Is dit normaal van mijn vriendin? - Forum

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

Mandalorian schreef:

Siraxta schreef:

Mandalorian schreef:
Angststoornis is er in veel verschillende versies en zij kan ook echt zoveel angst ervaren in de trein etc. Als je dan niet serieus genomen wordt kan dat heel frustrerend zijn, dus ik snap dan op zich wel dat ze boos wordt.

Ik heb zelf ook autisme, angststoornis en depressie en ik heb het zelf ook zo erg gehad dat ik helemaal niet naar buiten durfde, dus ik snap haar helemaal. Ik hoop gewoon dat ze zo snel mogelijk goede hulp krijgt, zodat ze toch weer een beetje normaal kan leven

Als jij daar niet mee om kan gaan zou ik inderdaad de vriendschap verbreken, want dit is niets iets wat binnen 2 seconden opgelost kan worden voor haar

Thanks voor je antwoord.

Ik probeer rekening met haar te houden door alleen te vragen of ze wil komen als er specifiek iets is, zoals een sterfgeval of mijn verjaardag. Maar als ik dan vraag "hey er is X zou je willen komen?" dan wordt ze echt DIRECT boos. Niet eerst "nee sorry", ik heb meteen alles gedaan, ik ben waarom zij depressief is, de hele wereld is tegen haar, bla bla. Daarnaast wil ze dus ook geen hulp en daar heb ik een probleem mee. Als het zo erg is, waarom moet ze dat dan afschuiven op mij? Als ik haar elke week zou vragen of zou pushen dan snap ik het, maar dat is niet het geval.

Ja dat is inderdaad heel lastig! Ik snap ook helemaal dat het niet leuk is om vrienden te zijn met iemand die zo tegen jou doet (had niet in de gaten dat ze gewoon ging schreeuwen zonder reden, dat is inderdaad niet echt normaal)
Het is ook verschrikkelijk om te zien als een vriendin zich zo naar beneden haalt en geen hulp wilt, dat lijkt mij heel erg frustrerend voor jou
Op het moment haal je volgens mij niks positiefs meer uit deze vriendschap. Niemand zal het jou daarom ook kwalijk nemen als je afstand neemt van haar.
Is er ook een reden waarom ze geen hulp wilt? Of weet je dat niet?

Ze wil geen hulp omdat ze al ooit professionele hulp heeft gehad en ze zei dat dat niet hielp. Maar ook algemene adviezen neemt ze nooit aan, stel ik zou iets kleins zeggen zoals "als je dit hier neerlegt dan kan je daar dat ding neerzetten" dan is het ook meteen dom en moet ik me er niet mee bemoeien.

Tbh haal ik er idd niet veel uit, maar ik ben aan haar gehecht en ze gaat haarzelf heel zielig vinden als ik haar loslaat, maar ze gaat er dan niks mee doen (want dat gebeurde ook toen een andere vriend haar dumpte). Ze kan gewoon echt niet inzien dat het niet altijd aan een ander ligt.

Account verwijderd

schreef:
Hmm, maar als je slechter bent in het oppikken van sociale signalen als gevolg van je autisme, betekent niet dat mensen verplicht zijn om je uit te sluiten, maar eerder dat je harder moet werken om op ze te letten en openlijk met elkaar te communiceren om er zeker van te zijn dat je niet iets doet dat opdringerig/irritant voor ze begint te worden.

Ik weet dat het akelig is om dit allemaal te horen van iemand die je als een vriend beschouwt, en het is niet dat ik zeg dat alles in haar berichten niet op een tactvollere, volwassenere, en niet-kwetsende manier had kunnen worden gezegd. Maar geef jezelf ook de tijd om af te koelen en probeer er objectief en kalm naar te kijken. Wees eerlijk tegen jezelf en probeer te kijken of er enkele punten zijn die eerlijk zijn of vanuit haar standpunt begrepen kunnen worden, en accepteer ze. Misschien zijn er dingen die je kunt veranderen en die in de toekomst tot betere vriendschappen zullen leiden. Er zullen zeker ook dingen zijn waar je het niet mee eens bent en dat je, zelfs als je kritisch naar jezelf kijkt, weet dat het onzin is waar je vriendin geen reden voor heeft. Sluit ook vrede met die dingen en verwerp ze als de bullshit die ze zijn.

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

LindzyInfernal schreef:
maar heb je der al eens gevraagd waarom ze geen rekening met je houd als jij der bijv nodig hebt en zij zegt van dat kan niet maar jij wel naar haar moet komen als zij jouw nodig heeft.

Dat schuift ze altijd af op angststoornis, depressie of autisme. Maar ik ken letterlijk niemand met minimaal één van die dingen die ook zo is...

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

CandyCrush schreef:
Iedereen gaat anders om met zijn/haar problemen en dat zie je dus ook terug in mentale stoornissen. Ik zou daarbij wel vermijden om te zeggen of iets nou 'raar' is of niet, want uiteindelijk weet je niet hoe stressvol of zwaar het voor haar kan zijn om bepaalde dingen wel/niet te doen. Daar kan je als buitenstaander moeilijk een oordeel over vergen.
Dat terzijde though, je mentale gezondheid is nooit een excuus, het rechtvaardigt dan ook niet haar gedrag naar jou toe. Het kan trouwens wel zijn dat woorden/situaties die te maken hebben met treinen (en andere dingen) een trigger voor haar zijn, dus persoonlijk zou ik dat wel bespreken of vermijden, zeker als het alleen agressief gedrag in haar opwekt.

Ik snap dat het heel frustrerend kan zijn voor jou om een goeie vriendin te hebben die dus wel redelijk beperkt is in wat zij kan doen, maar het is eerlijk gezegd ook niet realistisch om van haar te verwachten dat ze mentaal nu sterk genoeg is om dingen te doen (zoals naar jou toereizen) die alleen maar angst en naarheden in haar opwekken. Wellicht dat jullie tot een compromis of alternatief kunnen komen mocht ze daar een open gesprek over willen voeren.

Als laatste ook: als jij merkt dat deze vriendschap zwaar valt op jou op mentaal vlak, zou ik inderdaad wel overwegen of het een vriendschap is die je wil onderhouden. Jij bent niet verantwoordelijk voor haar of haar problemen, en of zij hulp wil zoeken/accepteren of niet is uiteindelijk een keuze die zij alleen kan maken.

Sorry voor het lange bericht maar ok here ya go [:

Thanks voor je antwoord!

Ik wist niet dat alleen woorden ook zoiets konden triggeren. Ik heb ptss maar triggers werken toch wel anders bij mij dus daar heb ik helemaal niet bij stilgestaan.

Het enige alternatief waar zij voor open staat, is dat ik (alleen ik) haar kom halen en terugbrengen met de auto. Maar dat kost mij 4 uur tijd en een volle tank benzine, dus dat vind ik gewoon niet realistisch, al helemaal niet als het maar voor één dag is.

Ik geef wel om haar en als ik er eenmaal ben dan is het bijna altijd wel gezellig, maar ik vind het moeilijk inschatten in hoeverre ik belangrijk ben voor haar.

Acnolgia
YouTube-ster

Acnolgia schreef:

CandyCrush schreef:
Iedereen gaat anders om met zijn/haar problemen en dat zie je dus ook terug in mentale stoornissen. Ik zou daarbij wel vermijden om te zeggen of iets nou 'raar' is of niet, want uiteindelijk weet je niet hoe stressvol of zwaar het voor haar kan zijn om bepaalde dingen wel/niet te doen. Daar kan je als buitenstaander moeilijk een oordeel over vergen.
Dat terzijde though, je mentale gezondheid is nooit een excuus, het rechtvaardigt dan ook niet haar gedrag naar jou toe. Het kan trouwens wel zijn dat woorden/situaties die te maken hebben met treinen (en andere dingen) een trigger voor haar zijn, dus persoonlijk zou ik dat wel bespreken of vermijden, zeker als het alleen agressief gedrag in haar opwekt.

Ik snap dat het heel frustrerend kan zijn voor jou om een goeie vriendin te hebben die dus wel redelijk beperkt is in wat zij kan doen, maar het is eerlijk gezegd ook niet realistisch om van haar te verwachten dat ze mentaal nu sterk genoeg is om dingen te doen (zoals naar jou toereizen) die alleen maar angst en naarheden in haar opwekken. Wellicht dat jullie tot een compromis of alternatief kunnen komen mocht ze daar een open gesprek over willen voeren.

Als laatste ook: als jij merkt dat deze vriendschap zwaar valt op jou op mentaal vlak, zou ik inderdaad wel overwegen of het een vriendschap is die je wil onderhouden. Jij bent niet verantwoordelijk voor haar of haar problemen, en of zij hulp wil zoeken/accepteren of niet is uiteindelijk een keuze die zij alleen kan maken.

Sorry voor het lange bericht maar ok here ya go [:

Heel goed gezegd

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

Aiden schreef:
Hmm, maar als je slechter bent in het oppikken van sociale signalen als gevolg van je autisme, betekent niet dat mensen verplicht zijn om je uit te sluiten, maar eerder dat je harder moet werken om op ze te letten en openlijk met elkaar te communiceren om er zeker van te zijn dat je niet iets doet dat opdringerig/irritant voor ze begint te worden.

Ik weet dat het akelig is om dit allemaal te horen van iemand die je als een vriend beschouwt, en het is niet dat ik zeg dat alles in haar berichten niet op een tactvollere, volwassenere, en niet-kwetsende manier had kunnen worden gezegd. Maar geef jezelf ook de tijd om af te koelen en probeer er objectief en kalm naar te kijken. Wees eerlijk tegen jezelf en probeer te kijken of er enkele punten zijn die eerlijk zijn of vanuit haar standpunt begrepen kunnen worden, en accepteer ze. Misschien zijn er dingen die je kunt veranderen en die in de toekomst tot betere vriendschappen zullen leiden. Er zullen zeker ook dingen zijn waar je het niet mee eens bent en dat je, zelfs als je kritisch naar jezelf kijkt, weet dat het onzin is waar je vriendin geen reden voor heeft. Sluit ook vrede met die dingen en verwerp ze als de bullshit die ze zijn.

We hebben ooit afgesproken dat we allebei meer rekening willen houden met elkaar en dat we allebei ons beter moeten inleven in de ander. Tot een bepaald level gaat dat goed, maar hier stopt het bij mij. Ik snap wel dat ze niet ineens wel durft of wel vaak zou langskomen, maar als je voor dingen die belangrijk zijn voor mij niet wil langskomen EN er meteen kwaad om wordt, dan doe je het in mijn ogen gewoon expres. Zoek dan hulp of een alternatieve oplossing voor het vervoer. Maar als ik een voorstel doe of er wat van zeg dan ben ik de boeman.

Crush
Wereldberoemd

Crush schreef:

Siraxta schreef:

CandyCrush schreef:
Iedereen gaat anders om met zijn/haar problemen en dat zie je dus ook terug in mentale stoornissen. Ik zou daarbij wel vermijden om te zeggen of iets nou 'raar' is of niet, want uiteindelijk weet je niet hoe stressvol of zwaar het voor haar kan zijn om bepaalde dingen wel/niet te doen. Daar kan je als buitenstaander moeilijk een oordeel over vergen.
Dat terzijde though, je mentale gezondheid is nooit een excuus, het rechtvaardigt dan ook niet haar gedrag naar jou toe. Het kan trouwens wel zijn dat woorden/situaties die te maken hebben met treinen (en andere dingen) een trigger voor haar zijn, dus persoonlijk zou ik dat wel bespreken of vermijden, zeker als het alleen agressief gedrag in haar opwekt.

Ik snap dat het heel frustrerend kan zijn voor jou om een goeie vriendin te hebben die dus wel redelijk beperkt is in wat zij kan doen, maar het is eerlijk gezegd ook niet realistisch om van haar te verwachten dat ze mentaal nu sterk genoeg is om dingen te doen (zoals naar jou toereizen) die alleen maar angst en naarheden in haar opwekken. Wellicht dat jullie tot een compromis of alternatief kunnen komen mocht ze daar een open gesprek over willen voeren.

Als laatste ook: als jij merkt dat deze vriendschap zwaar valt op jou op mentaal vlak, zou ik inderdaad wel overwegen of het een vriendschap is die je wil onderhouden. Jij bent niet verantwoordelijk voor haar of haar problemen, en of zij hulp wil zoeken/accepteren of niet is uiteindelijk een keuze die zij alleen kan maken.

Sorry voor het lange bericht maar ok here ya go [:

Thanks voor je antwoord!

Ik wist niet dat alleen woorden ook zoiets konden triggeren. Ik heb ptss maar triggers werken toch wel anders bij mij dus daar heb ik helemaal niet bij stilgestaan.

Het enige alternatief waar zij voor open staat, is dat ik (alleen ik) haar kom halen en terugbrengen met de auto. Maar dat kost mij 4 uur tijd en een volle tank benzine, dus dat vind ik gewoon niet realistisch, al helemaal niet als het maar voor één dag is.

Ik geef wel om haar en als ik er eenmaal ben dan is het bijna altijd wel gezellig, maar ik vind het moeilijk inschatten in hoeverre ik belangrijk ben voor haar.

Ja snap ik wel hoor! Mentale stoornissen zien er voor iedereen wel ietsjes anders uit, en is daarbij ook moeilijk te peilen hoe iemand daarmee omgaat of waar hun grenzen liggen. Dan is vooral open en eerlijke communicatie heel belangrijk, maar snap dat het misschien moeilijk is als die vriendin daar liever niet over wil praten / zelf nog niet inziet waar haar grenzen liggen.

Is logeren misschien een optie? Lijkt mij ook zonde (en nogal zwaar voor jou) om binen 1-2 dagen 8 uur te moeten rijden. Misschien dat je ook voor kan stellen om benzinekosten te delen als dat iets is waar je ook mee zit.

Ik snap heel goed dat dit ook twijfels in jou opbrengt, heb zelf meerdere situaties meegemaakt en gezien waar dit ook een probleem kan vormen. Je moet niet voelen alsof je alleen maar overcompenseert door rekening te houden met haar als zij niet ong. hetzelfde voor jou over heeft. Maar iedereen uit zichzelf ook weer anders, en het kan net zo zijn dat zij heel veel om jou geeft, maar niet weet hoe ze dat fatsoenlijk kan uiten. Misschien dat jullie beiden ook kunnen leren om open te communiceren over waarom jullie bepaalde dingen hebben gezegd/gereageerd. Uiteindelijk is het wel een kwestie van geduld en proberen om begrip te tonen en elkaar proberen te begrijpen.

Account verwijderd

schreef:

Siraxta schreef:

Aiden schreef:
Hmm, maar als je slechter bent in het oppikken van sociale signalen als gevolg van je autisme, betekent niet dat mensen verplicht zijn om je uit te sluiten, maar eerder dat je harder moet werken om op ze te letten en openlijk met elkaar te communiceren om er zeker van te zijn dat je niet iets doet dat opdringerig/irritant voor ze begint te worden.

Ik weet dat het akelig is om dit allemaal te horen van iemand die je als een vriend beschouwt, en het is niet dat ik zeg dat alles in haar berichten niet op een tactvollere, volwassenere, en niet-kwetsende manier had kunnen worden gezegd. Maar geef jezelf ook de tijd om af te koelen en probeer er objectief en kalm naar te kijken. Wees eerlijk tegen jezelf en probeer te kijken of er enkele punten zijn die eerlijk zijn of vanuit haar standpunt begrepen kunnen worden, en accepteer ze. Misschien zijn er dingen die je kunt veranderen en die in de toekomst tot betere vriendschappen zullen leiden. Er zullen zeker ook dingen zijn waar je het niet mee eens bent en dat je, zelfs als je kritisch naar jezelf kijkt, weet dat het onzin is waar je vriendin geen reden voor heeft. Sluit ook vrede met die dingen en verwerp ze als de bullshit die ze zijn.

We hebben ooit afgesproken dat we allebei meer rekening willen houden met elkaar en dat we allebei ons beter moeten inleven in de ander. Tot een bepaald level gaat dat goed, maar hier stopt het bij mij. Ik snap wel dat ze niet ineens wel durft of wel vaak zou langskomen, maar als je voor dingen die belangrijk zijn voor mij niet wil langskomen EN er meteen kwaad om wordt, dan doe je het in mijn ogen gewoon expres. Zoek dan hulp of een alternatieve oplossing voor het vervoer. Maar als ik een voorstel doe of er wat van zeg dan ben ik de boeman.

In navolging van ander advies dat hier wordt gegeven, denk ik dan dat je heel direct tegen haar moet zijn en haar precies laten weten waar voor jou je grenzen liggen en waar ze nu staat. Leg haar uit dat als je boos op haar bent, je dit direct tegen haar zult zeggen. Ze heeft duidelijke grenzen nodig. Dit kan een paar keer duren voordat het doordringt though. Mensen met autisme leren sociale grenzen niet op natuurlijke wijze zoals anderen dat doen en moeten hen worden geleerd, dus als jij hiertoe bereid bent, moet jij degene zijn die haar de weg wijst. Houd er moed in dat als je voorbij haar boosheid kunt kijken, ze hoogstwaarschijnlijk een hechte en loyale vriendin zal zijn en de moeite zeker waard.

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

Crush schreef:

Siraxta schreef:

CandyCrush schreef:
Iedereen gaat anders om met zijn/haar problemen en dat zie je dus ook terug in mentale stoornissen. Ik zou daarbij wel vermijden om te zeggen of iets nou 'raar' is of niet, want uiteindelijk weet je niet hoe stressvol of zwaar het voor haar kan zijn om bepaalde dingen wel/niet te doen. Daar kan je als buitenstaander moeilijk een oordeel over vergen.
Dat terzijde though, je mentale gezondheid is nooit een excuus, het rechtvaardigt dan ook niet haar gedrag naar jou toe. Het kan trouwens wel zijn dat woorden/situaties die te maken hebben met treinen (en andere dingen) een trigger voor haar zijn, dus persoonlijk zou ik dat wel bespreken of vermijden, zeker als het alleen agressief gedrag in haar opwekt.

Ik snap dat het heel frustrerend kan zijn voor jou om een goeie vriendin te hebben die dus wel redelijk beperkt is in wat zij kan doen, maar het is eerlijk gezegd ook niet realistisch om van haar te verwachten dat ze mentaal nu sterk genoeg is om dingen te doen (zoals naar jou toereizen) die alleen maar angst en naarheden in haar opwekken. Wellicht dat jullie tot een compromis of alternatief kunnen komen mocht ze daar een open gesprek over willen voeren.

Als laatste ook: als jij merkt dat deze vriendschap zwaar valt op jou op mentaal vlak, zou ik inderdaad wel overwegen of het een vriendschap is die je wil onderhouden. Jij bent niet verantwoordelijk voor haar of haar problemen, en of zij hulp wil zoeken/accepteren of niet is uiteindelijk een keuze die zij alleen kan maken.

Sorry voor het lange bericht maar ok here ya go [:

Thanks voor je antwoord!

Ik wist niet dat alleen woorden ook zoiets konden triggeren. Ik heb ptss maar triggers werken toch wel anders bij mij dus daar heb ik helemaal niet bij stilgestaan.

Het enige alternatief waar zij voor open staat, is dat ik (alleen ik) haar kom halen en terugbrengen met de auto. Maar dat kost mij 4 uur tijd en een volle tank benzine, dus dat vind ik gewoon niet realistisch, al helemaal niet als het maar voor één dag is.

Ik geef wel om haar en als ik er eenmaal ben dan is het bijna altijd wel gezellig, maar ik vind het moeilijk inschatten in hoeverre ik belangrijk ben voor haar.

Ja snap ik wel hoor! Mentale stoornissen zien er voor iedereen wel ietsjes anders uit, en is daarbij ook moeilijk te peilen hoe iemand daarmee omgaat of waar hun grenzen liggen. Dan is vooral open en eerlijke communicatie heel belangrijk, maar snap dat het misschien moeilijk is als die vriendin daar liever niet over wil praten / zelf nog niet inziet waar haar grenzen liggen.

Is logeren misschien een optie? Lijkt mij ook zonde (en nogal zwaar voor jou) om binen 1-2 dagen 8 uur te moeten rijden. Misschien dat je ook voor kan stellen om benzinekosten te delen als dat iets is waar je ook mee zit.

Ik snap heel goed dat dit ook twijfels in jou opbrengt, heb zelf meerdere situaties meegemaakt en gezien waar dit ook een probleem kan vormen. Je moet niet voelen alsof je alleen maar overcompenseert door rekening te houden met haar als zij niet ong. hetzelfde voor jou over heeft. Maar iedereen uit zichzelf ook weer anders, en het kan net zo zijn dat zij heel veel om jou geeft, maar niet weet hoe ze dat fatsoenlijk kan uiten. Misschien dat jullie beiden ook kunnen leren om open te communiceren over waarom jullie bepaalde dingen hebben gezegd/gereageerd. Uiteindelijk is het wel een kwestie van geduld en proberen om begrip te tonen en elkaar proberen te begrijpen.

Ik voel me in het algemeen niet prettig bij logeren met uitzondering van mijn vriend. Ik doe het eigenlijk alleen als dat de enige handige optie is; en met mijn werk is het eigenlijk überhaupt niet handig.

Ik bedoel 4 uur in totaal, maar dat vind ik alsnog wel veel om "even" te doen. De kosten zijn niet het main ding voor mij, het voelt gewoon alsof alle oplossingen en medeleven alleen vanuit mij moeten komen en ik krijg er niet net zo veel voor terug.

We hebben de open communicatie al vaker geprobeerd, met name in een situatie waarin ze steeds andere mensen voortrok ten opzichte van mij. Uiteindelijk zijn we er wel uitgekomen en begrijpen we elkaar, maar het is niet zo dat ik dit ook al helemaal ben vergeten. Ik haal in een discussie geen oude koeien uit de sloot maar ik hou wel in mn achterhoofd dat vervelende situaties met haar niet de eerste keer zijn.

Anoniem
Princess of Pop

LindzyInfernal schreef:
als zij geen professionele hulp wil nemen dan is dat haar keuze maar vind wel dat ze dan ook anders mag reageren naar jouw, als ze broers/zussen heeft reageert ze ook zo op haar eigen familie?

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

Aiden schreef:

Siraxta schreef:

Aiden schreef:
Hmm, maar als je slechter bent in het oppikken van sociale signalen als gevolg van je autisme, betekent niet dat mensen verplicht zijn om je uit te sluiten, maar eerder dat je harder moet werken om op ze te letten en openlijk met elkaar te communiceren om er zeker van te zijn dat je niet iets doet dat opdringerig/irritant voor ze begint te worden.

Ik weet dat het akelig is om dit allemaal te horen van iemand die je als een vriend beschouwt, en het is niet dat ik zeg dat alles in haar berichten niet op een tactvollere, volwassenere, en niet-kwetsende manier had kunnen worden gezegd. Maar geef jezelf ook de tijd om af te koelen en probeer er objectief en kalm naar te kijken. Wees eerlijk tegen jezelf en probeer te kijken of er enkele punten zijn die eerlijk zijn of vanuit haar standpunt begrepen kunnen worden, en accepteer ze. Misschien zijn er dingen die je kunt veranderen en die in de toekomst tot betere vriendschappen zullen leiden. Er zullen zeker ook dingen zijn waar je het niet mee eens bent en dat je, zelfs als je kritisch naar jezelf kijkt, weet dat het onzin is waar je vriendin geen reden voor heeft. Sluit ook vrede met die dingen en verwerp ze als de bullshit die ze zijn.

We hebben ooit afgesproken dat we allebei meer rekening willen houden met elkaar en dat we allebei ons beter moeten inleven in de ander. Tot een bepaald level gaat dat goed, maar hier stopt het bij mij. Ik snap wel dat ze niet ineens wel durft of wel vaak zou langskomen, maar als je voor dingen die belangrijk zijn voor mij niet wil langskomen EN er meteen kwaad om wordt, dan doe je het in mijn ogen gewoon expres. Zoek dan hulp of een alternatieve oplossing voor het vervoer. Maar als ik een voorstel doe of er wat van zeg dan ben ik de boeman.

In navolging van ander advies dat hier wordt gegeven, denk ik dan dat je heel direct tegen haar moet zijn en haar precies laten weten waar voor jou je grenzen liggen en waar ze nu staat. Leg haar uit dat als je boos op haar bent, je dit direct tegen haar zult zeggen. Ze heeft duidelijke grenzen nodig. Dit kan een paar keer duren voordat het doordringt though. Mensen met autisme leren sociale grenzen niet op natuurlijke wijze zoals anderen dat doen en moeten hen worden geleerd, dus als jij hiertoe bereid bent, moet jij degene zijn die haar de weg wijst. Houd er moed in dat als je voorbij haar boosheid kunt kijken, ze hoogstwaarschijnlijk een hechte en loyale vriendin zal zijn en de moeite zeker waard.

Ik heb ook autisme, ik heb ook geen flauw idee wat "normaal" sociaal gedrag is, maar ik hou het in deze context idd ook op gewoon direct zijn en niks opkroppen.

Ik zeg het dus altijd wel als ze iets doet wat ik kut vind, maar dan vindt ze het vrijwel altijd mijn schuld en wordt ze boos. Of ze gaat zichzelf zo zielig vinden dat ik uiteindelijk zeg, laat maar zitten.

Ik heb niet echt het idee dat dingen herhalen tot haar doordringt, ze heeft ook een vreselijke keuze in vriendjes bijvoorbeeld (echt foute mannen, niet "gewoon niet mijn type"

, haar hele omgeving benoemt dan wat er fout is aan het vriendje, maar ze wuift alles gewoon weg en doet er niks mee. En dat doet ze dus ook met dingen die zij fout doet of dingen die beter kunnen.

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

LindzyInfernal schreef:
als zij geen professionele hulp wil nemen dan is dat haar keuze maar vind wel dat ze dan ook anders mag reageren naar jouw, als ze broers/zussen heeft reageert ze ook zo op haar eigen familie?

Ze heeft nauwelijks contact met haar vader, haar zus is uit huis en de relatie met haar moeder is best wel kut. Maar ik moet er wel bij zeggen dat ze bij sommige dingen wel echt overreact, stel haar moeder zegt "wil je even de afwas doen?" dan flipt Anna meteen helemaal dat ze altijd alles moet doen en dat haar moeder een kutwijf is enzo. Daar ben ik dan bij en als ik dan zeg "uh best normaal dat ze dat vraagt" dan is ze stil. Maar ik weet natuurlijk niet hoe het is als ik er niet ben.

Anoniem
Princess of Pop

LindzyInfernal schreef:

Siraxta schreef:

LindzyInfernal schreef:
als zij geen professionele hulp wil nemen dan is dat haar keuze maar vind wel dat ze dan ook anders mag reageren naar jouw, als ze broers/zussen heeft reageert ze ook zo op haar eigen familie?

Ze heeft nauwelijks contact met haar vader, haar zus is uit huis en de relatie met haar moeder is best wel kut. Maar ik moet er wel bij zeggen dat ze bij sommige dingen wel echt overreact, stel haar moeder zegt "wil je even de afwas doen?" dan flipt Anna meteen helemaal dat ze altijd alles moet doen en dat haar moeder een kutwijf is enzo. Daar ben ik dan bij en als ik dan zeg "uh best normaal dat ze dat vraagt" dan is ze stil. Maar ik weet natuurlijk niet hoe het is als ik er niet ben.

is het dan z'n probleem om even de afwas of een ander klusje in huis te doen zie het probleem niet. Volgens mij is er wat meer mis dan alleen wat ze zegt dat er is.

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

LindzyInfernal schreef:

Siraxta schreef:

LindzyInfernal schreef:
als zij geen professionele hulp wil nemen dan is dat haar keuze maar vind wel dat ze dan ook anders mag reageren naar jouw, als ze broers/zussen heeft reageert ze ook zo op haar eigen familie?

Ze heeft nauwelijks contact met haar vader, haar zus is uit huis en de relatie met haar moeder is best wel kut. Maar ik moet er wel bij zeggen dat ze bij sommige dingen wel echt overreact, stel haar moeder zegt "wil je even de afwas doen?" dan flipt Anna meteen helemaal dat ze altijd alles moet doen en dat haar moeder een kutwijf is enzo. Daar ben ik dan bij en als ik dan zeg "uh best normaal dat ze dat vraagt" dan is ze stil. Maar ik weet natuurlijk niet hoe het is als ik er niet ben.

is het dan z'n probleem om even de afwas of een ander klusje in huis te doen zie het probleem niet. Volgens mij is er wat meer mis dan alleen wat ze zegt dat er is.

Door dit soort dingen vind ik dus ook niet dat ze boos/defensief gedrag kan afschuiven op een stoornis...
Een keer boos of een slechte(re) dag is normaal, maar dit volgens mij niet.

Anoniem
Wereldberoemd

Jeannie schreef:
Misschien zou je het een keer voor haar op kunnen schrijven zodat zij het op haar moment kan lezen over hoe het bij jou voelt. Op die manier kun je elkaar allebei in je waarde laten, maar worden jullie er misschien allebei wijzer van.