Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

18 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

O| Little big love

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Met een bezweet voorhoofd opende Steve zijn ogen, moe en buiten adem van het heen en weer woelen. 'Bang...' Mompelde hij, waarna hij overeind ging zitten en zijn handen in zijn haren zette. In zijn hoofd hoorde hij verschillende geluiden en stemmen, die hem nu werkelijk tot waanzin dreven. 'Tim...' Fluisterde hij, waarna hij zich naar hem wendde en hem aankeek met betraande ogen. Als een klein kind kroop hij tegen zijn maatje aan en hij sloot zijn armen om het middel heen van Timothy. Zijn armen klemde zich strak om hem heen en zijn hoofd rustte op de borstkas van Timothy. Dit had Steve even nodig, gewoon rust... Alhoewel die niet echt te vinden was, vooral niet in zijn hoofd. Het zweet drupte langs zijn slaap omlaag en hij sloot zijn ogen even. 'Steve is bang...' Fluisterde hij heel zachtjes, alsof hij niet zichzelf was. Alsof hij van een afstandje naar het duo stond te kijken.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Met angstige ogen keek Timothy naar Steve. Het was eng voor hem om zijn maatje zo bang te zien. Het was wel begrijpelijk, maar het bleef eng. Natuurlijk nam hij Steve in zijn armen, dat was het minste dat hij kon doen. Zachtjes liet hij zijn handen over zijn bezwete rug glijden, richting zijn haar, waar hij zachtjes in woelde. Langzaam ging hij liggen, met Steve nog steeds in zijn armen. ''Ik ben ook bang Steve, heel erg. Maar weet je, we komen er samen wel doorheen, dat beloof ik je. Voor je het weet kunnen we zonder enige problemen door de stad lopen.'' fluisterde hij en begroef zijn hoofd in zijn zachte haren. ''Ga maar slapen, ik blijf bij je. Ik jaag al die nachtmerries wel weg, goed? Ik zal je beschermer zijn en dat zal ik blijven, beloofd.'' zei Timothy, waarna hij gaapte en slaapoogjes kreeg. Nu hij hier zo lag, begon hij inderdaad wat vermoeider te worden. Een goed soort vermoeidheid, een waarbij je in slaap kon komen. Maar hij ging niet slapen voordat Steve rustig was, voordat hij zou slapen. Hij ging zijn maatje niet in de steek laten, niet op zo'n moment.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Langzaam aan werd Steve weer wat rustiger. Hij voelde zich fijner nu hij zo bij Timothy lag en dat was al te merken aan hoe hij hier nu rustig lag. Zijn hoofd lag op de borstkas van Timothy en hij ademde weer rustig. Het zweet trok langzaam van zijn voorhoofd weg en zijn ogen vielen dicht. Het voelde zeker zeer aangenaam om bij Timothy te liggen, zoals dit de afgelopen weken continu het geval was geweest.
|klein ts'je|
De volgende morgen werd de deur van de kamer open gedaan door een van de verzorgers. Het was Chelsea, die hen kwam wekken voor het ontbijt dat gegeven werd in de gezamenlijke eetzaal die zich onder bevond. Steve opende vermoeid zijn ogen en hij keek slaperig richting Chelsea die bij het bed stond. 'Hebben jullie lekker geslapen?' Vroeg het meisje terwijl ze de gordijnen open sloeg. Van de plotselinge lichtinval schrok Steve, waardoor hij rechtop ging zitten en rillend tegen de muur aan kroop. Bij Steve moest je, zoals Timothy goed wist, alles heel rustig doen. Vooral de afgelopen weken...

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Timothy ging gelijk naar Steve toe en streelde zachtjes door zijn haar heen, om hem te kalmeren. ''Het is goed, het is maar licht.'' zei hij, om hem te kalmeren. Daarna draaide hij zich om naar de verzorgster, Chelsea. ''We moeten met hem rustig aan doen, met mij ook, maar met hem nog meer. Hij is heel angstig.'' fluisterde Timothy tegen Chelsea, terwijl hij Steve kalmeerde. Chelsea knikte langzaam. ''Ik breng jullie ontbijt zo wel naar boven. Jullie kunnen de komende tijd gewoon hier in jullie appartement blijven ontbijten, maar zodra jullie wat meer gewend zijn, is het toch verplicht om beneden te eten.'' zei ze, waarna ze vertrok. Langzaam keek Timothy weer terug naar Steve en kroop op zijn schoot, zijn favoriete zit plek. ''Alles komt goed Steve, echt alles. We zijn hier samen en we gaan hier ook samen weer uit. En ondertussen vechten we samen weer verder tegen al die nare gebeurtenissen.'' zei Timothy met een lieve glimlach en vrolijke oogjes. Lief streelde hij nog door Steve's haar, over zijn wangen, en zo weer terug naar zijn haar. Dit patroon herhaalde zich steeds weer, net zolang tot Steve gekalmeerd was.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Bang keek Steve voor zich uit, zijn lichaam rillend van angst. Zijn ogen werden langzaam aan wat meer vochtig en zijn handen zochten de weg weer naar zijn haardos. Rustig pakte hij een plukje beet wat ietwat los stond van de volledige haardos en hij begon ermee te spelen. Met zijn duim en wijsvinger rolde hij het plukje tussen zijn vingers heen en weer en hij staarde onderwijl met open mond naar de grond, alsof hij iets heel speciaals aan het kijken was.
Niet heel veel later kwam Chelsea alweer terug met twee dienbladen. Waarschijnlijk had het ontbijt al klaargestaan, want zo snel kon niemand zijn. Steve keek naar het dienblad en grijnsde er een tijdje na. Ze hadden al in geen tijden meer zoiets lekkers gegeten, alhoewel het nog maar moest blijken of het ook zo lekker smaakte als hoe het eruit zag. Brood met ei, plakjes bacon en een glas melk plus een glas verse jus 'd orange. Beter kon je je dag niet beginnen, toch? Vooral niet als je hier in zo'n kliniek zat.
Steve pakte één van de twee reepjes bacon en hij begon erop te kauwen. Gewoon rustig aan, hapje voor hapje zoals hij alles rustig aan en stapje voor stapje moest doen. Snel dingen doen kon zijn brein niet meer verwerken, dus het zou voor hem veel hulp worden in een sloom tempo. Want soms leken de makkelijkste dingen, zoals je shirt aantrekken o.i.d, al niet eens vanzelfsprekend te zijn voor deze jongen.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Rustig scheurde Timothy een klein stukje brood met ei af, om die, nadat Steve het stukje bacon op had. ''Hap hap!'' zei Timothy met een lief lachje. Dat had Timothy de afgelopen weken vaker gedaan, Steve gevoerd. Hij bleek het nodig te hebben en Timothy zou Timothy niet zijn, zou hij Steve niet voeren. Daar ging hij ook nog steeds mee door, totdat Steve's gedeelte van het ontbijt op was. ''Genoeg gehad?'' vroeg hij met nog steeds die lieve glimlach. ''Gaat het weer een beetje?'' vroeg Timothy voorzichtig en streelde weer door Steve zijn haren, om hem te kalmeren en om zijn aandacht te krijgen. Ondertussen begon hij aan zijn eigen ontbijt, aangezien hij wel gigantische trek had. In de afgelopen weken had hij groot en deels al het voedsel dat voor hem was, aan anderen gegeven. Hij wilde zelf liever verhongeren dan anderen voor zijn ogen weg te zien kwijnen.
~
Sorry voor t korte, ik pas het later aan als dat nodig blijkt te zijn xD

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Het eten was verrukkelijk en Steve at daardoor ook met allerlei bij geluidjes van genot. Hij vond het echter wel weer jammer toen het op was, maar daar kon hij nu niks aan veranderen. De jongen kroop weer tegen Timothy aan en trok zijn benen hoog op. 'Eten lekker was...' Fluisterde hij met een schor stemmetje. Lief keek hij voor zich uit en hij plukte wat aan een draadje dat aan zijn broek bungelde. Het irriteerde hem, maar gaf hem tegelijkertijd ook een soort ontspanning omdat zijn hand nu iets te doen had. Met zijn andere hand leunde hij overigens op Timothy, dus daar hoefde hij niks mee te doen.
Chelsea was ondertussen alweer teruggekomen en had wat handdoeken neergelegd. 'Als jullie willen douchen, de douche is achter die deur als jullie dat nog niet door hadden,' zei ze met een glimlachje. 'Lukt dat allemaal zelf? Of heeft één van jullie hulp nodig?' Ze keek, terwijl ze dat zei, naar Steve en beet even op de binnenkant van haar lip.
De jongen keek op zijn beurt weer op en keek toen naar Timothy. 'Tim helpt mij,' fluisterde hij weer, voor het eerst een redelijk normale zin. Geen warrige woordvolgorde in ieder geval. Het was dan ook geen lange zin, dat ging allemaal nog prima.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Met een glimlach at Timothy verder van zijn ontbijt en was aardig verzadigd toen het op was. Precies op dat moment kwam Chelsea weer binnen, dit keer met handdoeken. Verrast door Steve's plotselinge, maar goede, woordvolgorde, keek Timothy breed glimlachend op. 'Ik help je inderdaad ja.' zei hij lief en keek toen terug naar Chelsea. 'Het zorgen voor hem zal wel lukken, alleen de therapie zal wat moeilijker gaan. Het liefst ben ik er bij, voor hem en mezelf, maar dat moet hij zelf ook willen.' Met die woorden keek Timothy weer naar Steve, met dezelfde vragende blik die Chelsea op haar gezicht had. 'Therapie begint vanmiddag, voor jullie beide. De komende tijd zullen jullie wel samen therapie krijgen, maar daarna is de keuze aan jullie of jullie het apart of samen willen. Dit kunnen jullie ook eerder aanvragen, als daar de behoefte aan is. Jullie worden om 3 uur opgehaald, zorg dat jullie dan klaar zijn, oké?' zei Chelsea en ze nam de dienbladen van het ontbijt weer mee.
Zachtjes speelde Timothy met Steve zijn vingers en zat ondertussen dicht tegen zijn maatje aan.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Nadat Chelsea was vertrokken keek Steve op. Hij was blij dat hij weer alleen was met zijn maatje, maar hij keek toch nog wat op tegen het douchen. Zelf vond hij het lastig om zichzelf te wassen, dus meestal waste hij zijn eigen gezicht en deed Timothy de rest. Voor Steve was het heel fijn, maar ook noodzakelijk, om deze hulp van Timothy te krijgen. De jongen stak zijn benen uit en hees zichzelf omhoog van het bed. Wankel stond hij op zijn benen en hij keek slaperig rond, duizelig door het "snelle" opstaan van net. Even leek hij de weg helemaal kwijt te zijn, verslagen dat hij in de kamer stond. 'Wat Steve doen?' Mompelde hij in zichzelf, terwijl hij naar de stapel handdoeken keek toe op het lege bed lag. Met een van zijn twee handen wreef hij weer door zijn haardos heen, die warrig op zijn hoofd stond. Nog steeds door het slapen en door het vele woelen wat hij door zijn haar deed, telkens als hij nadacht.
Onhandig plukte hij aan zijn trui, omdat hij door had gekregen wat hij zo dadelijk zou gaan doen moet Timothy. Daarom wilde hij alvast wat voor Tim doen, en wilde hij dus zijn shirt al uittrekken. Helaas lukte dat niet echt goed en daardoor bleef de trui vastzitten om zijn hoofd, met één arm nog helemaal erin en de andere half eruit en half erin. 'Help.' Piepte hij, zwaar ademhalend.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Met een kleine glimlach keek Timothy naar de onhandige actie van Steve. Hij was er nog niet klaar voor om dingen zelfstandig te doen, maar dat kwam nog wel. Rustig liep hij naar Steve toe, deed eerst de trui weer goed, om hem vervolgens goed uit te trekken. 'Laat mij dat de komende tijd nog maar even doen Steve, ik leer het je ondertussen wel.' zei Timothy lief en pakte twee handdoeken, om Steve vervolgens voorzichtig mee te nemen naar de badkamer. Daar kleedde hij Steve en zichzelf uit, zette de douche aan en stapte er samen met Steve onder toen deze warm was. Het bezorgde kriebels in Timothy's buik, hij voelde daadwerkelijk wel iets dat 'meer dan alleen vrienden' beschreef, maar nu was het daar niet de tijd voor.
Rustig waste Timothy Steve, zodat alles wel gewoon te volgen was voor zijn maatje. Ondertussen waste Timothy zichzelf ook, omdat dat nodig was. Nadat de haren waren gewassen, van hun beide, deed Timothy de douche uit en droogde zichzelf snel af. Omdat hij zo klein was, ging dit ook erg snel, waardoor hij daarna Steve kon afdrogen, dit keer wel rustig en zachtjes. ''Gaat het Steve?'' vroeg hij, terwijl hij bezig was met Steve zijn torso.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Onder de douche was het heerlijk, hoewel de stralen af en toe zijn huid deden doen tintelen. Zijn huid was namelijk enorm dun en hij had niet veel vet meer op zijn lichaam zitten. Ach, dat zou allemaal wel weer komen als hij het psychisch ook weer op een rijtje, wat vast nog een tijdje zou gaan duren voor hem.
Toen Timothy hem aan het afdrogen was rilde hij even en keek zijn maatje toen aan. 'Jawel.' Fluisterde hij, terwijl hij zich stevig vasthield aan een hendel aan de muur, zodat hij niet zou vallen, want daar was hij wel bang voor. Er ontstond kippenvel op zijn lichaam van de kou, maar gelukkig hielp Timothy hem al snel met aankleden waardoor zijn lichaam wat meer opgewarmd werd. 'Steve gaat lopen nu.' Verward keek hij om zich heen en hij verliet de badkamer, in schone kleren en weer fris en fruitig.
In zijn kamer keek hij even rond, nadenkend waar hij ook alweer was. Zijn ogen sloten zich even en hij ademde rustig in en uit. Soms had hij een extreme warboel in zijn hoofd, en dat was nu ook weer het geval. Dat waren meestal de momenten dat hij kon flippen om de kleinste dingen, bang werd van alles. Steve begon te ijsberen in de kamer en keek angstig uit het raam. Wat als ze hem kwamen pakken? Wat zou er dan gebeuren? Misschien kon hij beter zelfmoord plegen.
Op zoek naar iets om zichzelf mee te kunnen steken, snijden of ophangen rommelde hij door de kamer heen. 'Dood Steve...' Herhaalde hij in zichzelf. Dit had hij vaker, het waren van die hele korte periodes die al over waren door wat afleiding. Het zwaar oppakken had geen zin, je hoefde hem alleen maar iets te geven wat interessant voor hem was en het was weer goed. Net een klein kindje in een huilbui.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Nadat Timothy aangekleed was en de badkamer had opgeruimd, ging hij terug naar de slaapkamer, waar hij de woorden van Steve hoorde. Elke keer als hij dat hoorde, schrok hij. Het klonk gewoon niet fijn als hij zichzelf om wilde brengen. Zachtjes pakte Timothy Steve's handen beet en vlocht zijn vingers tussen de zijne. 'Kom Steve, we kunnen nog even tv kijken! Ik weet nog een hele leuke zender met oude cartoons!' zei hij vrolijk en leidde hem naar de woonkamer, om hem voor de tv te laten zitten, op de bank natuurlijk. Voorzichtig zette Timothy de tv aan en begon de zoektocht naar het kanaal, die hij al snel vond. Niet veel later kroop hij naast Steve op de bank en kroop tegen hem aan. Dit waren een van de weinige veilige dingen om te kijken voor mensen die net uit een ontvoering kwamen. 'Wil je wat lekkers hebben? Of misschien wat te drinken?' vroeg Timothy en keek op naar Steve. Hij kon het niet laten om voor anderen te zorgen, het was gewoon iets eigen van hem om dat te doen. Hij kon zelf pas ontspannen, als anderen het goed hadden.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Zoals gewoonlijk was Steve afgeleid van zijn ideeën toen Timothy wat zei. Hij liep met hem mee richting de bank en trok zijn benen op toen hij erop zat. De cartoon gaf hem een fijn gevoel, waardoor hij begon te giechelen iedere keer als er wat leuks gebeurde. Zijn handen had hij op zijn knieën gelegd en zijn ogen stonden wijd open gesperd. Het voelde weer even alsof hij gewoon weg was van al het gezeur continu, alsof hij normaal was. 'Ik geen honger hoor.' Hij keek even naar Timothy naast zich en kroop vervolgens tegen hem aan, zijn hoofd op Timothy's schouder gelegd en zijn arm om zijn middel heen zodat hij zich veiliger voelde.
Ondertussen was het bijna half één geworden en vanmiddag zouden ze beide een gesprek hebben, samen. Dat ging vast niet goed komen voor het tweetal, aangezien ze gevoelige vragen zouden gaan stellen. Niet alleen Steve zou het lastig krijgen, maar Timothy net zo goed. Maar hier moesten ze beide nu niet aan denken, even rust hebben was beter dan stressen om een gesprek.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Timothy kon het niet laten om te glimlachen toen Steve tegen hem aan kroop. Het was een fijn, grappig gevoel dat voor die glimlach zorgde. Op een liefdevolle manier legde hij zijn armen ook rond Steve zijn middel en keek rustig naar de cartoons.
Voordat Timothy het goed en wel besefte, werd er op de deur geklopt en kwam er een wat oudere man naar binnen, met witgrijs haar en een brilletje. Net een echte dokter. Maar toen Timothy het eenmaal door had, verstrakte zijn grip op Steve zijn middel, greep hij zijn shirt beet en bleef stokstijf zitten. Langzaam begon zijn lichaam te trillen en werd hij doodsbang. Hij hoorde niets meer van wat er om hem heen gebeurde en dit werd alleen maar erger, na mate er meerdere mensen de kamer in kwamen. Timothy had een angst voor mensen ontwikkeld. De enige mensen die hij nu vertrouwde waren Steve en Chelsea, maar de rest was hij doodsbang voor. Zo bang, dat hij dit soort aanvallen zou krijgen, iedere keer als hij in een publieke ruimte zou komen.
Hij staarde voor zich uit, terwijl verzorgers hem heen en weer schudde, proberend om hem uit die bui te halen.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Door hetgeen wat Timothy nu aan het doen was werd Steve ook alleen maar banger. Met trillend lichaam keek hij naar zijn maatje. Ging hij dood? Of had hij een aanval? Het was, volgens Steve, enorm eng. Niet alleen alle vreemde mensen waren eng, maar ook wat Timothy nu aan het doen was, ondanks dat hij vrijwel hetzelfde gedrag vertoonde. Rustig werd Steve omhoog geholpen door Chelsea en hij werd naar zijn bed gebracht, waar Chelsea met hem ging zitten en hem probeerde te kalmeren. Timothy werd door andere mensen gekalmeerd, voor hoever hen dat lukte. Wat deden al die mensen hier? Waarom kwamen ze zomaar binnen, zomaar voor niets?
Uiteindelijk was Steve wat rustiger. Hij leunde tegen Chelsea aan en staarde kil voor zich uit. 'Steve bang..' Fluisterde hij, terwijl hij aan zijn haren plukte. 'Shht, rustig maar Steve. Het komt goed met Timothy, dat beloof ik je.' Fluisterde ze bemoedigend. Steve knikte maar een beetje en praatte zachtjes in zichzelf.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld