Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Bluesweater
nieuwe competitie online! lekker puzzelen!
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
OPRG // with lillitha
Anoniem
Wereldberoemd



Ze schrok even bij zijn omhelzing en liet toen eindelijk haar tranen de vrije loop. Ze drukte zich tegen hem aan en snikte. Zijn nabijheid deed haar veiliger voelen, maar ze vreesde nog steeds wat komen zou... 'Het was zo eng,' fluisterde ze. Ze was blij met zijn belofte, maar niets in haar leven was nog normaal... Ze wou dat alles weer was als vroeger, maar langs de andere kant... dan zou Christian haar nu niet zo vasthouden, en dat zou ze dan moeten missen...
Azelf
Straatmuzikant



Hij voelde langzaam een natte plek op zijn schouder vormen, maar hij vroeg haar niet te stoppen. Christian vond haar warmte tegen zich aan prettig. Het gaf een vreemd gevoel van zekerheid. 'Het komt goed, echt waar,' fluisterde haar, en gaf haar een zachte kus op haar haar. Met de hand die haar achterhoofd streelde, tilde hij Lilliths kin op, en dwong haar daarmee hem aan te kijken. 'Het komt echt goed,' fluisterde hij opnieuw. Hij leunde een stukje naar voren, en liet zijn voorhoofd tegen de hare rusten. Nog een paar centimeter, en de ruimte tussen hun lippen werd overbrugt. 
Anoniem
Wereldberoemd



Het kusje op haar voorhoofd deed haar haar ogen openen en toen hij zo dicht bij haar lippen was, stokte haar adem. 'Christian...' zuchtte ze, vol van verlangen naar zijn lippen. Ze sloeg haar armen om hem heen en zuchtte even. 'Kus me, alsjeblieft, ik wil het zo graag...'
Azelf
Straatmuzikant



Meteen na ze de woorden uitgesproken had, sloot hij de afstand. Zijn tamelijk ruwe lippen raakten de hare, eerst lichtjes, maar toen met meer gevoel. De hand die nog onder haar kin lag, bewoog hij nu opnieuw naar haar haar. Zijn vingers verstrengelden zich met de lange plukken, en zachtjes kamde hij erdoorheen. De kleine klitten die hij tegenkwam, ontknoopte hij, terwijl hij zijn lippen nog steeds op de hare had gedrukt.
Anoniem
Wereldberoemd



Ze kreunde even van genot en blijdschap toen zijn lippen de hare raakten, eerst zacht en toen ruw en vol passie. ze drukte zich zo veel mogelijk tegen hem aan en legde haar handen in zijn hals. God, wat had ze hiernaar verlangt... Ze had het niet doorgehad, hoeveel ze van hem hield, nu al... Hij was gewoon zo... perfect.
Azelf
Straatmuzikant



Hij wilde niet meteen al te ver gaan, dus nam hij al tamelijk snel afstand. Hoe zeer zijn lippen nog naar de hare verlangden, hij moest zichzelf beheersen. Hoe veel moeite hij er ook mee had, hij had al eerder zijn zelfbeheersing bij een meisje verloren, en dat was niet goed afgelopen. 'Zullen we naar boven gaan? Ik weet zeker dat er wel een boek te vinden is wat je kan helpen,' zei hij zacht, en hij veegde met zijn duim een traan van Lilliths wang weg.
Anoniem
Wereldberoemd



Ze maakte een zacht geluid van spijt toen zijn lippen zich weer van de hare verwijderden; ze wilde meer van hem, veel meer... 'Oké, dat is... goed.' Ze volgde hem naar boven en plofte weer op zijn bed neer. 'Christian, ik heb nog een vraagje... Kunnen vampiers... eigenlijk elkaars... bloed drinken?' Ze keek hem vragend aan. 'Gewoon uit nieuwsgierigheid.'
Azelf
Straatmuzikant



'Ik...' begon hij, 'Ik denk het eigenlijk wel... Ik zou niet weten waarom niet.' Hij dacht nog even na. 'Echt niet. Waarom?' vroeg hij. 'En 'ik was nieuwsgierig' is geen goed antwoord.' Hij keek haar schuin aan, en hij zette de eerste stappen de trap op.
Anoniem
Wereldberoemd



'Uh... gewoon... weet niet...' Ze kleurde rood, dat voelde ze... God, hoe genant. Bij de gedachte alleen al aan bloed begon haar keel te branden en werd ze verscheurd door verlangen. 'Ik wilde het gewoon weten...'
Azelf
Straatmuzikant



'Oké,' zei hij langzaam. Zonder er verder aandacht aan te besteden, liep hij verder de trap op. Hij checkte even of Lillith achter hem liep, wat zo was. 'De bibliotheek is rechts,' zei hij, en hij opende de deur. Een opgeluchte zucht verliet zijn mond, toen hij zag dat zijn vader de bibliotheek verlaten had. 'Dit word een lange zoektocht,' verzuchtte hij, terwijl hij zijn blik langs de duizenden boeken, die zijn vader over de jaren had verzameld, liet glijden. 'Wat wilde je ook alweer weten?' vroeg hij afwezig.
Anoniem
Wereldberoemd



Ze volgde hem snel en nam plaats op een stoel. 'Uhm... ik weet niet echt, informatie over mijn maker en wat die zal doen enzo... en hoe ik hem moet opsporen...? Zoiets, ik weet niet... Misschien... tot wanneer verouderen vampiers en moeten we echt doden voor bloed?'
Azelf
Straatmuzikant



'Ik denk dat we daar wel wat geschikte boeken voor hebben,' zei hij nadenkend. 'Sowieso deze,' zei hij, en hij pakte een enorm boek van de plank. Het viel meteen op, nou ja, voor iedereen die er vaker was geweest. Hij legde het boek op het enorme bureau van zijn vader. Maar voor hij het opende, viel zijn oog op een donkerbruine map, waar met sierlijke letters 'Lovelock' op stond. 'Wacht eens... Dat is van mij!' Hij griste het van het bureaublad. Het was zijn favoriete schetsmap, hij miste het al een paar dagen. Even bladerde hij erdoorheen. Waarom ligt dit hier? 
Anoniem
Wereldberoemd



Ze had het gigantische boek vol ongeloof zitten te bekijken toen Christian plots riep:'Wacht eens... Dat is van mij!' Ze keek meteen op. 'Wat is van jou, en waarom zou dat hier nou liggen?' Ze stond op en liep naar hem toe, en zag dat hij een schetsmap vasthad. 'Misschien... wat heb je erin getekend?'
Azelf
Straatmuzikant



'Van alles,' fluisterde hij, 'Ik hou het niet echt bij. Hoezo?' Hij wendde zijn blik niet van het schetsboek, hij bekeek een van zijn eerste tekeningen, en had meteen al de behoefte sommige punten te verbeteren. Na een tijdje keek hij wel op, benieuwd naar haar antwoord.
Anoniem
Wereldberoemd



'Misschien is er een bepaalde tekening die je vaders aandacht trok en hem aanzette om het schetsmapje hier te verbergen... gewoon een gedachte, laat maar anders, ik begraaf me wel waar in de mount everest in boekformaat...' Ze zuchtte even en schonk hem een half glimlachje, waarna ze zich omdraaide.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste