Anoniem
Anoniem
0
0
0
0
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? 
Thrandy schreef:
De warmte van Timothy's lichaam was achtergebleven in de handschoenen die Steve nu aan had en hij voelde zich gelijk al ietsje beter. Het was niet veel, maar dat beetje warmte voelde al heerlijk aan aan zijn koude vingers. Zijn ogen fonkelde wat toen hij hoorde wat Timothy zei. Hij had speciaal voor Steve kleding gekocht voor het geval dat dit ooit nodig was. Hij was dus blijkbaar toch nog aan Steve gehecht, er gaf nog wél iemand om hem. Dit gevoel deed hem wat beter doen voelen en hij keek even richting Timothy die naast hem zat. 'Ik ben blij dat je er bent.' Fluisterde hij en hij keek weer naar de grond. Hij was redelijk onzeker geworden door de dingen die mensen naar hem riepen ("Vieze zwerver" "Val toch dood, onnozel ding.") Het waren dingen die je niemand zomaar toe zou roepen, maar voor Steve was het dagelijkse kost geworden, wat ervoor had gezorgd dat hij het ook daadwerkelijk was gaan geloven. Even sloten de ogen van Steve zich automatisch en hij ademde stilletjes. Soms had hij van die wegzak momentjes, gewoon omdat hij zeg maar bijna niks at en dronk en zijn lichaam was gewoon in een vreselijk slechte situatie.
De warmte van Timothy's lichaam was achtergebleven in de handschoenen die Steve nu aan had en hij voelde zich gelijk al ietsje beter. Het was niet veel, maar dat beetje warmte voelde al heerlijk aan aan zijn koude vingers. Zijn ogen fonkelde wat toen hij hoorde wat Timothy zei. Hij had speciaal voor Steve kleding gekocht voor het geval dat dit ooit nodig was. Hij was dus blijkbaar toch nog aan Steve gehecht, er gaf nog wél iemand om hem. Dit gevoel deed hem wat beter doen voelen en hij keek even richting Timothy die naast hem zat. 'Ik ben blij dat je er bent.' Fluisterde hij en hij keek weer naar de grond. Hij was redelijk onzeker geworden door de dingen die mensen naar hem riepen ("Vieze zwerver" "Val toch dood, onnozel ding.") Het waren dingen die je niemand zomaar toe zou roepen, maar voor Steve was het dagelijkse kost geworden, wat ervoor had gezorgd dat hij het ook daadwerkelijk was gaan geloven. Even sloten de ogen van Steve zich automatisch en hij ademde stilletjes. Soms had hij van die wegzak momentjes, gewoon omdat hij zeg maar bijna niks at en dronk en zijn lichaam was gewoon in een vreselijk slechte situatie.
20
