Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
Gelukkig nieuwjaar allemaal! 🎆🎇 xxx
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar
[RPG] Genesis Speeltopic
Anoniem
YouTube-ster



Verhaallijn:

e leven in het jaar 3027. Sinds de grote vergrijzing die al bijna een eeuw geleden plaatsvond, heeft de mensheid technologisch gezien een grote vooruitgang geboekt. Het sterfte getal steeg omhoog, en toen de oudste generatie was uitgestorven, bleef er weinig meer over. De oude leer was niet meer bekend, en de jeugd van toen, waren mentaal onstabiel. De olie raakte op, en auto's konden niet meer gebruikt worden. De vervuiling van de aarde nam toe, en de mensheid had te weinig middelen om de wereld weer op de rails te krijgen. Er werden veel oorlogen gevoerd, en er werden miljoenen mensen afgeslacht. Na een lange tijd van oorlog, hongersnood en pijn was er een organisatie genaamd, --------- die de oplossing had. Er was een technologie gevonden om mensen in het gareel te houden. (blablabla verzin nog maar wat leuke geschiedenis) 

Wat de mensen niet wisten, was dat er nog steeds mensen gebruikt werden voor proeven. Een generatie van honderden baby's zijn sinds hun geboorte geïsoleerd en verwijderd van de bewoonde wereld. Deze mensen hebben nog nooit andere mensen gezien, ze weten niet hoe ze er zelf uit zien, en hoe kleuren, voedsel en kleding eruit zien. Ze hebben niet leren spreken, niet leren horen, want in de geïsoleerde kamer is het doodstil, of enig idee van sociale gemeenschappen. Ze weten niet het verschil tussen goed en kwaad, of tussen baby's en ouderen. 

Op de 18e verjaardag van deze mensen, worden ze losgelaten met 1 missie. (HELP IK WEET GEEN MISSIE) Een chip word geinplanteerd in het hoofd van de mensen. Hierin zit een volgchip en informatie over taalgebruik. 

Een zwarte machine haalt ze op, en brengt ze midden in de wildernis. De mensen zijn naakt, hebben geen idee wat dieren zijn en hoe ze er mee moeten omgaan, en kennen geen kleur. Het enige wat ze op zak hebben, is een mes, een fles water en een groot wit kleed. 

 

Opmerking: Waarschijnlijk kunnen ze wel al vanaf het begin geluid maken niet? Een baby huilt al als hij geboren wordt dus het zou onlogisch zijn als ze constant stil blijven. Al is het wel perfect mogelijk dat ze geen menselijke taal kunnen gebruiken.

De baby's zijn niet zomaar gekozen. Hun stamboom is nagegaan en elk van de kinderen is gekoppeld aan een van de zeven hoofdzonden die best bij hem/haar past. Deze zonden zijn ook altijd geprikkeld tijdens hun gevangenschap zodat ze echt tot uiting kwamen. De leider van Genesis was namelijk erg gelovig. Hij wilt er achter komen of dit werkelijk doodzonde zijn, zoals ze ook wel genoemd worden. Daarom laat hij hen na verloop van tijd in de bewoonde wereld om te kijken hoe lang ze het overleven en als ze sterven of dit te maken heeft met de zonde die aan het gekoppeld is.
Ik had ook nog het idee dat ze een gave ontwikkelde die bij hun zonde paste zodat de kans op overleven toch nog iets makkelijker is.

De zeven hoofdzonden zijn:

1.    Superbia (hoogmoed - hovaardigheid - ijdelheid)

2.    Avaritia (hebzucht - gierigheid)

3.    Luxuria (onkuisheid - lust - wellust)

4.    Invidia (nijd - jaloezie - afgunst)

5.    Gula (onmatigheid - gulzigheid - vraatzucht)

6.    Ira (woede - toorn - wraak - gramschap )

7.    Acedia (gemakzucht - traagheid - luiheid - vadsigheid, afkomstig van het Griekse "ἀκηδία" )

 

 

Deelnemers

·         HowlingMagic als : Raymond Orion - Ira

·         Ayato als: Ryouk Heathcliff - Acedia

·         Cynthia als:

·         Chrysalis als : Sasha Hannah Evans - Invidia

·         Layer als:

·         Dauntless als: Iris Forestière - Luxuria

Anoniem
Landelijke ster



Naam: Raymond Orion
Leeftijd: 18
Uiterlijk:
add a caption
Innerlijk: You will see
Zonde: Ira
Anoniem
YouTube-ster



Naam: Sasha Hannah Evans

Leeftijd: 18

Uiterlijk: 

Zonde: Invidia
Dauntless
Wereldberoemd



Naam: Iris Forestière
Leeftijd: 18
zonde: Luxuria
Innerlijk: You'll see
Uiterlijk:
Cynthia
Straatmuzikant



Naam: Laurynne Hailey Upshore
Leeftijd: 18
zonde: Superbia
Innerlijk: Merk je nog wel xd
Uiterlijk:
Untitled
Anoniem
YouTube-ster



Naam: Ryouk Heathcliff
Leeftijd: 18
Zonde: Acedia
Innerlijk: It's coming soon :3
Uiterlijk:


overig: Wacht, is dit nu een jongen of een meisje? That's the question c:
Anoniem
YouTube-ster



Sasha

Ik keek recht voor me uit, in de lege, witte stille kamer. Gaan ze me uit deze o zo fijne ruimte verwijderen voor een opdracht? Ik kon er niet aan denken, ik was hier opgegroeid, ik dacht dat ik het luxe had en dat iedereen hier zat. Nou, dat had ik mis, er zijn miljarden andere mensen buiten deze vier muren. Hoe zouden zij er uit zien? Hadden zij ook van die lange draden op hun kop net zoals ik? En hadden hun ook van die harde dingen op hun vingers? Hoe zag ik er überhaupt uit? Als ik maar niet voor gek sta in de buitenwereld... Voor het laatst pakte ik het ronde object van de grond waar op stond: ''Bal'' ''Bal'' fluisterde ik in mezelf, als ik dat gekke woord maar kon onthouden. Een wezen deed de deur open, en zei: ''Wilt u meekomen, de chip wordt geïmplanteerd''
Dauntless
Wereldberoemd



Iris lag met haar rug op de witte grond naar het al even witte plafond boven haar te staren. Ze draaide een lok van haar haar om haar vinger en keek er geïntrigeerd naar. Natuurlijk had ze er helemaal geen idee van hoe deze vuurrode strengen heetten. Ze wist niet eens de naam van de kleur, maar het was het mooiste en helderste dat ze ooit had gezien en het was een deel van haar. Haar hele leven had ze doorgebracht in deze ruimte en ze was er gelukkig. Hoe kon je ongelukkig zijn als je niet eens wist dat er buiten die ruimte nog andere dingen bestonden. Dat er een hele wereld was waar zij niets over wist. Ze bracht haar dagen al liggend door. Of ze wandelde keer op keer rondjes. 
Plotseling werden haar ogen zwaar. Ze kende het fenomeen slapen wel, maar werd er nooit zomaar door overvallen. Net voor ze haar bewustzijn verloor zag ze in een waas vier gestalten naar haar toe wandelde die haar ergens op legden en wegdroegen. Ze hadden dezelfde strengen op hun hoofd, maar in verschillende lengtes en kleuren. "Breng haar naar de operatiekamer voor de chip" hoorde ze iemand zeggen, al begreep ze niets van de klanken die uit zijn keel kwamen. Hoewel het maar kort lieten de omtrekken van deze wezens die zo op haar geleken een diepe indruk op haar na en bleef ze aan hen denken toen ze haar bewustzijn verloor.
Anoniem
YouTube-ster



~ Ryouk

'Een witte kleur, zo had het geluid die uit de witte kleur kwam gezegt. Wit, ik noemde het chi. Verder dan de 'chi' kamer was ik nog nooit geweest. Af en toe kwam er uit de chi wat vreemd spul. Het geluid had het 'eten' genoemd. Eten moest een wezen als ik. Ik vraag me altijd af wat ik ben. Ik heb 4 lange stengels. De bovenste twee stengels kunnen het verschijnsel genaamd 'eten' pakken en dat ging dan in een soort van ruimte. Vervolgens voelde ik iets vreemds en kwam er een borrelend geluid uit de bonk waar de stengels aan vast zaten. Ook had ik een soort van dunne stengels. Ze waren volgens het geluid 'haren'. Een van de dingen die de stem elk moment weer zei, was Ryouk Heathcliff. Ik dacht dat ze mij daar mee bedoelde. Dus ik denk dat ik een Ryouk ben. Voor zolang ik me kan herinneren ben ik een Ryouk. Ik heb nog nooit andere Ryouks in de chi ruimte gezien. Wat ik trouwens ook ondekt heb, is dat, wanneer je tegen de zogeheette muur aanloopt, dat er dan een rood achtig goedje uit de stengels komt. Als ik het rode in het gat steek, dan gromt de stengelbonk en het voelt vreemd aan.' Terwijl ik dit allemaal denk, lig ik op een rijdend iets. Een tijdje terug kwamen er twee Ryouks gekleed in het wit plotseling uit de muur. Ze staken een naald in mijn stengels, en de stengels wilden niet weer bewegen. Ze hadden net als het geluid, een soort klank. De geluiden praatten en ik hoorde onbekende klanken, zoals 'chip' en 'experiment'. We liepen door een ruimte die helemaal wit was, en plotseling werd het wit allemaal verscillende dingen en een vreemde drukke ruimte. Er kwam een groot iets op me af, en de wereld werd een andere kleur dan chi. 

Chi = Wit
Stengels = armen en benen
het geluid = een luidspreker
Ryouk denkt dan mensen 'Ryouks' heten
'een soort ruimte' / gat = zijn mond
de stengelbonk = je romp/buik
Anoniem
Landelijke ster



Raymond opende zijn ogen en keek verveeld naar het witte. Wat waren die dingen? Waarom zat hij hier? Het was iedere dag hetzelfde liedje. Hij wordt wakker, krijgt eten en wordt geobserveerd. Dat was het, maar vandaag was het heel anders. Normaal om deze tijd zat hij te liggen en alleen maar vooruit te staren naar een bepaalde plek. Alleen deze keer werd de deur geopend en kwamen er twee andere wezens binnen die verdacht veel op hem leken. Ze zeiden niets, spraken niets en hielden iets vast, waarvan Raymond een glimp van opving. 
Het leek iets puntig, gevaarlijk.
De twee wezens kwamen dreigend op hem af, maar Raymond verzette zich niet. Wanneer hij het koude puntige voorwerp door zijn huid voelde boren, verzette hij geen stap en bleef hij rustig naar niets staren. Hij gaf zelfs geen kik of het nou pijn deed of niet. Sterker nog genoot hij van de pijn. Hij voelde eindelijk een sterkere gevoel waarvan stroomschokjes naar zijn hersenen gingen. Het jammere was dat zijn zicht wazig werd. Raymond dacht nog eraan. Zouden zij het ook fijn vinden om dit te voelen, maar dan duizend keer sterker?
Wanneer hij werd afgevoerd was zijn zicht wazig en zat hij iets dat licht gaf. Hij werd vervoerd vanuit zijn kamer en hoorde voor het eerst geluid, wat eerst pijn deed aan zijn oren.
Wat was dit? Buiten de witte muren zag hij nog meer wezens die verdacht op hem leken. Voordat hij meer kon zien werd zijn zicht zwart, doordat hij door een dubbele deur ging en een donkere kamer in kwam. Zijn oogleden werden zwaar en het laatste wat hij kon horen waren drie woorden; chip implantatie experiment.
Anoniem
YouTube-ster



Sasha

Ik werd op een zacht ding gezet en ik keek naar iets héél fels. Een persoon kwam naar me toe die iets in haar handen had Ze prikte het in mijn hoofd en het begon te piepen ineens werd het donker.
20 minuten later
De vrouw kwam boven mijn hoofd hangen en vroeg: ''Wat is je naam'' zonder dat ik na kon denken zei ik meteen :sasha Hannah Evans'' met een zelfvoldane grijns zei ze: Er is een chip in je hoofd geïmplanteerd , daarin zitten alle woorden die je in deze eeuw nodig hebt om zinnen te vormen, als iemand je vraagt naar je jeugd, ga dan naar het menu scherm en klik dan op geschiedenis. En er is 1 ding, druk nooit op het knopje Genesis, niemand maar dan ook niemand mag weten van ons bestaan, alleen in ernstige noodgevallen!'' zei de vrouw streng. ''Oh ja ik ben Emilia, is er een ernstig noodgeval druk dan op de rode knop'' ik knikte en stond van het ding af waarvan ik nu wist dat het een stoel was.
Dauntless
Wereldberoemd



Toen ze wakker werd had Iris een droge mond en bonkte haar hoofd. Ze wou rechtstaan, zich uitstrekken, maar werd tegengehouden door wanden rondom haar. Deze had ze eerder niet gezien doordat het pikdonker was. Het geheel bezorgde haar een claustrofobisch gevoel. 
Een klein scherm dat in de rand van een van de muren was geïnstalleerd lichtte op en toonde het gezicht van een wetenschapper. Geschrokken kroop Iris zoveel mogelijk naar achter om daarna voorzichtig naar voren te gaan om het scherm aan te raken. Op het moment dat ze dat deed begon de wetenschapper te spreken.
"Beste Iris. We zijn ons er van bewust dat dit allemaal erg nieuw voor je is, daarom willen we even enkele dingen verduidelijk. Mijn naam is professor Thompson. Ik ben de persoon die verantwoordelijk is voor jou. Een paar uur geleden is er een chip bij je ingepland die je in staat stelt onze taal te begrijpen en te spreken. Verder kan ik niet veel informatie over ons onderzoek prijsgeven. Al wens ik je wel veel succes." Geïntrigeerd staarde ze naar het scherm voor haar dat terug uitsprong. Het was vreemd hoe ze aan al de woorden die de man gebruikte een betekenis kon toekennen. Hoe dat praktisch automatisch gebeurde.
Plots vielen de muren rondom haar weg. Uit angst maakte ze zich klein. Ze probeerde haar omgeving te zien maar werd verblind door het zonlicht. 
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld