Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
NeonLights
Each Pokémon to understand the power thats inside
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
11 van de 24 sterren behaald

Forum

Game < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina:
Drop je down into the rabbit hole inzendingen
Dolfijntje209
Internationale ster



Varamyr schreef:
dolfijntje209 schreef:
Varamyr schreef:

ja maar normaal ben ik beter
maar toen zei sangster opeens dat iedereen doorgaat in deze ronde dus toen dacht ik 'lmao wrm zal ik überhaupt mijn best doen' hahahah

maar THANKS THO
ECHT IEDEREEN GAAT DOOR?

de moeite die ik heb gedaan

ja hahahah, echt iedereen ;p
ik ben lowkey een sukkel
Account verwijderd




Tim schreef:

Met een klap val ik op de grond. Ik heb het gevoel alsof ik net door een bus ben aangereden en voel me gedesoriënteerd. Met trillende armen probeer ik mezelf op te hijsen. Veel verschillende gedachten gaan door mijn hoofd. Ik neem een kijkje in de kamer waar ik ben beland en ga op onderzoek uit naar hints. Het eerste wat ik zag was een tafel in het midden van de kamer, met erop een erlenmeyer waarin een groen goedje zit. ''Drink en gij zult zien,'' staat er op het briefje wat er naast ligt. Met een verbaasde blik staar ik het blaadje aan, ik lees het nog eens. Ik heb geen idee wat hiermee wordt bedoeld.  Ik leg na het lezen het kaartje terug en kijk verder de kamer in. Ik nam me voor om een soort lijstje in mijn hoofd te maken van de voor- en nadelen. Drie passen zet ik naar links waarna ik uitkom bij een soort kast. Ik trek lades en deurtjes open, maar er staan alleen maar doodgewone huisartikelen in. Een van de kaarsen die in het rechterkastje stonden steek ik aan met de lucifers die ik vond in de bovenste lade. Met de kaars loop ik langs de muren, tot ik plots in een hoek sta en een berichtje lees door er met mijn kaars op te schijnen. “U zijt gewiekster dan ik dacht,” lees ik. Een grimas verschijnt op mijn gezicht. Dit betekende dat ik op de goede weg zat. Toch? Zonder enige twijfels neem ik het drankje in en even later merkte ik dat het erg zuur is en ik span uit reflex mijn gezicht aan. Mijn lichaam voelt vreemd aan en al snel wordt mijn aanblik een draaiende kamer. Het chalet-achtige thema verandert in een onrealistische kamer. Wat eerst muren waren leken nu een afscheiding van bloemen, de vloer formeerde hoog gras, het tafeltje veranderde in een grote paddenstoel en de kast vormde zich naar een stenen commode. Ik voelde me gedrogeerd, maar op het moment kon ik niet stoppen met glimlachen en in de rondte slenteren. Nadat het middeltje zijn hoogtepunt heeft gehaald voel ik het zakken. Ik krijg mijn functionele gedachtes weer terug, terwijl de waanbeelden hetzelfde blijven. Ik besluit mee te spelen en zoek verder naar hints. Het was mij nog niet opgevallen dat onder de paddenstoel  een tegeltje lag wat qua patroon net iets anders was dan de rest. Ik buk om er een betere blik op te krijgen en plaats mijn voet op het tegeltje. Hopend dat ik niet het einde aan mijzelf heb gemaakt, wacht ik af op het antwoord van de kamer. Met een kleine zachte brom komt er recht boven de paddenstoel een klein dun touwtje naar beneden afgetakeld. Gotcha, schreeuw ik in mijn hoofd, en met een ruk trek ik aan het touwtje, alsof ik had geweten dat ik er aan moest trekken voor de volgende hint. De stenen kast draaide om zijn as en al snel kwam er een kleine doorgang. Voorzichtig loop ik er naar toe en kijk door de doorgang om te kijken of het veilig is. Met een 'alles of niets' mindset loop ik door de doorgang en de kast draaide achter mij om weer terug op zijn plek. Uit het niets verschijnt er een deurklink in de muur en een glimmend randje ontplooide als deurpost. Dit zal dan wel de uitgang zijn. Mijn hart klopt in mijn keel en ik stap naar voren. Ik zette mijn rechterhand op de deurklink en met een uitademing duwde ik de deur open.

Feedback is altijd welkom
Ik volg het momenteel even niet meer. Is de kamer verduistert? Maar is het wel licht genoeg om de briefjes te lezen?
Account verwijderd




Sylvie schreef:
Iedereen zegt dat hun inzending shitty is, maar jullie hebben allemaal meer talent in je rechter teen als ik in mijn hele lichaam haha <3
Hahaha ik ben beter van mezelf gewend, vind de ik-persoon vreselijk schrijven
Tim
Wereldberoemd



Sylvie schreef:
Tim schreef:

Met een klap val ik op de grond. Ik heb het gevoel alsof ik net door een bus ben aangereden en voel me gedesoriënteerd. Met trillende armen probeer ik mezelf op te hijsen. Veel verschillende gedachten gaan door mijn hoofd. Ik neem een kijkje in de kamer waar ik ben beland en ga op onderzoek uit naar hints. Het eerste wat ik zag was een tafel in het midden van de kamer, met erop een erlenmeyer waarin een groen goedje zit. ''Drink en gij zult zien,'' staat er op het briefje wat er naast ligt. Met een verbaasde blik staar ik het blaadje aan, ik lees het nog eens. Ik heb geen idee wat hiermee wordt bedoeld.  Ik leg na het lezen het kaartje terug en kijk verder de kamer in. Ik nam me voor om een soort lijstje in mijn hoofd te maken van de voor- en nadelen. Drie passen zet ik naar links waarna ik uitkom bij een soort kast. Ik trek lades en deurtjes open, maar er staan alleen maar doodgewone huisartikelen in. Een van de kaarsen die in het rechterkastje stonden steek ik aan met de lucifers die ik vond in de bovenste lade. Met de kaars loop ik langs de muren, tot ik plots in een hoek sta en een berichtje lees door er met mijn kaars op te schijnen. “U zijt gewiekster dan ik dacht,” lees ik. Een grimas verschijnt op mijn gezicht. Dit betekende dat ik op de goede weg zat. Toch? Zonder enige twijfels neem ik het drankje in en even later merkte ik dat het erg zuur is en ik span uit reflex mijn gezicht aan. Mijn lichaam voelt vreemd aan en al snel wordt mijn aanblik een draaiende kamer. Het chalet-achtige thema verandert in een onrealistische kamer. Wat eerst muren waren leken nu een afscheiding van bloemen, de vloer formeerde hoog gras, het tafeltje veranderde in een grote paddenstoel en de kast vormde zich naar een stenen commode. Ik voelde me gedrogeerd, maar op het moment kon ik niet stoppen met glimlachen en in de rondte slenteren. Nadat het middeltje zijn hoogtepunt heeft gehaald voel ik het zakken. Ik krijg mijn functionele gedachtes weer terug, terwijl de waanbeelden hetzelfde blijven. Ik besluit mee te spelen en zoek verder naar hints. Het was mij nog niet opgevallen dat onder de paddenstoel  een tegeltje lag wat qua patroon net iets anders was dan de rest. Ik buk om er een betere blik op te krijgen en plaats mijn voet op het tegeltje. Hopend dat ik niet het einde aan mijzelf heb gemaakt, wacht ik af op het antwoord van de kamer. Met een kleine zachte brom komt er recht boven de paddenstoel een klein dun touwtje naar beneden afgetakeld. Gotcha, schreeuw ik in mijn hoofd, en met een ruk trek ik aan het touwtje, alsof ik had geweten dat ik er aan moest trekken voor de volgende hint. De stenen kast draaide om zijn as en al snel kwam er een kleine doorgang. Voorzichtig loop ik er naar toe en kijk door de doorgang om te kijken of het veilig is. Met een 'alles of niets' mindset loop ik door de doorgang en de kast draaide achter mij om weer terug op zijn plek. Uit het niets verschijnt er een deurklink in de muur en een glimmend randje ontplooide als deurpost. Dit zal dan wel de uitgang zijn. Mijn hart klopt in mijn keel en ik stap naar voren. Ik zette mijn rechterhand op de deurklink en met een uitademing duwde ik de deur open.

Feedback is altijd welkom
Ik volg het momenteel even niet meer. Is de kamer verduistert? Maar is het wel licht genoeg om de briefjes te lezen?
Ik neem aan dat je een vraag hebt over die tekst op de muur?

Nou het is wel verlicht, maar er zijn geen lampen te bekennen. Maar de tekst op de muur is geschreven in een soort magische inkt dat alleen zichtbaar is als je met een lichtbron er op schijnt en dichtbij staat.
Account verwijderd




Hh
Doortju
Internationale ster



Maar het kost zo veel moeite om te posten ;s
Account verwijderd




Geanne schreef:
Sylvie schreef:
Iedereen zegt dat hun inzending shitty is, maar jullie hebben allemaal meer talent in je rechter teen als ik in mijn hele lichaam haha <3
Hahaha ik ben beter van mezelf gewend, vind de ik-persoon vreselijk schrijven

Ja same, terwijl ik het soms juist wel fijn vind!
Account verwijderd




Ceres schreef:
Lavaires schreef:
Ceres schreef:
Liever na de uitslag, want ik heb een bijgeloof dat luidt: Als ik inzendingen voor de uitslag laat zien dan heb ik minder kans op geluk

#Ikmoetnogopgenomenwordenjaahaha
Iedereen gaat door naar de volgende ronde volgens mij haha
Nee maar er is ook een top 10 Het zou een eer zijn als mijn verhaalstukje in de top 10 staat 
De uiteindelijke top 10 wint de outfit, er is niet elke ronde een top 10 :$
Account verwijderd




En als je veel moeite hebt deze ronde, uiteindelijk wordt er ook gekeken naar ALLE rondes bij het kiezen van de uiteindelijke winnaars - niet dat je niet kan winnen als je deze ronde slecht of even snel hebt gedaan hoor, maar wie weet scheelt het aan het einde nog iets ;) 
Account verwijderd




thenewclassic schreef:
heb best wel spijt dat ik niet mee gedaan heb tbh ;--';
Varamyr
Wereldberoemd



Sangster schreef:
En als je veel moeite hebt deze ronde, uiteindelijk wordt er ook gekeken naar ALLE rondes bij het kiezen van de uiteindelijke winnaars - niet dat je niet kan winnen als je deze ronde slecht of even snel hebt gedaan hoor, maar wie weet scheelt het aan het einde nog iets  

oh kut
Account verwijderd




thenewclassic schreef:
heb best wel spijt dat ik niet mee gedaan heb tbh ;--';
Same
Anoniem
Popster



Ik val neer met een klap. Ik probeer op te staan maar dit gaat moeilijk. Ik heb een harde klap gemaakt. Terwijl ik opsta vraag ik me af wat er is gebeurd. Het ene moment sta ik boven de grond en het andere moment sta ik in een – ja, wat is het eigenlijk? Ik kijk om me heen. Ik zie muren, een kamer. Ik kijk beter. Ik zie weer alleen muren. Muren met een vreselijk behang. Het lijken wel paddenstoelen, wie wil nou zoiets? Helemaal onderin de kamer zie ik iets. Iets kleins. Ik kom dichterbij en kijk goed. Het is een deurtje. Maar voor wie? Vraag ik mezelf af. Wie past er nou door dat deurtje? Het is nog niet eens zo groot als mijn hoofd. Ik probeer het deurtje open te doen. Het lukt niet. Nog eens. Weer niet. Dan zie ik het pas; een sleutelgat. “Oké.” hoor ik mezelf zeggen. “Even rustig nadenken” Ik probeer na te gaan hoe ik hier ben gekomen. Ik hoorde iets of iemand roepen, ging op het geluid af en nu ben ik hier. Ik kijk naar boven, misschien zie ik de doorgang waar ik doorheen ben gekomen. Niks. Ik probeer weer na te denken. Dan zie ik iets flikkeren, het lijkt op een lampje die bijna leeg is. Het zit in het behang. Langzaam loop ik er naartoe. Het blijft flikkeren. Ik ben er bijna. De kamer is tenslotte niet zo groot. Ik kijk goed naar het lampje in het behang. Het zit precies achter een paddenstoel. Ik probeer het te pakken, maar het lukt niet. Nog een keer proberen. Weer gebeurt er niks. Ineens heb ik een idee. Ik trek gewoon het behang los, dan is het lampje ook vrij! Ik ruk het behang van de muur en kom inderdaad het lampje tegen. Het lampje is – heel verrassend – in de vorm van een paddenstoel. Mijn maag knort, ik heb best honger. Het enige wat er te eten is, is deze paddenstoel… Heel voorzichtig neem ik een hap. Meteen spuug ik het weer uit. “Wat is dit voor paddenstoel????” hoor ik mezelf roepen. “En waarom smaakt het naar kruidnootjes???” Toch neem ik weer een hap, ik weet nu welke smaak ik kan verwachten. Ik eet de paddenstoel helemaal op. Best lekker. Plotseling begin ik een beetje buikpijn te krijgen. Zou die paddenstoel me ziek hebben gemaakt? Hier? Waar niemand me kan helpen? Ik krijg steeds meer buikpijn. Ik besluit om op de grond te gaan liggen in mijn foetushouding, dit werkt ook altijd als ik ongesteld ben. Ik val langzaam in slaap.

Ik word wakker. Ik herinner me de kamer, het lelijke behang – waar ook een stukje uit is – en de kleine deur. De kleine deur. De kleine deur?! Waar is de deur gebleven?? Ik kijk om me heen, blik omlaag, zoekend naar de deur. Ik zie hem nergens. Ik draai nog één rondje. Geen deurtje. Bijna geef ik mijn zoektocht op tot ik iets anders zie. Geen deurtje maar een deur. Een grote. Zo groot als ik. Ik pas er door. Ik probeer hem te openen. Weer dat stomme sleutelgat. Ik moet opzoek naar een sleutel. Ik denk terug aan het behang. Misschien ligt de sleutel daar ook wel achter. Als een gek scheur ik al het behang van de muren. Bingo! De sleutel! Ik loop er mee naar de deur. Hij gaat open! Ik open de deur en zie bomen. Hele hoge bomen. En diezelfde paddenstoelen als van het behang. “Waar ben ik…?” en ik loop verder…




Idk haha
Account verwijderd




o iedereen ging gewoon door 
ASDFGHJKL huil
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: