Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

14 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

O| Little big love

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
De warmte naast Timothy verdween. Even greep Timothy in de leegte, maar er was niets meer. De enige die hem nog kalm kon maken, was weg. Daardoor begon hij keihard te gillen, waardoor iedereen om hem heen een afstandje nam. De gil hield nog een paar seconden aan, maar verdween toen in zacht gepiep en gesnik uit een klein in elkaar gekrompen bolletje genaamd Timothy. Hij lag te trillen, te huilen en zijn eigen huid open te krabben uit angst. Nog steeds probeerde de verzorgers hem te kalmeren, waarbij ze hem aanraakte en heen en weer schudde, maar alles wat Timothy nu nodig had, was alleen zijn. Hij moest eerst tot rust komen, wilde hij weer normaal kunnen functioneren. Kleine bloedspetters waren te zien op de grond van de open wonden die Timothy had gecreëerd. 'Help.' piepte hij. 'Help me alsjeblieft.' De verzorgers hoorden zijn hulpkreten niet, maar hij hoopte dat Steve het wel zou horen. Misschien zou hij het zich herinneren dat Timothy ook zulke aanvallen had in de kelder en toen hij apart werd gehouden, kwam hij tot rust. Het enige probleem hiervan was dat Timothy zich maar heel weinig van dit soort aanvallen herinnerde.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Steve was inmiddels gelukkig weer lekker rustig. De tv stond nog aan op de cartoons waardoor hij redelijk afgeleid was, maar hij hoorde het wel. Hij hoorde wel wat Timothy zei, hij had hulp nodig. Zijn maatje wilde hulp hebben en die kon Steve alleen maar geven, dat wist hij zeker. Zachtjes liep hij naar zijn maatje toe en hij ging zitten op de bank, waar Timothy lag. Zijn arm zat onder het bloed, waardoor Steve redelijk schrok. 'Timmie niet doen.' Fluisterde hij bangig en hij gaf hem een heel zacht kusje op zijn voorhoofd, hiervan raakte Tim hopelijk weer rustig. 'Steve hier is.' Hij ging beter bij hem zitten en tilde hem wat op zijn schoot, terwijl hij zijn armen om hem heen sloeg en hem knuffelde, om hem rustig te krijgen. 'Ik is hier.' Hij sloot zijn ogen en woelde door zijn haren heen zodat hij rustig zou worden. 'Rustig Timmie.' Fluisterde hij opnieuw, vlakbij zijn oor.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Het kriebelige, maar toch fijne kusje op zijn voorhoofd trok Timothy zijn aandacht lichtjes weg van de drukte om zich heen. Langzaam klampte hij zich vast aan Steve zijn shirt en kroop dicht tegen hem aan. Zijn vertrouwde geur kalmeerde hem wel wat, goed genoeg zodat hij wat kon brabbelen. 'Drukte... weg.' kreeg Timothy uit zijn keel geperst en kromp weer in elkaar, met zijn gezicht in Steve's nek. Ondertussen begeleidde Chelsea iedereen de deur uit, alleen de dokter en Chelsea zelf bleven. Langzaam werd Timothy rustig en kon weer wat normaal reageren. De tranen waren weg, net zoals het trillen. Het enige probleem was nu dat hij verschrikkelijk moe was, daarom lag hij ook nog zo dicht tegen Steve aan, genietend van zijn warmte.
Voorzichtig kwam de dokter bij hen zitten en keek hen aan. 'Zullen we het eerste gesprek maar hier houden?' vroeg hij, waarna Timothy langzaam knikte. De eerste vraag kwam al gelijk pijnlijk aan; Wist iemand van de ontvoering? Bij Timothy wel, zijn ouders wisten er alles van, maar besloten het te negeren. Ze wilde hun zoon niet meer, dus waarom zouden ze hem dan opgeven voor vermissing? Als hij dan voor goed en wel weg zou zijn, hadden zij nergens last van.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Steve keek wat voor zich uit en hij praatte hardop tegen zichzelf. Zijn ogen kneep hij af en toe dicht, terwijl hij in zichzelf bleef praten. In zijn hoofd hoorde hij allerlei stemmen die hem dingen vertelde die hij moest doen, het was vreselijk maar het was nu eenmaal niet anders. Moe keek hij naar de dokter en hij dacht even na. Hij kende niemand, dus er was niemand die zich zorgen om hem zou maken. Zijn ouders waren overleden toen hij nog heel jong was en de rest van zijn familie wilde niets meer met hem te maken hebben nadat hij aan de drank en drugs zat. Hij schudde zijn hoofd en haalde verward zijn schouders op. 'Steve niet weet...' Mompelde hij in zichzelf en hij leunde op zijn hand terwijl hij weer in zichzelf praatte, nog steeds over de vraag van de dokter omdat de stemmen een soort discussie met hem aan het voeren waren, of het nu wel zo was of niet. Door deze conversatie keek de dokter hem even scheef aan. 'Tegen wie praat je Steve?' Vroeg hij, maar Steve hoorde het niet.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
TS van een aantal maanden - Uit de kliniek
~
Met een nerveuze, maar goede kriebel in zijn onderbuik klampte Timothy zich vast aan de hendel van zijn sporttas vol kleding. Niet dat er gigantisch veel in zat, maar wel wat meer kleding dan dat hij ooit had gehad. Hij keek op toen hij het ronkende geluid van een taxi hoorde en kreeg gelijk een glimlach op zijn gezicht. Opgewekt keek hij opzij, naar Steve, nog steeds zijn beste maatje en waar hij nog veel meer dan alleen vrienden voor voelde. Stiekem had hij Steve hints gegeven over zijn gevoelens, door hem af en toe een kusje op de wang te geven, of net langer te knuffelen dan zou horen.
Eenmaal in de taxi kroop Timothy tegen Steve aan en had een vrolijke blik in zijn ogen. 'Ik heb er zin in.' zei Timothy zachtjes en keek hoopvol naar zijn maatje, hopend dat hij hetzelfde zou vinden. Het was ook niet niets, opeens je beste maatje in je huis hebben die, volgens Steve, niet heel groot was. Maar Timothy had eigenlijk nergens meer om naar toe te gaan. Zijn ouders hadden contact verbroken, waren verhuist zonder iets te zeggen en hadden totaal geen spoor achtergelaten. Alleen wonen zat er voor Timothy niet in, dat zou hij niet overleven.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Steve was nerveus om Timothy zijn huis te laten zien. Het was niet veel bijzonders en het was niet luxe ingericht. Misschien was Timothy wel gewend om in hele dure huizen te wonen, hele grote huizen vol met luxueuze dingen. Een zucht ontsnapte uit zijn mond en hij keek naar buiten. Daar stond het huisje van Steve, een vreselijk klein en vervallen huisje. Het stond alleen en was helemaal aan de buitenrand van de stad, vlakbij het bos. 'Dit is het..' Mompelde hij en hij lachte even zwakjes. 'Het is niet veel, maar het is thuis.' (HP feels)
Langzaam stapte Steve uit de auto die tot stilstand was gekomen. Sinds het eenmaal beter was gegaan in de kliniek was Steve eindelijk weer wat aangekomen, waardoor hij er nu weer veel beter uitzag en hij was iets dikker dan normaal, dat enkel omdat ze bang waren voor een terugval waardoor hij weer veel zou afvallen. Vooruit kijken heet dat dus. Zuchtend liep Steve richting de deur en hij trok zijn broek even met één hand omhoog zodat hij goed zat, om vervolgens de deur te openen. Hij liep naar binnen toe en deed de deur achter Timothy dicht. 'Doe alsof je thuis bent.'

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Timothy had vrolijk twinkelende ogen en keek rond, terwijl ze richting de voordeur liepen. Het was zoveel anders dan dat hij was gewend en dat was iets positiefs. Eenmaal binnen kon Timothy zijn glimlach niet bedwingen. Hij voelde zich hier op zijn gemak, alsof hij hier hoorde, dicht bij Steve. 'Als ik zou doen alsof ik thuis was, zou ik hier niet zo staan.' zei Timothy, nog steeds rondkijkend, met een zwakke glimlach. Hij had niet veel vertelt over zijn thuissituatie, alleen maar dat hij geen gemakkelijke jeugd had gehad, maar meer niet. Misschien was het wel eens tijd dat hij het ging vertellen, maar niet nu. Nu had Timothy zich omgedraaid naar Steve en hem glimlachend aangekeken. 'Het is geweldig, echt!' fluisterde hij en knuffelde zijn maatje zachtjes. Als een kat wreef hij zijn hoofd tegen zijn borstkas aan, opnieuw genietend van zijn warmte. 'Je bent de beste Steve, ik had nooit durven dromen dat ik met je mee kon naar je huis!' fluisterde hij en keek hem toen aan. Hij hield echt van hem, meer dan hij kon uitdrukken met woorden.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Het voelde ergens wel weer fijn om thuis te zijn. Hier kon hij tenminste doen wat hij wilde. Door deze gedachte kreeg hij een grote grijns op zijn gezicht, het was geweldig! Tevreden keek hij naar beneden naar Timothy en hij grijnsde even. 'Ik zou hier met niemand anders willen zijn dan met jou...' Fluisterde hij en hij deed zijn armen om het middel van Timothy heen, om hem vervolgens op te tillen. Dit was het moment, dit was het perfecte moment voor hun eerste kus. Steve was veel voor hem gaan voelen en hij hoopte dat het voor Timothy wederzijds was. Dit moment zou een hoop kunnen worden of een hoop kunnen verpesten, maar voor Steve was het de gok waard. Langzaam deed hij zijn hoofd wat naar dat van Timothy toe. Hij likte een laatste keer langs zijn lippen en plaatste toen, heel voorzichtig, zijn lippen op de zachte, roze lippen van Timothy.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Vrolijk begon Timothy te spartelen en te lachen toen Steve hem optilde. Het gaf hem een licht, kriebelend gevoel in zijn buik. Zijn ogen werden wat groter toen Steve dichterbij kwam. Was het moment van hun eerste kus? Daardoor kon Timothy niet anders dan glimlachen en langzaam zijn ogen sluiten, toen hij de lippen van Steve op de zijne voelde. Zijn lippen waren heerlijk zacht en warm, iets waar Timothy niet genoeg van zou krijgen. Uit genot klampte Timothy zich vast aan Steve zijn schouders en kuste hem natuurlijk terug. Niet veel later wikkelde zijn armen zich langzaam rond Steve zijn nek en drukte hij zijn lichaam dichter tegen dat van hem aan. Na een paar minuten moest hij toch wel stoppen, vanwege lucht tekort. Zachtjes giechelend verstopte Timothy zijn rode gezicht in Steve zijn nek, waarna hij weer vrolijk spartelde en allerlei vlinders in zijn buik had. Ook al kon hij geen woorden vinden, toch zei zijn gegiechel, gespartel en rode gezicht genoeg, dacht hij zelf.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Dit moment voelde magisch aan voor, volgens Steve, beide partijen. Steve kon er dan ook geen genoeg van krijgen, maar na een tijdje moest hij Timothy toch neerzetten wegens vermoeide armen. Hierdoor kreeg hij een rode blos op zijn wangen, omdat hij het toch wel een beetje beschamend vond dat hij Timothy niet lang kon dragen. 'Ik-- Dit wilde ik al tijden doen.' Fluisterde hij blozend en hij streek door de haren van Timothy heen, met een grote grijns op zijn gezicht. 'Wat heb ik uitgekeken naar dit moment...' Hij grijnsde nog steeds breed en voelde een heerlijk gevoel in zijn buik.
'Ik wil geen pretbederver zijn,' begon hij uiteindelijk 'maar we zullen toch even moeten zorgen dat het huis hier weer leefbaar is. Volgens mij heb ik geen eten meer in de koelkast... Ik heb gisteren mijn uitkering ontvangen en ik woon hier gratis dus we kunnen weer wat eten gaan halen. Mijn uitkering is niet veel maar...' Hij keek even weg en zuchtte diep, 'het is genoeg om van te leven.' Voegde hij er nog bij.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Timothy kon het nu eindelijk aan om Steve aan te kijken en man, wat glunderde hij. 'Dat geld ook voor mij, heel erg. Ik voelde al zo lang iets voor je.' fluisterde Timothy en drukte glimlachend een kus op Steve zijn kaak. 'Je bederft niets voor me. Ik heb ook een uitkering sinds kort, ik ben uit huis gezet, dus ik kan en ga meebetalen. Laten we maar naar de supermarkt gaan, ik kan wel koken vanavond?' begon Timothy vrolijk te babbelen en stond bijna te springen op zijn plaats, uit enthousiasme. Gewoon omdat hij nu wist dat het gevoel wederzijds was. Door de herinnering van zijn bankpas in zijn sporttas, dook hij er gelijk op af, om niet veel later zijn portemonnee eruit te vissen. 'Zo, we kunnen gaan, als jij klaar bent!' zei Timothy vrolijk en toch ook schattig. Hij probeerde overeind te komen, maar struikelde uit enthousiasme over zijn eigen voeten en viel toen weer op zijn kont. Daardoor begon hij zachtjes te giechelen om zijn eigen onhandigheid.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Een grijns ontstond weer op zijn gezicht en hij gaf Timothy nog een laatste kus. Vervolgens trok hij zijn shirtje wat naar beneden en hees zijn broek weer wat omhoog. 'Dat shirtje is veel te kort geworden.' Murmelde hij in zichzelf. Dat het te kort was geworden kwam natuurlijk omdat hij aan was gekomen. Eerst was hij veel te dun en nu was hij weer dikker geworden. Ach, dat zou allemaal wel weer veranderen als hij thuis zou wonen, aangezien hij dan veel minder at.
'Laten we maar gaan babe.' Hij had zijn portemonnee gepakt en hij liep richting de deur, om naar buiten te gaan en naar zijn gammele autootje te gaan. 'Het is niet veel, maar ach.' Hij stapte in het autootje achter het stuur en verstelde de stoel even, zodat hij comfortabel zat en goed kon rijden. Toen Timothy eenmaal goed en wel zat startte hij de auto en reed hij weg richting de supermarkt. 'Het is ongeveer een kwartiertje rijden, dan kunnen we mooi bedenken wat we willen.'

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Direct na het woordje 'babe' kwam er een blos en een glimlach op Timothy's gezicht, alsof deze glimlach nog niet groot genoeg was. Hij snelde achter Steve aan en ging in de stoel naast hem zitten, om vervolgens zijn gordel vast te maken. 'Misschien kunnen we mijn zelfverzonnen gerecht eten? Ik heb er nog niet echt een naam voor gevonden, maar het is heel lekker en makkelijk te maken! Ik weet het nog precies uit mijn hoofd en volgens mij hadden we het een aantal maanden geleden ook gegeten.' zei Timothy bedenkelijk en wiebelde wat met zijn beetjes heen en weer. Onderweg keek hij vrolijk naar al de natuur en naar alle mensen. Zolang hij uit de buurt van drukten bleef, geen mensen aan hoefde te spreken en zijn eigen ding kon doen, was er niets aan de hand. Zo dadelijk in het winkelcentrum zou het wel wat erger worden, maar Steve was erbij, dus er zou niets ergs kunnen gebeuren, toch? Eenmaal op de parkeerplaats begon Timothy toch zenuwachtig te worden en keek hij nerveus naar buiten, zonder de deur te openen. Hij had misschien wel geleerd om met drukten om te gaan, toch was het nog iets engs voor hem.
~
Het gerecht dat in mijn stukje genoemd wordt, staat in mijn blog XD

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Na een korte tijd in de auto te hebben gezeten waren ze aangekomen bij de supermarkt. Steve had de auto geparkeerd en keek even naast zich naar Timothy. 'Ik vind het best, als jij de ingrediënten dan pakt.' Met een lachje kwam hij uit de auto en hij trok zijn shirt weer recht zodat het er wat netter uitzag. Opnieuw verliet een zucht zijn mond en hij liep alvast maar naar het rek vol met karretjes. Met een muntje maakte hij één karretje los van de rest en hij leunde op het handvat, waarna hij naar binnen liep met Timothy op zijn hielen.
Binnen in de supermarkt begon je bij de drankafdeling. Steve's ogen opende zich wat meer en hij likte langs zijn lippen. Dat was iets waar hij zin in had, heerlijke drank. Uit zichzelf begon hij verschillende flessen in te laden in het karretje en hij keek op en neer door de rekken. 'Jij kan anders alvast halen wat je wilt voor het avondeten, ik kijk hier even...' Mompelde hij dromerig, terwijl hij een nieuwe fles, dit keer een fles Jägermeister, in het karretje zetten naast het tiental andere flessen die er al stonden.

Marissa
Internationale ster

Marissa schreef:
Toch kwam Timothy mee uit de auto, hij zou toch ooit eens die angst moeten trotseren. Door Steve en de drank begon Timothy zich wat vreemd te voelen. Alsof Steve problemen had waar hij niets vanaf wist. Hij schudde zijn hoofd, nee, Steve vertelde alles aan hem, toch? Met die gedachte in zijn hoofd liep hij verder, op weg naar de schappen waar hij moest zijn. Ook kocht hij het hoognodige, zoals brood, boter, beleg en allerlei andere dingen om te overleven, samen met nog wat lekkers tussendoor en genoeg thee voor de komende paar weken. Helaas was hij onderweg Steve kwijt geraakt, was hij nou nog bij de drank, of was hij al verder gelopen? Hopeloos stond hij tussen de mensen, angstig te trillen. Het huilen stond hem nader dan het lachen en hij zat dicht tegen het randje van een aanval. Langzaam zette hij stapjes om zich heen, zoekend naar Steve. Waar was hij in vredesnaam gebleven? Om zichzelf de nodige energie te besparen, ging hij maar tegen de vlakke rand van een schap aanzitten, op de minst drukke plek. Zijn armen waren geklemd om de spullen en met grote ogen staarde hij voor zich uit.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld