Anoniem
Anoniem
Anoniem
0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
Imoreli
“Het scherm beweegt zich rondom een zwart donker woud .
Het komt dichterbij en Het gaat dwars door het woud .
Totdat het beeld vertraagd,
Je ziet er een wanhopig meisje huilend iets uitgraven .
Met een schop hakt ze zowat het laatste grond eruit .
“Haar handen zijn al bevroren na 5 minuten buiten.
Ze krijgt langzaam schaafwonden op haar huid.
Haar tranen zijn ondertussen al ijspegels geworden.
Maar dat weerhield haar niet.
Als ze daar langer als een uur blijft gaat ze dood.
Ze vind niet wat ze zocht .
Nee” Nee “Nee ! roept ze boos door het woud .
Hoe kan dit ? denkt ze .
Ze kijkt rondom zich misschien heeft iemand het voor haar neus gestolen ?
Het enigste wat ze ziet zijn donkere bomen 1000 derden daarvan .
Ze legt haar handen op haar hoofd en strekt voor zich uit ..
Ze kan er niet aan uit .
Ze graaft verder dieper met haar handen deze keer
In het koude korrelige zand .
“Maar het enigste wat ze vind is een lege oude versleten zak .
Ze zakt ineen en blijft hopeloos liggen op de grond
Ze staat voor zich uit te staren naar de zak
Iets wat er ooit in zat
En wat er nu nog in zou moeten zitten
Maar er nu dus niet meer in zat .
Ze legt zich neer tegen een oude boom.
En ze valt van de ijzige koude in slaap.
En ze heeft niets door totdat
Het net voelt of ze wordt meegesleurd
Haar hoofd bengelt op tegen de grond.
Ze ziet niets en het is erg donker
Haar gezicht is bevroren en er zitten ijsplekken op.
Ze hoort een Piepend geluid en Ze kijkt op .
Het geluid blijft een en dezelfde toon .
Ze luistert aandachtig vanwaar het geluid komt.
Tot haar oren zoveel pijn doen dat ze het geluid uiteindelijk niet meer horen kan.
Het enige wat ze kan ruiken is modder en rubber en nog één bepaalde geur dat ze niet omschrijven kan.
Hé het voelt alsof ze eindelijk stil ligt ,ze ziet een klein rood lichtje schijnen in de verte.
Ze wilt ernaartoe gaan maar haar benen doen het niet.
Ze Probeert met al haar kracht dat ze in haar armen nog had zich vooruit te benen.
Ze hoort een bengelend geluid van iets dat op de grond sleurt
Als ze dichter komt wordt het rode licht heviger en nog feller.
Ze ziet een klein gat waaruit rode mieren kropen.
De mieren waren knalrood en waren met 1000 den ze kropen allemaal bijeen
En maakte een cirkel ze begonnen door mekaar te circuleren.
Waaruit een poort ontstond
Totdat iemand haar met haar benen terug grijpt.
Je kan niet zien door wie ?
Waarom deed deze persoon dit ?
Mocht ik iets niet zien verborgen voor eeuwig tot mijn laatste snik.
Het enigste wat ze nog ziet is dat ze verder en verder weg getrokken werd van de poort.
Ze Hoort haar naam en wordt wakker .
“Bam met haar hoofd tegen het plafond.
Ze lag namelijk in een hoog stapelbed.
“Je hoort iemand de naam Anna-Maria roepen.
Een meisje van 9 jaar Ligt te huilen omdat haar vader op sterven ligt.
Ze kon het gewoon voelen dat er iets mis was.
Met haar hoofd lag ze op haar kopkussen de tranen bleven maar komen.
Ze wou het niet geloven en doet haar ogen dicht .
Als ik ze nu terug opendoe ga ik straks naar beneden en is er niets aan de hand.
Iemand roept de naam Anna-Maria voor de 2 de x heel luid door het huis .
“Wat is er ? klinkt het terug .
Ik roep je nou al 3 x
‘sorry zegt ze , ik had je niet gehoord.
De huisvrouw zegt : je vader vroeg achter je .
Anna-Maria zegt ik weet niet of ik hem wel wil zien .
“Het zal te pijnlijk zijn .
Om hem zo te zien lijden .
het was zijn laatste wens om je te zien
Neem hem dit nu niet af .
Hij verdient het .
Dat weet ik heus wel zei ze .
Maar waarom moet hij nou net sterven en niet ik ?
Ach “Dat weet ik niet zegt de vrouw des huizes.
Ga nou maar snel naar hem toe .
“Ze komt voorzichtig de trap af gestapt .
En treuzelt nog een beetje .
‘Totdat ze aan die grote witte deur staat .
Nu is het zover denkt ze .
“ze klopt zachtjes op de deur ?
En zegt ; ja papa ?
De vader zegt ;mijn lieve Anna ik ben zo blij dat je hier bent .
De tijden gaan zo snel zelfs als je het niet wilt mijn lief kind .
Maar toch wil ik je iets geven voordat ik voor een lange tijd op reis ga .
“Naar waar ga je dan papa ? ‘Ik ga ver weg meisje .
Kom je dan nog terug ? ‘ja zegt hij al twijfelend .
Aan zijn stem alleen al te horen wist ze dat hij loog .
“hij zou niet meer terug komen “Papa zegt ze ga nou niet weg .
Haar vader zijn gezicht zag ze zo al omkeren.
De vader begint al tranen in zijn ogen te krijgen.
De vader zegt : ik heb geen keus meisje .
‘maar als ik mocht kiezen zou ik het liefst van al bij jou zijn .
Het meisje begint harder te huilen .’Maar lieverd toch klinkt het .
Ze snikt en “ zegt maar papa ik wil niet dat je gaat!
Ze wordt boos en roept ‘Ga nou niet weg waarom doe je dit ?
Hij kijkt haar aan en probeert de pijn even te vergeten.
Wat is er meisje zegt hij terug ?
Ook al wist hij dat ze dit al gezegd had .
Ik wil je niet kwijt en ze gaat op haar knieen liggen huilen.
Mij zal je nooit kwijt raken schat .
Ik zal altijd hier zijn diep vanbinnen in je hart .
En hij wijst haar hart aan.
Haar vader Gaat met zijn hand naar zijn nachtkastje .
En wilt er iets uithalen , help me even lieverd .
Zie je dat grote boek ? Ze knikt .
Wil je dat even voor me nemen ?
‘ja zegt ze .Ze neemt het boek .
Het voelt zacht aan en er zit een groen lint om .
Wat is het ? vraagt ze nieuwsgierig .
Dit boek is Magisch zegt de vader .
Hoe bedoel je vraagt ze ?
“Maar voor hij nog iets kon zeggen .
Blies hij zijn laatste adem uit .
“papa klinkt het ?
“Papa ?
Maar de vader reageert niet .
“Papa roept ze wanhopig .
Papa”?
Ze huilt en huilt en huilt uren aan een stuk door op de vader zijn borstkas .
“Totdat ze niet meer huilen kon .
Het ging steeds slechter met het meisje ze sloot zich jaren in haar kamer op .
Ze kwam niet meer buiten.
Ze sprak geen woorden meer uit over haar vader .
“het deed haar pijn.
Zoveel pijn dat ze het niet eens waagde om naar het kerkhof te gaan .
Toen ze 20 werd ging het nog niets beter .
Toen ze voor het eerst weer buiten kwam herkenden de mensen haar niet meer .
En wat was er met het boek gebeurd ?
Het boek had ze opgesloten begraven op een plek waar haar vader graag kwam.
De huismeid was het afgetrapt toen ze 10 jaar werd .
De huismeid zei : als je niet beter wordt wil ik hier zelfs niet meer komen .
En kijk eens wat een zwijnenstal ze zuchte.
Het was zo erg dat ze eraan dacht van wil ik dit nog langer ?
Zonder hem wil ik niet leven .
Jaren gingen er voorbij .
‘Tot er een stem zei diep in de nacht .
Hou vol .
Lieve meid hou vol .
Het gaat je lonen .
Dat beloof ik je .
De volgende dag werd ze wakker met maar een traan op haar wang .
Ze lach de zachtjes en kreeg terug een beetje hoop ze ging naar buiten.
En ontmoette er een man het ging zo goed dat ze de dag erna weer afspraken.
De man maakte haar aan het lachen en ze zagen elkaar vaker en vaker.
En het werd alleen nog maar beter.
19
schok
