Forum

Lotus.
Dit ging echt helemaal de verkeerde kant op! Lelah wilde dit niet en ik snapte niet waarom ze dit had gedaan. Devon was zo misschien even stil, maar hij wilde echt wel meer dan een zoen. Eén zoen ging er echt niet voor zorgen dat hij alles was vergeten. Daarbij kon het zomaar zo zijn dat hij hierna alleen maar misbruik zou gaan maken van de woorden. Dat hij het er maar telkens weer bij haalde dat Lelah niet te vertrouwen was, alleen maar zodat zij hem toe zou laten. Ik kon dit ook niet zomaar tegenhouden. Het liefst zou ik er tussenspringen en misschien ging dat ook nog wel, met de reden dat ik jaloers was. Ik wist alleen niet of ik Lelah daar wel mee zou helpen? Ik voelde me op het moment ook gewoon hulpeloos. Ik had Lelah hier in eerste instantie helemaal niet willen hebben! Ze had helemaal niets te maken mogen hebben met de drugs, laat staan met Devon, want hij was gewoon in staat tot dit soort dingen! Het was uiteindelijk gewoon een kwestie van tijd geweest voordat dit ging gebeuren, ik kon mezelf wel voor mijn kop slaan dat ik dit zo ver had laten komen! Het viel me nog mee dat Devon haar niet uit begon te kleden of dat hij haar meteen meetrok naar zijn slaapkamer. Hij wilde mij er bij hebben. Iets waardoor Lelah en ik wel even de tijd hadden om rustiger te worden. Lelah moest vooral rustiger worden. Ze flipte hem behoorlijk en Devon mocht het niet horen! Daarom stond ik op en legde ik mijn handen op haar schouder. Ik wist ook niet wat ik moest doen! We konden niet weg, dus we moesten zo wel naar binnen. Ik streek zachtjes met mijn duimen over, ik moest iets proberen om haar rustiger te maken! Er kwamen echt allerlei woorden uit haar mond en ik begreep de helft niet eens. Natuurlijk ze panikeerde, dat kon ik er ook wel uithalen! "Lé. Je hoeft niet met hem naar bed. Het is juist goed dat ik mee mag oké?" Dit was geen ideale situatie, totaal niet, maar we moesten hier wel doorheen komen zonder dat Devon door had dat er iets aan de hand was. "Normaal gesproken had ik dit echt niet van je gevraagd, maar we zitten nu echt diep in de shit, we moeten dit doen." Zo was het gewoon, we kwamen hier niet zomaar uit. Lelah was begonnen door die zoen en nu wilde die jongen zoveel meer. Te veel, maar we moesten het hem maar gewoon geven! Ik wist ook niet wat we anders moesten doen? "We moeten naar binnen zo." Ik keek Lelah zo doordringend mogelijk aan, ze kon nu niet weglopen. Devon wist te veel van haar en het zou niet lang duren voordat hij met zijn vriendjes bij ons voor de deur zou staan om wraak te nemen. Dit ging echt niet meer alleen om de foto’s die hij van mij had, maar ook om de rest van de dingen die hij kon doen. Vreselijke dingen, als hij er eenmaal achter kwam wat er allemaal met ons aan de hand was. "Je hoeft niets te doen met hem als je niet wil. Ik zal alles doen. Desnoods gedraag ik me te jaloers om hem te delen of wat dan doen. Als hem zo dan een zoen geeft is het meer dan genoeg, laat je handen af en toe even over zijn lichaam glijden, dan komt het goed." Ik wist ook niet hoe we dit anders moesten doen. "Een beetje interesse, meer niet. We kunnen doen alsof je genoeg doet, maar ik doe het meeste. Als je mij af en toe wat aandacht geeft, vindt hij het vast ook helemaal goed." Ik probeerde zo stil mogelijk te praten, maar dat was moeilijk als je overal snel doorheen moeten. "En als er iets gebeurd wat je niet wil, zeg je het codewoord." Dat hadden we al een paar weken geleden afgesproken dus dat moest goedkomen. 

Lotus.
Ik was hier al bang voor geweest. Devon wist alles uiteindelijk wel naar zijn hand te zetten en dat was precies wat hij nu had gedaan. Hij had Lelah zo ver gekregen en ik snapte niet eens hoe! Ze had hem gezoend en dat was totaal niet slim geweest, volgens mij had ze dat zelf nu ook wel door. Maar we kwamen hier wel doorheen, hij had mij nog niet weggestuurd, wat ook heel wat was. Natuurlijk had hij liever twee meisjes bij hem in bed, dan één. Maar het had ook best gekund dat hij Lelah liever de eerste keer niet had willen delen. Hij wist niet eens dat dit echt haar eerste keer was. Wij hadden misschien wat dingen gedaan, maar die dingen werkten echt niet hetzelfde. Zo slim was Lelah ook wel weer, maar alsnog! Ik wilde niet dat ze iets deed wat ze liever niet wilde. Ik had haar daartoe zover gekregen, twee jaar geleden en daar was ze behoorlijk pissig om geweest. Toch konden we dat beter herhalen nu, dan dat ze van alles met Devon moest doen? Ik wist wel een beetje wat Devon leuk vond en hij zou echt geen nee zeggen tegen twee meiden die het gezellig met elkaar hadden. Of in ieder geval dat probeerden. We zouden het niet leuk hebben. Ik zou me alleen maar ongemakkelijk voelen omdat ik iets deed wat Lelah niet wilde en Lelah had het nog zoveel erger. Zij had echter al wel iets meer drank op, misschien moest ik daar ook nog maar wat van naar achteren gooien. Normaal vond ik het niet erg om seks te hebben. Natuurlijk niet, wie had daar nou iets op tegen? Niemand! Maar dit hoorde niet. Ik had Brayan. Lelah had Jamy. We waren beste vriendinnen. We deden dit alleen maar om Devon stil te houden. Er waren te veel factoren waardoor dit gewoon niet was zoals het hoorde te zijn. Ik schudde nog even mijn hoofd, ten teken dat Lelah echt geen seks hoefde te hebben met Devon. Dat zou ik nooit laten gebeuren. Ze was mijn beste vriendinnetje en ik moest haar toch wel beschermen! Ik wachtte totdat Lelah terug was gekomen uit de keuken, met een fles drank. Ik pakte haar hand vast en kneep erg even stevig in. Ik was bij haar en ik ging er voor zorgen dat ze niets hoefde te doen wat ze echt niet wilde. Er gingen dingen gebeuren die ze liever niet had, maar ergens was het beter om dat met mij te doen, dan dat met Devon toch? Ik hoopte van wel, want anders zou ik zo echt een klap voor mijn kop krijgen. Ik trok haar mee de kamer in waar Devon zich ook al bevond. De grijns op zijn kop alleen al maakte me misselijk. Ik pakte de fles drank uit de hand van Lelah, net zoals de dop. Ik draaide de dop op de fles en mikte de fles op het bed waar Devon al zat te wachten. Ik hoopte dat hij zoveel dronk dat hij er niet meer van wakker werd, dan hoefden we dit ook niet te doen. Jammer genoeg was er wel meer voor nodig dan één fles drank om hem weg te krijgen van deze wereld. Ik trok de deur dicht en duwde Lelah er zo zachtjes mogelijk tegenaan, wel op een manier dat het leek dat ik niet zo zachtjes met haar was. Ik vormde nog voorzichtig een sorry met mijn lippen, voordat ik ze zachtjes op de hare drukte. Devon vond dit vast geweldig om te zien en ik moest eerlijk zeggen dat ik dit liever had dan dat Devon zijn lippen weer op die van Lelah drukte. Dat hoorde al helemaal niet! Natuurlijk ging hij er niet genoeg mee nemen dat we alleen maar dingen met elkaar deden. Maar dit was beter voor Lelah? Ze wist in ieder geval dat ik om haar gaf, niet op deze manier, maar ik kon beter met haar zoenen dan dat Devon dat deed. Dit was gewoon een kut situaties en het moest nu gewoon voorbij zijn, maar dat ging niet gebeuren! 

