacten met mensen, zéker niet met meiden. Nu kon ik het even niet aan. Inmiddels stond ik voor mijn huis. Ik opende de deur en liep naar binnen. De deur viel gelijk dicht. Ik liep gelijk door naar boven, naar mijn kamer. Eenmaal daar liet ik me op mijn bed vallen. Ik bleef een hele tijd liggen nadenken over wat er allemaal gebeurd was. Dat meisje dat me begroette had ik nog nooit eerder gezien, terwijl ik iedereen kende van rond mijn leeftijd in mijn stad. Ze zou vast op bezoek zijn bij familie en morgen weer weg zijn.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld