Azelf schreef:
Toen hij het kleine gilletje hoorde, keek hij meteen op. Voor hij zich bekommerde om het meisje naast hem, keek hij snel om zich heen, om te zien of iemand anders het had gehoord. Niet dus. Of iedereen negeerde hen, of ze waren doof. Hij schudde even geërgerd zijn hoofd, en draaide zich om naar Lillith. Ze zat gespannen naar haar bebloede pols te staren, en likte het bloed weg. Hij knipperde een paar keer, zijn gedachten sloegen op hol. Zijn theorie was bevestigd, maar dat bloed... Hij schudde hard zijn hoofd, oké Christian, je moet hier weg, zei hij tegen zichzelf. Zonder er echt bij stil te staan greep hij zijn tas, en stormde hij het klaslokaal uit, alle verbaasde stemmen negerend.