Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

12 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

O| With Rachel

Account verwijderd

schreef:
Katherine Rosie Valentine:

Rustig reed Katherine de school uit en gooide een verlegen blik naar hem toe. Dit was de eerste keer dat ze iemand anders van school bracht naar huis. Meestal ging het andersom. Toen ze een blik achterover wierp zag ze dat de auto vol rommel zat met blikjes en andere prulletjes. Blijkbaar was hij wel erg rommelig. 'Misschien kan je straks de blikjes weg gaan gooien thuis, dan help ik even om ze mee te nemen naar binnen.' Bood ze hem aan en lette weer aandachtig op de weg. Ondertussen zag ze dezelfde straatnaam op een bordje staan als die de mevrouw op school haar had gegeven en voor ze er voorbij reed slipte ze heftig en draaide snel de straat in. 'Excuseer me, ik zag het even niet.' Ze verontschuldigde zich en zuchtte toen ze eindelijk het juiste straatnummer vond.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Steve keek op toen Katherine begon te praten. 'Oh ja kan wel...' Mompelde hij, zonder te beseffen wat hij nu had gezegd. Hij had ja gezegd op haar bezoek in zijn huis, of ja, niet direct op een bezoek, maar dat zou het wel worden. Een zucht verliet zijn mond, hoe had hij dat nu weer kunnen doen?
Al vrij snel arriveerde ze voor het kleine huisje van Steve. Het stond afgezonderd van de andere huizen en was een stuk kleiner en zag er verwaarloosd uit. 'Hier is het.' Mompelde hij en hij keek even naast zich naar Katherine die nog grijnzend achter het stuur zat. Langzaam stapte hij uit en hij pakte zoveel mogelijk blikjes als hij kon pakken, om vervolgens richting de voordeur te lopen om deze te openen. Er kwam gelijk een muffe lucht zijn neusgaten binnen, die hem voortaan al vertrouwd was. Hij schopte met zijn voeten wat vuil aan de kant en liep vervolgens door naar de keuken, die overvol stond met lege flessen drank en zakjes van zijn drugs. Niet echt een bepaald fijn welkom...

Account verwijderd

schreef:
Katherine Rosie Valentine:

Toen ze met haar armen vol blikjes Steve zijn huis in stapte kokhalsde ze van de stank en de rommel. Gotsie, wat was die vreselijke stank? Toen ze de keuken binnenstapte zag ze allerlei rommel verspreid liggen: Blikjes, lege flessen, zakjes...zakjes drugs? Het zat vol met blikjes, lege flessen en zakjes drugs? Fronsend bleef ze staan en keek hem raar aan. 'Wat moet je met dat?' Vroeg ze hem en wees voorzichtig naar de zakjes terwijl ze de blikjes op haar arm liet balanceren. Wachtend op zijn antwoord liep ze naar wat ze dacht dat het een vuilbak was en wierp de lege vuile blikjes de vuilbak in. De stank zou vast in haar kleren blijven hangen. Ze kokhalsde nog eens en dacht eraan om zich straks te douchen en haar kleren in de was te gooien. Geen andere keuze.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Snakkend naar de drank staarde Steve naar een halfvolle fles die hij gisteren niet helemaal leeg had gekregen. Zijn ogen waren wat groter en donkerder geworden. Trillend keek hij om naar Katherine en hij dacht even na. 'Uh... Gewoon...' Hij draaide zich weg en beet even op zijn lip. 'Je kunt nu wel gaan...' Fluisterde hij en hij liep over wat blikjes heen naar het aanrecht waar hij zijn vingers om de nek van de fles vouwde en deze optilde, de dop eraf trok en de fles naar zijn lippen bracht. Zijn ogen sloot hij terwijl de sterke, alcoholische drank door zijn keel voelde stromen. Het prikte ietwat achterin zijn keel, maar het was heerlijk op dit moment. Hij had het vreselijk gemist en dat was te merken aan de manier waarop hij de drank naar binnen slokte. Langzaam begon het trillen van zijn lichaam af te nemen en hij zuchtte tevreden.

Account verwijderd

schreef:
Katherine Rosie Valentine:

Ze zag hoe hij grote teugen van een fles drank nam en ze rende naar hem toe waarna ze haar handen op zijn schouders legde. 'Doe dat niet. Het is niet gezond Steve.' Ze schrok toen hij zich naar haar omdraaide. 'Wat is dit allemaal? Al die drank, drugs...Het is niet goed voor je. Zeg me alsjeblieft niet dat je de drugs gebruikt.' Ze keek hem bezorgd aan, wachtend op antwoord. Ondertussen nam ze een paar blikjes van de grond en propte ze in de overvolle vuilbak. Zuchten trok ze de zak uit de vuilbak en maakte er een mooie knoop in. Vanavond kwam de vuilniskar. Dan kon hij deze zak eens meenemen. Dat deed hij duidelijk nooit, zijn afval buiten zetten. Ze liep geërgerd naar de deur toe en gooide de zak naar buiten. Hij rolde tot aan de stoeprand en bleef daar liggen. Perfect. Ze gooide de deur terug dicht en zocht naar een andere plastiek zak om in de vuilbak te doen. Toen ze er een vond liep ze terug de keuken in en deed weer een nieuwe propere zak in de vuilbak. 'Zo doe je dat.' Zei ze hem en bleef voor hem staan.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Hij keek haar wantrouwig aan. Wat kon haar het schelen wat hij deed? Hij was toch maar die creep van school en zij was het populaire meisje die bij iedereen geliefd was. Zuchtend keek hij naar de fles drank in zijn handen en vervolgens weer terug naar haar. 'Wat kan jou het eigenlijk schelen?' Beet hij haar toe, met samengeknepen ogen. Door de jarenlange tijd alleen en door alle pesterijen op school was hij mensen gaan wantrouwen, het vertrouwen in de mensheid was volledig weg. Zuchtend keek hij naar de grond en hij zette de inmiddels lege fles weg. 'En ja, ik gebruik die drugs.' Hij draaide zich om en slofte naar de bank toe, wankel op zijn benen door de grote hoeveelheid drank die hij net snel had weggedronken. Met een diepe zucht viel hij op de verwaarloosde en vervallen bank en hij trok een deken over zich heen. Zijn lichaam rilde van een plotselinge kou, waarschijnlijk omdat de verwarming in zijn huis afgesloten was. Ach, zijn uitkering zou binnenkort weer komen.

Account verwijderd

schreef:
Katherine Rosie Valentine:

'Wat het mij kan schelen? Het is slecht voor je, ja. Je mag het gewoon niet meer doen.' Dit was eigenlijk geen antwoord maar het maakte haar niets uit. Hij zou het wel begrijpen zeker. Hij liep wankelend richting de sofa waarna zij hem volgde. 'Je moest stoppen Steve!' Riep ze hem toe en ze schrok van zichzelf. Radeloos sloeg ze haar hand voor haar mond en liep snel naar buiten. Ze wou wel weggaan maar toen realiseerde ze zich dat ze met de auto van Steve was gekomen. Ze vloekte binnensmonds en stapte terug naar binnen.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Rillend lang Steve onder de dikke laag dekens op zijn bank. Een zucht ontsnapte uit zijn mond en hij opende even zijn ogen omdat Katherine blijkbaar gek werd. Even schudde hij zuchtend zijn hoofd, maar sloot al snel zijn ogen weer om te proberen te slapen. Helaas lukte dit niet, want zijn lichaam werd niet warm en het leek wel een vriezer hier binnen. Hij keek even op en ging toen rechtop zitten, denkend dat Katherine weg was, wat dus niet zo was, waardoor hij langzaam een shot hero warm maakte. Een van zijn armen haalde hij onder de dekens vandaan en hij trok zijn mouw op, waar al snel bulten en blauwe plekken te zien waren van het eerdere drugsgebruik. Een zucht verliet zijn mond, opnieuw. Natuurlijk vond hij het niet fijn dat hij dit moest doen om normaal te kunnen leven, maar het moest nu eenmaal. Dat betekende verstand op nul en gaan.

Account verwijderd

schreef:
Katherine Rosie Valentine:

Steve legde zich onder een dik warm deken en kwaad liep Katherine naar hem toe. Het kom hem zelfs niets schelen wat ze deed, dacht ze boos en snauwde hem onnodig toe: 'Kom eens van je luie gat af. Ik heb een probleempje.' Het laatste zei ze zo aardig mogelijk omdat ze wist dat wat ze zei helemaal onnodig was. Ze zuchtte en een vloekje verliet haar mond. 'Ik heb je met jou auto gebracht...weet je nog? Hoe moet ik nu thuis komen denk je? Mijn huis lig helemaal aan de andere kant van de stad verdomme. En o wee als je me laat lopen, ik meen het.' Ze keek hem streng aan en frummelde ondertussen met de onderkant van haar jurkje.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Het lichaam van Steve werd wat warmer, maar al snel begon Katherine te zeuren. Hij keek op en ging rechtop zitten, met de dekens nog over zijn lichaam heen. 'Ik kan je niet naar huis brengen, dat kost teveel benzine.' Mompelde hij en opnieuw zuchtte hij diep. Hij had al bijna geen geld, dus hij moest zo weinig mogelijk rijden met zijn auto. 'De bus stopt een stukje van mijn huis af, zo'n 100 meter.' Met een lachje op zijn gezicht keek hij haar aan. 'Ik had je gerust naar huis willen brengen, maar dat kan nu niet...' Fluisterde hij zachtjes en hij keek even weg. Soms schaamde hij zichzelf voor zijn eigen toestand, maar als hij niet naar school had gehoeven had niemand ooit van deze hele toestand geweten. Het was dus de schuld van school, daar was hij zeker van.

Account verwijderd

schreef:
Katherine Rosie Valentine:

'Oh leuk, dus ik moet met de bus? Een stinkende overvolle bus? Ik heb trouwens geen buskaartje en geen geld. Ik neem geen geld mee naar school.' Ze schudde met haar hoofd. Dat mocht hij wel vergeten. Waarom kon hij haar gewoon niet brengen? Ze draaide met haar ogen. Te weinig benzine, ja tuurlijk. Zij had hem toch ook naar school gebracht. Allemaal onzin, bedacht ze zich en liep boos naar buiten. 'Dan loop ik wel!' Schreeuwde ze en wachtte boos op zijn antwoord, maar er kwam geen antwoord. Ze werd razend. 'Ik ben bijna weg...ik stap al.' Met een woedende rode kop zette ze een stap naar voren, wachtend tot haar hij zou tegen houden.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Afkeurend schudde Steve zijn hoofd en hij ging weer terug op de bank liggen. Hij had van haar wel wat waardering verwacht op de een of andere manier. En het was overduidelijk dat Steve niet klapte van het geld... Als je keek hoe hij erbij zat dan wist je genoeg. Uiteindelijk kwam hij langzaam omhoog en hij keek even om zich heen. Zijn hoofd duizelden wat, maar dat had hij wel vaker en dat was dus normaal voor hem. Zonder zijn voeten echt fatsoenlijk op te tillen slofte hij richting de voordeur en hij keek naar buiten. 'Ik... Kom anders even binnen dan... Uh...' Onzeker keek hij weg. Waarom probeerde hij het überhaupt? Steve had niet eens vrienden op school en zij zou daar echt geen medelijden mee hebben, althans dat verwachtte Steve.

Account verwijderd

schreef:
Katherine Rosie Valentine:

Katherine wandelde voorzichtig naar hem toe. 'Dan wat?' Ze keek hem verward aan en stond stil toen ze de deur. 'Ik vind het goed. Straks ben ik mijn vader wel om me te komen ophalen, hij vind het vast geen probleem.' Ze keek hem glimlachend aan en zette onzeker een stap naar binnen. 'Mag ik binnen komen?' Vroeg ze verlegen en bloosde. Waarom wou hij nu dat ze bleef? Zonet toonde hij totaal geen interesse in haar. Hij was vreemd, maar op de een of andere manier vond ze hem toch best leuk, en ze wist totaal niet waarom. Aangezien hij niet erg populaire en heel erg raar was vond zij hem toch best leuk. Echter vond ze het wel raar dat hij drugs gebruikte en dronk, wat deed hij met zijn leven?

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Steve keek weg toen ze dat zei en verder naar binnen kwam. 'Als je vader dat zou willen doen zou dat heel fijn zijn...' Mompelde hij en hij staarde wat voor zich uit. Soms leek hij gewoon in een waas te leven, alsof hij niets mee kreeg van wat er om zich heen gebeurden. Hij schrok op uit deze waas en keek even naast zich. 'Wil je wat... drinken of iets eten?' Hij keek om zich heen en legde zijn hoofd in zijn handen. Een zucht verliet zijn mond, waarna hij opstond om naar de keuken te lopen. 'Ga anders even zitten..' Had hij nog tegen haar gemompeld onderweg naar de keuken.
Eenmaal in de keuken opende hij de koelkast. Het enige wat er nog in lag was een fles wijn die al voor de helft leeg was. Een stress gevoel bekroop hem. Hoe ging hij het hier nog mee redden voor de rest van de week? En wat moest hij tegen Katherine zeggen als ze wat wilde drinken of eten? Wanhopig opende hij de keukenkastjes één voor één, maar het enige wat hij vond was een pakje uitgedroogde crackers...

Account verwijderd

schreef:
Katherine Rosie Valentine:

Ze nam plaats aan een oud houten stoeltje naast een eiken tafel. Althans, het leek eiken. Een zucht verliet haar mond en toen ze Steve zag rommelen in de kasten opzoek naar wat eten of drinken stelde Katherine hem vluchtig gerust. 'Ik hoef niets, echt niet. Ik heb al genoeg gegeten vandaag.' Ze zag hoe hij helemaal gek werd. Hij had echt al die drank en drugs nodig, zonder dat, zonder dat kon hij amper verder, bedacht ze zich. Ze bekeek hem keurend aan, hij zag er bleekjes uit en had wallen onder zijn ogen. 'Wat zie je er slecht uit, misschien moet je wat rusten.' Ze wou hem echt helpen. Hij was precies ziek, maar ze wist wel beter. Snel stond ze op.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld