Felicia schreef:
Ik was al klaar wakker. Alhoewel ik eigenlijk nog niet hoefde op te staan, mijn zus Elise kwam de kamer in. "En. Zin in?" Ik knikte. Waarna ik vervolgens glimlachte. Ons vierde jaar alweer. Wat is er nou zo bijzonder aan het vierde jaar op de middelbare school. Hoor ik je denken. Nou. Het feit dat het een speciale school was. Het was de school voor kinderen van de goden. En ik en mijn zus Elise. Hoorden daar omdat wij de dochters waren van Aphrodite. De godin van de liefde. Ik sloeg mijn dekbed terug, en liep naar mijn kledingkast. Ik stond weer eens te twijfelen wat ik aan zou doen. Want ik wilde er op de eerste dag wel goed uitzien natuurlijk. Na een hele tijd twijfelen was ik er dan toch uit, en ik kleedde me aan. Waarna ik nog even snel mijn laatste spulletjes inpakte, en naar de badkamer luep. Om een snelle douche te nemen, en me verder klaar te maken. Waarna we naar beneden liepen. Zeulend met onze koffers. Toen die eindelijk beneden stonden. Konden we gaan ontbijten, en toen begon het afscheidsritueel. Zoals het elk jaar ging. En de vraag of we het geheime boek bijhadden. Waarop ik knikte. Hoezo een geheim boek? Niemand, maar dan ook echt niemand. Eist iets van het boek af. Behalve ons vriendenclubje op school dan. Als er iets aan de hand was of foutging. Verscheen het boek. Met de nodige informatie. Een blik op de klok vertelde ons dat het tijd was. We wistn precies hoe het nu verder ging. Het portaal zou geopend worden. Zodat we direct bij de school kwamen. We liepen er. Na ht afscheid nemen. Naartoe, en gingen erdoorheen. Vervolgens kwamen we op ht pad dat naar de poort leidde. De poort zorgde ervoor dat niemand, maar dan ook echt niemand. Behalve de kinderen van goden. De school in konden. Ik legde mijn hand op de scanner, en de poort opende zich. We liepen het nog rustige schoolplein op. Naar binnen toe. Sanne zat achter de balie. Ze verwelkomde ons, en gaf de sleutels aan. "Over een half uur moeten jullie je in de sula verzamelen voor de welkomstoesprask. Ik knikte, en we liepen naar de kamer. Gelukkig was het dezelfde kamer als vorig jaar. Elise keek ijtig. "Ze hebben ons weer niet bij elkaar gezet." Zuchtte ze. Ik knikte. "Het komt wel goed." Zei ik. Waarna ik mijn kamer binnenging, en mijn spullen uitpakte. En ik op mijn kamergenoot zat te wachten.