Dauntless schreef:
Het feit dat Catherine aan hem kon zien wie zijn moeder was verbaasde hem wel, maar hij vond het ook best leuk. Het was inderdaad waar dat hij zijn moeders ogen had, maar vele leerlingen en zeker de eerstejaars kenden haar niet eens, aangezien ze nogal onbekend was en niet tot de olympiërs behoorde. "Jep, zij was het trouwens ook die me aanstelde als je persoonlijke gids, al was het wel Ares zelf die daar blijkbaar om gevraagd had, vraag me niet waarom." Hij gebruikte het woord babysit maar niet aangezien hij eerst haar vertrouwen wou winnen.
Hij keek even naar de deur die haar aandacht had getrokken. "Oh dat is de aula, elk jaar houden ze daar een welkomstoespraak, waarschijnlijk ken je dat wel van je vorige school, het is voornamelijk slaapverwekkend, dus stel ik voor dat we iets veel leuker gaan doen en over een uurtje terugkomen voor de divisieindeling." Het was inderdaad waar dat de toespraken ieder jaar opnieuw enorm langdradig waren. "Ow en het is inderdaad waar dat hier alleen maar halfgoden rondlopen, er zit een soort bescherming rond de school die de rest tegenhoudt al interesseert het me eigenlijk niet genoeg om alle details te kennen." Ondertussen was hij al een andere gang in geslagen ook al had ze nog niet geantwoord. Hij nam gewoon aan dat een dochter van Ares wel iets beters te doen had dan een hele tijd stilzitten.