Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Bluesweater
nieuwe competitie online! lekker puzzelen!
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
18 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
OPRG // with lillitha
Anoniem
Wereldberoemd



Bloed, er was overal bloed. Haar wekker ging en ze schoot met een gil overeind in haar bed. Ze opende haar ogen en kreunde toen een branderig gevoel zich over haar gezicht verspreidde. Ze zat net in een straal zonlicht die door de kieren tussen haar gordijnen door scheen. Ze dook weg en deed de gordijnen wat beter dicht. Ze opende haar kast en nam haar favoriete broek: een zwartleren superstrakke broek. Ze glimlachte. Dit was een goed begin van haar dag...
Azelf
Straatmuzikant



Eenmaal op school aangekomen, snelde hij naar het eerste lokaal. Meteen liep hij door naar zijn "vaste" plaats achterin. Hij pakte zijn boeken, en legde ze voor zich. Langzaam stroomde het lokaal vol. Toen alle leerlingen binnen waren, sloot de lerares de deur. 
'Nous avons commence,' zei ze, 'Bonjour, classe,'
'Bonjour, madamoiselle,' klonk het in koor.
Anoniem
Wereldberoemd



Ze was een tikje later dan de rest en haastte zich naar het lokaal. De enige plek die nog over was was verbazingwekkend genoeg, naast de jongen van gisteren. Ze pakte haar boeken en keek naar de leerkracht. Ze mompelde een 'Bonjour, mademoiselle' mee met de rest en leunde toen met haar hoofd op haar hand. Ze was moe... zo moe...
Azelf
Straatmuzikant



Onbedoeld zuchtte hij weer luidruchtig, toen hij het meisje naast hem opmerkte. Hij keek haar maar even niet aan, waarschijnlijk het beste voor iedereen. Ineens schoot hem zijn voornemen te binnen: hij moest nog aan het meisje vragen wat er was. Hoe heet ze ook alweer? vroeg hij zich af. Weet je, niet nodig.
'Hé,' zei hij, de aandacht van het meisje trekkend.
Anoniem
Wereldberoemd



De jongen naast haar zuchtte even luid. Ze keek zijn richting op en toen weer naar haar boek. Plots zei hij: 'Hé.' Ze keek automatisch naar hem op en keek hem vragend aan. 'Hoi,' zei ze, ietwat aarzelend. Ze kende hem niet, en hij had gisteren geen woord tegen haar gesproken: waarom wilde hij nu wel spreken?
Azelf
Straatmuzikant



Ze keek hem een beetje twijfelend aan. Ook hij twijfelde voor een moment; was dit wel slim om te vragen? Straks was er iets heel ernstigs aan de hand... Toch nam hij de gok.
'Gisteren, tijdens wiskunde... Wat was er aan de hand?' Hij keek haar doordringend aan, en wachtte op antwoord.
Anoniem
Wereldberoemd



Ze keek hem verbaasd aan toen hij dat vroeg en haalde toen haar schouders op. 'Geloof me, ik heb echt géén idee. Waarom vraag je het eigenlijk?' Hij had gisteren niet bepaald veel interesse in haar getoond. Ze keek weg en concentreerde zich weer op de les. 
Azelf
Straatmuzikant



Verbaasd haalde hij een wenkbrauw op. Hoe kun je zoiets nou niet weten? 
'Interesse,' zei hij simpel. Hij bleef haar nog even aanstaren, terwijl zij zich weer richtte op de les. 
'Hoe heet je ook alweer?' vroeg hij.
Anoniem
Wereldberoemd



'Interesse,' zei hij, wat een vreemde reden! Hij vroeg hoe ze heette, en ze antwoordde: 'Uh, Lillith, maar iedereen noemde me vroeger altijd Lilli. En jij heette...?' Ze richtte zich even weer tot de les en keek toen weer naar hem. Ze wachtte geduldig op zijn antwoord.
Azelf
Straatmuzikant



'Mij naam is Christian Lovelock, prettig kennis te maken,' zei hij zachtjes, terwijl hij deed alsof hij oplette. Hij opende zijn werkboek, en begon aan het huiswerk. 'Vreemde vraag, ik weet het, maar wat is je achternaam?' vroeg hij.
Anoniem
Wereldberoemd



Ze fronste even. Het was inderdaad een rare vraag. 'Uhm... Mijn volledige naam is Lillith Alexandria Kastrioti, mijn familie is van oorsprong van Roemenië enzo...' Ze bloosde even. 'Ook aangenaam kennis met je te maken, Christian.' Ze glimlachte even en keek weer even naar haar boek.
Azelf
Straatmuzikant



Opnieuw trok Christian een wenkbrauw op, maar hij zei niets. Lillith keerde zich terug naar haar boek, en Christian volgde haar voorbeeld, al kon hij zich niet concentreren. Lilliths achternaam bleef in zijn hoofd spoken. Hij wist zeker dat 'ie hem eerder had gehoord, maar hij kon niet precies plaatsen waar...
Anoniem
Wereldberoemd



Verscheidene vragen kolkten door haar hoofd: waarom vroeg hij naar haar achternaam? Waarom toonde hij plots interesse in haar? En waarom was hij plots weer zwijgzaam? Ze keek een beetje verbijsterd weer op naar hem en bewonderde zijn sierlijke gebogen houding, zijn prachtige rode haar, die kleine frons tussen zijn wenkbrauwen terwijl hij zich concentreerde. Hij was gewoon te perfect om waar te zijn. Ze zuchtte even en besefte plots dat ze aan het zwijmelen was bij zijn aanblik... Ze werd zo rood als een tomaat en keek snel weer naar haar boek. 
Azelf
Straatmuzikant



Hij voelde haar blik op hem branden, en voor een van de eerste keren kon het hem niets schelen. Hij kon er niet tegen dat hij er niet achter kon komen, waar hij de achternaam van kende. 
'Waar precies komt je familie vandaan?' vroeg hij uit het niets, terwijl hij nog steeds naar zijn boek staarde.
Anoniem
Wereldberoemd



Zijn vraag kwam uit het niets en ze schrok. 'Uhmm... Het land achter de wouden, Transsylvanië dus, ergens in de buurt van de Borgo-pas, denk ik. We zijn lang geleden naar hier verhuisd, al wat we nu nog hebben, is de taal... ik spreek maar een paar woorden Roemeens, maar mijn vader spreekt het vlotjes.' Ze staarde naar haar boek en probeerde de drang naar hem te kijken te negeren. Wat was dat toch opeens met haar?
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste