Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
Ik mis jou ook x
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
20 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
O| Little big love
Marissa
Internationale ster



Timothy ging even naar de slaapkamer om het bed gereed te maken en wachtte daar op Steve, maar die kwam niet. Iets wat ongerust ging hij bij zijn maatje kijken en giechelde zachtjes door wat hij vond. Steve, slapend op de grond. Het zag er verschrikkelijk schattig uit, maar toch tilde hij Steve voorzichtig op en droeg hem met wat moeite naar de slaapkamer, om hem daar neer te leggen en in te stoppen. Voor even wilde Timothy vertrekken en op de bank gaan slapen, maar kroop toen toch nog naast Steve, om dicht tegen hem aan te kruipen. Hij keek naar zijn vredig slapende maatje en drukte lief een kus op zijn kaak. 'Welterusten Steve, je bent geweldig.' zei Timothy met een gaap tussendoor en viel toen ook in een diepe slaap. Zijn dromen waren onrustig, maar geweldig. Het waren geen nachtmerries meer, die hij eerst oh zo veel had.
Thrandy
Karaoke-ster



De volgende morgen werd Steve wakker en hij keek slaperig om zich heen. Vannacht had hij lekkerder geslapen dan ooit, maar hij moest toch even goed denken waar hij nu ook alweer was. Een zucht ontsnapte uit zijn mond en hij rekte zich eens goed uit, waardoor zijn benen leken te tintelen. Rustig ging de jongen rechtop op het bed zitten en hij keek duf voor zich uit. Nu wist hij waar hij was, bij Timothy in huis. Het was heerlijk warm binnen en dat was maar goed ook, want zo te zien had het buiten flink gesneeuwd. Hierdoor liep er een rilling over Steve's rug heen, want wat zou het nu vreselijk zijn geweest om nog steeds buiten te leven. Gelukkig was zijn reddende engel daar geweest en had hem mee naar huis genomen; Timothy. Voorzichtig wilde Steve opstaan uit zijn bed, maar zijn benen waren nog te moe om op te staan, waardoor hij besloot om nog maar even te blijven liggen. Hij moest enorm bijtanken van al die wekend vol vermoeidheid, dat was één ding wat zeker was.
Marissa
Internationale ster



Zachtjes greep Timothy in zijn slaap nog even naar de warmte naast zich en hield zich daaraan vast. Na een tijdje werd hij toch wakker en opende hij al gapend slaperig zijn ogen. 'Hmm, goedemorgen.' mompelde Timothy met zijn ochtendstem en keek toen naar Steve. Lief gaf hij een kus op zijn kaak en kroop wat dichter tegen hem aan. 'Lekker geslapen?' vroeg hij zachtjes en rekte zich even uit, waardoor zijn rug en wat andere ledenmate knakte. Voor een langere tijd bleef hij zo nog liggen, lekker dicht tegen Steve's heerlijke warmte, maar kwam toen toch overeind. Na nog even te gapen, stond hij op en deed langzaam de gordijnen open. 'Ik maak wel een ontbijtje voor je, een lekkere scrumbled egg met toast, een worstje en versgeperst sap. De eieren en de sinaasappels komen uit mijn tuin, wat ze extra lekker maakt.' zei Timothy grinnikend en liep toen naar beneden toe, om aan het ontbijt te beginnen. Tussendoor snoepte hij wat stukjes kaas en spek, maar hield genoeg over voor de scrumbled eggs. Ondertussen zette hij de radio aan en begon mee te zingen met de heerlijke tonen die door zijn oren galmde. Timothy had geen buren die dichtbij woonde, dus hij kon 's ochtends gewoon lekker har de radio aanzetten, om zo vrolijk wakker te worden. 
Thrandy
Karaoke-ster



Nog steeds zat Steve op het bed en hij hoorde in de eerste instantie Timothy helemaal niet, tot hij wat aanrakingen voelde. Een lach stond op zijn gezicht en hij keek hem aan. Het was jammer dat Steve zich totaal niet goed voelde, maar dit had hij de afgelopen weken continu. Hij had veel pijn in zijn onderbuik en de bulten over zijn lichaam gingen ook moeilijk weg. Dit kwam natuurlijk door de slechte omstandigheden waar hij in leefde. Of geleefd had in ieder geval. 
Van beneden rook hij al allerlei lekkers en zijn maag ging er zo weliswaar van knorren. Timothy wist dat dit Steve's favoriete ontbijt was en Steve keek er ook echt naar uit om Timothy's heerlijke ontbijtjes te nuttigen. De jongen ging weer rustig languit op het bed liggen en hij sloot zijn ogen even. Nog steeds was hij heel erg moe en dit zou waarschijnlijk nog wel even zo blijven. Opnieuw kreeg hij een stekende pijn in zijn onderbuik, dit keer veel erger dan de vorige keren. Hij kreunde vermoeid en ging in de foetushouding liggen om de pijn wat te laten verzachten. 'Au...' Jammerde hij kreunend.
Marissa
Internationale ster



Alles was klaar en smaakte heerlijk volgens Timothy. Daarom ging het gehele ontbijt voor twee op een dienblad en al wankelend bracht hij dit naar boven toe. 'Ontbijt is er!' zei Timothy vrolijk en zette het ontbijt op het nachtkastje. Toen zag hij dat Steve in pijn was en ging gelijk bezorgd naar hem toe. 'Steve, wat is er?' vroeg hij gelijk. Zachtjes streelde hij over Steve zijn buik heen, in de hoop het te verzachten. Waar de pijn vandaan kwam, wist Timothy niet, maar aan de houding te zien kwam het vanuit de buikstreek. Door zijn werk met dieren wist hij het een en ander over buikklachten, die niet veel verschilde met die van de mensen, vooral sommige symptomen niet. Steve zijn buik voelde keihard aan, van binnen was het onrustig en zelfs met zijn vermagering was zijn buik opgezet. Plotselinge voedsel verandering zou een oorzaak kunnen zijn, maar er kon ook iets mis zijn met andere organen, zoals zijn lever. 'Wil je eerst je ontbijt eten, of moet ik het ziekenhuis bellen dat we eraan komen?' vroeg Timothy zachtjes en streelde langs Steve zijn haar. Aan de knipbeurt waren ze nog niet toegekomen, maar dat zou nog wel komen, dit was nu even belangrijker.  
Thrandy
Karaoke-ster



Onrustig draaide Steve wat heen en weer op het bed en hij jammerde wat in zichzelf. Toen hij Timothy hoorde schudde hij zijn hoofd. 'Het gaat zo wel over...' Fluisterde hij terwijl hij zijn ogen stijf dichtgeknepen hield door de pijn. Al maanden had Steve hier last van, maar het was iedere keer in vlagen waardoor het toch ook weer wegging. 
Toen de pijn wat af had genomen ging Steve rustig rechtop zitten. Hij keek naar Timothy en lachte even zwakjes, maar het was nog steeds gevoelig in zijn buik waardoor hij niet helemaal op zijn gemak zat. Natuurlijk kwam dit door zijn lever, die helemaal kapot was door alle drank die hij jaren lang geconsumeerd had dagen achter elkaar. Het was niet zo gek dat deze nu niet meer functioneerde, alleen dacht Steve daar geowon niet aan. Hij had er ook al maanden last van, maar ja als je in zulke omstandigheden leefde kon je overal klachten door krijgen, niet alleen maar omdat je zwaar alcoholist was.
Marissa
Internationale ster



Met nog steeds een ongeruste blik glimlachte Timothy toch naar Steve en drukte een kus op zijn voorhoofd. Voorzichtig duwde hij hem liggend op het bed en kroop aan de andere kant naast hem. 'Blijf maar lekker liggen, ik voer je wel.' zei hij grinnikend en pakte een stukje toast met scrumbled egg, om daar wat vanaf te scheuren en Steve liefjes te voeren. Soms nam hij tussendoor ook een hapje, maar groot en deels ging het allemaal naar Steve. 'Gewoon zeggen als je vol zit, dan eet ik de rest wel.' zei Timothy lief grinnikend en kreeg weer zijn grote, vrolijke ogen.
Nu hield Timothy zich er nog wel stil over, maar hij zou zou wel gaan beginnen over een ziekenhuisbezoek. Steve zijn buik baarde hem zorgen en het was niet een normale pijn, dat was zeker. Er was iets goed mis en dat moest onderzocht worden. Zelf gokte Timothy op een aangetaste lever, vanwege het drinken. Hoeveel Steve dronk, wist hij niet, maar naar zijn gevoel zou dat wel aardig wat zijn. Steve was, volgens Timothy, niet iemand die een glaasje per dag dronk, maar wel meerdere flessen. Dat zou wel moeten veranderen, zou Steve in leven willen blijven.
Thrandy
Karaoke-ster



Het was heerlijk om door Timothy gevoerd te worden. Helemaal nu hij eigenlijk weer enorm moe was na deze pijnaanval van net. Zijn ogen vielen hierdoor af en toe dicht, maar hij opende ze al snel weer om een hap te nemen van het heerlijke eten wat Timothy hem voerde. Het duurde ook even voor hij echt helemaal vol zat en hij keek vervolgens naar Timothy. 'Ik zit vol...' zei hij uiteindelijk en hij zuchtte tevreden. Hij had nog nooit zo lekker gegeten, althans, dat gevoel had hij. De jongen sloot zijn ogen een beetje en keek vervolgens even op naar Timothy. 'Ik ben heel blij met dit alles... Maar als ik te vermoeiend voor je ben ga ik wel weer weg hoor.' Een gedachte schoot door zijn hoofd heen; drank. Steve moest en zal drank hebben, het kon niet anders. 'Ik uhm... Ik ga even naar de wc...' Fluisterde hij en hij ging uit bed, sloop naar de beneden verdieping en ging naar de keuken. Tot zijn grote opluchting vond hij een kast die vol stond met drank. Waarom Timothy die had wist hij niet, maar hij zou niet lang meer vol staan. Gulzig begon hij van de flessen te drinken die er stonden en een grijns ontstond op zijn gezicht toen hij voor een paar seconde de fles bij zijn lippen weghaalde. 'Heerlijk...' Hikte hij, waarna hij weer verder dronk.
Marissa
Internationale ster



Met een knikje stopte Timothy met voeren en nam toen zelf een paar happen. 'Je bent niet vermoeiend gekkie, als dat zo zou zijn, had ik je niet in huis genomen.' zei Timothy grinnikend en drukte een speelse kus op Steve zijn neus. Nadat Steve was vertrokken voor een wc bezoek, at hij rustig verder, tot hij gerinkel van flessen hoorde. Dat klonk in zijn oren niet als een wc, want daar stonden geen flessen die zulk geluid konden maken. Geluidloos sloop hij naar beneden toe en keek om het hoekje van de keuken. Tot zijn teleurstelling zag hij daar Steve rommelend tussen de drankvoorraad die Timothy vooral gebruikte voor het koken en om zelf af en toe een klein glaasje te nemen. Leunend tegen de deurpost keek hij naar Steve en toen hij het niet meer aankon om het te zien, kuchte hij maar even hard, zodat hij zijn aandacht kreeg. 'Waarom blijf je dit nou doen Steve, je weet wat voor schade het aanricht. Niet alleen aan jezelf, maar ook aan je omgeving. Aan mij, bijvoorbeeld. Ik nam je in huis, zodat je op kon knappen, niet zodat je jezelf nog slechter zou zuipen. Ik wil je best helpen met afkicken en dan zal ik geen verdere hulp inschakelen, maar als je niet meewerkt, zou ik niet weten hoe ik je verder hier zou kunnen houden. Want eerlijk, heb ik nog steeds een angst voor jou met drank.' zei Timothy eerlijk en keek toen met een zucht naar de grond.
Thrandy
Karaoke-ster



Steve had een fles leeg en zette deze weg in de kast, zodat het niet gelijk op zou vallen dat hij leeg was. De volgende fles hing alweer aan zijn lippen en terwijl hij grote slokken nam werd er op de achtergrond een keer hard gekucht. Het was Timothy, natuurlijk, die hem had gehoord. Het lichaam van Steve begon wat te trillen en hij draaide zich om. De blik op zijn gezicht was anders dan normaal, niet vol met woede, maar meer gevuld met wanhoop en verwardheid. 'Ik...' Meer zei hij niet en hij keek naar de grond. Soms voelde hij zich zo stom en nutteloos, maar misschien was hij dat ook wel gewoon... De jongen zette de fles weg en hij keek er nog een lange tijd naar, om vervolgens weg te lopen richting de deur. Hij wist echt niet wat hij moest kiezen. Hij wilde wel voor Timothy kiezen, maar hij was té verslaafd aan de drank om ermee te kunnen stoppen. 'Het spijt me...' Fluisterde hij. 'Bedankt voor het eten...' De jongen deed de deur open en struikelde naar buiten.
Marissa
Internationale ster



Het was moeilijk, maar hij moest even hard zijn tegen Steve, het was voor zijn eigen bestwil. Natuurlijk volgde hij Steve naar de deur toe en na zijn eerste struikelende stap buiten, trok hij hem weer mee terug en deed de deur dicht. Liefdevol trok hij Steve tegen zich aan en legde zijn handen op zijn wangen. 'Steve, alsjeblieft, blijf. Ik wil je niet kwijt, daarom vraag ik je ook om, langzaamaan, te stoppen of erg te minderen met de drank, want als je zo doorgaat, overleef je het niet. Misschien herinner je het je niet, maar ik... ik houd van je, oké? Zo veel dat ik je achterna ga als je jezelf de dood in zuipt. Ik wil voor je zorgen, van je houden, je beter laten voelen. Ik wil zoveel leuke dingen nog met jou beleven, maar dan moet jij het ook wel willen. Je bent een geweldig iemand, echt waar, daar geloof ik met heel mijn hart in. Maar Steve, echt, van mij mag je heust nog wel drinken, maar met mate. Want ik kan het echt niet aan om je te verliezen. De afgelopen maanden zonder jou heb ik mezelf elke nacht in slaap gehuild, niet wetende of jij er nog was of niet...' zei Timothy en deed zijn mouw naar beneden, om allerlei snijwonden te laten zien. '... Ik heb mezelf pijn gedaan, om het verdriet wat te kunnen verdragen, wat niet hielp. Zonder jou ben ik gewoon niemand, ben ik niets waard.'
Thrandy
Karaoke-ster



De woorden van Timothy raakte Steve wel degelijk, maar dat nam nog niet weg dat hij bang was om te leven zonder de drank. Het was misschien raar dat hij er echt bang voor was, maar het was nu eenmaal zo. Een zucht verliet de jongen zijn mond terwijl hij zijn maatje bekeek en hij dacht even diep na. Hij kreeg hier wel te eten en had een warm thuis... Misschien was het wel een goede tijdelijke oplossing. Hij zou in ieder geval weer wat op gewicht kunnen komen als Timothy hem goed te eten zou geven en dan zou hij weer wat op krachten komen, waardoor hij wel weer op zichzelf zou kunnen gaan. Alhoewel hij Timothy wel heel erg miste...
Na deze tweestrijd met zichzelf knikte hij een beetje. 'Oké ik blijf wel... Maar ik ga niet gelijk stoppen met de drank, dat kan ik niet,' zei de jongen en hij keek richting Timothy. 'En je hoeft echt niet zo heel erg voor me te zorgen, ik kan het vast zelf ook wel...' Hij wilde eigenlijk wel dat Timothy hem hielp met alles, maar hij wist ook dat Timothy rustig aan moest doen met zijn lichaam. Het was dan wel zo dat hij gegroeid was, maar dat had natuurlijk ook gevolgen met zich mee gebracht. 'Samen kunnen we dit aan en dan komt alles weer goed.'
Marissa
Internationale ster



'Je hoeft ook niet gelijk te stoppen, dat vraag ik ook niet van je. Alleen langzaamaan. Maar we moeten wel langs het ziekenhuis, ik ben bang dat je lever eraan is gegaan. En zonder dat zou je nog meer klachten kunnen krijgen.' fluisterde Timothy en trok Steve zijn gezicht wat omlaag, om hem een zachte kus te geven. 'Onthoud dat ik van je houd en ik er altijd voor je zal zijn.' Timothy gaf totaal niet om zijn eigen klachten, die nu ook zeker aan het opspelen waren. Het was niet al te handig dat hij deze negeerde, want zijn lichaam maakte alles duidelijk kenbaar door zijn beenspieren uit te schakelen. Daardoor viel hij hard op de grond en kreunde van de pijn aan zijn rug die door de dreun door zijn gehele ruggengraat denderde. Eigenwijs sleepte hij zichzelf naar de keuken, om in een kastje te rommelen. Niet veel later had hij een injectiespuit klaar gemaakt en spoot in beide benen een hoeveelheid vloeistof. Deze zouden alles minder stijf maken, zouden zijn spieren weer gaan werken. Na alles opgeruimd te hebben, leunde Timothy vermoeid en afwezig tegen het keukenkastje, met tranen die over zijn wangen rolde. De pijn liet zijn lichaam trillen en zweten, vermoeidheid sloeg toe, maar hij bleef overeind zitten, ook al viel hij normaal in slaap op de grond. Daarna werd hij wel met verschrikkelijk veel pijn wakker, daarom probeerde hij wakker te blijven.
Thrandy
Karaoke-ster



Steve luisterde naar het verhaal van Timothy. Die lever, die niet meer werkte, kon zijn buikklachten goed verklaren. Een zucht verliet zijn mond even en hij keek weg van Timothy's blik. Hij wilde heust wel meewerken aan wat hij wilde, maar hij vond de drank zo lekker... Het was een tweestrijd in zijn hoofd tussen zichzelf en het "slechte stemmetje" die hij altijd hoorde. Zelf wilde hij best stoppen, als dit dan ook de relatie met Timothy zou redden, maar dat stemmetje wist hem er altijd weer van te overtuigen om toch weer te gaan drinken. 
Ineens zakte Timothy in elkaar op de grond en hij keek hem geschrokken aan. Net toen Steve hem op wilde tillen kroop hij ineens naar de keuken om daar een injectiespuit te maken die hij in zijn benen leeg spoot. Steve fronste even diep en hij keek hem lang aan, om vervolgens naar hem toe te lopen en hem heel voorzichtig op te tillen. Hij had zelf bijna geen kracht meer, maar Timothy moest op de bank komen. De jongen liep richting de bank en legde hem daar op neer en zakte vervolgens zelf buiten adem op de grond neer. Zijn conditie was heel slecht door zijn lichamelijke staat, vandaar dat hij helemaal buiten adem was en zijn benen niet meer voelde.
Marissa
Internationale ster



Met moeite opende Timothy zijn ogen en had niet eens door dat Steve hem op had getild, totdat hij dus op de bank lag. Zachtjes trok hij Steve naast zich en trok hem dicht tegen zich aan, om vervolgens een deken over hen heen te leggen. Hij knuffelde zijn maatje liefdevol, ook al verging hij van de pijn. 'Steve... houd je ook van mij?' vroeg Timothy na een tijdje opeens, hoopvol opkijkend. Hetgeen waar hij het meest bange voor was, was voor een stilte, die hem het antwoord van afwijzing zou opleggen. Er waren wel genoeg andere antwoorden, maar voor deze was hij het meest bange. Dat alle moeite toch voor niets zou zijn, dat zijn maatje hem uiteindelijk toch zou gaan verlaten en met een ander er vandoor zou gaan. Al zijn liefde voor niets gegeven, dan zou hij te horen krijgen van 'Zie je nou wel?' van zijn vrienden. Dan zouden ze hem proberen te koppelen aan anderen, terwijl Steve de enige was waar Timothy bij wilde zijn, de enige van wie hij echt hield. Zijn maatje, zijn beertje. De enige die hij wilde.
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste