HPORPG ~ The great new ruler - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

HPORPG ~ The great new ruler

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Ladiedadieda, samen met KillianJones, wij weten, jij niet.
Als je iets op ons hebt aan te merken, mail je ons uwu

~
Ik speel:
Trydan Monarchad ~ 16 jaar ~ Raakte vermist in zijn 1e leerjaar ~ Zou nu vermoedelijk in zijn 5e leerjaar zitten ~ Getrainde Transformagiër ~ Foto komt nog ~ De rest merk je vanzelf wel
~
Jij: ?
Jij zou beginnen uwu

Pentatonix
Wereldberoemd

Pentatonix schreef:
Ik speel:
Gabriël (afgekort Gabe) Goodman - 16 jaar en 6e leerjaar. Ik twijfel tussen de afdeling maar stop hem maar gewoon in Gryffoendor, kan ik toch het beste mee. Twijfel ook nog over of hij headboy is ja of nee, maar misschien als hij dat is dat hij moeilijker straf heeft in het bos? idk ga ik uitzoeken.
Foto ben ik even aan het zoeken, maar ga beginnen ok?

Pentatonix
Wereldberoemd

Pentatonix schreef:
Gabe slenterde wat over het terrein heen, de meeste van de leerlingen zaten binnen omdat het erg koud was voor deze tijd van het jaar. Eigenlijk zou hij ook binnen moeten zitten en zijn huiswerk maken, maar behalve dat dat eigenlijk niks voor hem was, had hij wonder boven wonder zijn huiswerk voor morgen al af. Verder dan een dag werkte hij sowieso niet vooruit.
Hij streek wat door zn haar en keek om zich heen, voor zover hij kon zien was er niemand in de buurt, niemand om hem in de gaten (of tegen) te houden. Snel liep hij naar het pad richting het verboden bos. Hij kwam daar de laatste stijd steeds vaker. Hij was er een aantal keren geweest de afgelopen jaren als straf, en ook nog wel eens met zijn beste vriendin aangezien ze een hoop plannen hadden om mensen (bijv. Vilder) te pesten oid. Toch was er iets anders dat hem trok de laatste tijd. Misschien was het de rust, het was daar vredig, ondanks dat er overal gevaarlijke wezens op de loer lagen.
Die vreemde combinatie van rust en gevaar trok hem, vandaar dat hij er de laatste tijd vaak alleen op uit trok en zich vaak in het bos bevond, hopend dat niemand hem zou ontdekken.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Trydan liep in zijn normale, menselijke gedaante rond door het bos, dicht bij de rand richting het geliefde Zweinstein. Daar was hij al een aantal jaar van weg, weggepest en zo erg mishandeld dat het Verboden Bos een geweldige plek leek. Dat was het ook, voor een Transformagiër. Zo kon hij zich vermommen en ook al wisten de meeste wezens waar hij mee om ging dat hij een Transformagiër was, hij werd als een van hen behandeld.
De reden dat hij nu dicht bij de rand liep, was vanwege het feit dat hij de Centaur populatie iets had horen zeggen over een jongen van 'dat kasteel', die hier vaker rondzwierf. Ze wilde hem weg krijgen, door hem weg te jagen. Natuurlijk werd dit met allerlei andere woorden gezegd, maar dit was het voornaamste. Daarom liep Trydan daar, om ervoor te zorgen dat niemand gewond zou raken. Een ding was zeker, ze hadden gelijk over de jongen, want tussen de bomen door, meer in het licht, stond een gedaante. Die gedaante kon Trydan niet zien, hij was verstopt in het donker. Alles was volkomen rustig, tot er in de verte hoefgetrappel klonk en er een pijl richting de gedaante vloog. Het was niet zeker of hij geraakt was, maar er volgde al snel meerdere pijlen en de centauren kwamen dichterbij. Met lichte moeite veranderde Trydan zich ook in een centaur, met zwart haar en een bruine vacht. Hij was dichterbij de gedaante en al gauw stond hij voor deze, beschermend. De centauren stopte op een afstandje, bogen strak gespannen. ''Jij weer! Jij hoort zulke veulens niet te beschermen, ze zijn het kwaad dat hier ronddwaalt.'' riep er een uit. Trydan wist zijn naam niet, maar vroeg er niet naar. Het enige wat hij deed was dreigend naar voren stappen. De Centaur groep snoof en draaide zich om. Ze zouden wachten tot Trydan weg was en dan de jongen opnieuw aanvallen. Trydan draaide zich om en bood de jongen aan om op zijn rug te klimmen en hem veilig te stellen in zijn eigen huisje, een niet zo'n hele lange rit van de huidige plek vandaan. Door hem op zijn rug te laten zitten, of het in ieder geval aan te bieden, maakte hij de andere centauren alleen maar woedender, maar dat was ook deel van zijn plan. Plus, het was voor hem makkelijker iemand naar een andere plek brengen.

Pentatonix
Wereldberoemd

Pentatonix schreef:
Im zit tijdelijk op mijn tablet, dus zal geen lang bericht worden sorry! Maar anders moet je lang wachten..

Gabe keek op toen hij geluid hoorde, en binnen de kortste keren was hij omsingeld door centauren. Verbijsterd keek hij naar wat er zich voor hem afspeelde. Hij was wonderbaarlijk gezien niet eens bang, hij was vooral uit het veld geslagen en nieuwsgierig. Hij luisterde naar de beledigende woorden die naar zijn hoofd geslingerd werden en keek verontwaardigd op. .
'Luister, ik ben net voorbij de rand van het bos. Bovendien heb ik net zoveel recht hier te zijn als ieder ander.' Hij fronste geïrriteerd en trok zijn s houders wat op. 'Ik doe niks of niemand kwaad, laat me...' maar voor hij verder kon praten kwam er nog een centaur aanrennen. Deze was duidelijk jonger en mengde zich al snel in de ruzie. Nog voor hij door had wat er precies gezegd werd merkte hij al dat het slimmer zou zijn als ze nu weg zouden gaan, of in elk geval veiliger. Hij dacht er niet echt lang over na en in een opwelling klom hij op de rug van de nieuwkomer, hopend dat deze hem inderdaad i veiligheid zou brengen.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Trydan keek met een vernietigende, toch ook uitdagende blik naar de groep centauren, die hem vuil aankeken, maar uiteindelijk toch vertrokken. In alle stilte, aangezien Trydan niet gewend was te praten, bracht hij de jongen naar zijn hut. Daar liet hij de jongen van zijn rug af gaan en hield de deur voor hem open, als gebaar dat hij naar binnen moest gaan. Toen de jongen eenmaal binnen was, veranderde Trydan terug naar zijn gewone, menselijke gedaante en stapte hij ook naar binnen. De deur ging dicht en nadat hij de jongen had voorzien van een appel en een glas water, ging hij bij het raam zitten, op de wacht voor de centauren, die hij tussen de boven gemakkelijk kon spotten. Ze waren aan het wachten tot de jongen naar buiten kwam, om hem dan vervolgens te doorzeven met pijlen. Trydan had al meerdere gewonden bij Hagrid moeten brengen, omdat zij te nieuwsgierig waren of uit angst magie hadden gebruikt. Als het iets was waar centauren niet van hielden, was het wel magie, boven al het gebruik van een toverstok. Het kwam uiteindelijk goed met ze, maar het was wel de reden waarom Trydan zo beschermend voor deze jongen was opgekomen. Hij had geen zin in nog meer bloedvergiet.

Pentatonix
Wereldberoemd

Pentatonix schreef:
Gabriël liet het maar allemaal over zich heenkomen, hij snapte niet helemaal wat er gebeurde toen hij bij een hutje werd gebracht ergens in het bos. Voor zover hij wist woonde er niemand op het terrein behalve Hagrid, maar goed er waren genoeg geheimen die niemand wist. Misschien zelfs Perkamentus niet, bedacht hij zich. Hij liep de hut binnen en keek een beetje rond, het zag er in elk geval wel uit alsof hier een mens leefde, maar wie dat dan was.
Plotseling kwam er inderdaad een mens binnen, een jongen, en hij herkende nu zijn gezicht wel. Kennelijk had hij te maken met een transformagiër, maar hij zei er niks over. Hij keek uit het raampje naar buiten waar hij de centauren tussen de bomen zag staan, die lieten er kennelijk ook geen gras over groeien, hij verwachtte problemen zodra hij weer naar buiten zou gaan. Even zag je een geïrriteerde uitdrukking op zijn gezicht verschijnen, hoe moest hij hier nou weer vandaan komen? Misschien moesten ze de hulp van Hagrid inschakelen, maar hoe ze dat zouden moeten doen.. Dan zouden ze bijvoorbeeld een uil moeten hebben, of een van hen moest een patronus kunnen produceren. Maar gezien deze jongen in een hútje woonde op het terrein vroeg Gabe zich af of hij wel kon toveren, en zo ja; hoe goed dan. Gabe keek naar de appel en het water en toen naar de vreemde jongen die hem had gered. Hij bekeek hem langzaam en schraapte toen zijn keel. 'Eh bedankt..' begon hij maar.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld