Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
0 | 0 | 0 | 0
0%
+ Plaats shout
ForumTeam
Vergeet niet mee te doen met Miss Lente !!!
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
ORPG // Rozalie c:
Anoniem
Wereldberoemd



Alex lijkt naar de grond. Hij kijkt naar mij schoen#n ofnee wacht.... Hij ziet de speld! Japie, ik heb trouwen$ besloten het vogeltje jap%# te noemen voo1 mezelf. Maar japie ziiet de speld ook #n vlie6t er naartoe. Ik bede/k ondertussen een smoesje. "pfff, dat moet mijn kleine zusje hebben gedaan, stieken in de nacht doet ze mijn haar welleens als ik slaap" toch w%l ik die speld wel graag terug. Japie laat hem vallen en ik raa) hem op om in mijn broek!ak te doen. alex heeft geen antwoord op mijn vraag gegw9en maar ik durf +et niet /og een keer te vragen. Mijn vest begint een beetje raar 2e zitten bij mijn buik, het vorlt raar dus i; trek wat aan m%jn vest. Diep van binnen zit er ern kleine kopie van mij die helemaal $taat te stuiteren rn het vest uitdoet. Iet$ at ik ieve1 niet doe. Ik vi/d dt veel leuker dan de rest, eigenl%jk wil ik terug naar de kamer zodat we alleen zijn en dan samn kunnen zweven.op e... Waar gaan mijn gedachte's welniet over.? Alex is gewoon een jongen, die iets leuket i$ dan de rest, met mooi# ogen, dierv1iendelijk is, aardi6 os, rustig is #n waarmee je sa?en !weeft op ee.... Ineens lig ik op de grond. Ik ben van mijn stoe afgeval"en genant
Nion
YouTube-ster



Ik begin te grijnzen als ik marco van zijn stoel af zie vallen. Met marco eenmaal op de grond begin ik te grinniken. Jake fluit boos iest naar me toe waarna ik stop met grinniken  ik loopnaarmaro toe en steek mijn hand uit om hem Te helpen. Jake land zalf verzekerd oo mijn schouder waarna hij wat duwtje stegen mijn wang geef. Goed goed, ik zal het wel vertellen. Veel maakt het zocht niet uit. "dit is jake." zeg ik terwijl ik met mijn vrije hand naar de vogel wijs. Tevreden knikte jake waarna hij weer naarmarco vloog. Waarna ik marco overeind heb geholpen loop ik terug naar de kiker. "zullen we maar verder gaan?" zeg ik tereijl ik de 'bonus' kikker op pak en onder minn arm stop -wat ben ik blij dat hij in een plastic bak zit.- ik pak de kaart op van de grond die marco blijkbaar had latenvallen. Ik zie een kruisje niet al te verweg van dit lokaal aan de vorm van het lokaal te zien kan het gene standaard kes zijn, ieder geval iets dat veel ruimte nosig heeft maar geen gym. Ik zie er namelijk geen hokjes aan waar het omkleden is. En als we ons allenmaal op de kamer moesten omkleden zou het wel heel veel tijd kosten voor gym
Anoniem
Wereldberoemd



Alex helpt me overeind. Japie heet geen Japie, maar Jake. Ben ik nou dom of is die vogel echt van Alex? Ach ja, daar kom ik vanzelf achter. We gaan toch naar het volgende lokaal. Jake zit nog steeds op mijn schouder, even beeld ik me in dat ik een piraat bent, maar Jake is geen papegaai dus de gedachte vaart al snel weg. Ook in het volgende lokaal is er niemand. Weer voel ik de kleine versie in mijn hoofd, ze schreeuwt YES YES YES. Ik vraag me af waarom. Ik kijk rond en rond en rond. Handarbeid, dat is iets waar ik goed in ben! Meestal kunnen meisjes dit wel goed, dus wie weet kan ik hiermee sws mijn cijfer mee ophalen als het moet. En bij techniek bij een opdracht in tweetallen ga ik samen met Alex een wolkenmachine maken waarop we dan samen wegdrijven... Ik word gek in mijn hoofd. Weer zie ik de kleine versie van mij die zegt: Vertel vertel vertel! Ik zou het ook wel willen, Alex heeft ook een geheim vertelt. Van beide geheimen kún je geschorst worden. Toch denk ik dat dat van mij iets erger is, iets veel ergers. Ineens bedenk ik me hoe ik moet omkleden. Wat ben ik blij dat ik niet naar gym hoef, tussen al die zwetende jongens, met misschien wel een sixpack -Zou Alex ereen hebben?- maar ook het gewone omkleden. Ik moet morgen maareens vroeg opstaan en me omkleden in de badkamer.
Nion
YouTube-ster



mijn ogen worden groot bij het zien van het lokaal. ik loop rustig naar binnen met jake op mijn schouder. JAKE! ik pak hem voorzichtig van mijn schouder af en loop naar het raam toe. ik zet deze een klein beetje open en maak dezelfe beweging met mijn handen als ik eerder deed. jake vliegt hegoorzaam weg waarna hij nog even voor het zaam blijft staren ne daarna weg vliegt. naar een van zijn vertrouwde bessenstruiken gaat. ik draai me weer op en zie twee haastige jongens binnen komen. ze rennen langs mij naar de nadere hoek van het lokaal, halen alles overhoop, vinden iest en rennen weg. met een wenkbrouw omhoog kijk ik de jongens na, ze zijn nog vreemder dan mij. ik kijk weer naar marco. die helemaal weg gedommelt lijkt te zijn in gedachtes. zou hij ook  van handenarbeid houden? ik kijk hem even schuin aan waarna een lange hoge irritante piep door heel e school klinkt. ''test, test 1, 2, 3,'' hoor ik ruisend door het lokaal echoen. ''mooi zo, hij doet het. leerlingne! de speurtocht word afgelast vanwege te weinig informatie en spullen. zoals vele opdrachten in de lokalen achterin de school. iedere leering is nu verplicht om terug te gaan naar zijn kamer. over drie uur start het avond eten, wees erbij in de kantine. dat was het.'' wauw, nog zo'n lange zin. hebben ze er iets mee op deze school? want ik ga me er waarschijnlijk enorm aan ergeren.
Anoniem
Wereldberoemd



Hoor ik het goed, mogen we naar onze kamer? Hopelijk vind Alex het niet erg de deur op slot te doen. Ik heb al een paar jongens gezien die deuren opende voor de gein. Ik hou wel van wat privacy, vooral nu. Samen met Alex, zwevend op een wolkje van privacy... Waar heb ik het over? Privacy betekent alleen. En alleen is niet samen met Alex. Wat heb ik eigenlijk met Alex? Hij is alleen maar mijn kamergenoot, meer niet. Maar toch zou ik alles met hem willen doen, echt alles hier op school. Behalve gym dan, daar ga ik nieteens heen. Ik had nooit dat ik constant aan een jongen dacht bij mijn oude school. Ik zie Alex nu ook wel, maar toch. Alex is anders dan al die andere jongens, Alex is leuk. Hij zou me wel gek vinden, of grappig, dat ik de hele tijd weg zit te dromen alsof ik kom van een andere planeet. Ik kóm trouwens van een andere planeet. Ik kom van de vrouwenplaneet, en Alex van een mannenplaneet. Hmm, klinkt raar. Alex, mooie naam eigenlijk. Een zachtaardige naam voor mij, een lieve en leuke naam voor een creatieve jongen. Iemand die niet te snel alles wil. Urgh sommige jongens lijken wel seksmonsters. Nee, Alex is anders. Hij is als een grote knuffelbeer. Zoeentje waar je je armen omslaat. Een beertje levensgroot en heel zacht. De kleine versie van mij knuffelt met Alex, met een glimlach. De kleine versie van mij is trouwens gewoon een meisje. Knuffelen, ik wil mijn kleine versie zijn. Knuffelend, zo lief en zo... Ik open mijn ogen en zie ineens dat mijn armen om Alex heen zijn. Ik voel mijn hoofd helemaal rood worden en ik verstijf, iets wat Alex zo te zien al heeft gedaan. Ik knuffelde hem best meisjesachtig. Ik zie mijn kleine versie weer, die zakt als een drilpudding weg door de grond, kon ik dat maar. Langzaam laat ik Alex los, die nog steeds verstijfd staat. ''B-box...- zeg ik en mijn vuist ziet er heel zielig uit, net zoals ik het zei. Ik ben nog helemaal rood, ik schaam me kapot. Mijn pet zit voor mijn ogen maar je ziet hoe rood ik ben. Alex reageert niet, maar ik zelf wel. Ik ren weg, ik ga naar de kamer met de cijfers 302. Ik ren zo snel als ik kan.
Nion
YouTube-ster



alsof marco het vieste is wat ik ooit gezien heb kijk ik hem aan. terwijl hij vanaf mijn zijkant zijn armen om me heen had geslagen. vol afschuw keek ik naar de armen van marco die rich om mij vast hadden gegrepen. ik keek even om me heen en zag gelukkig nog niemand, als iemand dit zach werden we natuurlijk weer uitgescholden voor homo en ging het heel de school rond. niet dat ik iets tegen homo's heb maar het idee dat je zo genoemd werd blijft maar vreemd. alsof je direct een laber een je hooft krijgt geniet met het geslacht waar je op valt. terwijl mijn gezicht allang rood is zie ik die van marco nu pas rood worden. ''aha, je btn bij zinnen.'' zeg ik, niet in een poging om hem te beledigen.  ''B-box...-'' zegt marco trillend. zijn armen hangen niet meer om me heen maar er hangt nu een trillende vuistje voor mijn buik. ik til mijn wenkbrouw op, alweer neit om hem te beledigen maar ik doe niet aan boxen, high fives, an andere hand dingen. marco draait zich om en rent richting de enorme wenteltrap richting alle slaa kamers. mijn wenkbauw zakt weer naar beneden waarna ik even zucht. wauw, goed begin van het jaar,

even later kom ik bij de deur van onze kamer aan. ik leun met mijn voorhoofd tegen de deur aan en klop met mijn vuist. ''marco?'' vraag ik waarna ik kijk of de deur open is. deels verbaasd open ik de deur. het was normaal als hij opslort was. maar goed, ik kon me kamer in. ik kijk de kamer rond en zie niks, geen jake en geen marco. ik sluit de duer achter me, draai deze opslot en loop naar de duer van de badkamer. weer klop ik op de deur, ''marco?'' vraag ik.
Anoniem
Wereldberoemd



Met mijn hpofd bonk ik tegen de wand van de douche. Het doet pijn maar ik schaam me kapot. Die denkt zeker echt dat ik homo ben. Ik vind homo's lief, pp mijn oude school was er een. Maar ik ben een meisje verkleed als jongen die niet goed is in het hedrag van een jomgem. Wat moest ik nu zeggen? Was hier wel een goede smoes voor? Weer bonk ik met mijn hoogd en nog harder. Wat een pijn, wat doe ik mezelf aan? Ik wil dit lunnen omdraaien, de tijd terugzetten maar dat kan niet. Ik heb de deur op slot gedaan en hoor Alex mijn naam zeggen. Ik kijk omhoog en zie mijn hoofd in de spiegel. Mijn ogen branden en het laatste wat ik wil doen is huilen. Ineens zie ik mijn hoofd beter, hij is blauw, erg blauw met een beetje paars. Ik heb mezelf erg bezeerd. Ik heb Alex nog steeds geen antwoordt gegeven. Maar wat moet ik dan zeggen? Ik denk even na en zeg zacht ''Ja?'' Mijn handen houden de wasbak vast en ik voel me niet zo lekker. Weer begin ik ''Het was... Het was niet wat het le...'' Ik kan mijn zin niet afmaken of alles wordt zwart voor mijn ogen. Ik loop naar de deur toe en draai het slot open. Als ik de deur open val ik bewusteloos neer.
Nion
YouTube-ster



verbaasd kijk ik naar marco die bewusteloos op de grond licht. ik kniel voor hem niet en zie dat zijn hele voorhoofd blauw is. ook zijn enkele plakken rond zijn voorhoofd blauw waarna ik verschrikt opsta. ik pak marco onder zijn onksels vast en leg hem op zijn karakerige bed neer. terwijl ik hem nog even goed leg -zijn benen normaal naast erkaar zijn handen op zijn buik en zijn hoofd naar boven gericht- loop ik terug naar de badkamer. veer wete iken it te doen bij bewusteloos heid, maar eerst kalmeren en dan ren ik wel naar beneden voor een leeraar of de school zuster. ik haal uit het medcijn kastje een paracetemol en vul de beker wara de tandenborstels in meoten met water. beide zet ik naast het bed van marco neer waarna ik begin te rennen. mijn omgeving word dit keer niet zwart maar blijft bij de school kleuren. ik ren de trap af, en kijk elke verdieping bendeden die van ons of ik eer leeraar zie. met geluk vidn ik op de verdieping onder ons een leeraar. ''he!'' roep ik. de leeraar kijkt om en bij het zien van mijn bleke gezicht komt hij direct aanlopen. ''kom!'' zeg ik waarna ik de trap op stprint. als mijn gezicht neit zo bleek was was de leeraar me vast neit gevold maar ik be mblij dat hij de trap op loopt. ''schietop! het is een noodgeval!'' zeg ik. de leeraar volt me naar mijn kamer en slaat zijn hadn voro zijn mond bij het zien van marco. hij sluit de deur van de kamer achter ons. doet deze op slot en loopt naar maco toe. mijn omgeving word weer zwart. waarschijnlijk sta ik nu als een zombi voor de deur maar ik wil denk ik ook neit zien wat hij bij marco doet. ik heb het niet zo op ziekenhuis achtige dingen. hete is al een wonder dat ik wet wat een asperintje doet.
Anoniem
Wereldberoemd



Alles is zwart voor mijn ogen, tot ik mezelf zie verschijnen in een donkere ruimte. Zoals ik er nu uit zie. Er verschijnt een spiegel waarin ik mezelf zie als meisje. Ik glimlach, tot er ineens een barst in de spiegel komt. Er komen meer barsten in en de spiegel valt ineen, grote scherven spiegel lichen op de zwarte grond. Is er eigenlijk wel een grond? Had ik daar maar niet aan gedacht, ik val in het niets. Komt er wel een einde aan dat vallen? Ik kom neer, alles is nog steeds zwart. Dan zie ik de school en mezelf binnenlopen. Ik zie mezelf als in het begin van de dag. Toen had ik nog zoveel hoop. Langzaam verdijwnen de dingen weer. Ik zie alleen nog maar mezelf. Mijn hoofd voelt koud. Langzaam begin ik zelf ook te verdwijnen...

Langzaam word het licht en ik open mijn ogen. Ik zie iemand naast me staan, het is niet Alex maar iemand die van de hulp ofzo is. Ik lig in bed met een ijszak op mijn hoofd. Het brand en is ijskoud, maar toch kan ik niet schreeuwen. Het is alsof ik verstijfd ben. Ik hoor de stem van de persoon naast me ''Moeten we je naar een ziekenhuis brengen?'' Daar weet ik gelijk een antwoord op, maar het komt er niet uit. Ik knipper even met mijn ogen en schud langzaam nee. ''Goed, maar het lijkt me niet verstandig de eerste week naar de lessen te gaan. Ik neem aan dat dat niet gaat'' Ik denk na, hoe moet dat dan met al het huiswerk? De eerste week is belangrijk en die wil ik niet missen. Ineens komt er wel wat uit mijn mond ''een hele week?'' het is erg zacht, maar de persoon verstaat het. ''Nou, als het nodig is wel.'' Ik voel me raar, ik voel me niet lekker. Ik wil gewoon, gewoon iets kunnen, ik heb nu waarschijnlijk dingen voor mij verpest, maar ook voor Alex en dat wil ik helemaal niet. ''Ik heb een paar dingen gedaan waardoor je je wat minder goed kunt voelen. Ik laat je nu wel even met rust en dan komt straks een zuster verband om je hoofd doen. Zodra je weer wat opgeknapt bent moet je maar vertellen wat er precies is gebeurt... '' en hij loopt de kamer uit. Ik kijk naar mijn arm en zie een paar pleisters zitten. Spuiten, urgh die haatte ik altijd zo veel...
Nion
YouTube-ster



nadat de leeraar is weg gelopen en ik uit mijn zonbie trance ben gekomen loop ik naar het bed van marco toe. ik sta met mijn handen in zmijn zakken met mijn rug naar de ramen toe. ''waarom sloeg je met je hoofd te-'' ik stop mijn zin. ik weet het antwoord daar al op. waarom zou ik het dan nog gaan vragen. en mijn zin werd toch weer te lang.  ik kijk even achter me, jake vliegt bezorgd voro het raam maar ik kan hem er niet in laten. een zuster zou waarschijnlijk nog langs komen en zal de vogel weer naarbuiten nemen of innemen. en jake is dan wel ene huisdier, hij heeft niks met kooitjes. ik kijk neer op marco terwijl mijn gezicht zacht word. ''hoe kwam dat van zonet?'' vroeg ik.ik had er geen zin in om ene lang gesprek te houden. maar ik dnek dat matrco met die hoofdpijn ook niet heel ver komt. ik hoor geklop achter me waarna de deur open gaat. een vrouw komt de kamer binnen in dezelfe witte kledings als de wit in onze badkamer. ze loopt naar marco toe  en haalt de ijszak van zijn hoofd af. ze bekijkt zijn hoofd en schud haar hoofd terwijl lucht in kleien beetjes haar tanden door stromen. ''jonge toch, daar is je hofod neit voor.' 'zegt de vrouw. haar haa rzit in een knotje en ik weet niet of het hoort maar het lijkt wel alsof haar tieten op haar buik groeien. wauw, zelf die van aan oma zien er nog beter uit onder een shirt. deze dingen -je kan zen ieteens bortsen noemen- lijken wel op afgezakte strandballen.
Anoniem
Wereldberoemd



Zodra ik de zuster zie hoop ik dat ik niet zo word en vraag ik me af of ze wel een bh draagt. Maarja, daar is ze niet voor. Ik ga geen antwoord geven op Alex' zijn vraag als die zuster er is. Uit een doosje haalt ze verband. Ze doet het om mijn hoofd heen en het doet pijn. Hopelijk gaat het nog helpen. Ineens bedenk ik me dat ik mijn pruik zo niet af kan doen. Waarschijnlijk moet ik toch nog in dit muffe bed blijven, hopelijk blijft die pruik zitten. Het is zo gedaan en de zuster loopt weer weg.

Ik wil even dat ik magische krachten heb en de deur op slot kan doen, maar Alex doet het al. Die houdt volgensmij ook niet echt van drukte en dat soort dingen. ''Sorry, ik was... Dom bezig'' Pfoe, dat kost veel moeite, ik ben moe en nog nieteens klaar met wat ik wilde zeggen. ''Het ligt anders dan dat het lijkt, het is ingewikkeld'' zeg ik waarna ik mijn ogen dichtpers. Ik ben dom geweest, 3 keer achter elkaar. Eerst val ik van een stoel, dan knuffel ik Alex perongeluk en daarna bonk ik express met mijn hoofd tegen de douche. Het ligt ingewikkeld, maar ik kan het Alex niet vertellen. Die gaat me gek vinden denk ik, en dat is zo vervelend. Als ik een jongen ben, zoals nu en hij weet niet dat ik een meisje ben dan kan hij me nooit leuk leuk vinden, maar als ik zeg dat ik een meisje ben zou hij me maar gek vinden. Tenminste dat denk ik. Pff, dat ik zelfs nu nog aan liefde denk. Ik voel weer schaamte opkomen en hoop dat ik niet opnieuw rood word.
Nion
YouTube-ster



Terwijl ik van de deur naar mijn de loop werp ik nig een blik op marco. "moet ik ook eten mee nemen?" vraag ik in verband met het avond eten. Na even klim ik op mijn bed zonder het te veel te laten kraken. Ik hoor wat getik op het raam achter mij en kijk om. Een glimlach verschijnt op mijn gezicht bij het zien van jake.  Ik draai me in minn bed om en open het raam. Jake stormt naar binnen en gaat naar marco toe. Waar hij zielig naast het gaat zitten en met zijn kopje tegen die van maroc aan wrijft.  "jake had altijd al iets met zieke en gewonde mensen." wauw, een lange zin. Nooit gedacht dat die zou komen maar goed. "ik weet het nog toen jake zelf ziek was. Nadat bleef ie bij me. Hij is wel een fijne vriend." alweer zo'n lange zin. Man, wat is er met me? Ik pak mijn teken blok weer en s hets er snel en wat slorig de bonus kikker in. Met zijn ogen als simpele kruisjes en zijn tong buiten zijn bek laat ik hem aan marco zien. Die denk ik grinnikt om het idee
Anoniem
Wereldberoemd



Ik denk niet echt dat ik zin heb in eten en zeg zachtjes ''nee'' tegen Alex. Ik vind het nog steeds dom wat ik heb gedaan. Als Alex opnieuw begint te praten verschijnt er een kleine glimlach. Ik wil Jake aaien en zie nu pas dat de mouwen van mijn vast opgestroopt zijn. Die zullen wel gedacht hebben: Die is mager voor een jongen. Of zoiets. Mijn armen bewegen doet pijn, zeker door die spuiten. Ik stroop mijn armen naar beneden en Alex laat me een tekening zien. Ik moet er zachtjes om lachen en langzaam streel ik Jake. Het is rustig in de kamer. Dit moment doet me eigenlijk denken aan een van de momenten begin van de dag. Toen lag ik als een zombie, ook half dood op mijn bed. Alex was toen ook bezig met zijn schetsblok. Alleen Jake is iets wat er toen niet was. Eigenlijk heb ik wel zo'n beetje een talent. Ik kan heel goed domme dingen doen, beter dan iedereen. Ik moet niet zo denken, dan word ik misschien ook nog eens depressief. Ik moet Alex maareens om een van zijn blaadjes vragen en ook iets tekenen. Daar ben ik niet het beste in, maar over het algemeen zijn meisjes beter in tekenen dan jongens. ''Mag ik 1 zo'n blaadje van je?'' zeg ik alweer iets harder maar nog steeds vriendelijk.
Nion
YouTube-ster



Ik glimlach naar marco waarna ik van mijn bed op sta. Ik  haal uit de la van mijn nachtkastje nog een potlood. Ik geef het potlood samen met het hele boekje aan marco. "maak er iets moois van." zeg ik met een glimlach. Terwijl ik op op mijn bed ga zitten met mijn hoofd richting marco. Terwijl ik wat naar achteren leun en op mijn handen achter mijn rug leun kijk ik naar boven. Nu al zien de lamper en donkerder uit. Of het stof komt hier te snel of ik zie gewoon te snel verechil in kleuren zie. Ik stap weer van mijn bed af en pak uit mijn koffer onder mijn bed. Nadat ik even gezocht heb vind ik een opgevouwen stukje papier in mijn koffer. Terwijl ik weer op mijn bed ging zitten vouw ik het papiertje open. Een glimlach verschijnt op mijn bezicht. Mijn eerste tekening had ik altijd nog bij me, het leek niet echt ergens op maar het was wel een begin van drie jaar geleden. Ik kijk weer even naar marco die al aan het tekenen is. Ik leg mij hand heel even op mijn eigen tekening. Tereijl minn hand op de tekening licht worden mijn ogen groot. Alle krabbel lijnen die op het papier stonden krijgen hun betekenis. Niet dat het nog ergens op lijkt, maar het is we, iets wat altijd inn mijn hoofd bleef. De bergen waar mijn moeder haar leven verloor. Het beeld zit zo goed aks in mijn hoofd geprent. Samen met min  hand die naar haar was uitgestrekt. Ik bijt even op de onderkant van mijn lip waarna ik weer met een glimlach naar maroc kijk. Er is niks aan de hand
Anoniem
Wereldberoemd



Ik krijg het hele blok van Alex. Ik kijk stiekempjes even zijn tekeningen door, hij heeft talent en je ziet dat hij steeds beter wordt. Ik denk na over wat ik kan gaan tekenen. Wat tekenen jongens zoal? Ik denk geen poppetjes of hartje. Normaal moest ik ook altijd na denken maar nu al hele- ineens zet ik mijn potlood op het blok en begin ik te tekenen. Ik ga mezelf tekenen, niet in de meisjesversie want dat is raar. Mocht hij dan heel goed op mezelf lijken dan kon je denk ik zien door de ogen dat ik het was. Eigenlijk kan ik niet zΓ³ goed tekenen dat alles echt lijkt. Slecht ben ik ook niet, ik haalde best goede cijfers. Ik begin met de ogen, ik neem er de tijd voor en raak er al snel in verdiept. Na de ogen volgt de omlijning van het hoofd, dan de pet en dan wat haar. Ik maak alleen de bovenkant van mijn lichaam en het begint al een klein beetje te lijken. Ik geef de tekening een glimlach die toch een beetje jongensachtig is. Tekenen is leuk.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste