Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
SpencerReid
Ben de vintage aan het aanvullen met leuke spulletjes!
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
13 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
Orpg Rozalie & Dipaction♥
Anoniem
Straatmuzikant



Ik ren haar achteraan en pak haar fiets. "Gaat het wel?!" Zeg ik. "En je kan  heel goed tekenen ,maar je kan het ook gewoon zeggen als je me niet aardig vind hoor...dan laat ik je gewoon met rust." Zuchtend loop ik terug naar school. Tot mijn schrik zie ik een auto hard naar Lucy rijden. Ik schreeuw en duw haar nog net weg. "Meid je moet beter opletten!" Ik ren terug naar school en loop naar het volgende lokaal/
Anoniem
Wereldberoemd



Ik ben al snel thuis. Ik zet mijn fiets neer in de voortuin en doe hem op slot. ik open de deur en storm de trap angstig op. Ik hoor mijn moeder al. Ik ren naar mijn kamer en doe hem op slot. ''Ik ben ziek, ik wil niet gestoord worden!'' schreeuw ik als mijn moeder op de deur klopt. Ik duik onder mijn dekens en druk mijn kussen op mijn hoofd. Waarom voel ik me ineens zo vreselijk?
Anoniem
Straatmuzikant



Na school pak ik een mes van mijn vader die dood is. Ik kijk naar het mes. langzaam laat ik de mes glijden langs mijn hand. Een grote snee bloedt op mijn hand. Zuchten maak ik het schoon en pak een pleister. Ik loop naar de plek waar ik heb afgesproken met Jeroen. Dan zie ik hem staan. Ik begin te vechten. Als hij mij een klap verkoopt wordt alles wit en kan ik me niet meer beheersen....
Anoniem
Wereldberoemd



Ik hoor ineens geschreeuw van iemand. Of verbeeld ik het me maar? Ik sta even op en loop naar het raam. Ik zie niets en ga maar even aan mijn bureau zitten. Ik zou hem wel willen helpen met tekenen, maar ik durf niet zo goed... Anders moet ik een keertje bij hem thuis afspreken, of juist hier. Want niemand weet van mij tekeningen af, alleen hij en ik. Ik pak een wit leeg vel en begin weer wat te tekenen.
Anoniem
Straatmuzikant



Als ik wakker word zie ik overal bloed over me heen. Geschrokt zie ik Dat Jeroen lichaam helemaal onder het bloed zit. Overal vlekken over me en mijn handen vol bloed. "Shit! WTF DOE IK?!" Ik pak Jeroen's lichaam stop hem helemaal in de grond met wat bladeren. "F*CK!" Snel ren ik naar huis. Ik storm me kamer binnen en pak wat nieuwe kleren. Dan loop ik de badkamer in en stap in de douche. Ik verwijder al de bloedvlekken maar sommigen zie je nog. Zuchtend doe ik het water uit en kijk in de spiegel. Hopelijk heeft niemand iets gezien of gehoord. Ik kijk naar een blauw oog wat Jeroen heeft veroorzaakt. Rustig pak ik een mesje uit de kast en snij mezelf. "Stom leven, Stomme ik...."
Anoniem
Wereldberoemd



Ik kijk naar mijn lege blad dat al snel gevuld wordt met een tekening. Ik wil geen depressieve tekeningen meer maken, die passen niet bij mij. Ik sta op en pak een stapel papier. Ik start mijn laptop op en zoek naar de meest mooiste en vrolijke landschappen, en gewoon de meest vrolijke dingen. Ik wil iets moois tekenen. Zonder depressie. Ik glimlach even waarna ik maareens begin met een bloem. Een roos. Met doorns. Waarom doe ik dit?! Kan ik niet gewoon iets tekenen?
Anoniem
Straatmuzikant



volgende dag
Ik loop naar school en kijk om me rond. Hopelijk vallen de bloedvlekken niet op. Rustig loop ik verder als ik opeens James zie. Hij maakt wat fietsenbanden lek en vloekt. Woedend kijk ik hem aan. Opeens gebeurt er iets met mijn lichaam. James gaat opeens liggen en zijn lichaam spat uitelkaar... WAT GEBEURT ER HIER? WAAROM DOE IK DIT? Geschrokken ren ik weg."Laat dit een droom zijn, alsjeblieft!" zeg ik iets te hard.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik open mijn ogen en stap moeizaam op bed. Ik borstel mijn haren en doe alle andere dagelijkse dingen. Ik denk even aan James, zomaar vanuit het niets. Ik kijk op mijn mobiel en zie een whatsappje. Jeroen is dood... staat erin. Ik geef een korte gil waarna ik mijn mobiel laat vallen. Op mijn tekening stond de naam van Jeroen, op die grafsteen. En die jongen die ik laatst tekende... Is dit mijn schuld? Angstig loop ik de trap af en fiets ik naar school.
Anoniem
Straatmuzikant



Met een bezorgt gezicht loop ik door de gangen. Iedereen heeft het over Jeroen. Ik verbegr me gezicht en loop onopvallend de klas in. Dan denk ik aan Lucy's tekening. Ik tik haar aan en vraag of ze gehoort heeft over Jeroen. Zuchtend kijk ik naar de plek waar James altijd zit. Het kan niet dat ik het heb gedaan! Zeg ik zachtjes. Ik kijk naar mijn handen en verberg ze.
Anoniem
Wereldberoemd



Ik knik angstig en ga zitten. Dit kon gewoon niet waar zijn, was dit echt geen grap? De plaats van Jeroen is nog steeds leeg. Ik voel me schuldig, had ik die naam maar niet op die grafsteen geschreven... Ik pak een blad en begin te tekenen. Ik teken mezelf, Ik teken mezelf met grote ogen, ogen van angst omdat ik iets ergs zie gebeuren. Iets waarvan ik een trauma zou krijgen. Ik zou niet weten wat ik zie op de tekening, maar ik verdien een trauma, tenminste, als het mijn schuld is van dat van Jeroen. Als al mijn tekeningen uit komen moet ik misschien maar stoppen met tekenen...
Anoniem
Straatmuzikant



Zuchtend kijk ik uit het raam. Ik kijk naar Lucy en zie dat ze een beetje huilt. Na de les loop ik naar haar toe en troost haar. Ik heb het gevoel dat ze de bloedvlekken op mijn handen heeft ontdekt. Ik hou ze verborgen en praat verder met haar. "Je moet gewoon relaxen, alles komt goed.'' Zeg ik zwakjes. Rustig loop ik naar een andere klas. Waarom doe ik dit toch...
Anoniem
Wereldberoemd



Mijn ogen worden groot als ik de bloedvlekken op James zijn handen zie. Ik hoor even niet wat hij zegt en ik ren het lokaal uit. Wat gebeurt hierzo allemaal? Ik ren, ik ren diep het bos in en kom op een plek met allemaal bloed. Ik zie de politie die het onderzoekt en ik schrik me dood. Ik gil en ik ren weer weg. De politie vind het nogal verdacht en ze houden me aan. Nu moet ik ook nog overhoort worden op het bureau. Onopgemerkt stap ik de politieauto in.
Anoniem
Straatmuzikant



Ik doe mijn muts aan en loop na school naar huis. Lucy rende weg en ik weet al waarom. Zuchtend zie ik in het bos overal politie. Ik ren snel weg. "Shit." Zeg ik mopperend en doe de deur open. Ik sluit de deur en ga op mijn pc zitten. "Gisteravond is er een moord gepleegd hier in onze Regio. Er is geen spoor van de dader. Er zijn geen aanwijzingen gevonden hoe de dader het persoon heeft vermoord. De slachtoffer is Jeroen Matherson. Een leerling die pas 16 is. Als u iets hebt ontdekt bel ons dan. Ik slik en sluit de computer af. 
Anoniem
Wereldberoemd



Ik ga de politie niet vertellen over zijn handen. Wie weet waren het wel verfvlekken, of kwam het van een of andere biologie les, of had hij zichzelf gesneden? Maar ik kan ook niet liegen tegen de politie, dan zouden ze gelijk weten dat ik iets verberg. Ik vertel het van de tekening wel. Dat is geen liegen. Hij is dood door mijn tekening, tenminste. Zo voelt het. 

Eenmaal op het politie bureau word ik in een kamer gebracht. Een overhoor kamer. Ik ben bang, maar ik zou me sterk houden. Toch rollen er wat tranen over mijn gezicht. Nu beginnen de vragen.
Anoniem
Straatmuzikant



Ik zucht en kijk uit het raam. Er gebeuren te rare dingen hier. Niemand mag het te weten komen. Ik denk aan de tekeningen van Lucy. Haar tekeningen lijken zo echt. En lijkt zo op mij. Wat moet ik nou doen?. Kreunend kijk ik naar een schildersezel. Ik pak mijn pallet en doe er kleuren op. Langzaam beweeg ik met de kwast. Ik maak een roos met bloed spetters er omheen. Als ik klaar ben bekijk ik het resultaat. 
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste