Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
ForumTeam
Vergeet niet mee te doen met Miss Lente !!!
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
ORPG CreepDoll ft Dauntless
Anoniem
Playback-ster



 :tongue:
Dauntless
Wereldberoemd



Uriël ging achter haar aan tot hij haar in het bos gevonden had. "Een mooie plek om een demon te worden" zei hij ,trok een blaadje van een eikenboom en hield dat tegen het zonlicht zodat hij goed de nerven van het blad kon zien. "Wat mij betreft krijg je een keuze, je kan mijn bloed nu meteen drinken of er gaat een heel gevecht aan vooraf al denk ik dat wij beiden weten wie dat zal winnen he."
Anoniem
Wereldberoemd



Mirie:

Ik ging rustig op de rots zitten en kruisten mijn benen. "Dat zou ik kunnen doen inderdaad" zei ik en dacht weer even na. "Of  je gooit dat flesje weg en ik geef je..." meteen viel ik stil toen ik mij niet zo fijn begon te voelen en sloot kort mijn ogen, dat had ik eigenlijk niet moeten doen en voelde zijn aanwezig heid dichter bij komen en probeerde mij te focussen. Ik had mij zelf niet goed voorbereid want niet slim was en kreeg eindelijk mijn ogen open. "Als je blieft" mompelde ik en probeerde zijn energie van mij af te krijgen.
Dauntless
Wereldberoemd



Uriël grijnsde, zijn donkere ogen werden nog zwarter net zoals zijn haren. "Wat is er engeltje kan je dit niet aan" zei hij en gebaarde naar zijn lichaam. Daarna lachte hij luid. "Oh ik wist dat jullie soort zwak was, maar zo zwak" Hij haalde het busje bloed uit zijn broekzak. "Oogjes dicht en mondje open dit is zo voorbij."
Anoniem
Wereldberoemd



Mirie:

Ik bleef hem aan kijken en rukte mij toen los van zijn energie en sprong weg. "Nee" zei ik en probeerde mij zo rustig mogelijk te laten adem halen. "Zo snel krijg je me niet" zei ik en balde mijn vuisten. Ik haalde diep adem, sloot mijn ogen kort en opende ze snel weer. Een klein vlammetje kwam uit mijn linker oog wat al snel weer verdween en zette mij af, spreiden mijn vleugels en probeerde het flesje uit zijn handen te tikken zodat het bloed op de grond kwam en verspilt was. Toch zou hij snel weer zijn eigen bloed kunnen pakken door middel zich zelf open te snijden. 
Dauntless
Wereldberoemd



Uriël zag het flesje in slowmotion op de grond kapot breken. Zijn grijns verdween totaal en hij klemde zijn tanden op elkaar terwijl hij zijn vleugels spreidde. "Dan zullen we het dus op de iets minder zachtaardige manier moeten doen. Omdat het nog dag was waren zijn krachten iets minder sterk, maar hij kon nog altijd een bal duisternis creëren uit een nabijgelegen schaduw en gooide die naar de engel.
Anoniem
Wereldberoemd



Mirie:

Als het lesje kapot viel, glimlachte ik en keek hem weer aan. Meteen dook ik opzij toen hij wat naar mij toe gooide en maakte zelf ook een bol en vuurde die naar hem af en steeg iets op en maakte gelijk nog een licht bol en vuurde die ook gelijk op hem af. Het kostte mij wel veel energie, maar ik wilde hem graag naar mijn kant hebben, ik had gewoon een gevoel.
Dauntless
Wereldberoemd



Uriël ontweek makkelijk haar eerst lichtbol maar de tweede schampte zijn arm en hij vloekte luid toen hij de schaafwond op zijn arm zag. Aan de andere kant had hij nu wel bloed dat hij haar kon laten drinken, dus vloog hij recht op haar af en drukte haar met al zijn gewicht naar de grond.
Anoniem
Wereldberoemd



Mirie:

Ik maakte even een dansje in mij zelf, maar al snel was dat over toen hij mij hard op de grond duwde. Mijn tanden zette ik goed op elkaar en mijn lippen ook stijf op elkaar. Eén van mijn vleugels lag niet al te geweldig en voelde de pijn door mijn lichaam heen gaan en keek hem kwaad aan. Dit ging te snel, veel te snel. Met al mijn kracht wat ik kon bemachtigen, gaf ik hem een knietje en kwam al snel weer vrij, zette mij af en vloog meteen naar boven. 
Dauntless
Wereldberoemd



Bijna, bijna had hij haar zijn bloed gegeven, maar ze ontsnapte en de wond op zijn arm moest eigenlijk verzorgd worden en dat maakte hem enkel nog maar pissiger. "De volgende keer krijg ik je" zei hij en vloog weg tussen de bomen door richting de stad.
Anoniem
Wereldberoemd



Mirie:

Was het nu al afgelopen? Mijn schouders haalde ik op en lande rustig op de grond. Snel wreef ik over mijn vleugel en zuchtte. Dan flitste ik snel naar mijn slaap plek wat ik had gekregen van de ouders van Ellie en Jos. Eenmaal daar, werd er net op de deur geklopt en liet snel mijn vleugels verdwijnen. "Mirie, alles oke?" hoorde ik de moeder zeggen en keek om als ze de deur had geopend "Ja, alles prima" zie ik en glimlachte naar haar. "Hoe ben je eigenlijk binnen gekomen?" vroeg ze. Even slikte ik en keek haar aan. "Ach, wat maakte het uit, je ben veilig, ze hebben alles verteld" zei ze en ik knikte. Maar hopelijk niet het stuk dat ik een engel ben.
Dauntless
Wereldberoemd



Uriël veranderde zich in een kraai toen hij de stad naderde zodat hij ongezien de loft kon binnenvliegen die voor hem midden in de stad geregeld was. Hij stormde de badkamer in en zocht naar verband en ontsmettingsmiddel en richtte zijn aandacht meteen nadat hij een nieuw flesje met bloed gevuld had op het verzorgen ervan. Hij kon best op zoek gaan naar voedsel en met voedsel bedoelde hij kwade energie zo zou zijn wond sneller genezen en kon hij zich sneller wreken op die engel.
Anoniem
Wereldberoemd



Mirie:

"Kom je eten?' vroeg ze toen en ik knikte. Rustig liep ik achter haar aan naar beneden en voelde de plekke branden waar hij mij stevig beet had gepakt en haalde diep adem. De laatste trap en de kinderen kwamen gelijk naar mij toe en sloegen hun armen om mij heen. 'Mirie alles oke?" vroegen ze zachtjes en ik knikte "Ja, alles oke" zei ik en aaide over hun hoofden. Dan trokken ze mij mee richting de bank en duwde mij neer en gaven mij een bord met eten en een groot glas drinken "Bedankt" zei ik en ze gingen naast mij zitten.
Dauntless
Wereldberoemd



Uriël nam terug zijn kraaien gedaante aan en vloog naar een donkerder, sinister deel van de stad waar hij al snel een groepje jongens een andere jongen zag aftuigen. Hij verborg zich op het dak vlak boven hem en slorpte als het ware de duistere energie op die bij deze daad vrijkwam. Meteen voelde hij hoe de wond op zijn arm genas en hij zich krachtiger voelde.
Anoniem
Wereldberoemd



Mirie:

Ik voelde de pijnlijke plekken weg trekken door hun aardigheid, maar toch zou ik er nog aardig lang last van houden. Mijn eten had ik op en stond op, zette het bord weg en ging toen weer zitten met het grote glas drinken "Willen jullie niks?" vroeg ik toen aan de kinderen en ze schudde hun hoofd "We hebben al gehad," zei Ellie. Mijn arm sloeg ik om haar heen en trok haar tegen mij aan. 
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste