Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

20 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG} Pretty Hurts♥

RaiseTheSun
Karaoke-ster

RaiseTheSun schreef:
Ling-Lee Chao Wong - 24 jaar

De geuren van de zomer waren zoals gewoonlijk weer enorm lekker. De wind die zachtjes door haar haren blies, het zonnetje dat lichtelijk in haar gezicht brandde en de ongelooflijk mooie en betoverende lach van haar dochtertje. Dat was het enige wat ze nog mooi kon noemen in haar leven. Vroeger werd ze gepest, alleen maar om haar bleke huid, Chinese afkomst en haar kleinere ogen. Toen ze klein was, moest ze naar Nederland vluchtten. Bewakers die haar huis binnen vielen wouden hun achter de tralies zetten, maar zij en haar ouders konden net op tijd vluchtten. Ze was toen nog maar 7 jaar oud, en meteen moest ze naar een nieuwe school. Ondertussen had ze eindelijk vrienden op haar oude school, maar toen moest ze weg. Haar wereld stortte helemaal in. Ze had niet genoeg moed om het er met haar ouders over te hebben, teruggaan kon toch niet meer, het zou te gevaarlijk zijn. Na een paar jaar ging het alleen maar slechter, ze kreeg eetproblemen. Niks kreeg ze nog naar binnen, uit angst dikker te worden, en zo nog erger te worden gepest. Pas toen ze ging studeren was het allemaal over, haar eetproblemen werden verholpen, en niemand, ook zijzelf praatte er nooit meer over. Na een paar jaar kreeg ze een man, was ze gelukkig getrouwd en kregen ze een mooi dochtertje, sinds een jaar was hij weer bij haar weg. Hij 'kon het niet meer aan', ze zou het teveel over haar jeugd hebben gehad volgens hem. Geen enkel persoonlijk berichtje, nee, alleen een brief met daarin dat hij weg was, ver van hun vandaan en hij nooit meer terug zou komen. Haar dochtertje was het enige wat ze nog had, hij was niet eens geïnteresseerd geweest in haar, nooit meer wat van zich laten horen en had hun ook niet opgezocht om haar te zien.

Een zucht gleed tussen haar lippen door. Terwijl ze kleine stapjes richting het speelplein aan de andere kant van de weg, met haar dochter maakte, dacht ze na. Over haar toekomst, over wat ze later wilde doen met haar leven. Ze stond er alleen voor en had toen al 4 maanden geen werk. Het was beter om een studie te gaan volgen, maar daar had ze toen toch geen tijd voor? Hoe zou het dan verder moeten met haar en haar dochtertje? Hoe zou ze nog genoeg tijd voor haar hebben? Ook haar ouders zouden niet tijdelijk voor haar kunnen zorgen, die waren een aantal jaren geleden gestorven aan een auto-ongeluk. Sindsdien is ze echt alleen, al maanden was ze opzoek naar iemand waarmee ze kon praten, haar verhalen mee kon delen. Ondertussen dacht ze na, maar liep wel verder met haar dochtertje, stapje voor stapje, wat kon ze daar toch van genieten. Een klein glimlachje sierde haar lippen en ze drukte een zacht kusje op haar kleine, bolle wangetje. Eenmaal bij het speelplein ging ze even zitten op het gras en tilde haar dochtertje op haar schoot, even samen genieten van het zonnetje zou haar goed doen.

Morgoth
YouTube-ster

Morgoth schreef:
Met zijn tweejarige zoontje aan de hand liep Sem naar het speelplein toe. Het was enorm warm en zijn lichaam hielp daarbij. Sinds dat hij en zijn ex uit elkaar waren, was hij veel aangekomen. Het was niet zo dat hij nooit stevig was geweest, want al van kleins af aan was hij stevig, maar nu was het toch wel vrij… Erg geworden. Je kon hem in de categorie “emotie-eters” plaatsen en dat was hem ook aan te zien. Het zou niet zo erg zijn als hij geen zoontje had die er ook onder lijden. Zijn tweejarige zoontje Joshua was ook enorm van eten gaan houden en dat was aan hem te zien. Hij wilde op zijn vader lijken en wilde net zoals zijn vader worden. Ze aten altijd samen en ondanks dat Joshua slechts twee was, had hij een grote eetlust en wilde hij alles eten wat zijn vader ook at. Ergens vond Sem het heel schattig, maar sommige mensen maakten zichzelf er zorgen over. Ach, Sem lag er niet wakker van en Joshua was blij zolang hij kon eten.

Samen kwamen ze het speelplein op en Joshua waggelde naar een paar bloemetjes in het glas. Hij plofte op de grond naast de bloemen neer en brabbelde tegen zichzelf, terwijl hij ietwat buiten adem was door het rennen in de vreselijke warmte. Sem was op een bankje dichtbij gaan zitten en bekeek zijn zoontje even. Joshua was nog erg kinderlijk voor een tweejarige, wat normaal zou zijn als het niet in die maten was. Het leek af en toe wel alsof Josh geen enkele vooruitgang boekte met dingen die hem geleerd werden en Sem wist niet waar het aan lag. Het punt bleef dat Josh nog te jong was om een duidelijke verklaring te hebben voor dit en daarom moest Sem het er voor nu maar mee doen.
Het kleine dikke jongetje plukte het bloemetje van de grond af en keek ernaar. Hij hield van natuur, net zoals zijn vader, en was vaak in het bos of het park te vinden met zijn vader. Het liefst zat hij de hele middag te kijken naar de bloemen en de pracht van de natuur. Hij deed dat zelfs liever dan glijden van de glijbaan. Dat was voor hem niet nodig om een leuke middag te hebben en voor Sem was dat des te fijner. Dan hoefde hij zelf ook niet te veel te doen, want dat was helemaal niet fijn met zijn omvang. Sommige mensen vonden hem daardoor een slechte vader: hij kon niet met zijn zoontje spelen door zijn omvang, maar die mensen wisten allemaal niet hoe hij eraan toe was. Op bijvoorbeeld psychisch gebied. De breuk met zijn ex had hem veranderd en extreem onzeker gemaakt. Nog meer dan dat hij al was.

Ineens stond Josh op en waggelde terug naar zijn vader. Hij legde zijn dikke handjes op Sems knie en keek omhoog naar zijn vader. Hij maakte grijpende bewegingen en Sem boog wat voorover om hem op te tillen en op zijn schoot te zetten. Josh vond het heerlijk om bij zijn vader te liggen, lekker dicht tegen hem aan met zijn hoofd vaak op Sems buik. Alsof het een wandelend bed met extra zacht matras en kussen was. Het jongetje hield zijn duimpje in zijn mond en hij keek even om zich heen. Hij zag een ander klein meisje met haar moeder en hij stak zijn hand nonchalant aan. Ladies men! Hij brabbelde wat tegen zijn vader en zwaaide toen naar het kleine meisje.

RaiseTheSun
Karaoke-ster

RaiseTheSun schreef:
Haar dochtertje keek wat om zich heen en plukte een bloemetje, een madeliefje, zo noemde de Nederlanders het altijd. In China heette het een Chújú, een mooie naam vond Ling-Lee zelf. Zoals altijd glimlachte ze naar haar dochtertje die vriendelijk het madeliefje liet zien. Ze pakte hem voorzichtig aan en zette hem in haar haar. "Kijk, nu heeft mama een heel mooi bloemetje in haar haar" zei ze en kietelde haar dochtertje zachtjes, Aurora heette ze. Het was een bijzondere naam, maar juist omdat ze in Nederland was geboren wilde ze geen Chinese naam doen. Ze zag er dan ook niet héél Chinees uit, en dat was maar goed ook. Ling-Lee wilde niet dat haar dochtertje straks ook gepest zou worden net zoals zijzelf. Rustig keek ze om zich heen terwijl ze van de zon genoot. Al snel zag ze een wat dikker jongetje van ongeveer dezelfde leeftijd als Aurora naar haar dochtertje zwaaien, en ze wees naar het jongetje zodat Aurora het zou zien.

Rustig tilde ze Aurora op en liet haar naar het jongetje toelopen, althans dat deed ze zelf. Het deed haar ontzettend goed om haar blij te zien, als zij gelukkig was, was zijzelf ook gelukkig. Op een of andere manier vond ze het toch moeilijk om haar naar het jongetje te laten gaan, het was bij haar vroeger zo geweest dat de wat dikkere mensen haar altijd vet dun vonden, ze zeiden dat ze geen leven had, dat ze meer moest eten, gewoon doen waar ze zin in had, maar dat kon ze niet. Ach, ze zeiden zoveel dingen over haar, en ze wist zelf wel dat ze niet waar waren. Maar het veranderde haar toch, iets zei haar dat het ergens waar was, maar iets zei ook dat ze het gewoon maar moest laten, ze moest laten kletsen. Het was gewoon een zware tijd, maar dat zal wel weer goed komen, het had haar persoonlijkheid wel iets aangetast, maar ook dat zou wel weer veranderen. Na een tijdje.

Rustig keek ze naar haar dochtertje die vriendelijk op de jongens afliep en daar zachtjes in het buikje prikte van het kleine jongetje. Ze proestte het bijna uit van het lachen, maar ze moest volwassen doen en zeggen dat het niet aardig was. Rustig stond ze op en liep richting Aurora. "Aurora, dat is niet lief, niet doen, je doet hem straks nog pijn". Ling-Lee was een onzeker, maar heel lief meisje, ze had een goed hard, voor dieren maar ook voor mensen. Je kon het vergelijken met Assepoester en Sneeuwwitje. Dieren kwamen ook altijd om haar heen staan, en zingen kon ze ook wel. Toch was er een bepaald iets dat haar altijd tegenhield om met mensen te praten, terwijl dat juist haar meest sociale kant had moeten zijn. Ze wist dat dit een deel te maken had met haar verleden, maar om zo stil te zijn was misschien ook niet goed meer.

Snel keek ze naar de vader van het kind, hij was nogal.....Stevig. Het was best een knappe man, maar zo dik, dat paste juist totaal niet bij Ling-Lee. Toch moest ze wat van zichzelf zeggen, aangezien ze elkaar nog konden helpen, als ze dat allebei wilden. Het lag er een beetje aan of ze er nog wat uit kon krijgen, ze was nooit open geweest naar de mensheid, dus waarom zou dat wel lukken? "H...Hoi". Dat was het enige wat ze eruit kon krijgen, een vriendelijke maar verlegen glimlachje ontstond en ze tilde haar kindje op. "Stop daar nou is mee gekkie" zei ze lachend. Tegen haar dochtertje kon ze makkelijk wat zeggen, maar die had ze ook zelf opgevoed. En natuurlijk kende ze haar al heel lang, het voelde alsof ze tegen zichzelf sprak, al was dat niet zo. Het is gewoon familie, een soort zielsverwant. Niks zou hun nog kunnen scheiden, niks of niemand, zelfs niet de allerleukste, liefste persoon op aarde, ze was haar dochtertje, haar lieverd, haar hart.

Vogeltjes verzamelden zich om hun en Ling-Lee ging door haar hurken. Rustig zette ze Aurora weer neer en ze zag, zoals ze had verwacht, dat ze er meteen achteraan ging. Ze stak haar hand voorzichtig uit naar een vogeltje, en hij ging rustig op haar hand zitten. "Lalalalala" zong ze zachtjes, het vogeltje begon te fluiten en vloog toen rustig weg. Het leek alsof ze de vogels altijd al begreep, alsof ze kon verstaan wat ze zeiden.

Morgoth
YouTube-ster

Morgoth schreef:
Joshua werd enorm blij toen het meisje zijn kant opliep en hem vervolgens in zijn buik prikte. Zijn buikje veerde terug na de prik en hij prikte vervolgens in zijn eigen buik. ‘Boop!’ wist hij zelf te zeggen en hij knikte even trots op zichzelf. Hij was totaal niet onzeker ondanks dat hij toch best dik was. Daarnaast was hij hetzelfde als zijn vader en dat was notabene zijn voorbeeld. Dus hoe meer hij op hem leek, hoe zekerder hij van zichzelf was. Het jongetje keek even naar zijn vader en ging wat beter zitten, waarna hij in zijn vaders buik prikte om dat aan het meisje te laten zien. Sem zat er wat ongemakkelijk bij omdat de moeder er ook bij was komen zitten en hij vond dat altijd een lastig iets. Toch maakte het hem wel aan het lachen dat Josh zo goed met anderen om kon gaan. Hij was totaal niet verlegen of onzeker en dat maakte Sem blij.

Hij zette Josh op de grond en het jongetje waggelde weer weg naar de planten om daar te gaan zitten. Hopend dat het meisje hem volgde. Vervolgens keek Sem even naar het meisje en hij glimlachte vriendelijk naar haar. ‘Hoi!’ Opperde hij vrolijk en hij bekeek haar even. Ze kwam wat onzeker over, maar dat was hij zelf ook wel. Als je hem eenmaal kende was hij een leuke gozer, alleen dan moest je hem daar wel de tijd voor geven. Hij had goede humor en kon goed koken. Daarnaast was hij, ondanks dat hij onzeker was, een goede romanticus en dat kon na een tijdje ook wel zichtbaar worden. Zolang hij zich maar op zijn gemak voelde bij iemand, ging het goed.
Om eerlijk te zijn vond Sem haar er goed uitzien. Ze mocht wel wat zekerder worden. De jongen vouwde zijn armen op zijn buik en keek toen even naar Joshua die het meisje een bloem gaf. Hij vond het leuk om mensen iets cadeau te geven en als dat dan ook nog een bloem kon zijn, was zijn dag helemaal goed.

‘Josh houdt enorm van de natuur. Waarschijnlijk zal hij je dochter overladen met bloemen.’ Legde hij uit aan de moeder van het meisje en hij hoopte maar dat hij niet voor aap zou staan als ze niet haar moeder was. Het meisje leek op haar dus hij ging er vanuit dat het kindje haar dochter was. Sem wilde niet overkomen alsof hij aan het flirten was, want als ze een vriend of man had, zou dat wel eens in het verkeerde keelgat kunnen schieten. Sem wist dat hij daar voorzichtig mee moest zijn en hij had liever een goede vriend of vriendin, dan een relatie. Voor nu was zijn leven daar ook niet op gericht. Hij wilde het goed doen voor Joshua en dat was zichtbaar het geval. Joshua was nog vrij klein voor zijn leeftijd, maar at voor twee. Daardoor groeide hij wel, maar niet in de lengte. Het was toch altijd wel schattig voor veel mensen om zo’n kindje te zien, maar als ze dan Sem erbij zagen was het ineens logisch dat hij zo dik was. Ach, Sem was het tegenwoordig wel gewend en hij trok zich er ook niet veel meer van aan. Hij leefde zijn leven hoe hij dat deed en als mensen daar niet tegen konden was dat hun eigen probleem.

Het was lastig om een onderwerp van gesprek te vinden als het ging om dit. Hij wilde natuurlijk wel het liefst blijven praten, maar wat nu als ze het vervelend vond? ‘Het is erg mooi weer vandaag he? Ik dacht, laat ik eens naar het park gaan en Josh houdt totaal niet van binnen zitten. Het liefst zit hij de hele dag tussen de bloemen en waar kun je dat nu het beste doen dan hier? We wonen dichtbij het bos, maar daar vind je niet altijd de bloemen zoals hier. In het bos is het toch meer bomen en groen. Hij houdt meer van de kleuren van de bloemen.’ Wat liep hij nou te bazelen? Alsof het haar wat kon interesseren dat ze dichtbij het bos woonden en dat Joshua van bloemen hield die leuke kleuren hadden? Ach, je moest ergens over praten en misschien zag ze hierdoor wel dat hij gewoon een vader was die met zijn zoon in het park was om een leuke dag te hebben. Net als zij dat had met haar dochter.

RaiseTheSun
Karaoke-ster

RaiseTheSun schreef:
Ling-Lee voelde een blos op haar wangen verschijnen, waarom? Om het feit dat hij over de natuur begon en ze dat zelf ook echt geweldig vond? Of om het feit dat ze hem stiekem nu al leuk vond? Dat laatste was het vast niet, tenminste, dat wilde ze niet, nu sowieso nog niet. Ze kende hem amper en ze hadden elkaar ook nog maar weinig gezegd. "Heerlijk weertje ja, in China, mijn thuisland, daar hadden we het elke dag, maar toen...". Plots sloeg ze dicht, ze wilde het er niet over hebben. Er ontstond een enorme brok in haar keel en er kwam niks meer uit. Waarom begon ze er überhaupt over? Dat wist ze niet eens. Al die tijd wilde ze het er niet over hebben, en dan nu kwam het er plots uit, alsof ze het moest zeggen, terwijl ze het niet eens wilde zeggen. "Euhm, laat maar. Wat ik wilde zeggen, is dat ik ook heel erg van de buitenlucht hou. Ik ben liever buiten dan binnen, zelfs als het regent. Het rare is, altijd als het regent ben ik droevig, en als ik blij ben dan schijnt de zon".

Even keek ze naar Aurora die blij met het jongetje aan het spelen was, die volgens haar gedachtes Joshua heette. Het was heel mooi om te zien hoe kinderen, op zo'n jonge leeftijd al een bepaalde band op konden bouwen. Ze zag hoe de jonge Joshua allemaal bloemetjes plukte en die allemaal aan Aurora gaf, heel schattig allemaal. Even keek ze opzij, ze zag een man, wat stevig, maar wel erg aardig. "Dus....Waar liggen jou interesses eigenlijk? In de natuur, dat weet ik nu, maar wat nog meer. Zelf ben ik veel van het sporten, maar ik vind sterrenkunde ook heel interessant" zei ze. Hoe dom kon het zijn, om sterrenkunde leuk te vinden? Een beetje sterren bestuderen, daar zou je niks aan hebben, maar ze vond het altijd gewoon enorm interessant, hoe ze verdwenen, hoe ze stonden en bepaalde gedachtes die anderen erachter hebben. Ze had vroeger een boek van haar vader gehad, waar dingen over sterren in stonden. Die had ze ondertussen zo vaak gelezen, dat ze hem bijna helemaal uit haar hoofd wist. Een groot dik boek, maar toch kende ze hem helemaal, bijzonder als je het haar vroeg. Een glimlach verscheen op haar mond en geïnteresseerd keek ze naar de man. Ze wilde altijd al interesses delen, maar dat was haar tot nu toe niet gelukt. Als de man dan niet dezelfde interesses had, maakte dat ook niet meer uit, maar het was ook niet erg als dat niet zo was. Ze wilde gewoon graag wat nieuwe vrienden maken, en dan maakte het niet uit hoe ze eruit zagen, als ze maar aardig waren. Aurora keek even om naar haar moeder, en Ling-Lee glimlachte lief naar haar. Toen bedacht ze zich weer, ze wilde dat ze nieuwe vrienden had, die haar respecteerde zoals ze was, en natuurlijk andersom ook, dat ze hun kon accepteren. Al respecteerde ze vroeger iedereen al, maar hun haar niet zo erg.

Morgoth
YouTube-ster

Morgoth schreef:
De jongen luisterde naar haar en hij merkte dat ze een gevoelige snaar bij zichzelf had geraakt. Hij respecteerde het dat ze er verder niet over wilde praten. Dat liet hij dus ook even links liggen zodat ze niet in een ongemakkelijke positie kwam doordat hij de verkeerde vragen stelde.
‘Ah klinkt leuk!’ Zijn woorden waren oprecht en eerlijk. Hij vond het leuk klinken, maar had zich zelf niet met sport bezig gehouden in de afgelopen jaren. Dat was dan ook wel te zien dus waarschijnlijk verwachtte ze niet dat hij van sport hield. Daarnaast vond hij astronomie vrij interessant, alleen was hij er zelf geen kei in. Hij kon wat sterrenbeelden ontrafelen bij heldere nacht, maar meer ook niet.
‘Zelf ben ik wel iemand die vak koken hou en verder lees ik graag boeken die te maken hebben met geschiedenis. Ik ben vooral geïnteresseerd in de Tweede Wereldoorlog en weet daar dan ook veel van.’ Hij kwam misschien over als één of andere nerd, maar het was voor veel mensen verbazingwekkend hoeveel hij wist van die tijd.

Joshua was opgestaan en kwam langzaam aangewaggeld met een bloem in zijn handje geklemd. Toen hij bij het tweetal aankwam bleef hij wat buiten adem staan en hij gaf het bloemetje aan de vrouw. ‘Asblief!’ Giechelde hij buiten adem en hij leunde op zijn vaders knie, terwijl hij keek naar de vrouw om haar reactie af te wachten. Hij vond het gewoon leuk om mensen te verassen met dingen zoals dit en meestal was iedereen er enorm blij mee. Of het kwam omdat hij nog zo jong was… Waarschijnlijk wel. Dat maakte hem echter niet minder vrolijk, want hij kon het toch niet beseffen.
Sem kon een glimlach niet achterhouden en hij aaide even door de haren van zijn zoontje. ‘Ben je moe lieverd?’ Vroeg hij en hij trok hem op zijn schoot. Er was niet veel ruimte meer over op zijn schoot, doordat hij zelf zo dik was en Joshua was natuurlijk ook vrij… Stevig. Sem gaf hem een kus op zijn haren en keek toen naar het meisje wat er ook achteraan gerend kwam. Ze zag er vrolijk uit en had een lief gezichtje. Net zoals de meeste kinderen dat wel hadden. Het maakte Sem ook vrolijk om kinderen zo bezig te zien en hij vond het merkwaardig hoe snel kinderen vrienden met elkaar konden worden. Er zaten geen vooroordelen aan verbonden en ze kregen ruzie om stomme dingen.

Het kleine jongetje lag op zijn vaders buik en hield zijn duim in zijn mond. Zijn kleren zaten strak en hij had overduidelijk nieuwe nodig omdat ze toch wel erg strak zaten en het niet meer zo mooi stond. ‘Weet je een goede kledingwinkel voor kinderen? Ik ken er niet veel en de winkels die ik ken hebben nu niet bepaald leuke kleren. En zoals je ziet heeft Josh nieuwe kleren nodig.’ Hij kietelde Josh’ buikje even en gaf hem vervolgens nogmaals een kus op zijn haren.
Misschien wist het meisje wel een winkel en zou ze mee gaan omdat ze… Misschien ook wel kleren nodig had voor haar dochtertje. Het klonk allemaal heel raar, maar Sem moest toegeven dat hij zich volledig op zijn gemak voelde bij haar. Ondanks dat ze elkaar niet eens goed kende. Het was vaak zo dat, als je kinderen had, je makkelijker in contact kwam met anderen. Er was altijd wel iets om over te praten, maar er was ook altijd iets om door afgeleid te worden. Dat was het mooie aan de kinderen. Die wisten een ongemakkelijk moment op rare wijze altijd aan te voelen en zo konden ze het vaak voorkomen. Of op zijn minst proberen.

Joshua wreef over zijn eigen buikje heen en keek de vrouw lang aan, waarna hij tegen haar begon te brabbelen. ‘Hongwew!’ Riep hij en hij knikte hevig, vervolgens keek hij op naar zijn vader en pruilde. Hij had honger en wilde eten en hij wist dondersgoed dat er hier net buiten het park een tentje zat waar ze lekker eten verkochten. Vooral friet stond bij hem hoog in het vaandel.
‘Heb je anders zin om even mee te gaan naar de friettent hier verderop? Dan kunnen we misschien wat drinken of eten en dan kunnen de kinderen nog even gezellig spelen daar.’ Alles voor de kinderen, toch?

---
YAY nu kunnen we weer gewoon

succes!

RaiseTheSun
Karaoke-ster

RaiseTheSun schreef:
Joshua, het kindje van de man deed ongelooflijk schattig. Het was mooi om de band tussen een vader en een kind zo sterk te zien. Een twijfelachtige blik ontstond toen de man vroeg of ze mee wilde naar de friettent. Al die tijd had ze niks vettigs gegeten, omdat ze bang was. Ondanks dat zei ze toch maar 'Ja'. Ze hoefde zelf natuurlijk niks te eten, en zelf zou ze Aurora wel gewoon een broodje geven als ze thuis waren. Het was altijd al zo, als 'mama' geen eten had, dan wilde Aurora ook niks eten. Een raar trekje, maar wel heel schattig. Haar dochtertje leek dan ook heel erg op haar, zoals ze altijd zeggen: "De appel valt niet ver van de boom". Het enige wat een verschil maakte, waren Aurora's heldere blauwe ogen. Een lichtelijk rood getinte haarkleur, met blauwe ogen. Dat was altijd al de meest mooie combinatie volgens Ling-Lee.

Rustig tilde ze Aurora op en liep richting de friettent. Plots voelde ze een steek van angst, maar dat liet ze niet merken. Even slikte ze en liep rustig door. Het was al een hele uitdaging om erheen te lopen, en nog wel met een man, en die was ook niet de slankste. Voor haar was het bijzonder dat ze met hem daarheen ging, hij was stevig, en ze had eigenlijk nog nooit met een stevig iemand gelopen. Bij die gedachte kreeg ze rillingen, waarom? Dat wist ze zelf eigenlijk ook niet. Toch voelde ze iets speciaals bij de man, hij was niet super lelijk, maar verder echt niet haar type. Met zo'n man zou ze het niet lang volhouden, dat wist ze van zichzelf. "Zeg eens, wat is je naam eigenlijk?" vroeg ze verlegen. Nu ze een tijdje hadden gepraat, was Ling-Lee al weer iets gerust gesteld. Ze kende hem nu wat beter, en ze had dus geen problemen met praten, al werd ze wel een beetje zenuwachtig als ze over vroeger zou moeten praten.

Een windvlaag ging door haar haren en rustig haalde ze adem, wat een heerlijke geur vond ze dat altijd. Plots ging het zonnetje weg, maar na een paar seconde scheen hij weer. Rustig keek ze omhoog, en zag toen een boom met appels erin. Toen bedacht ze zich iets goeds, zo hoefde ze geen friet te eten en kon ze juist een gezond tussendoortje nemen. Opgelucht haalde ze adem terwijl ze haar Aurora's hand los liet. Nu strekte ze zich uit waardoor ze net bij de appel kon, stevig pakte ze hem vast en rukte hem er zo uit. Voorzichtig nam ze er een hap uit, daar kon ze pas echt van genieten. Het zoete sap dat eruit kwam, en de heerlijke frisse geur die vanuit de appel kwam. "Ik eet liever een appel dan friet, sorry daarvoor" zei ze voorzichtig. Ze hoopte hem hiermee niet te beledigen, dat was nog haar grootste angst, mensen beledigen met kleine dingen die nergens op sloegen.

Terwijl ze haar dochtertje weer bij haar hand pakte keek ze rustig om zich heen, in de hoop dat er nog eens een leuk gesprek tussen haar en de man zou ontstaan, die stiltes waren nogal ongemakkelijk voor haar. In rust alleen zitten, dat kon nog, maar met een man die je bijna niet kende, dat was niks voor haar. Ze wist wel dat iedereen dat had, maar ze dacht altijd dat het bij haar toch wat erger was, juist door haar tijd op de basisschool en de middelbare school. Ergens wist ze ook wel dat ze die tijd achter haar moest laten, niet meer op haar in moest laten spelen, maar op een of andere manier lukte het haar nooit, aangezien ze er zoveel aan dacht, door het auto-ongeluk van haar ouders. Ze wist nog goed hoe ze aan hun bed, in het ziekenhuis stond. Zittend op een kruk, tussen de twee bedden in, met haar ene hand op de hand van haar moeder, en met de andere hield ze de hand van haar vader vast. Huilend zat ze daar, terwijl de dokters niks meer konden doen, ze wist alleen dat ze het straks alleen moest doen, zonder hulp. Verder had ze weinig dingen van hun overgenomen, het meeste ging naar haar opa en oma, in China. Ze baalde ervan, want die zouden ook niet heel lang meer leven.

Morgoth
YouTube-ster

Morgoth schreef:

Joshua protesteerde omdat hij zelf wilde lopen. Koppig dat het kleine jongetje was. Hij leek daarin precies op zijn vader en ergens was het enorm grappig. Het jongetje liep echter niet zo snel, omdat hij korte beentjes had en vrij dik was. Het maakte voor hemzelf niet eens uit, want hij kon enorm genieten van de omgeving waar ze zich in bevonden. Dit gaf Sem echter de tijd om wat met de moeder van het meisje te praten. De vrouw waar hij nog steeds de naam niet van wist. Best apart eigenlijk. Als je Sem een jaar terug had gekend, zou hij zoiets nooit doen. En nu? Nu liep hij gewoon met een vrouw naar de friettent. Niet het meest romantische, maar er was dan ook geen romantische insteek.

‘Ik heet Sem.’ Vertelde hij en hij glimlachte naar de vrouw. Ze kon zien dat haar dochtertje niet enorm op haar leek qua uiterlijk, maar het innerlijk zat vast hetzelfde. Als ze alleenstaand was, dan was het kleine meisje een kopie van haar moeder. Net zoals je dat zag bij Sem en Joshua.

Inmiddels was Joshua nogal achterop geraakt en keek hij angstig om zich heen. Sem grinnikte even. ‘Schiet eens op, slome!’ Riep hij terwijl hij terugliep naar Josh om hem op te tillen. Hij was erg zwaar en dat begon Sem nu vaker te merken als hij hem optilde. De jongen hield zijn zoontje in zijn armen en keek even naar de vrouw. ‘Hoe heet jij eigenlijk?’ Vroeg hij vervolgens, terwijl de snackbar al in zicht kwam.

Het was niet ver lopen geweest en de wandeling was allerminst vervelend. Het was zelfs aangenaam te noemen, als hij terugkeek op wat ze hadden besproken en als hij keek naar het feit dat er eigenlijk geen onaangename stiltes waren gevallen. Wie weet kon hier een mooie vriendschap uit ontstaan. Voor Sem was er namelijk niets zo belangrijk dan een goede vriendschap.

Sem duwde de deur van de snackbar open en liep naar binnen. Joshua zette hij op een stoel daar en het kindje keek met twinkelende oogjes voor zich uit. Natuurlijk wist hij wat hem te wachten stond en wat hij zou krijgen: frietjes! Hij trommelde met zijn handjes op zijn buik en stak vervolgens zijn duim in zijn mond, om zich om te draaien en zijn vader te bekijken die op het bord stond te kijken wat hij zou gaan bestellen voor hem en Joshua.

Even keek Sem om naar de twee dames. ‘Willen jullie iets? Misschien iets te eten of drinken? Kan allebei.’ Sem stelde het gewoon maar voor, omdat hij nooit zo goed wist wat hij moest doen. Zelf had hij toch wel genoeg geld om zoiets te doen en ondanks dat hij haar niet lang kende, maakte het voor hem niet uit of hij nu alleen voor Joshua en zichzelf iets zou halen of ook voor de twee dames. Qua geld maakte het in ieder geval niet uit.

Joshua werd nog blijer toen hij zag dat zijn frietjes en frikandel er al aankwamen. Dit had Sem alvast besteld en hij zou altijd nog iets extra’s kunnen bestellen als de dames ook wilde. Voor zichzelf had hij een broodje hamburger en friet met pindasaus. Dit zou er zo aankomen, maar Joshua was ondertussen al aan het smikkelen van zijn friet met mayonaise. Je kon overduidelijk zien dat het jongetje enorm van zijn eten genoot: de mayonaise zat op zijn bolle wangetjes en in zijn linkerhand hield hij frietjes, terwijl hij met de rechter zijn mond volduwde.

‘Josh, doe eens rustig. Niemand pakt het af hoor.’ Waarschuwde Sem hem en het jongetje ging gelijk rustiger eten. Dat had Sem hem in ieder geval wel geleerd alleen vergat hij het soms in zijn enthousiasme.

RaiseTheSun
Karaoke-ster

RaiseTheSun schreef:
Na een tijdje kwamen ze aan bij de friettent, meteen rook Ling-Lee de geur van frietjes en frikandellen. Ze had ze nooit geproefd maar had de geur al vaak genoeg geroken om te weten dat precies dat het was. Snel keek ze naar Sem en schudde nee, ze wilde helemaal niks hebben van al die vettigheid, daar hield ze niet van. Plus, ze was nog altijd bang dat ze er dik van zou worden, al wist ze wel dat het best voor een keer kon. Toch deed ze het liever niet, voor de zekerheid. "Ik heet Ling-Lee, en wat een mooie Nederlandse naam, Sem!" zei ze. Ondertussen was ze niet meer zo verlegen en waren er ook geen lange stiltes meer, wat Ling-Lee erg fijn vond.

Iedere keer dacht ze weer na over haar geldproblemen, daar had ze het nog nooit met iemand over gehad, maar sinds dat haar man weg bij haar was gegaan had ze er last van. Ze had wel een idee, om aan geld te komen, maar dat zou enorm zielig zijn, dat was voor pussy meiden. Stiekem wilde ze het wel, maar het was ongelooflijk kinderachtig als ze dat zou doen. Toch deed ze het, niet omdat ze het wilde, maar omdat ze het moest doen, anders zouden haar geldproblemen alleen maar groter worden. Rustig keek ze Sem aan en legde haar hand op de zijne, een stilte kwam voorbij en de kinderen keken hun raar aan. Zachtjes drukte ze een kusje op zijn wang. Het was raar om dat te doen, aangezien ze elkaar helemaal niet goed kende, maar als ze geld wilde, moest het wel. Een glimlach ontstond, ze vond het enorm raar, maar voelde ook een soort tinteling, waarom wist ze niet precies.
----
Sorry, wat korter, maar ik moet zo gaan!

Morgoth
YouTube-ster

Morgoth schreef:

Ook Sem had inmiddels de mogelijkheid gekregen om te gaan genieten van zijn eten. Het zag er heerlijk uit en dat betekende dat hij niet langer kon wachten om aan te vallen. Dit betekende dus dat hij direct begon te eten en even naar Joshua keek, die ook zat te smikkelen van zijn eten. Het voelde ietwat ongemakkelijk dat de twee dames niks aten, want hij en Joshua waren sowieso al wat aan de dikke kant en dan was het raar om dit allemaal te eten. Anderzijds maakte het hem niets uit en at hij rustig verder terwijl het allemaal heel gezellig aanvoelde. Het voelde net alsof hij haar al een lange tijd kon, terwijl dat niet het geval was.

De verbazing was groot op het moment dat haar hand die van hem raakte. Het werd alleen maar erger toen ze zijn wang kuste en hij kon voelen dat hij helemaal rood aanliep. Het was een lange tijd geleden dat hij vrouwelijke aandacht had gehad en het maakte hem verlegen en zenuwachtig. Een zenuwachtig glimlachje stond op zijn gezicht geplakt terwijl hij naar haar keek. Even wist hij niet wat hij moest zeggen nu. Waarom deed ze dit? Voelde ze echt iets voor hem of was het een stomme actie van haarzelf? De jongen wist het niet…

‘Waar… Waar heb ik dit aan te danken?’ Vroeg hij vervolgens nog iets zenuwachtiger en hij stak daarom maar snel een frietje in zijn mond. Al was het maar om zichzelf wat af te leiden van wat er net was gebeurd. Het was niet zo dat Sem het vervelend vond, maar het kwam simpelweg wat onverwachts en daarom was het zo lastig om erop te reageren.

Joshua leek gelukkig meer afgeleid te worden door zijn eten dan door wat er net was gebeurd. Daarom vond Sem het even niet zo erg en kleine kinderen snapten het toch niet zo goed als ze zoiets zagen. Althans, dat hoopte Sem maar want anders zou hij best voor aap staan. Een zachte zucht verliet zijn mond en hij begon aan zijn hamburger. Het bloesje wat hij aanhad zat veel te strak voor hem, waardoor het er nogal apart uitzag. Hij was nu eenmaal veel aangekomen de afgelopen tijd en hij zag zelf niet in dat hij nieuwe kleding nodig had. Het ging ’s morgens wel wat lastiger om de kleding aan te krijgen doordat het zo strak zat, maar er ging geen belletje rinkelen.

RaiseTheSun
Karaoke-ster

RaiseTheSun schreef:
Een verlegen blik verscheen op Ling-Lee's mond, alweer. Ze was er net vanaf, en toen begon het wel weer. Plots had ze helemaal geen zin meer om net alsof te doen, maar waarom wist ze zelf ook niet. "Ik, ik...Laat maar" zei ze terwijl ze bedroeft naar beneden keek. "Oke, sorry, ik deed het omdat ik geld nodig had! En ik vind je gewoon aardig, dus ik dacht, waarom ook niet?" zei ze half huilend. Waarom ze dat ooit had gedaan, dat was voor haarzelf ook de enige vraag die in haar opkwam. "Het spijt me" zei ze snikkend. Aurora keek haar bezorgd aan, en Ling-Lee knikte snel, zodat ze zich geen zorgen hoefde te maken. "Ik ben gewoon enorm stom, ik denk via de verkeerde dingen, en...en...". Ze kreeg er niks meer uit, en ze wist ook niet zo goed wat ze moest doen. Ondertussen was ze bang dat er iets zou gebeuren, dat het fout zou gaan en hij heel boos zou worden, dan had ze de eerste echte vriendschap meteen verpest, tenminste, als die zou ontstaan.

Een zucht gleed tussen haar lippen door, snel zei ze:"Aurora, blijf zitten. Excuseer me Sem". Zo hard als ze kon rende ze naar buiten, hoe kon ze in vredesnaam zo'n vreselijk mens zijn? Iemand misleiden, om geld?! Het was ontzettend oneerlijk, tenminste Ling-Lee vond het oneerlijk aangezien haar alle stomme dingen weer moesten overkomen. Het voelde zo aan, alsof de wereld alleen maar probeerde haar pijn te doen.

Morgoth
YouTube-ster

Morgoth schreef:

Sem keek haar na en hij fronste even. Hij begreep er niets van dat ze zo deed nu, want hij vond het helemaal niet erg. Ondanks dat ze het misschien gedaan had voor zijn geld… Hij beet even op zijn lip en keek vervolgens naar Joshua, die zat te eten. ‘Papa komt zo terug, blijf jij hier Josh?’ Het dikke jongetje knikte instemmend en Sem kwam vervolgens moeizaam overeind uit de krappe stoel.

Toen hij eenmaal buiten was keek hij naar Ling-Lee die daar stond. Hij trok wat aan zijn strakke bloesje en keek haar onzeker aan. ‘Hey…’ Fluisterde hij en hij leunde tegen een lantaarnpaal aan, zijn handen over elkaar op zijn buik. ‘Je moet niet zo onzeker zijn,’ mompelde hij en hij bekeek haar even. ‘Zal ik je eens wat vertellen?’ Vroeg hij haar en hij trok opnieuw aan zijn strakke bloesje, die telkens omhoog leek te gaan kruipen.

‘Ik reageerde zo omdat het voor mij heel lang geleden is dat ik echt contact heb gehad met een vrouw. Niet perse romantisch, maar gewoon in het algemeen. Mijn ex verliet me omdat ze het niet leuk meer vond om met een stevig iemand samen te zijn, terwijl daar helemaal niks anders aan is. Ik werk als kok in een restaurant en daardoor was ik vaak weg. Nu heb ik andere werktijden en is het dus allemaal wat makkelijker… Maar goed, even terug naar het onderwerp.’ De jongen glimlachte zwakjes en wreef wat over zijn buik heen. Het was een soort automatisme en ergens was het wel grappig om te zien.

‘Vroeger werkte mijn vader altijd. Mijn moeder was alleen thuis en ze verzorgde me goed. Te goed. Als ik verdrietig was kreeg ik een snoepje of iets lekkers en eten was bij ons in de familie heel belangrijk. Al vanaf jongs af aan ben ik steviger en ik ben er altijd onzeker door geweest. Totdat ik mijn ex tegenkwam. Ze accepteerde me hoe ik was en alhoewel ik nu wat… Zwaarder ben dan toen, is het wel te vergelijken.’

De jongen was een tijdje stil gebleven en keek haar toen weer aan. ‘Op mijn elfde overleed mijn vader aan een ziekte. Ik was er kapot van en ik raakte in een depressie. Een hele nare tijd die mijn leven veranderden. Ons mam gaf mij vaak geld om wat lekkers te halen omdat ze wist dat ik me niet goed voelde. En zodoende ben ik eigenlijk een emotie-eter geworden. Dat ben ik nu nog steeds, maar door mijn werk als kok geniet ik er ook van. Eigenlijk is dat een beetje… Tja, de uitleg naast mijn gewicht en… Dat zeg ik niet tegen iedereen, maar ik wil je laten weten dat ik voor alles opsta en je ook gewoon eerlijk deze dingen wil zeggen. Wat je net deed… Maakte me blij en even zekerder van mezelf en ik weet nu niet goed hoe ik erover moet denken. Kun je het… Uitleggen?’

RaiseTheSun
Karaoke-ster

RaiseTheSun schreef:
Ling-Lee ging kapot van binnen en luisterde met een betraand gezicht naar wat Sem te vertellen had. Snel ging ze tegen hem aan staan, legde een hand op zijn schouder, haar hoofd op zijn borstkas en de andere hand in zijn middel. "Het spijt me, voor je vader en wat ik heb gedaan, ik had het niet moeten doen. Ik wil het dolgraag uitleggen, maar ik weet niet hoe ik het kan doen" zei ze terwijl ze hem knuffelde. Ze wilde ondertussen het vertrouwen een beetje opbouwen, alleen dit keer niet om geld, maar als vrienden. Rustig deed ze een stapje naar achteren en keek naar beneden, ze zat een beetje aan haar handen te frunniken en begon toen te vertellen:"Dan zal ik nu wel mijn...mijn verhaal vertellen". Een korte stilte kwam er tussendoor. "Ik ben van Chinese afkomst, zoals je misschien al had gezien. Plots moesten we vluchten, de politie wilde ons er niet meer hebben, al weet ik niet meer waarom. Ik kan me sowieso weinig van die tijd herinneren, het enige wat ik nog weet was toen we net op tijd voor hun konden vluchten, naar Nederland. Toen ik hier kwam, was ik 7 en iedereen vond het maar raar, mijn kleinere ogen. Rond die tijd was ik ook zo dun als een grassprietje. Vanaf toen werd ik gepest, het was een vreselijke tijd en mijn ouders wisten er niks van. Ik at niks meer, uit angst dik te worden en nog erger te worden gepest. Het stopte na een tijd, toen ik naar de middelbare school ging. Ze keken me nog steeds raar aan, maar het was niet zo erg meer als op de basisschool. Na de middelbare school heb ik geen opleiding gedaan, mijn ouders stierven aan een auto-ongeluk. Plots kreeg ik een man, hij sleepte me door alles heen, en sindsdien had ik nergens last van, maar toen ging hij bij me weg omdat alles in mij los kwam, ik vertelde hem al mijn verhalen en lag dagenlang te huilen, alleen daar kreeg hij genoeg van. Vanaf toen kreeg ik geldproblemen, en dat was ook de reden dat ik dat net deed. Het was een domme keuze van me, en ik...ik weet niet wat me bezielde". Het kwam er allemaal razendsnel uit en het was waarschijnlijk onverstaanbaar, aangezien ze het huilend vertelde. Al was het knap dat ze het überhaupt durfde te vertellen aan een man die ze nog niet zo lang kende, maar ze voelde iets, iets wat haar goed deed en dat had ze alleen bij hem.

Een zucht ontsnapte en ze keek hem aan, een korte stilte ontstond en ze wist even niet wat ze moest doen. Nog meer over haar verleden vertellen? Of juist gewoon even afwachten wat er zou gebeuren? Of nog wat liefs over hem zeggen? "Trouwens, je moet je geen zorgen maken over je 'stevigheid'. Je moet je leven leven, aangezien je toch maar een keer leeft, zelf zag ik dat veel te laat in, eigenlijk....nu pas. Weet gewoon dat mensen je maar moeten respecteren zoals je bent. Vergeet de mensen die je raar aankijken, dat boeit helemaal niet, als je maar trots op jezelf bent, kijk wat je hebt bereikt! Je hebt een heel schattig zoontje". Ze wilde hem wat zekerder maken, al wist ze hoe moeilijk het was mensen je mening over jezelf niet te laten beïnvloeden. Zelf kon ze er ook nooit vanaf komen. Tot nu toe was dat ook nog niet zo goed gelukt. Stiekem wilde ze zichzelf wel veranderen, maar dat ging niet zo makkelijk.

Morgoth
YouTube-ster

Morgoth schreef:

Het voelde enorm fijn voor Sem om haar in zijn armen te hebben. Ze kreeg dan wel niet haar armen om zijn middel heen, omdat hij zo dik was, maar toch leek het niet eens enorm ongemakkelijk, wat hij toch wel had gedacht. De jongen hield haar vast en voelde haar dunne lichaam tegen dat van hem. Toch voelde het niet ongemakkelijk of iets in die geest. Een glimlach stond zelfs op zijn gezicht, terwijl hij haar aankeek. ‘Dankjewel, dit is heel erg lief.’ Fluisterde hij en hij beet zachtjes op zijn lip. ‘Je hoeft er niet om te huilen. Niemand heeft ooit zo lief tegen me gedaan.’ Hij zei dit eerlijk, want het was zo.

Vervolgens ging Ling-Lee haar eigen verhaal vertellen en dat deed Sem op zijn beurt weer zeer. Ze had echt een zwaar leven al gehad en ze was slechts een paar jaar jongen dan dat hij was. Op het moment dat ze stopte met praten, hield Sem haar opnieuw vast om haar te troosten. ‘Ik vind het vreselijk dat je dit allemaal hebt meegemaakt. Maar je leven gaat echt beter worden. Je hebt een fantastische dochter die veel gaat bereiken in je leven en jij kan dat ook! Als je wilt, mag je vanavond bij ons mee eten. Gewoon voor de gezelligheid. Ik ben kok, dus ik kan wel wat in elkaar maken wat we allemaal lekker zullen vinden. En nee, het is echt geen vette hap omdat ik dik ben. Natuurlijk hou ik daar wel van, maar eigenlijk lust ik alles en dat is meer mijn valkuil.’ Hij zei dit alles met een gezonde portie zelfspot en dat had hij in de loop der jaren ook wel geleerd. Je moest niet zielig om jezelf gaan denken, want dat was niet nodig.

‘Josh lust ook alles, dus het is geheel aan jullie wat jullie willen eten. Ik heb alles in huis dus het komt goed.’ De jongen knikte even en liet haar voorzichtig weer los, omdat het anders wel erg lang bleef dat hij haar vasthield. ‘Ik wil alleen maar dat je weer plezier hebt in alles en ik denk dat een vriendschap al een goed begin is, nietwaar? Dat neemt niet weg dat ik zelf ook wel wat… Tja gezelschap in mijn leven kan gebruiken. Een tweejarige is niet altijd zo leuk om je heen. Althans, je kan er geen gesprekken mee voeren en dat maakt het soms wat eenzaam.’

Sem trok zijn strakke shirt omlaag en keek haar vervolgens wat onzeker aan. Hij hoopte maar dat ze met hem mee zou willen, omdat hij het puur als vrienden wilde en omdat het voor haar ook wel goed zou zijn. ‘Nogmaals, niks is verplicht, maar het leek me gewoon leuk…’ Natuurlijk had hij gevoelens voor haar, maar dat kon hij niet laten merken. Het was nog te vroeg.

RaiseTheSun
Karaoke-ster

RaiseTheSun schreef:
Terwijl Ling-Lee haar tranen wegveegde knikte ze vriendelijk van ja. Ze wilde juist heel graag bij hem eten, maar ze moest het er niet te enthousiast uit laten komen. Zachtjes drukte ze een kusje op zijn wang en dan dit keer echt vanuit vriendschap. Als vrienden kon je elkaar wel een kusje op de wang geven, tenminste dat vond Ling-Lee. Het boeide haar ook niet zoveel wat Sem ervan dacht, aangezien het nu toch al was gebeurd. "Het lijkt me een eer om bij jullie te komen eten, chef Sem" zei ze lachend. In de hoop dat de kinderen niks hadden gedaan trok ze hem weer mee naar binnen, ze hadden de kinderen namelijk zomaar alleen laten zitten, en dat was niet echt slim als je wist wat ze allemaal deden. Al was het wel haar eigen fout, ze was zelf naar buiten gegaan.

Snel keek ze naar hoe het was gegaan, ze had een vreemd voorgevoel en dat bleek duidelijk uit te komen. Aurora zat helemaal onder de frietjes, hoe dat kon wist ze zelf ook niet maar er zaten allemaal stukjes in haar haren. Zoals gewoonlijk zuchtte ze even en haalde meteen alle frietjes uit Aurora's haar. "Aurora, wat heb je gedaan?" vroeg ze aan haar dochtertje die meteen een pruillip trok. "Itte heb priet gegeden" kwam er zachtjes uit haar mond. Aurora deed haar duim in haar mond en Ling-Lee keek haar dochtertje lief aan. Zachtjes drukte ze een kusje op haar hoofd en keek even naar Joshua die er ondertussen ook helemaal onder zat. Even moest ze lachen, maar liet het niet al te erg merken. Met een vriendelijke blik keek ze naar Sem en ze legde haar hoofd heel even op zijn schouder. Hij was wat groter als haar, dus ze kon er net bijkomen. Daarna tilde ze Aurora rustig op en keek haar lieve dochtertje aan terwijl ze haar in de lucht hield. Haar twinkelende blauwe oogjes zeiden genoeg, ze wilde zeggen dat ze van haar mama hield. Al snel zag ze Aurora een beetje raar naar Joshua kijken, maar ze zei nog even niks, ze wilde eerst weten wat ze precies dacht voordat ze wat zou zeggen. "Dus....Waar waren we gebleven?". Wachtend keek ze naar Sem, ze wilde liever nog niet gaan. Zelf wilde ze ook niet snel een datum zeggen om te blijven eten, dan voelde het alsof ze zichzelf uitnodigde en dat wilde ze niet. Ling-Lee was dan ook erg netjes opgevoed, en dat had ze voor een groot deel zelf gedaan. Haar ouders waren nooit bij haar geweest, althans weinig.

Morgoth
YouTube-ster

Morgoth schreef:

Joshua had ook zijn vaders eten opgegeten en had daar wat van aan Aurora gegeven. Hij leek inmiddels haast uit zijn kleine kleertjes te gaan scheuren doordat hij alles op had, maar hij had zich niet kunnen beheersen. Trots liet hij zijn dikke buik zien en hield zijn vettige handjes in de lucht. ‘Almaal op!’ riep hij en hij giechelde even, waarna hij zijn shirtje weer over zijn buik probeerde te trekken, maar die kon het niet meer verbergen.

Sem moest er wat om lachen en hij liep naar Joshua toe met een servetje in zijn handen. ‘Moet je je handen nu eens zien Josh!’ De meeste ouders waren boos geworden als hun kind zoiets deed, maar Sem was het wel gewend. ‘Kom eens hier.’ Hij pakte Joshua’s dikke handjes vast en begon ze schoon te maken, evenals zijn toet die onder de curry en mayonaise zat.

Zodra Joshua klaar was en weer schoon, maakte Sem de tafel leeg en schoon en tilde hij Joshua moeizaam op. Het kindje woog nu immers nog zwaarder doordat hij zoveel gegeten had. ‘We zullen maar eens naar huis gaan, nietwaar?’ Even keek Sem naar Ling-Lee en glimlachte liefjes. ‘Gaan jullie ook mee?’ Vroeg hij toen en hij hupste Josh weer wat omhoog omdat hij naar beneden leek te gaan glijden. Het jongetje was ongeveer twee keer zo zwaar als hoeveel hij maximaal zou mogen wegen en met Sems eigen gewicht erbij was dat lastig te tillen.

‘Mijn auto staat iets verderop geparkeerd.’ Sem had een luxe auto, een Mercedes S-class. Hij had de zwarte versie en hij zag er nog als nieuw uit.

De jongen wees even naar de zwarte Mercedes op de hoek en hij glimlachte. ‘Dat is hij.’ Vertelde hij en hij zette Joshua vervolgens op de grond. ‘Je bent veel te zwaar om te dragen.’ Mompelde hij en hij hield Joshua’s dikke handje maar vast omdat het dragen momenteel niet ging. Het dikke jongetje begon al richting de auto te waggelen en keek ondertussen wederom naar de prachtige omgeving. Vooral de bloemetjes trokken zijn aandacht meerdere malen, maar hij bleef stug doorwaggelen richting de auto omdat hij graag wilde zitten. Hij hoopte erop dat het meisje, Aurora, ook mee zou gaan, want ze was erg aardig en Joshua hield ervan om vrienden te hebben waar hij mee kon spelen en eten.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld