Demish schreef:Sula schreef:
Ik heb dit ingestuurd, is een korter gemaakt stukje uit begin 2017
06-06-2666
De Schepper der hemelen heeft de mensheid de duisternis ingejaagd. Wij zijn allen pionnen in een spel dat al is doodgebloed. Bloed, inktzwart als de nachten waar we enkel ‘de duivel’ van kunnen beschuldigen, stroomt onmerkbaar door de levens van onschuld. Het was mijn taak duisternis te bestraffen en voor eeuwen heb ik deze opgave als mijn levenswerk gezien, zelfs toen Vader de hoop had opgegeven. Hij beweerde dat de aarde nooit aan het wankelen zou worden gebracht, echter waren zijn hoge verwachtingen wat de mensheid betreft tevergeefs. Het einde moest en zal komen; onschuld of schuld. Vlak voor het einde naderde, realiseerde ik me pas dat Vader zijn licht verloren had en zich in de duisternis bevond.
Vader had zijn licht en hoop verloren over zijn eigen creaties. Dezelfde angst waar de meest kwade creaties over beschikten wanneer ze me in de ogen aankeken bij hun bestraffing, weerkaatste nu in mijn eigen, inktzwarte ogen.
De manier waarop mijn vingertoppen mijn blozende wangen strelen, is er een die lang geleden uit mijn herinneringen is weggevlogen. Deze vorm van leven voelt zwak en kwetsbaar, maar anderzijds geeft het me de puurste gevoelens die ik in mijn bestaan ooit heb gekend. Vaders gedachten waren ooit een helder canvas, echter was deze op zijn laatste dagen volledig bedekt met teer; je kan de duisternis bijna proeven.
Het was mijn taak duisternis te bestraffen, maar hoe straf je een wereld gevuld met duisternis? Vader heeft het opgegeven, zij allemaal; alleen ik ben nog staande, echter heeft mijn bezoek aan de aarde mijn hoop laten verdelgen. Het is ironisch dat ik, de duivel, de laatste was die nog hoop had in Vaders creaties. Hij wilde het allemaal beëindigen, een moeilijk besluit dat ik moet volgen. Vader, zij allen, ik, maar nu ook de mens: het stopt allemaal hier.
Is niet meer recent Wout!!!
RECENT GENOEG