Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
Gelukkig nieuwjaar allemaal! 🎆🎇 xxx
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
12 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar
ORPG Halfgod
Ladybambi
Internationale ster



Wij weten jij niet
De regels ken je verder vast wel hihi

Ik:
Melanie Annette Roos~16 jaar~dochter van oppergod Zeus~Beheerst de bliksem~Mjw~picca


Jij
Omdat jij zo lief bent, mag je beginnen (l)
Anoniem
Minister of Pop



Anna de wit
17
dochter van aphrodite
beheerst liefdesmagie
heeft 1 zus Elise
en enkele vriendinnen waaronder jou personage


r
mjw

jij begint
Ladybambi
Internationale ster



Melanie
Dromen, het leven van een half god is iets waar bijna iedereen van droomt. De krachten, geerft van een echte god. In het  begin was het voor mij ook een droom die uitkwam. Echter kwam ik al snel achter de nadelen. Onze krachten vergen verantwoordelijkheid. Verantwoordelijkheid die kinderen niet aan kunnen. Niemand mag het weten, behalve natuurlijk je ouders en andere halfgoden. Normale mensen mogen niet van je krachten weten. Je bent een geheim. Je krachten bestaan niet. En dus besta jij eigenlijk niet. Je kunt nooit jezelf zijn.
"Melanie, wordt je wakker? Je moet terug naar school vandaag" klinkt opeens de stem van mijn moeder van de trap en een kreun verlaat mijn lippen. "Ik kom er zo aan!" roept ik slaperig terug en gooi mijn dekens van me af. Een zwarte lucht met gele en paarse bliksemschichten staan op de deken. Een best mooi beeld vind ik. Het weerspiegeld wie en wat ik ben. De dochter van de god van de bliksem.
Langzaam sta ik op en trek mijn kast open om te kijken wat ik vandaag weer aan zal trekken. Op school zijn er gelukkig geen uniformen. Of ze moeten dit jaar erbij komen, maar vorig jaar nog niet. Ik heb niets met uniformen. Hoewel de meesten wel schattig zijn. Uiteindelijk pak ik een schattig zwart met wit jurkje uit de kast en loop naar de badkamer. Ik leg mijn kleren op een stoel in de badkamer neer en stap onder de douche. Snel was ik mezelf en stap er vervolgens onderweg. Ik droog me af en kleed me om. Ik borstel mijn lange blonde haren en doe vanaf de helft van het haar een staartje in (de bovenste laag.) verder laat ik het los hangen. Als ik klaar ben loop ik naar beneden voor het ontbijt. "Goedemorgen mam" glimlach ik lief en ga aan tafel zitten, waarna ik een broodje van de tafel pak en er wat beleg op leg. Vervolgens neem ik er een hapje van.

Kleren:
Anoniem
Minister of Pop



Ik was al klaar wakker. Alhoewel ik eigenlijk nog niet hoefde op te staan, mijn zus Elise kwam de kamer in. "En. Zin in?" Ik knikte. Waarna ik vervolgens glimlachte. Ons vierde jaar alweer. Wat is er nou zo bijzonder aan het vierde jaar op de middelbare school. Hoor ik je denken. Nou. Het feit dat het een speciale school was. Het was de school voor kinderen van de goden. En ik en mijn zus Elise. Hoorden daar omdat wij de dochters waren van Aphrodite. De godin van de liefde. Ik sloeg mijn dekbed terug, en liep naar mijn kledingkast. Ik stond weer eens te twijfelen wat ik aan zou doen. Want ik wilde er op de eerste dag wel goed uitzien natuurlijk. Na een hele tijd twijfelen was ik er dan toch uit, en ik kleedde me aan. Waarna ik nog even snel mijn laatste spulletjes inpakte, en naar de badkamer luep. Om een snelle douche te nemen, en me verder klaar te maken. Waarna we naar beneden liepen. Zeulend met onze koffers. Toen die eindelijk beneden stonden. Konden we gaan ontbijten, en toen begon het afscheidsritueel. Zoals het elk jaar ging. En de vraag of we het geheime boek bijhadden. Waarop ik knikte. Hoezo een geheim boek? Niemand, maar dan ook echt niemand. Eist iets van het boek af. Behalve ons vriendenclubje op school dan. Als er iets aan de hand was of foutging. Verscheen het boek. Met de nodige informatie. Een blik op de klok vertelde ons dat het tijd was. We wistn precies hoe het nu verder ging. Het portaal zou geopend worden. Zodat we direct bij de school kwamen. We liepen er. Na ht afscheid nemen. Naartoe, en gingen erdoorheen. Vervolgens kwamen we op ht pad dat naar de poort leidde. De poort zorgde ervoor dat niemand, maar dan ook echt niemand. Behalve de kinderen van goden. De school in konden. Ik legde mijn hand op de scanner, en de poort opende zich. We liepen het nog rustige schoolplein op. Naar binnen toe. Sanne zat achter de balie. Ze verwelkomde ons, en gaf de sleutels aan. "Over een half uur moeten jullie je in de sula verzamelen voor de welkomstoesprask. Ik knikte, en we liepen naar de kamer. Gelukkig was het dezelfde kamer als vorig jaar. Elise keek ijtig. "Ze hebben ons weer niet bij elkaar gezet." Zuchtte ze. Ik knikte. "Het komt wel goed." Zei ik. Waarna ik mijn kamer binnenging, en mijn spullen uitpakte. En ik op mijn kamergenoot zat te wachten.
Ladybambi
Internationale ster



Na het ontbijt ren ik snel weer naar boven. Over een kwartier komt de poort al en die wil je niet missen. Dat betekend dat je een hele tijd niet naar school kan. Tot het einde van de vakantie en er weer een nieuwe poort komt. Of terwijl, opschieten Melanie. Geen tijd voor getreuzel. Snel loop ik de badkamer in en poets mijn tanden, waarna ik een klein laagje make-up op doe van de testers die in de badkamer liggen. Mijn eigen make-up zit al in de schooltas maar ik heb altijd een paar testertjes in de badkamer liggen voor de laatste dag thuis. Vervolgens loop ik weer naar beneden en doe mijn schoenen aan. Ik pak een jack van de kapstok en doe die over mijn jurkje aan. Mijn koffers staan al in de gang als mijn moeder aan komt lopen. "Veel plezier op school schat" zegt ze en geeft me een knuffel. Lief knuffel ik mee. "Dank je mam. Ik laat van me horen" zeg ik tegen haar en dan verschijnen er een paar paarse bliksemflitsen in de gang. Snel pak ik mijn koffers en leg mijn hand op 1 van de flitsen, waarna er een poort verschijnt. "Tot snel mam!" roep ik nog snel en loop dan met 2 koffers in mijn handen door de poort. Meteen verschijn ik bij de receptie. Er is nog geen lange rij, daar ben ik blij om. Maar 2 wachtende voor me, dus ben ik al snel aan de beurt. "Goedemorgen" glimlacht Sanne naar me. Sanne is het vrouwtje dat al jaren lang achter de balie zit. Nog langer dan ik hier op school zit. "Goedemorgen Sanne" zeg ik en neem mijn kamer sleutel aan, waarna ik de rij weer uit ga. Over een half uur dus in de aula zijn. Heel fijn, die welkomsttoespraak is elk jaar weer het zelfde. Ik ken hem al uit mij hoofd. Rustig kijk ik op de sleutel. Kamer 210. Vorig jaar had ik 209 dus het is niet erg zoeken. Rustig loop ik naar mijn kamer op de 2e verdieping en open de deur, die niet meer op slot zit. Blijkbaar is mijn kamergenoot er al. "Hey" glimlach ik lief als de deur open is en ik Anna zie. "De godin van de liefde is dus mijn kamergenoot. Heb je een fijne vakantie gehad?" vraag ik en gooi mijn koffers op mijn lege bed, waarna ik ze open doe.
Anoniem
Minister of Pop



"Hey. Ja hoor,en jij?" Zei ik.j dacht aan de rest van ons groepje. Die er ook al bijna moeten zijn. 


(srry kort. Wist niks en me ipad toetsenbord doet raar.)
Ladybambi
Internationale ster



Melanie
"Ook wel, het was mooi weer" glimlach ik lief. Pap was niet boos of zo. Elke keer als hij ergens boos over is begint het te onweren. In de winter en in de zomer is dat altijd zo. Best handig om te weten. Zo weet ik ook of ik bij hem langs moet gaan of niet. Eigenlijk mag dat bijna nooit, alleen op speciale dagen. Maar als pap kwaad is sla ik die dag altijd even over. Ik kijk op als ik opeens een harde onweersknal hoor en een zucht verlaat mijn lippen. "Pap is weer eens boos." zeg ik rustig en doe mijn kleren in mijn kast. Ik heb veel zwarte kleren, geen idee waarom. Zwart vind ik mezelf gewoon wat mooier staan in plaats van dat huppelige roze. Het is wat anders dan de meeste meisjes hier dragen en daarom ontwijken ze me ook wel eens. Anna en de rest van de groep zijn gelukkig anders. Rustig leg ik mijn schoenen en anders spullen ook in de kast en hang de paarse bliksemketting van pap om mijn nek. Het zorgt ervoor dat mijn krachten sterker worden en makkelijker in bedwang te houden zijn. Plus hij is gewoon mooi. Even haal ik een hand door mijn haren heen en kijk op de wekker, "Laten we maar gaan, over 5 minuten is die oersaaie toespraak weer eens" zeg ik tegen Anna en loop rustig de kamer uit, naar de aula. Eenmaal in de aula ga ik op een stoel halverwege de zaal zitten. Op die stoel staat een kleine stikker van de bliksem. Niet dat we in de aula vaste plekken hebben, zoals in de klas, maar alsnog.
Anoniem
Minister of Pop



Ik zag Elise en dook met haar voorin.. Wat me weer rotopmerkingen opleverde van een paar vervelende mensen.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld