ORPG with Cynthia - Forum - Virtual Popstar

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG with Cynthia

Account verwijderd

schreef:
Alice is een 16 jarig meisje die in Amerika woont samen met haar tweelingzus, Jane. Alice geeft erg veel om Jane totdat er iets vreselijks gaat gebeuren. Alice is een erg koppig meisje en hun ouders zijn gescheiden toen ze nog net geboren werden.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Geneviève 'Jane' Rosefields is erg gericht op haar familie en vrienden, maar kan nogal bot zijn. Ze kan mensen redelijk snel kwetsen, waardoor er genoeg mensen zijn die haar wat aan zouden willen doen.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Geneviève;
Dronken liep ik naar huis, terugkomend van het stappen. De avond was nogal vurig geweest, al kon ik me niet veel herinneren. Een giechel rolde over mijn lippen en alles leek zo kleurrijk, tot ik een steen tegen mijn hoofd voelde. 'Auw!' Riep ik uit, waarna ik probeerde weg te rennen, maar de persoon die de steen tegen me aan gooide had me al te pakken. 'Laat me los, klootzak.' Riep ik uit, maar wat ik ook probeerde, niets leek te helpen.

Account verwijderd

schreef:
Alice:

Ik zat in de woonkamer een boek te lezen. Ik draaide me om en keek hoelaat het was. Het was al half 1 s' avonds. Waar bleef Jane? Ik pakte me mobiele telefoon en dacht even na wat haar nummer ook al weer was. Ik toetste het nummer in en wachtte ongeduldig af. Ze had haar telefoon uit staan. Niet zo slim van haar zei een stemmetje in mijn hoofd. Rond deze tijd is ze meestal bij cafés of feesten die meestal tot erg laat duurde.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Geneviève;

De persoon verstevigde zijn grip en ik verhief mijn stem. 'Ik zei, laat me los.' Riep ik uit waarna ik om me heen begon te trappen in de hoop iets te raken. Tevergeefs. Een paar tranen rolden over mijn wangen. De hoop had ik opgegeven. Het was duidelijk dat de persoon niet van plan was op te geven en wie was ik? Een zwak, arrogant meisje, met een veel te hoog zelfbeeld. Ik had geen hoop meer, al wilde ik gewoon naar huis, naar Alice en mijn moeder. Zelfs bij mijn vader zou ik willen zijn, hoewel ik met hem nooit een band had gehad.

Account verwijderd

schreef:
Alice:

Ik riep vanuit de trap of mam naar beneden kon komen. ''Alice waarom roep je zo hard het is al 1 uur'' zei ze slaperig met haar badjas aan. ''Mam, ik probeer Jane al heel de tijd te bereiken, maar ze heeft haar telefoon uitstaan'' Ik weet zeker dat er iets gebeurd is dat voel ik gewoon'' zei ik kwaad. Daarna begon ze met haar telefoon haar te bellen, maar ze nam niet op. Ik zag aan haar dat ze echt gek was geworden, maar ze hield zich in. ''Normaal gesproken is ze om 12 uur al thuis'' zei ik. Ook ik kon me niet beheersen. Ik gooide een glas keihard tegen de muur. Tranen in me ogen keek ik naar moeder die me omhelsde.

Cynthia
Straatmuzikant

Cynthia schreef:
Ik hoorde deuren opengaan en werd ergens ingeduwd, veel kon ik niet meer zien, gezien iets of iemand me had geblinddoekt. 'Tas.' Riep de persoon waarna ik angstig mijn tas met mijn portemonnee en telefoon naar hem toe gooide. Ik moest afwachten, wat er met me zou gebeuren, hoe bang ik ook was, ik kon niks. Tranen vulden mijn ogen en ik voelde mijn wangen nat worden. 'Waarom ik?' Riep ik uit. 'Waarom ik?!' Ditmaal gilde ik. 'Daar kom je nog wel achter.' Lachte de man vals.

Account verwijderd

schreef:
Alice:

Ik kon hier niet blijven zitten wachtend tot Jane thuis zou komen. Ik moest haar vinden. ''Ik ga met je mee'' zei moeder vastbesloten. Ik veegde met een zakdoekje me tranen weg. Wat nou als ze is vermoord? zei een kwaad stemmetje in me hoofd. Nee, zo mocht ik niet denken. Ze is vast nog in leven. Er was een disco cafe ergens in de buurt waar ze altijd op een zaterdagavond is. Ik zei tegen moeder dat ze in de auto mocht wachten. Ze weigerde. ''Mam, alsjebliefd?'' zei ik en ze zei dat ze het oké vond. Ik liep het café binnen en meteen waren alle ogen op mij gericht. Sommige jongens keken me van top tot teen aan en riepen iets naar me. Ik negeerde ze en liep naar de bar waar ze meestal alcohol/bier verkopen. ''Sorry dat ik jullie stoor, maar hebben jullie dit meisje ergens gezien?'' vroeg ik ze en liet een foto van Jane zien. ''Ze was hier wel, maar verder weten we niet waar ze is, sorry'' zei een van de mannen. Ik knikte en liep het café uit. Ondertussen had mam de politie gebeld.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld