Is dit normaal van mijn vriendin? - Forum

Anoniem
Popster

HarryStyles schreef:
eerlijk, ik denk dat je het er gewoon een keer met haar over moet hebben, gewoon rustig je problemen bij haar aankaarten, niet op een aanvallende manier, maar gewoon om het er over te hebben. Mijn zus is ook autistisch, depressief, en heeft een angststoornis, en zij kan ook over sommige dingen ineens heel boos worden als je er alleen maar over begint, vaak heeft ze dit niet eens zelf echt door, en als ik het dan aan haar meld dan biedt ze ook wel haar excuses aan.

Daarbuiten, als jij het gevoel hebt dat deze vriendschap niet werkt, dat het heel eenzijdig is en dat jij er teveel moeite in steekt, en zij helemaal geen, dan zou ik er even goed over nadenken of dit wel een vriendschap is die jij nog wilt houden.

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

spinnekop schreef:
Misschien zou je het een keer voor haar op kunnen schrijven zodat zij het op haar moment kan lezen over hoe het bij jou voelt. Op die manier kun je elkaar allebei in je waarde laten, maar worden jullie er misschien allebei wijzer van.

Is dat niet vervelend voor haar? Ik zou het wel naar vinden als iemand ineens heel random aankomt met iets wat ze vervelend vinden aan mij en misschien is dat met depressie nog wel erger.

Anoniem
Wereldberoemd

Jeannie schreef:
Je kunt vooraf aangeven dat je ergens mee zit, maar dat je het voor jullie beider rust graag op papier aan haar wilt doorgeven. En ook dat je dat niet doet om afstand te nemen, maar allen voor de rust. Ik kan niet inschatten hoe dat gaat binnen komen. Niets doen lijkt me in ieder geval geen optie als het je niet lekker zit.

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

HarryStyles schreef:
eerlijk, ik denk dat je het er gewoon een keer met haar over moet hebben, gewoon rustig je problemen bij haar aankaarten, niet op een aanvallende manier, maar gewoon om het er over te hebben. Mijn zus is ook autistisch, depressief, en heeft een angststoornis, en zij kan ook over sommige dingen ineens heel boos worden als je er alleen maar over begint, vaak heeft ze dit niet eens zelf echt door, en als ik het dan aan haar meld dan biedt ze ook wel haar excuses aan.

Daarbuiten, als jij het gevoel hebt dat deze vriendschap niet werkt, dat het heel eenzijdig is en dat jij er teveel moeite in steekt, en zij helemaal geen, dan zou ik er even goed over nadenken of dit wel een vriendschap is die jij nog wilt houden.

Ik heb al heel vaak geprobeerd om er (neutraal) over te praten en daar schiet ik niks mee op. Ze is of te vaag tegen mij, of wordt alsnog boos, of het is zo neutraal dat er in de praktijk niks mee bereikt wordt.

Ik zeg ook altijd wel dat ze onredelijk is als dat het geval is, maar ze zegt letterlijk nooit sorry, ook niet achteraf. Alleen één keer toen ik op het punt stond om de vriendschap te beëindigen (ging over iets anders wat ik nog erger vond dan dit) kon ze ineens wel sorry zeggen omdat haar vriend erop aandrong... Maar ik wil het natuurlijk ook niet als een soort dreigement gaan gebruiken. Nu ik dit zo typ voel ik me wel een beetje dom lmao.

Anoniem
Popster

SalviaDivinorum schreef:
ik had ook een tijdje een vriendin die ook in dit plaatje paste en ik kan niet zeggen wat je moet doen, maar ik ben zelf heeeel blij dat ik niet meer bevriend met haar ben. M'n eigen mental health ging er met sprongen op vooruit, want vond het echt heel lastig om met alles te dealen eerlijk gezegd. Dus ik kan alleen maar aanraden om te kijken naar wat deze vriendschap met jóu doet en wat voor jou het beste is om te doen.

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

SalviaDivinorum schreef:
ik had ook een tijdje een vriendin die ook in dit plaatje paste en ik kan niet zeggen wat je moet doen, maar ik ben zelf heeeel blij dat ik niet meer bevriend met haar ben. M'n eigen mental health ging er met sprongen op vooruit, want vond het echt heel lastig om met alles te dealen eerlijk gezegd. Dus ik kan alleen maar aanraden om te kijken naar wat deze vriendschap met jóu doet en wat voor jou het beste is om te doen.

Thanks voor je input!
Ik heb überhaupt nooit veel vrienden gehad (nu ga ik hetzelfde doen, maar dat komt door mn autisme, lol) dus als ik een vriend kwijtraak om wat voor reden dan ook, vind ik het sowieso jaren later nog kut. Ik ben met sommige mensen geen vrienden meer om legitte redenen en dan kan ik alleen maar denken aan dat ene leuke ding van hen... Dus dat is wel een slechte eigenschap van mezelf haha

Bittersweetmemories
Wereldberoemd

Bittersweetmemories schreef:
Ik denk dat het voor jullie beiden beter is de vriendschap te verbreken, jullie zullen niet zo'n goede match zijn, waarschijnlijk.

Dat gezegd hebbende, het hoeft niet de angststoornis, óf autisme, óf de depressie te zijn. Juist de combinatie van die drie kan voor hele akelige gevoelens zorgen die zich op nare wijze kunnen uiten. Het versterkt elkaar alleen maar en ik kan me voorstellen dat je dan soms inderdaad geen stap buiten de deur durft te zetten, op een slechte dag.

Crush
Wereldberoemd

Crush schreef:
Heb even snel de andere reacties doorgescand. Het klinkt wel alsof er meerdere dingen zijn die misschien voor jou een soort 'bitter' (weet ff geen beter woord hiervoor, excuus) gevoel hebben opgeleverd? Ik heb ook weleens een vriendschap gehad waarin er een aantal dingen zijn gebeurd die me gewoon een heel gemengd gevoel gaven en ook al was het verder wel uitgepraat, bleef dat gevoel nog bij me en heeft dat waarschijnlijk ook de vriendschap zelf en mijn reacties beïnvloed. Het klinkt ook alsof er meerdere dingen aan haar persoonlijkheid/gedrag jou dwarszitten wat niet direct met haar mentale stoornissen en situatie te maken heeft (zoals bijv. dat ze geen sorry zegt). Hier zou ik wel goed op letten eigenlijk, want is uiteindelijk best ongezond gedrag van haar kant om dus zo te handelen. Ik snap wel dat je gehecht aan haar bent, maar het klinkt aan de andere kant ook wel alsof je mening over haar door de tijd heen wat is verandert? Like, om het even blunt te vragen: Mag je haar eigenlijk als persoon nog wel? Food for thought.

Anoniem
Popster

SalviaDivinorum schreef:

Siraxta schreef:

SalviaDivinorum schreef:
ik had ook een tijdje een vriendin die ook in dit plaatje paste en ik kan niet zeggen wat je moet doen, maar ik ben zelf heeeel blij dat ik niet meer bevriend met haar ben. M'n eigen mental health ging er met sprongen op vooruit, want vond het echt heel lastig om met alles te dealen eerlijk gezegd. Dus ik kan alleen maar aanraden om te kijken naar wat deze vriendschap met jóu doet en wat voor jou het beste is om te doen.

Thanks voor je input!
Ik heb überhaupt nooit veel vrienden gehad (nu ga ik hetzelfde doen, maar dat komt door mn autisme, lol) dus als ik een vriend kwijtraak om wat voor reden dan ook, vind ik het sowieso jaren later nog kut. Ik ben met sommige mensen geen vrienden meer om legitte redenen en dan kan ik alleen maar denken aan dat ene leuke ding van hen... Dus dat is wel een slechte eigenschap van mezelf haha

ohh ik kan me dat wel voorstellen hoor! Ik heb zelf ook genoeg vriendschappen die stuk gelopen zijn op legitte redenen en dat ik dan 4jaar later nog steeds iets heb van "hmm mis de leuke dingen toch wel", maar als ik terugdenk aan waarom het stukgelopen is, heb ik er ook weer vrede mee. Maar vooral ook omdat ik nu veel leukere vriendschappen heb.
Ik snap wel dat als je weinig vrienden hebt, je misschien toch een vriendschap meer probeert vast te houden omdat er verder niet zo veel mensen zijn (weet niet of je het zo voelt?) maar aan de andere kant, vaak als je iemand loslaat, komt er ook weer ruimte en plek voor nieuwe mensen in je leven en misschien vrienden die beter bij jou passen.

Crush
Wereldberoemd

Crush schreef:

Siraxta schreef:

spinnekop schreef:
Misschien zou je het een keer voor haar op kunnen schrijven zodat zij het op haar moment kan lezen over hoe het bij jou voelt. Op die manier kun je elkaar allebei in je waarde laten, maar worden jullie er misschien allebei wijzer van.

Is dat niet vervelend voor haar? Ik zou het wel naar vinden als iemand ineens heel random aankomt met iets wat ze vervelend vinden aan mij en misschien is dat met depressie nog wel erger.

Het ligt er uiteindelijk aan hoe zij dit interpreteert, maar ik zou het eigenlijk afraden om dit te doen. Het kan voor haar namelijk aanvallend overkomen / dat je de schuld op haar afschuift en dan heb je wel kans dat je te maken krijgt met een situatie waarin zij de slachtoffer speelt. Stel dat je wel jouw gevoelens/gedachtes uit wil schrijven of typen, zou ik wel goed op je woordkeuze letten en vooral wat je ermee wil bereiken.

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

Crush schreef:
Heb even snel de andere reacties doorgescand. Het klinkt wel alsof er meerdere dingen zijn die misschien voor jou een soort 'bitter' (weet ff geen beter woord hiervoor, excuus) gevoel hebben opgeleverd? Ik heb ook weleens een vriendschap gehad waarin er een aantal dingen zijn gebeurd die me gewoon een heel gemengd gevoel gaven en ook al was het verder wel uitgepraat, bleef dat gevoel nog bij me en heeft dat waarschijnlijk ook de vriendschap zelf en mijn reacties beïnvloed. Het klinkt ook alsof er meerdere dingen aan haar persoonlijkheid/gedrag jou dwarszitten wat niet direct met haar mentale stoornissen en situatie te maken heeft (zoals bijv. dat ze geen sorry zegt). Hier zou ik wel goed op letten eigenlijk, want is uiteindelijk best ongezond gedrag van haar kant om dus zo te handelen. Ik snap wel dat je gehecht aan haar bent, maar het klinkt aan de andere kant ook wel alsof je mening over haar door de tijd heen wat is verandert? Like, om het even blunt te vragen: Mag je haar eigenlijk als persoon nog wel? Food for thought.

Je hebt het goed verwoord. Dit is ook wel bevestiging van mijn originele vraag, of haar gedrag normaal is bij stoornissen of dat dat er los van staat (omdat ze het dus steeds daarop afschuift).

Ja dat zijn dingen waar ik indirect dan wel mee zit en waar ik aan denk. Ik heb dan geen vragen meer en ik begrijp haar kant van het verhaal, maar in sommige gevallen vind ik het gewoon nog steeds onredelijk.

Het is niet dat ik haar echt niet mag ofzo, het is verder gezellig en we hebben heel veel dezelfde interesses wat het makkelijk maakt om vrienden te zijn zegmaar. Ze doet ook wel eens lieve dingen, maar dit weegt wel zwaar voor mij.

Anoniem
Princess of Pop

LindzyInfernal schreef:
als zij ergens mee zit of der is een probleem waar ze niet over spreekt dan is het juist vervelend dat ze dan die shit afreageert op jouw daar ben je geen vriendin voor. Ja oké ze kan je mss wel het een en ander erover zeggen maar dan hoeft ze niet boos te worden of te schreeuwen of weet ik veel wat als ze normaal met je een conversatie hierover kan aan gaan als een volwassen persoon dan zou ik zelf waarschijnlijk ook niet echt een goeie vriendschap weggooien maar als ze zo door blijft gaan tegen je echt voor jezelf moeten kiezen en moeten zeggen ja sorry dit is geen fijne vriendschap meer en ik zou het zo ook niet langer door willen laten gaan.

Crush
Wereldberoemd

Crush schreef:

Siraxta schreef:

Crush schreef:
Heb even snel de andere reacties doorgescand. Het klinkt wel alsof er meerdere dingen zijn die misschien voor jou een soort 'bitter' (weet ff geen beter woord hiervoor, excuus) gevoel hebben opgeleverd? Ik heb ook weleens een vriendschap gehad waarin er een aantal dingen zijn gebeurd die me gewoon een heel gemengd gevoel gaven en ook al was het verder wel uitgepraat, bleef dat gevoel nog bij me en heeft dat waarschijnlijk ook de vriendschap zelf en mijn reacties beïnvloed. Het klinkt ook alsof er meerdere dingen aan haar persoonlijkheid/gedrag jou dwarszitten wat niet direct met haar mentale stoornissen en situatie te maken heeft (zoals bijv. dat ze geen sorry zegt). Hier zou ik wel goed op letten eigenlijk, want is uiteindelijk best ongezond gedrag van haar kant om dus zo te handelen. Ik snap wel dat je gehecht aan haar bent, maar het klinkt aan de andere kant ook wel alsof je mening over haar door de tijd heen wat is verandert? Like, om het even blunt te vragen: Mag je haar eigenlijk als persoon nog wel? Food for thought.

Je hebt het goed verwoord. Dit is ook wel bevestiging van mijn originele vraag, of haar gedrag normaal is bij stoornissen of dat dat er los van staat (omdat ze het dus steeds daarop afschuift).

Ja dat zijn dingen waar ik indirect dan wel mee zit en waar ik aan denk. Ik heb dan geen vragen meer en ik begrijp haar kant van het verhaal, maar in sommige gevallen vind ik het gewoon nog steeds onredelijk.

Het is niet dat ik haar echt niet mag ofzo, het is verder gezellig en we hebben heel veel dezelfde interesses wat het makkelijk maakt om vrienden te zijn zegmaar. Ze doet ook wel eens lieve dingen, maar dit weegt wel zwaar voor mij.

Ik kan wel goed snappen dat ongeacht haar reden, haar gedrag dus wel iets is wat bij jou twijfel of gemengde gevoelens opbrengt. Ik weet niet hoeveel contact je meestal met haar hebt, maar is misschien een idee om even afstand van haar te nemen voor jezelf? Het kan soms best taxerend zijn om rond iemand te zijn die niet altijd even goed zijn/haar emoties kan reguleren enzo, dus is ook belangrijk om tijd te nemen voor jezelf en gewoon goed voor jezelf te zorgen ook! En ik zou ook wel kijken wat er uiteindelijk zwaarder weegt in jullie vriendschap: de goede of juist de slechte momenten. Is wellicht ook een vraagstuk wat je pas over een tijdje kan beantwoorden, maar denk dat het wel kan helpen in je uiteindelijke besluit [:

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

SalviaDivinorum schreef:

Siraxta schreef:

SalviaDivinorum schreef:
ik had ook een tijdje een vriendin die ook in dit plaatje paste en ik kan niet zeggen wat je moet doen, maar ik ben zelf heeeel blij dat ik niet meer bevriend met haar ben. M'n eigen mental health ging er met sprongen op vooruit, want vond het echt heel lastig om met alles te dealen eerlijk gezegd. Dus ik kan alleen maar aanraden om te kijken naar wat deze vriendschap met jóu doet en wat voor jou het beste is om te doen.

Thanks voor je input!
Ik heb überhaupt nooit veel vrienden gehad (nu ga ik hetzelfde doen, maar dat komt door mn autisme, lol) dus als ik een vriend kwijtraak om wat voor reden dan ook, vind ik het sowieso jaren later nog kut. Ik ben met sommige mensen geen vrienden meer om legitte redenen en dan kan ik alleen maar denken aan dat ene leuke ding van hen... Dus dat is wel een slechte eigenschap van mezelf haha

ohh ik kan me dat wel voorstellen hoor! Ik heb zelf ook genoeg vriendschappen die stuk gelopen zijn op legitte redenen en dat ik dan 4jaar later nog steeds iets heb van "hmm mis de leuke dingen toch wel", maar als ik terugdenk aan waarom het stukgelopen is, heb ik er ook weer vrede mee. Maar vooral ook omdat ik nu veel leukere vriendschappen heb.
Ik snap wel dat als je weinig vrienden hebt, je misschien toch een vriendschap meer probeert vast te houden omdat er verder niet zo veel mensen zijn (weet niet of je het zo voelt?) maar aan de andere kant, vaak als je iemand loslaat, komt er ook weer ruimte en plek voor nieuwe mensen in je leven en misschien vrienden die beter bij jou passen.

Ik vind vrienden maken gewoon heel moeilijk, want ik ben best wel introvert. Ik vind het ook heel moeilijk inschatten hoe veel interesse de ander eigenlijk heeft en ik voel me heel snel opdringerig.
En dingen zoals "ga uit" of "ga bij een club" werken allemaal niet voor mij.
Ik ken eigenlijk al mijn 4 vrienden via andere vrienden of ik ken ze echt al zo lang dat ik het niet meer weet (2 van elk lol).

Siraxta
Internationale ster

Siraxta schreef:

Crush schreef:

Siraxta schreef:

Crush schreef:
Heb even snel de andere reacties doorgescand. Het klinkt wel alsof er meerdere dingen zijn die misschien voor jou een soort 'bitter' (weet ff geen beter woord hiervoor, excuus) gevoel hebben opgeleverd? Ik heb ook weleens een vriendschap gehad waarin er een aantal dingen zijn gebeurd die me gewoon een heel gemengd gevoel gaven en ook al was het verder wel uitgepraat, bleef dat gevoel nog bij me en heeft dat waarschijnlijk ook de vriendschap zelf en mijn reacties beïnvloed. Het klinkt ook alsof er meerdere dingen aan haar persoonlijkheid/gedrag jou dwarszitten wat niet direct met haar mentale stoornissen en situatie te maken heeft (zoals bijv. dat ze geen sorry zegt). Hier zou ik wel goed op letten eigenlijk, want is uiteindelijk best ongezond gedrag van haar kant om dus zo te handelen. Ik snap wel dat je gehecht aan haar bent, maar het klinkt aan de andere kant ook wel alsof je mening over haar door de tijd heen wat is verandert? Like, om het even blunt te vragen: Mag je haar eigenlijk als persoon nog wel? Food for thought.

Je hebt het goed verwoord. Dit is ook wel bevestiging van mijn originele vraag, of haar gedrag normaal is bij stoornissen of dat dat er los van staat (omdat ze het dus steeds daarop afschuift).

Ja dat zijn dingen waar ik indirect dan wel mee zit en waar ik aan denk. Ik heb dan geen vragen meer en ik begrijp haar kant van het verhaal, maar in sommige gevallen vind ik het gewoon nog steeds onredelijk.

Het is niet dat ik haar echt niet mag ofzo, het is verder gezellig en we hebben heel veel dezelfde interesses wat het makkelijk maakt om vrienden te zijn zegmaar. Ze doet ook wel eens lieve dingen, maar dit weegt wel zwaar voor mij.

Ik kan wel goed snappen dat ongeacht haar reden, haar gedrag dus wel iets is wat bij jou twijfel of gemengde gevoelens opbrengt. Ik weet niet hoeveel contact je meestal met haar hebt, maar is misschien een idee om even afstand van haar te nemen voor jezelf? Het kan soms best taxerend zijn om rond iemand te zijn die niet altijd even goed zijn/haar emoties kan reguleren enzo, dus is ook belangrijk om tijd te nemen voor jezelf en gewoon goed voor jezelf te zorgen ook! En ik zou ook wel kijken wat er uiteindelijk zwaarder weegt in jullie vriendschap: de goede of juist de slechte momenten. Is wellicht ook een vraagstuk wat je pas over een tijdje kan beantwoorden, maar denk dat het wel kan helpen in je uiteindelijke besluit [:

We appen bijna elke dag en ik zie haar momenteel ongeveer 1x per maand. Eerst appten we 24/7 en zag ik haar 1x per week, dus het is al minder. We hebben wel minder ruzie sindsdien en ik mis het niet echt om er vaker fysiek te zijn. Dus het is al wel beter dan eerst maar ik weet niet of helemaal cutten mijn favoriete oplossing is.