Lelah.

Ik wist dat ik dit gewoon moest doen, maar ik moest Lotus vertrouwen. Ze had me heel duidelijk gemaakt dat ik niks hoefde te doen, dat zij het wel op zou knappen. Dat was gemeen om van haar te vragen, zij had ook een vriend. Ze had Brayan! Al was hij volgens mij nog steeds boos op haar over de drugs, of die nou van mij waren geweest of niet. Het waren niet echt mijn zaken, maar ergens voelde ik me er wel schuldig over en dat deed ik nu weer, want nu zou ze Brayen bedriegen omdat ik mijn stomme mond niet had kunnen houden. Of eigenlijk omdat ik Devon gewoon had gezoend. Ik had gehoopt dat het wel genoeg zou zijn geweest, maar ergens had ik ook wel kunnen weten dat het niet genoeg zou zijn voor hem. Hij wilde veel meer en ik vroeg me af of hij Lotus niet gewoon aan de kant zou duwen om te krijgen wat hij wilde. Want wie weet zou hij wel door hebben wat we probeerden te doen? Als hij Lotus de kamer uit zou zetten, dan zou ik niet meer tegen kunnen stribbelen. Ik zou het wel kunnen doen, maar het was Devon! Devon was gewoon een smeerlap en hij kreeg het altijd voor elkaar om te krijgen wat hij wilde. Iets wat nu ook was gelukt! Want hij zou seks krijgen, al was ik echt niet van plan om onder hem te liggen. Volgens Lotus hoefde dat ook niet, maar ik wist niet wat ik dan wel zou moeten doen. Als ik iets aan zou moeten raken om er vanaf te komen, dan zou ik dat wel doen, maar ik vond het geen fijn idee! Zeker niet tegenover Jamy! Ik bedroog hem gewoon en dat ook nog eens omdat ik eigenlijk geen keuze had! Hij zou het echt verschrikkelijk vinden als hij er achter zou komen, maar wat moest ik anders? Ik had op dit moment echt geen keuze meer, hoe graag ik op dit moment ook weg wilde. Dit was mijn eigen schuld en Lotus en ik moesten het maar op zien te lossen. Daarom volgde ik haar ook braaf naar de slaapkamer, waar Devon natuurlijk al op ons lag te wachten. Ik zuchtte en haalde diep adem, waarna ik de deur achter me sloot. Ik probeerde zo normaal mogelijk naar Lotus te kijken, wie nog sorry naar me miemde voordat ze haar lippen op de mijne legde. Het was vreemd om me te bedenken dat het helemaal niet zo raar voelde. Dat het bekend was. Dat was het ook! We hadden al eens gezoend, we hadden zelfs wel wat meer dingen gedaan samen en het was iets waar ik liever niet aan terug dacht, maar wie weet zouden die dingen wel weer gebeuren. Ergens had ik dan toch liever dat het Lotus was, dan Devon! Daarom sloot ik mijn ogen en zoende ik haar ook terug. Ik sloeg mijn armen rond haar middel en trok haar zachtjes tegen me aan. Ik kon het er altijd nog op gooien dat mijn voorkeur meer bij meisjes lag, maar ik wist niet in hoeverre Devon dat zou geloven? Zeker niet als hij wist van Jamy, maar ik had geen idee of hij dat wist! Op dit moment moest ik het maar allemaal laten gebeuren en doen alsof het heel normaal was dat ik met Lotus zoende. Ik ging met één hand door haar haren en ik probeerde er vooral niet aan te denken hoe Devon er nu wel niet bij lag op het bed. Ik wilde het niet zien, dus ergens scheelde het dat ik mijn ogen dicht had. ‘Was dit nou het spannende waar jullie het over hadden? Zo spannend ziet het er namelijk nog niet uit,’ hoorde ik hem zeggen. Ik had geen idee wat hij wilde, maar het was duidelijk dat hij veel meer wilde dan dit.

Lotus.
Ondanks dat ik Brayan en ik op het moment niet geweldig met elkaar omgingen, betekende dat niet meteen dat ik vreemd moest gaan. Ik wist dat dat er wel aan zou komen. Het voelde gewoon niet goed om bij Devon in de buurt te zijn. Uiteindelijk kreeg hij altijd zijn zin en dit zou ook echt gaan gebeuren. Ik zou Lelah er voor moeten behoeden. Dan kreeg ik zelf maar problemen. Brayan dacht nu toch al helemaal verkeerd over me en het was misschien niet goed als hij ook nog eens wist dat ik vreemd was gegaan, maar beter ik dan Lelah. Jamy zou het haar echt nooit vergeven. Brayan had het me eerder vergeven, toen ik met een jongen vreemd was gegaan die me behoorlijk veel aan Devon deed denken. Ik wist niet meer veel over hem, maar ik wist wel heel erg goed dat hij hier in de buurt had gewoond. Ik had me toen totaal niet op mijn gemak gevoeld en dat deed ik nu eigenlijk nog steeds niet. Ik had dat wel een tijdje gedaan, maar nu wist ik maar al te goed wat het betekende om hier te zijn. Als Brayan hier achter kwam, dan was het waarschijnlijk wel afgelopen. Ik had dit veel te ver laten komen, misschien had ik er maar gewoon voor moeten kiezen dat Devon de foto’s op internet had gezet. Dan was mijn leven tenminste kapot geweest, maar dat van Lelah. Daarbij was Brayan dan misschien nog bij me gebleven, als ik hem uit had gelegd waar ze precies vandaan kwamen. Dit ging hij niet vergeven, echt niet! De lippen van Lelah waren zoveel zachter dan van iedere jongen die ik ooit had gezoend. Natuurlijk was dit niet de eerste keer dat ik ze op de mijne had liggen, maar nu was ik nuchter. Toen was ik echt niet nuchter geweest. Volgens mij waren we de meeste dingen vergeten, ondanks dat we altijd de foto’s hadden waar heel erg duidelijk op te zien was wat er allemaal was gebeurd. Ik had ook echt geen idee wat Lelah er nog van wist en of ze wist hoe ze moest handelen? Het maakte me niet heel erg veel uit dat ik niet aan mijn trekken kwam, als dit nou maar gewoon over was. Wat het nog lang niet was, want Devon maakte heel erg goed duidelijk dat hij deze zoen eigenlijk al niet interessant genoeg vond. Misschien was het ook niet heel erg interessant, maar voor ons was het al heel wat. Lelah had behoorlijk duidelijk gemaakt dat ze nooit meer aan die dag had willen denken en dat ze er liever ook helemaal niets over wilde horen. Daarom hadden we maar gewoon gedaan alsof het nooit was gebeurd. Nu gebeurde het echter weer. Ik liet mijn en hand naar haar kont glijden, waar ik even zachtjes in kneep. Ik kon Lelah ook moeilijk op het bed drukken en meteen haar kleding van haar lichaam af scheuren. Er waren echt wel jongens bij wie ik dat had gedaan, Devon bijvoorbeeld. Hij wist wel hoe ik kon zijn, maar ik ging Lelah niet een groter trauma bezorgen dan dat nodig was. Ik liet mijn andere hand echter wel voorzichtig onder het shirtje wat ze aan had. Als we hier kwamen had ze vaak iets van mij aan en het stond haar opzicht wel heel erg goed? Het was echter niet heel erg fijn om te bedenken dat ik straks mijn eigen kleding uit moest doen. Daar hield ik normaal al niet echt van en ik hoefde dat ook niet te doen bij Lelah. Maar dan zou Devon het doen en dat wilde ze vast helemaal niet. Het was allemaal zoveel om over na te denken! Dit moest gewoon helemaal niet gebeuren! Devon vond het duidelijk nog niet geweldig om naar te kijken en daarom stond hij op om naar ons toe te lopen. Dit ging echt helemaal de verkeerde kant op! Dat was het al gegaan, maar dit maakte het echt niet beter! 

Lelah.

Ik vond dit gewoon verschrikkelijk! Het was misschien minder erg dat ik met Lotus hoefde te zoenen, maar het was alsnog heel erg en het voelde niet fijn! Het liefst wilde ik gewoon dat ze me los liet en dat ik dan zo hard mogelijk weg kon rennen, maar dat ging niet. Ik had mezelf in deze problemen gewerkt en ik zou het niet oplossen als ik weg zou rennen! Zeker niet als het ging om de drugs. Dan zou Devon al helemaal een uitleg willen, wie weet zou hij dan ook wel door hebben dat ik het niet had verkocht en ik wilde niet weten wat er dan zou gebeuren! Hij zou hoe dan ook niet blij worden! Hij zou het heel erg vinden en waarschijnlijk zou hij woedend worden. Iets wat ik ook wel kon begrijpen, maar dat maakte dit allemaal niet gemakkelijker, zeker niet nu hij begon te zeuren dat dit niet spannend genoeg was! Ik wist dat Lotus dit net zo min wilde als ik, maar zij wist wel wat ze moest doen en ik voelde me zo ongemakkelijk. Ik probeerde normaal te zoenen, maar zelfs dat lukte al niet en volgens mij had Devon dat ook wel door! Daarom wilde hij meer zien. Ik probeerde te doen alsof de handen van Lotus niet mijn lichaam verkenden, maar het was gewoon te moeilijk. Voor mijn gevoel stond ik er bij als een stijve plank en ik wist zeker dat Devon dat ook zou kunnen zien. Ik had geen idee wat hij dan wel wilde zien, maar het was vast niet dit en ik wist ook niet hoe ik een knop om moest zetten! Lotus kon dat wel, maar ik kon dat echt niet! Ik wilde het wel proberen, maar het ging gewoon niet! ‘Volgens mij weet je niet zo goed hoe je het haar naar haar zin moet maken, Lo,’ hoorde ik Devon zeggen, iets waardoor ik alleen nog maar meer verstijfde. Ik wilde niet dat hij hierheen zou komen en het overnemen! Ik hoorde echter al het bed kraken en daardoor stopte ik met zoenen, voor zover het nog zoenen te noemen was wat er tussen ons gebeurde op dit moment. Ik zag dat Devon zich al volledig uit had gekleed en hij duwde Lotus met gemak aan de kant. ‘Misschien ligt je voorkeur toch iets meer bij dit, of niet, Bloempje?’ Ik beet op mijn lip en ik wist niet meer of ik mijn hoofd moest schudden of ja moest knikken. Devon pakte mijn handen vast en trok me tegen zich aan. Iets wat ik echt niet wilde als hij er zo bij stond! Zijn handen trokken al snel mijn shirtje, of die van Lotus, over mijn hoofd  en zijn handen gleden vervolgens over mijn rug naar mijn bh, waardoor ik het gewoon niet meer trok. ‘Ik ben van gedachten veranderd.’ Ik wilde niet dat hij aan me zat, ik wilde niet dat dit verder zou gaan dan dat het nu was geweest. ‘Denk je nou echt dat je er zo makkelijk van af komt? Jij koos er voor om het zo op te lossen, dus nu houdt je ook gewoon je bek en doe je braaf wat er van je gevraagd wordt,’ siste Devon en hij bracht zijn gezicht dreigend dichterbij, terwijl zijn handen zich stevig rond mijn middel sloten. Ik schudde hevig mijn hoofd en probeerde hem aan de kant te duwen. Ik ging er vanuit dat het codewoord niet meer nodig was, maar ik wilde dit echt niet! Ik wilde geen seks met Devon en ik wilde niet dat hij me aanraakte. Ik probeerde Devon van me af te slaan, maar hij nam mijn armen stevig vast en duwde me al op het bed. ‘Werk mee, bitch. Anders zorg ik wel dat je meewerkt,’ siste hij. Ik wist niet wat hij daar mee bedoelde, maar het was vast niet goed. 

Lotus.
Iedereen kon zien dat Lelah er goed uit zag, maar door mijn kleren liet ze gewoon wat meer dingen zien. Iets wat Devon natuurlijk geweldig had gevonden. Hij kende niets anders dan deze Lelah. Als Jamy het had gezien, was hij echter niet blij geweest. Het was niet dat ik me hoerig kleedde, maar ik vond niet dat alles bedekt hoefde te zijn, het mocht best wel wat weggeven. Ik snapte niet echt wat Jamy er tegen had? Het was toch juist leuk als je als vriend iets meer van je vriendin kon zien? Misschien vond hij het minder leuk omdat hij er helemaal niets mee kon en dat hij zijn probleempjes dan zelf op moest lossen. Hij had twee handen en ik wist ook wel dat het minder leuk was als je alles in je eentje op moest knappen, maar het was toch juist leuk als je je vriendin op die manier kon zien! Nu vond ik het wat minder leuk dat Lelah mijn kleren aan had. Het was echt raar om het uit te moeten trekken. Maar zo ver kwam ik niet eens. Devon vond het duidelijk niet leuk genoeg om naar te kijken, wat vast kwam door het gezicht van Lelah dat behoorlijk vertrokken was. Ze kon het allemaal gewoon niet van zich afzetten en dat snapte ik ergens ook wel. Ik had natuurlijk heel wat meer ervaring dan zij had en ik wist wel hoe ik moest faken of ik het naar mijn zin had. Iets wat ik wel eens had moeten doen. Gelukkig niet zo vaak, maar sommige jongens waren gewoon heel erg saai geweest en hadden niet eens geweten wat ze hadden moeten doen. Cameron had misschien ook niet heel erg veel ervaring gehad, maar dat was dan weer een heel ander verhaal geweest. Devon had me al snel aan de kant gedrukt, waardoor ik met mijn schouder tegen de muur aan kwam. Iets wat wel pijnlijk was, maar daar ging het nu helemaal niet om. Pijn kon even allemaal worden gestolen. Dit ging om wat Devon met Lelah ging doen en ik wist nu al dat het niet goed ging komen! Wat het ook inderdaad niet deed. Natuurlijk wilde Lelah het niet en dat liet ze nu ook wel even weten. Niet dat Devon het daar mee eens zou zijn. Ik kon nu alleen maar kijken, als ik Lelah aan de kant drukte om Devon duidelijk te maken dat ik heel graag zijn aandacht wilde, dan zou ik binnen de kortste keren buiten deze kamer staan. Dan kon ik helemaal niets meer in de hand houden. Al liep dit ook veel te ver uit de hand! Ik wist niet heel erg goed wat ik hier mee aan moest, maar het moest ophouden. Het was heel erg duidelijk dat Lelah de aanrakingen niet wilde en als Devon zo door ging dan moest ze gewoon seks met hem hebben. Wat echt niet ging gebeuren! Dat ging ik niet laten gebeuren! Dat mocht gewoon niet! Er knapte iets in mijn hoofd toen ik hem het woord bitch hoorde bewaren. Ik kon het vaak nog wel hebben, dat soort dingen flapten er nog wel eens uit, maar het was niet oké dat Devon het woord tegen Lelah gebruikte! Het woord dat op het lichaam van mijn moeder stond, wat hij volgens mij wel wist. Hij wist precies wie mijn ouders waren, dat had hij laatst nog een keer heel erg goed duidelijk gemaakt. Misschien wist hij dan ook wel meer van Lelah. Nu maakte dat heel erg weinig uit. Ik kon hier niet meer tegen en daarom liep ik naar de twee, met een flinke kracht trok ik Devon van Lelah af en gaf hem een klap in zijn gezicht, waarna ik hem nog verder de kamer in duwde. Hij moest gewoon van haar afblijven! Het ging echter niet echt zoals gepland. Ik had nooit gedacht dat ik zoveel kracht had, maar volgens mij kwam het ook omdat hij struikelde. Geen idee, maar op het moment dat ik weer naar hem keek leek hij achterover te vallen, recht het raam uit! 

Lelah.

Ik wilde dit gewoon niet! Het maakte me niet uit wat Devon dacht, wat hij anders wilde, ik wilde gewoon niet met hem naar bed! Ik wist dat het dom was om te weigeren, maar wat moest ik anders?! Hier liggen en hem zijn gang laten gaan? Doen alsof ik wel seks wilde! Want het was me heel duidelijk geweest dat hij Lotus zo op de gang had kunnen zetten als hij dat had gewild en volgens mij had hij dat ook echt willen doen, zodat wij alleen waren geweest. Iets wat ik echt niet had gewild! Seks was gewoon iets waar ik mee wilde wachten. Als ik dan nu seks zou moeten hebben, dan was dat met Jamy en niet met Devon! Niet met iemand die Lotus haar leven probeerde te verkloten en het verdiende om in de gevangenis te zitten. Dat gunde ik hem niet en ik vond ook echt dat hij dit niet mocht doen! Al was het al heel snel duidelijk dat hij dit wel wilde en dat hij het ook zou krijgen. Dat hij me een bitch noemde, maakte het alleen nog maar erger. Dat stond op het lichaam van Bailey, van Lotus haar moeder! Ik wist niet of hij het woord bewust has gekozen, of omdat hij gewoon gefrustreerd raakte van hoe ik me gedroeg, maar ik wilde dit echt niet! Voor mijn part noemde hij me een slet, het maakte me echt niets meer uit! Ik wilde dit gewoon niet en ik zou net zo lang blijven tegenstribbelen tot Devon het op zou geven. Ik wist niet wanneer hij dat zou gaan doen, ik hoopte snel, maar ik zou mijn best doen en ik zal vooral niet opgeven! Al moest ik blijven tegenstribbelen tot ik geen kracht meer had in mijn armen en benen. Dit ging niet gebeuren! Plotseling voelde ik het lichaam van Devon niet meer boven me en ik kwam meteen overeind. Ik zag nog net hoe Lotus hem naar achteren duwde en hij struikelde over zijn eigen troep. Zijn lichaam viel naar achteren en voor even dacht ik dat het glas van het raam hem tegen zou handen, maar hij ging er dwars doorheen! Geschrokken slaakte ik een gil en ik sloeg mijn handen voor mijn mond, terwijl ik keek naar de glasscherven die nu op de vloer lagen. De schreeuw van Devon werd abrupt geëindigd en ik wist wel waardoor het kwam. Ik wilde het alleen niet geloven. Ik keek met grote ogen naar Lotus, ik wist niet wat ik anders moest doen. Ze had hem van me afgetrokken, ze had me alleen maar willen helpen. Meer dan dat had ze niet willen doen. Ze had hem echter zo hard naar achteren getrokken dat hij was gevallen en nu… Nu was hij er niet meer! Hij was door het raam gevallen en er was geen enkele manier waarop hij dat had kunnen overleven! Niet met al dat glas en de hoogte! Het was misschien geen geweldig hoge flat, maar het was hoog genoeg om de val niet te kunnen overleven! Ik had het gevoel dat ik niet meer kon bewegen, dat ik vast zat op het bed. Ik wist niet wat we nu moesten doen! Moesten we naar beneden en kijken wat de schade was, moesten we weg? Moesten we iemand bellen? Dat laatste moest toch sowieso!? We konden hem daar niet laten liggen, hoe erg hij misschien ook was! Hij moest daar wel weg, op wat voor manier dan ook! Al wist ik ook niet wat er zou gebeuren als we zouden bellen. Misschien zouden ze ons wel verdenken! Technisch gezien was het wel onze schuld! Lotus had hem geduwd! Het was niet haar bedoeling geweest, maar hij was daardoor wel gestruikeld en gevallen! Ik wist niet of daar een regel voor was, maar de politie zou ons vast niet geloven! 

Lotus.
Hij had van Lelah af moeten blijven! Ze had heel erg goed duidelijk gemaakt dat ze het niet meer had gewild en daar had hij echt naar moeten luisteren! Iets wat hij niet had gedaan! Daarom had hij echt van haar af gemoeten. Ik had echt niet de intentie gehad dat dit zou gaan gebeuren. Ik wist niet eens wat er precies was gebeurd. Het ene moment had hij nog boven Lelah gelegen en had ik mijn hand zo stevig mogelijk om zijn arm gewikkeld om hem er af te trekken, om hem daarna een duw te geven. Ik had niet gedacht dat die duw ook echt iets uit kon maken. Ik was niet eens het sterkste in mijn armen! Het was wel een klein beetje beter geworden nu! Sinds ik wel een bokste met Brayan, waren mijn armen gewoon wat sterker geworden. Maar niet sterk genoeg om iemand door een raam te duwen of wat dan ook! Hij was er echt doorheen gevallen! Echt! Ik kon dit niet geloven en ik wist niet wat ik op het moment moest voelen. Hij was van Lelah afgebleven en daar was het om gegaan. Maar ik had net iemand vermoord! Ik had iemand door het raam geduwd! Dat was mijn bedoeling echt niet geweest! Wat moesten we nu doen? We konden hier niet blijven! Zodra iemand door had dat hij was gevallen, belden ze de politie en die gingen ze op onderzoek uit in zijn appartement! Dan stonden wij hier en dat wisten ze meteen dat wij er iets mee hadden te maken. Dat mocht niet gebeuren! Ik keek naar de fles drank en wist niet hoe snel ik die van het bed af moest grissen. Daar zaten Lelah’s vingerafdrukken. Ik wist niet wat ik moest doen! Op het moment ging er alles door mijn hoofd heen en zag ik echt een hele slechte detective voor me. Die fles drank moest mee en wij moesten hier weg! Heel erg snel nog wel. Ik werd helemaal gek door de gedachten dat ik hem net had geduwd, maar dat mocht ik nu niet door laten komen. Mensen mochten niet weten dat ik in paniek was als ze me buiten zagen lopen. Paniek kwam later wel, nu moesten we er in ieder geval voor zorgen dat dit zo snel mogelijk Ik liep naar Lelah toe en pakte haar hand vast. We konden hier echt niet blijven en op het moment mocht ze niet gaan tegenstribbelen. We deden maar mooi even dat dit niet was gebeurd nu, we moesten nu weg. Ik wist niet waar naar toe, maar in ieder geval weg van hier voordat er mensen kwamen. Ik pakte mijn shirtje van de grond en drukte die in de handen van Lelah. "Doe aan." Ik wilde niet zo dwingen klinken, maar ze stond hier maar wat verstijfd te zijn en daar hadden we geen tijd voor. We moesten hier weg. "We moeten hier weg, nu. Aankleden." Zei ik nog even goed. Ik kon nu wel heel erg lief voor haar zijn, maar dat ging nu niet helpen. We moesten duidelijk weg en ik zou straks echt alles doen om er voor te zorgen dat ze zich weer beter voelde. Ik zou de rest van mijn leven lief voor haar zijn, maar nu kon dat gewoon even niet. Ik keek nog even naar het raam en voelde een misselijk gevoel in mijn maag. Ik had iemand vermoord. Ik had Devon vermoord! Iemand met bij wie ik echt een heel tijd niet uit de buurt wilde zijn. Nu had ik niets liever dan dat gewild, maar echt niet op deze manier. Ik wist niet hoe dit af zou gaan lopen, maar het was niet goed als de politie hier kwam! Misschien verdiende ik het wel om op te worden gepakt, maar ik wilde het niet! Wie wilde het wel?! 

Lelah.

Hij was gevallen! Het kon niet dat Lotus hem met opzet had geduwd. Misschien ook wel, maar ze had hem niet uit het raam willen duwen! Natuurlijk niet! Ze had hem echt niet dood willen hebben, misschien wel figuurlijk, maar niet zo letterlijk! Ze had hem echt niet uit dat raam willen gooien, maar het was wel gebeurd en ik wist nu echt niet wat we moesten doen! Iemand bellen? Dan zouden ze vast vragen waarom we hier waren en wat moesten we dan zeggen? Dat Devon seks met me had gewild omdat ik zijn drugs niet had gedeald? Dan zouden we zelf ook nog eens in de problemen komen en niet zo’n klein beetje ook! Dan zouden ze ons waarschijnlijk zo in de gevangenis knallen! Dat konden ze nu doen, want ik was achttien! Ze konden me veel ergere straffen geven en nu al helemaal, omdat ze hier nog wel eens een moord van zouden kunnen maken! Dat was het niet, echt niet! Lotus had me alleen maar willen beschermen tegen Devon, dat was het enige wat ze had willen doen! Bestond daar geen uitweg voor? Een uitzondering? Iets waardoor ze zouden inzien dat dit niet de bedoeling was geweest! Ik wist ook gewoon niet wat nu het beste was om te doen! We konden hier niet blijven, maar we konden toch ook niet zomaar weg gaan en Devon daar laten liggen! Hij was dood! We konden er toch niet op rekenen dat iemand anders belde? Dan zou het al helemaal raar staan als ze er achter zouden komen dat we hier waren geweest! Dan waren we weggerend en dat maakte ons alleen maar verdacht! Ik wist het gewoon echt niet meer! Niks leek nog goed te zijn in mijn hoofd, alles leek slecht te zijn! Het was ook slecht, we hadden iemand vermoord! Ik kreeg het shirtje van Lotus in mijn handen gedrukt en ik staarde er een paar seconden naar voordat ik ook echt door had dat ik hem aan moest trekken en wat Lotus precies zei. We moesten hier weg! Dat moesten we ook, maar we konden toch niet zomaar weg? Dat ging toch ook niet? Of wel? Ik wist het ook niet meer! Ik trok het shirtje over mijn hoofd en kwam overeind van het bed. ‘We kunnen hem daar toch niet zomaar laten liggen? We moeten iemand bellen! Of is dat vreemd? Gaan ze dan vragen wat er is gebeurd? Kunnen we niet gewoon zeggen dat hij struikelde over zijn eigen spullen? Zij weten niet wat er is gebeurd, ze waren er niet bij!’ Ik wist het echt niet meer! Ik had geen idee wat we nu moesten doen om er voor te zorgen dat we hier geen problemen mee zouden krijgen. We hadden hem echt niet uit het raam willen gooien? We hadden het niet van tevoren bedacht! Sterker nog, dit was niet eens de bedoeling geweest! We hadden dit helemaal niet willen doen! ‘Of is het juist wel slim om weg te gaan? Wat als ze ons weg zien rennen? Dan hebben ze door dat we hier zijn geweest! Oh, en ik heb hem aangeraakt! Wat als ze denken dat ik hem heb geduwd?!’ Al had Lotus hem ook aangeraakt! Lotus was degene die de duw had gegeven, maar konden ze zoiets zeggen van een dood lichaam? Ik wist dat ze tegenwoordig heel wat konden ontdekken, waaronder dna van ons op zijn lichaam, maar daar was ook wel een andere verklaring voor? Seks! Maar wat als ze ook echt wilden kijken of we seks met hem hadden gehad? Dat was niet zo! Ik had nog nooit seks gehad! Lotus wel, maar dat zei toch ook helemaal niks? Ik werd echt gek van dit alles! Ik wist gewoon niet wat we moesten doen op dit moment! Bellen, niet bellen, wegrennen of blijven? Het was allemaal zo moeilijk, maar er was wel iemand dood! Het was dan wel Devon, maar hij was dood!

Lotus.
Dit was niet het moment om helemaal te flippen, dat ging gewoon nu niet. We moesten bedenken hoe we dit gingen doen. Konden we sporen uitwissen? Waarschijnlijk niet, dat ging te lang duren en we moesten binnen nu en een paar minuten echt wel uit het appartement zijn! Anders kon er zo één van de vrienden van Devon naar binnen komen en die zouden meteen weten dat wij het hadden gedaan. Als het een beetje meezat wisten zij ook niet dat wij vandaag zouden komen en waren we van dit alle af. Dan moesten we nu echter wel weg. Iedere minuut langer hier betekende één minuut dichter bij het feit dat we konden op worden gepakt. Een leven lang achter tralies of wat ze hier dan ook gaven op moord. Daar hield ik me echt nooit mee bezig, waarom zou ik ook?! Het was niet iets waar je over na hoorde te denken en ik snapte niet waarom dit allemaal door mijn hoofd heen ging. Ik had net iemand vermoord en ik dacht alleen maar aan mezelf. Ik wilde niet dat ik in de bak kwam, dat ik hier problemen mee kreeg, dat terwijl ik iemand van het leven had ontnomen. Ik wist niet hoe het zat met zijn ouders, maar hij had ze duidelijk wel. Dan kregen ze misschien wel te horen dat hij dood was. Op welke manier dan ook! Ik wilde er niet een aan denken, dat kwam laten wel, ik moest nu rustig blijven. Voor zover dat ging. Lelah leek niet eens meer te weten hoe ze moest ademen of moest bewegen of wat dan ook. Ze zat daar maar een tijdje te zitten met het shirtje in haar handen terwijl ze helemaal niets deed. Ze moest iets doen, want anders trok ik haar gewoon in haar beha mee naar buiten of ze het leuk vond of niet. Gelukkig leek ze zich zelf ook te bedenken dat ze dat moest doen. Haar shirtje was gelukkig al snel aan, maar wat daar allemaal op volgde, maakte het niet heel erg veel beter. Ik kon niet eens een touw vastknopen aan wat ze allemaal zei of vroeg. Er kwamen echt allemaal vragen op me en van diegene die ik wel verstond, wist ik ook geen antwoord. "We gaan ze niet bellen. We bellen niemand." Ik was niet van plan om de politie of een ambulance te bellen. Er waren vast wel mensen die hem zouden vinden nu hij daar zo lag. Dan kwam er maar een groot onderzoek, dan was het maar zo, echt waar. Ze zouden ons toch niet zomaar vinden. Alsof ze wisten dat wij hier waren geweest, we zouden niet in een appartement als dat van ons. Daar hielden wel genoeg bewakingscamera’s, maar hier niet! Echt niet! "We gaan nu weg!" Dat was het enige waar ik antwoord op wist, we gingen nu weg en het maakte me niets uit wat er gebeurde, als er mensen waren die dingen aan ons vroegen, dan liepen we door. We keken niet om, gingen alleen vooruit, ver weg van hier. Er ging nog even door mijn hoofd heen dat ik op zoek moest naar de foto’s die hij van mij had, maar die stonden op zoveel verschillende dingen. Hij had back-ups gemaakt en ik wist niet hoeveel het er waren, maar het ging  niet om die allemaal te zoeken. We hadden geen tijd. Ik pakte de hand van Lelah vast en trok haar weg uit de kamer. "Lé je moet één ding voor me doen. Als we naar buiten gaan wil ik niet dat iemand ziet dat je in paniek bent. Hou je gezicht strak. Begrepen?" Ik voelde me net echt een bitch, echt een hele grote bitch, maar op het moment kon ik niet anders. Ik moest haar duidelijk maken wat er ging gebeuren en op welke manier, want anders hadden mensen ons meteen door.

Lelah.

Devon was dood! Hoe moest ik in godsnaam rustig blijven? Hoe moest ik naar huis en doen alsof alles weer goed was? Het was niet goed! Hij was misschien wel dood en dat zorgde er dan wel voor dat hij Lotus niet meer zou kunnen chanteren, maar dat betekende niet dat alles weer over was! Devon had vrienden en als die vrienden door zouden hebben wat er was gebeurd, en dat wij hier waren geweest, zouden ze al snel de eindjes aan elkaar knopen en dat zou betekenen dat ze ons aan zouden kunnen geven voor moord! Dat terwijl het echt niet de bedoeling was geweest, natuurlijk niet! We hadden Devon misschien gehaat, en ik haatte echt niet zomaar iemand, maar hij was echt verschrikkelijk! Het was echter niet zo dat we hem dood hadden willen hebben, echt niet! Misschien wel, maar niet zo letterlijk dat we hem echt uit het raam hadden willen duwen! Iets wat nu wel was gebeurd en ik wist gewoon niet hoe ik er mee om moest gaan! Moest ik gewoon doen alsof dit normaal was? Alsof er niets was gebeurd? Hoe zou ik dat in godsnaam moeten doen!? Hoe moest ik naar anderen? Ik kon mijn moeder nu echt niet aankijken! Ik was dan wel niet degene die Devon had geduwd, maar ik had het zien gebeuren en ik was er bij geweest, dat maakte mij toch net zo goed schuldig? En Lotus had het wel gedaan om mij te helpen, dus ergens was het wel een beetje mijn schuld! Ik vond het echt verschrikkelijk! Alles leek gewoon door elkaar te schieten en op sommige momenten leek de kamer zelfs te draaien! Ik wist echt niet wat ik moest doen en ik snapte niet hoe Lotus zo rustig kon blijven! ‘Maar hij is dood! We kunnen hem daar toch niet laten liggen? Of wel? Wat als mensen ons weg zien gaan zonder dat we hebben gebeld?! We kunnen hem daar niet laten liggen!’ Dat kon echt niet! Het was Devon, maar we konden hem daar niet naakt op straat laten liggen. Naakt en dood! Dat wilde toch niemand? Ik wilde gewoon dat hij daar weg zou worden gehaald, maar Lotus wilde niet dat we iemand zouden bellen! Ze wilde zelfs dat ik rustig met haar mee zou gaan naar beneden, maar hoe moest ik rustig naar beneden lopen? Hoe moest ik rustig langs zijn lichaam lopen zonder me te bedenken dat hij dood was en dat wij daar verantwoordelijk waren? Dat kon toch niet?! Hoe kon Lotus dat in godsnaam wel?! Ik snapte het echt niet! Ik knikte echter maar, want we moesten hier wel weg en ik wilde hier ook heel erg graag weg! Ik wist echter niet hoe ik nu naar buiten moest lopen en moest doen alsof er niks aan de hand was. Ik liep naar Lotus toe en nam haar hand stevig vast, aangezien ik haar nu gewoon vast wilde hebben! Als er dan iets zou gebeuren, dan zou ik haar in ieder geval nog hebben! Ik hield Lotus dan ook stevig vast, terwijl zij al begon te lopen en al snel stonden we buiten. Ik slikte en volgde haar stilletjes naar beneden, maar het ging me veel te langzaam! Bij elk raam dat we tegenkwamen keek ik naar buiten en elke keer als ik keek, lag Devon er nog. Het zag er zo eng uit! Er lag zoveel bloed en zijn armen en benen waren in zulke vreemde hoeken terecht gekomen. Ik werd er echt heel erg misselijk van en ik had het idee dat ademhalen steeds moeilijker werd, maar ik moest het nog volhouden. Ik moest naar buiten en ik had Lotus beloofd dat ik rustig zou blijven! We kwamen buiten en ik zag de auto staan op de parkeerplaats, maar daarvoor moesten we wel langs Devon! Ik begroef mijn vingers in de arm van Lotus en trok haar zo snel mogelijk mee. Ik wilde echt weg en vooral niet naar hem kijken! 

Lotus.
Als Lelah echt zo bleef doen dan zouden we zeker opgepakt worden omdat we ons veel te verdacht gedroegen! Dat deden we ook echt! Ze was helemaal in paniek! Het was aan haar gezicht gewoon te zien dat ze op ieder moment of in tranen uit kon barsten of zich schreeuwend op de grond stortte. Dat ging echter niet. Straks mocht ze echt alles doen wat ze maar wilde, het maakte me niets uit wat precies. Als we maar eenmaal weg waren van deze plaats. Daarbij hoefde Lelah zich helemaal nergens zorgen over te maken. Zij had niemand vermoord. Ik had hem de duw gegeven waardoor hij naar beneden was gevallen. Lelah was misschien medeplichtig, maar wat kon ze er aan doen? Het was niet zo dat ze iets had kunnen doen om het tegen te houden. Het was niet eens mijn bedoeling geweest om hem te doden! Ik wilde hem alleen bij Lelah uit de buurt houden, het was veel te ver gegaan als ik dat niet had gedaan! Ik wist ook echt niet hoe dit precies zou gaan. Ik hoopte dat mensen er gewoon niet achter kwamen, dan was er niets aan de hand en kon ik ook weer verder met mijn leven. "Niemand weet waar we zijn geweest. De mensen hier letten daar echt niet op. We laten hem gewoon liggen. Ik weet haast wel zeker dat iemand hem al heeft gezien en heeft gebeld." Zei ik zo zacht mogelijk. Niemand mocht dit gesprek horen. Maar het was ook echt wel zo dat er iemand belde, er waren hier misschien heel erg veel mensen die niets goed betekende, mensen zoals Devon, maar die belden vast wel een ambulance als ze iemand levenloos op de grond zagen liggen? Ze moesten onze stemmen niet horen, dan moesten we hier blijven wachten totdat de politie en ambulance kwam en gingen ze ons sowieso ondervragen. Ik liep met Lelah mee naar buiten, volgens mij had ze nu wel door dat we er helemaal niets aan konden doen. We mochten niet bellen helemaal niets! Ik voelde de nagels van Lelah in mijn huid boren, ik had het gevoel alsof er ieder moment straaltjes bloed uit konden komen, maar ik liet het maar zo. Ik had liever dit dan dat ze gillend over straat liep, want dat ging gewoon niet goed! Gelukkig stond de auto niet ver weg en waren we er zo. Ik had ondertussen wel een paar keer opzij gekeken om Devon te zien. Ik voelde me er misselijk door, dat was mijn schuld! Ik wilde mezelf echter niet de tijd gunnen om er te lang over na te denken, want anders zou ik zelf ook gek worden! Dat mocht straks! Alles mocht er straks uit, nu nog niet! Ik stapte in de auto en wachtte totdat Lelah precies hetzelfde had gedaan. Ik wist niet hoe snel ik dat ding moest starten. Ik besloot om niet meer langs het flat te rijden, want ik wilde het zelf ook niet zien! Ik reed zo best wel om, maar het was maar mooi zo. Ik ging niet nog een keer naar het lijk kijken dat daar op de grond lag. Daarbij zou dat Lelah ook niet helpen. Ik gunde het mezelf ook nog niet om los te gaan over wat er nou allemaal was gebeurd. Dit was echt heel erg! Er was maar één iemand waar ik graag naar toe wilde en dat was Brayan. Het was de afgelopen weken misschien niet heel erg goed tussen ons gegaan, maar hij zou ons wel gewoon binnen laten! Hij moest maar! Het was het huis dat hier het dichtstbij was! Lelah moest gewoon even zitten, rustig op een bank en niet in een auto. Ik besloot om verder helemaal niets meer te zeggen. Er viel ook heel erg weinig te zeggen. Helemaal niets! Elk woord zou er voor zorgen dat we beiden meer in paniek raakten. 

Lelah.

Wie zei dat niemand wist dat wij hier waren geweest?! Misschien waren er wel mensen die ons hadden gezien! Er hoefde maar één iemand te zijn die ons naar binnen had zien gaan, of naar buiten had zien komen! En wat dacht ze wel niet van de vrienden van Devon?! Die kenden ons ook, die wisten dat hij met ons om ging, dus wie weet zouden ze ook wel weten dat wij vandaag bij hem waren geweest! Ik wist niet in hoeverre zij met de politie konden praten zonder zelf in de problemen te komen, want dat kon door al die drugs, maar het kon best zo zijn dat ze het zouden doen! Er zou hoe dan ook politie bij komen kijken! Er lag iemand op de grond, dood en naakt! Dat was toch geen toeval? Ze zouden vast willen weten wat het was gebeurd, zelfs al zouden ze alleen maar onderzoeken of het zelfmoord was of niet! Dan zouden ze in het appartement gaan zoeken en wie weet zouden ze onze vingerafdrukken vinden, misschien zelfs op zijn lichaam! Ik had hem net nog vastgehouden! Dus wie weet zouden we alsnog bij de politie belanden en wat moesten we dan! Ik snapte gewoon niet dat Lotus zo rustig kon zijn, dat ze zelfs nog naar Devon kijken! Ik wilde het niet eens zien! Ik wilde het echt niet zien! Jammer genoeg had ik het al gezien en kreeg ik dat beeld niet zo snel meer uit mijn hoofd. Devon was dood en dat was onze schuld! Hij was niet zomaar dood, Lotus had hem geduwd! Het was dan wel niet haar bedoeling geweest en wij hadden er ook weinig aan kunnen doen dat het zo was gegaan, maar hij was wel dood en mensen zouden er van alles kunnen denken! Eenmaal in de auto hield Lotus nog steeds haar mond. Ik durfde niet eens naar haar te kijken! Niet om wat ze net had gedaan, maar omdat ze juist nu zo stil was! Ze leek anders onder controle te hebben, maar ik had dat dus niet! Ik had geen idee wat ik nu moest doen, of ik echt niet iemand moest bellen of niet en ik wist niet eens hoe ik iemand normaal onder ogen zou moeten komen, wie dan ook! Aan de ene kant wilde ik heel graag huilen en schreeuwen, maar Lotus was zo stil dat ik dat eigenlijk niet durfde! Ik haalde diep adem en leunde met mijn hoofd in mijn handen, terwijl ik mijn ogen stevig dichtkneep en het beeld uit mijn hoofd probeerde te wissen. Iets wat echt niet ging! Het ging gewoon niet weg! Wat als het nooit weg ging? Hoe gingen mensen om met dit soort verschrikkelijke beelden in hun hoofd?! Mijn moeder had ook genoeg gezien, genoeg meegemaakt. Hoe kon het dat zij wel in de avond met een glimlach naar bed ging?! Ik zou dat echt niet kunnen, ik zou haar nu niet eens onder ogen durven komen! Niemand! Alleen Lotus, maar ik vond het al lastig om naar haar te kijken! Toch keek ik voorzichtig op, puur om te kijken waar we heen gingen. Dit was niet de weg naar huis, dat wist Lotus ook! Ik snapte dat ze niet langs Devon had kunnen rijden, maar ze had toch om de flat heen kunnen rijden? Iets wat ze niet deed! Ze ging ergens heen! ‘Waar gaan we heen?’ Gingen we naar de politie? Ik had geen idee wat ze in haar hoofd had! Dit was niet de weg naar ons appartement, maar ook niet naar onze ouders, of naar Jamy en Cameron! Ik had geen idee waar we heen gingen en ergens beangstigde me dat heel erg! Alsof ze gewoon zo snel mogelijk weg wilde en niet meer precies wist wat ze deed. Ze hoorde wel te weten wat ze deed! Ze was immers aan het rijden en ik zat bij haar in de auto!