Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

17 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG // Rozalie c:

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Zodra Alex weg is draai ik de deur opnieuw op slot. Ik loop weer naar mijn bed toe. Ik verveel me. Bij Alex in de buurt durf ik nieteens echt dingen goed te zeggen, en hier zijn geen andere meisjes. Ik hou wel van praten, maar hier kan ik dat denk ik beter niet doen. Mijn hoofd doet nog steeds pijn, hopelijk kom ik daar vanaf. Ik verveel me, ik verveel me, ik verveel me... Ineens zie ik Alex zijn mobiel liggen. Zou ik proberen? Ik weet dat het fout is, maar ik ben erg benieuwd. Langzaam loop ik naar de mobiel toe en pak ik hem op. Zijn mobiel had geen code die je moest invoeren, geluk. Ik ontgrendel zijn mobiel. Zijn sms'jes lezen doe ik liever niet, maar foto's zijn toch niet zo erg? Ik begin helemaal achteraan. Veel foto's met Alex samen met zijn waarschijnlijk vader, moeder en zusje. Ik ga verder. Het zijn erg veel foto's van het gezin, tot ineens zijn vader ontbreekt op de foto's...

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
kiezel stenen worden aan de kant gedrukt door simpele donker bruine schoenen. vogels maakte hun nestjes klaar voor het slapen en de krekels waren hun poten aan het opwarmen.een perfect moment voor rust en een wandeling om meer te weten. terwijl ik mijn handen in mijn zakken stop verschijnt er een klein podium achter de school. verbaasd haal ik mijn wennkbrouw op. wauw, toneel. echt iest waar je mij veel zult zien. ik trek een walgend gezicht waarna ik verder liep. liever verdrinken dan een toneel stuk spelen. veel te veel tekst en veel te veel mensen die naar je kijken. ik zucht even waarna ik richting de waterkan van het meer loop achter de school.

In de aarde, langs de paden
Zoek ik de mooiste uit
Ik bewaar ze, ik bewaar ze
Tot m’n zakken te zwaar zijn
Even later, even later
Golven golfjes tegen de rand
Van het water, van het water
Aan de overkant

mijn spiegelbeeld begroet me waarna ik een glimlach trek. het klinkt misschien eenzaam, maar je bent altijd het best bevriend met jezelf. ookal zit alles tegen ne haat je je jezelf. maar je spiegelbeeld zal je nooit verlaten, wat er ook gebeurt.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Waarom staat zijn vader niet op de rest van alle foto's? Zakenreis? Vakantie? gescheiden? ... Dood? Ik ril even bij de gedachte en kijk verder. De foto's lopen tot ongeveer nu, en ik zie nog steeds nergens zijn vader erop staan. Het komt welleens voor dat mensen scheiden en dat de kinderen nooit meer een van de ouders zien. Pas als ze 18 zijn. Ik besluit te stoppen met foto's kijken en ben wel benieuwd naar zijn notities. Veel ervan staan vol met eenzame, diepgaande, depressieve maar wel mooie gedichten. Eentje ging over verlaten. Dus zijn vader is toch... Ik druk alles weg en leg zijn mobiel weer neer. Het is slecht wat ik net deed. Ik ga weer op het bed zitten.

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
met mijn hoofd naar beneden gebogen loop ik verder door het park heen. veel is er neit meer wat mijn aandacht trekt, maar het is ieder gevak beter dan een kamer waarin het lijkt alsof je er nooit uit mag. oke, we doen de deur dan altijd op slot, maar liever hebben we ook niet dat er iemand in komt. heel veel is er neit dat er in mijn hoofd rondspookt, dat zal nog wel komen haha. met mijn ogen gesloten voelen mijn voeten heo het pad loopt en ben ik weer binnen de korste keren terug bij de school. alsof het weer de eerste minuut is en ik te laat binnen kom kijk in naar de top van de school. ik zucht waarna ik mijn ogen weer neer sla e nrichting onze kamer loop.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ik ga op mijn zij liggen. Het lijkt me vreselijk, je vader verliezen. Ik ben dan ook nog zo domme trut dat ik in zijn mobiel ga kijken. Als hij daarachter komt dan zou hij mij ook wel haten voor de rest van het jaar, maar als ik niks zeg dan is dat ook weer zo, dom. Ik ben de hele tijd al dom bezig, pff... Na een tijdje hoor ik Alex op de deur kloppen. Ik doe mijn vest een beetje slecht aan, gewoon even voor de zekerheid. Ik draai de deur van het slot af en Alex komt binnen. Ik draai de deur op slot en gelijk voel ik een enorm schuld gevoel. Ik glimlach even waarna ik weer op bed ga liggen. Zou ik het zeggen, of voor me houden? Het is stil.

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
verbaasd kijk ik naar tamara. ze gaat op het bed zitten alsof ze ergens een enorm schuld gevoel van heeft. ik kijk de kamer rodn en zei een klein detail missen. -daar heb je eenmaal oog voor als je veel tekent- een kleine glimlach verschijnt op mijn gezicht. ik ga naast tamara op het bed liggen en haal het stuk papier uit mijn zak en pak de pols van tamara voorzichtig vast. terwijl ik het papiertje uitgevouwen omhoog houd druk ik haar had iop de plek waar ik hem eerder ook had gehouden. de kippen krabbels zouden ook voor haar nu een buidelijke betekenis krijgen. en ik kon het toch zelf beter zeggen dan het haar te laten raden wat er aan de hand is.

-middag eten ;D-

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
''Je vader is dood'' zeg ik als hij het papiertje voor mijn neus houdt. Ik zei het erg eentonig, maar toch met emotie. Ik zou niet weten hoe ik me zou voelen zonder vader. Mijn ouders zijn dan wel vaak weg, maar ik hou van ze en zou ze niet willen verliezen. Het is even stil. Wat zou Alex op dit moment denken? Hoe raad ze dat zo snel? Dat knap, Hoe weet ze dat? Ik mis mijn vader, ja het klopt hij is dood. Veel gedachte's gaan door mijn hoofd, en ik ben nieteens degene die iemand is verloren. Ik heb mijn familie nog, en zelfs mijn oma's en opa's heb ik nog allemaal.

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:

Heel veel zit ik er niet over in. Mijn vader ben ik al een tijd kwijt, en het was makkelijk te weten dat tamara wist dat hij weg was. Minn mobiel lag niet meer op zijn plaats en die zit vol met mijn vader. Veel meer doe ik er ook niet meer mee. Alles van heb is verloren tijdens de val en enkele dagen erna brande ons huis af. Het enige van mijn vader is mijn mobiel dus. "heel veel zit ik er niet over in hoor." zeg ik om tamara gerust te stellen. Het is namelijk ook wat vreemd om zomaar ij iemands mobiel te kijken maar ik heb er gene wacht woord op. Beide one schuld, dus moeten we ons beide niet schuldig voelen. Terwijl ik weer van het bed opsta laat ik de tekening bij tamara liggen.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
''Sorry het was dom van me, ik had niet moeten kijken, ik was benieuwd naar je foto-'' ik maak mijn zin niet af. Ik had gewoon niet moeten kijken. Jippie, wat een vrolijke stemming hierzo. Ik neem de tekening in mijn hand en kijk er nog eventjes naar. Ik sta op en loop naar Alex. Deze keer sla ik -ik ben er bewust van- mijn armen om hem heen. Ik ben toch al de hele tijd dom bezig, dus wie weet is dit niet dom. Dan heb ik nog een ding goed gedaan vandaag.

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
Terwijl ik twee armen om mijn middel heen voel kleuren mijn wangen rood. Ik kijk naar achteren en zie tamara tegen me aangedrukt. "bedankt." fluister ik. Em dat terwijl ik er zonet nog van walgde alleen omdat tamara toen nog een jongen was. Terwijl ik mijn handen op die van tamara legde sloot ik mijn ogen en liet ik mijn hoofd hangen. Het is toch wel beter om niet alleen door jongens omringd te zijn.

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Misschien is deze dag toch niet zo heel erg. Het is fijner dat iemand hier weet dat ik een meisje ben. Alex verteld toch niets door. Nu heb ik gelijk een verklaring voor die knuffel van eerst. Toch voelt dit heel anders. Dit voelt beter. Ik ben eigenlijk altijd wel van knuffelen geweest, ik vind het ook niet erg om te doen. Met een knuffel hoef je geen woorden te gebruiken maar toch zeg je er zoveel mee. Diep van binnen wil ik niet meer loslaten, dit voelt gewoon fijn. Na een tijdje laat ik Alex los.

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
Ik draai me om terwijl mijn ogen op gebroken staan. Terwijl mijn mond een streep bleef keek ik naar tamara. Terwijl iets achter mijn ogen begon te prikken ik weet ik op onderkant van mijn lip. Ik deed een stap naar tamara toe en liet me tegen haar aan vallen. Terwijl mijn hele ogen nu begonnen te prikken langzaam begonnen enkele tranen almover mijn wangen te rollen terwijl mijn neus vol liep. "ik heb niks meer van hem." snik ik fluisteren. Helemaal niks, alleen foto's van vroeger. Waar ik zijn vrolijke gezicht zie maar mijn herinneringen zijn benen in een net gestreken broek die mij mijn vles drinken geven voordat ze de auto weer in stapoen om maar het werk te gaan

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Zodra Alex begint te huilen krijg ik zelf ook tranen in mijn ogen. Hij zit er wel mee. Ik druk hem even hard tegen me aan. Ik weet niet echt wat ik moet zeggen op een moment als dit. Gecondoleerd kan niet, daar ben ik laat mee en daar is het gewoon niet het moment voor. Op mijn oude school was er niemand die iets als dit had meegemaakt, dus ik weet niet hoe je hoort te doen als dit gebeurt. Oef, wat ben ik even blij dat ik een meisje ben. Anders had dit er zo raar uit gezien denk ik. Ik druk me nog iets harder tegen Alex aan.

Nion
YouTube-ster

Nion schreef:
"tamara?" vluister ik. Ik heb geen zin om hardop te praten, te veel moeite en ik heb liever niet dat anderen het horen. "het gevoel dat je je vader van een rots ziet vallen is nog ergerd dan een mes in je hart." terwijl ik naar beneden kijk zie ik dat ook al meerdere tranen op de grond gevallen zijn. Ik laat tamara met een hand los en veeg de tranan van mijn wangen af. Terwijl uit de ramen al een donker blauwe gloed komt . Beide hebben we waarschijnlijk geen slaap! Aangezien we beide al hebben geslapen. Ik glimlach terwijl ik tamara weerr vast pak. Ookal is je eigen spiegelbeeld je beste vriend, een beste vrienin is niet te missen

Anoniem
Wereldberoemd

Lamby schreef:
Ik zie het zelf al voor me hoe mijn vader van een rots zou vallen, Alleen mijn vader houdt niet zoveel van rotsen, hij zou het alleen doen als hij expres... Ik maak mijn gedachte niet af. Ik probeer even kort te glimlachen naar Alex maar het mislukt. Ik zie dat het donker wordt, maar ik heb op dit moment niet echt behoefte aan slaap. Kon de tijd maar terug gedraaid worden, konden mensen maar weten van die rots en hem vastpakken voordat het te laat is. Helaas is de tijd niet terug te draaien. Onze fouten blijven voor altijd bestaan en zullen ons altijd bij blijven.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld