Forum

Ok, horrorstukje dat ik schreef om mijn vader te bewijzen dat ik ook meer kan schrijven dan Fanfic's. c:

---

Al met al was het nog aardig goed gegaan. Ze zat daar op de grond, in het duister van de kerk, met een glimlach op haar gezicht. Haar glimlach werd veroorzaakt voor het dozijn nietjes dat in haar mondhoeken was vastgemaakt. Ze veegde met haar hand door het haar van haar vriend, die op haar schoot lag, het feit negerend dat er geen lichaam meer aan het hoofd vast zat. 

Met haar laatste goede oog keek ze de ruimde van de kerk door. Overal lag bloed en hier en daar een ledemaat van één van haar vrienden. 'Stil maar, jongens,' fluisterde ze, terwijl de krankzinnigheid in haar stem doorschemerde, 'het komt allemaal wel goed. We gaan dit overleven. We gaan dit allemaal overleven.' Toen begon ze krankzinnig te lachen.

De dubbele kerkdeuren zwaaiden open en een duister silhouet werd over de vloer geworpen. Ze keek razendsnel om en haar gelach ging om in een ijzingwekkend gegil.

Op Quizlet heb ik wel een paar stukjes staan, maar die link van die orpg van net, die orpg vind ik ook wel goed eigenlijk. But okay here are the pieces from Quizlet:

Daar zit je dan, in het hoekje van een kamer. Je hebt pijn aan je polsen, ze zitten ergens aan vast maar je kunt niet zien waaraan. Het is pikkedonker in de kamer waarin je zit. Je voelt dat je hebt gehuild, maar hebt het zelf niet weten te voelen. Je valt afentoe flauw van de dorst en de droogte van je keel irriteert je. Bij elke slik voel je die afschuwelijke pijn van je keel. Je kokhalst en het gevoel in je keel word er niet beter op. Zuchtend begin je keihard te schreeuwen. Tevergeefs, je houd er alleen een vreselijk opgezette keel aan over. Plotseling gaat er een deur open. Er komt een groot postuur binnen, je kunt je niet meer herinneren wie het zou moeten zijn, je kunt je überhaupt niks meer herinneren. Het grote postuur komt dichterbij, de contouren zijn nu al bijna te zien. Een plotse stem klinkt. 'Hallo meisje' hoor je. Het enige wat jij kan is stil zijn, er zit tape op je mond. Er vallen tranen op je broek. Tenminste, dat denk je te voelen. Het zweet breekt je uit als je plotseling een hand op je schouder voelt. Het postuur is inmiddels een brede man geworden. Het licht gaat aan en schijnt fel in je ogen. De man heeft alleen nog maar een onderbroek aan en een pet op zijn hoofd. Hij heeft een mes in zijn hand en houd dat onder je kin..

Dit komt van mijn Quizletaccount genaamd BeAlright.