Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
Anoniem
Ik mis jou ook x
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
13 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
O| Little big love
Thrandy
Karaoke-ster



Steve lag ineens bij Timothy op de bank en hij zuchtte even moe. Hij had nu alweer genoeg energie verspilt voor de hele dag, dat kwam natuurlijk omdat hij zo dun was en tegen niet veel bestand was. De jongen nam een grote hap lucht voor hij op Timothy antwoordde. 'Natuurlijk houd ik van je, heel erg zelfs...' Hij keek hem aan en gaf hem een zacht kusje, maar had niet veel energie meer over om verder nog actie te ondernemen, en de dag was pas net begonnen. Rustig sloot Steve zijn ogen terwijl hij bij Timothy lag. Langzaam aan viel hij in slaap en zijn grip om Timothy verslapte wat, omdat hij helemaal ontspannen was nu hij sliep.
Hoewel hij diep in slaap lag, werd hij toch wakker na een aantal minuten. 'Huh... Wat?' Slaperig hief hij zijn hoofd op en hij keek rond. Het voelde of hij al uren had geslapen, maar dat was helemaal niet zo. Hierdoor voelde hij zich enkel nog lamlendiger waardoor hij zijn hoofd weer liet vallen.
Marissa
Internationale ster



Door die woorden werd Timothy gelukkig en welde er kleine traantjes op van geluk. Zachtjes streelde hij over het plukje haar achter Steve zijn oor, toen hij sliep. Het was een schattig gezicht om hem zo te zien slapen, al was hij na een paar minuten weer wakker. 'Probeer nog maar even verder te slapen Steve, ik zie dat je moe bent. Maak je maar geen zorgen, met mij komt het wel goed. Uiteindelijk werken mijn benen wel weer.' zei Timothy geruststellend en kuste Steve zijn ogen dicht. 'Het komt allemaal goed met ons, zo lang we maar samen zijn.' vervolgde Timothy fluisterend en gaapte zelfs eens groots. Zelf was hij ook nog erg moe en door de injectie werd zijn slaap alleen maar vergroot. Uiteindelijk viel hij toch in een diepe slaap, waarbij zich zachtjes vast klampte aan Steve en allerlei lieve, schattige woordjes murmelde over Steve, die hij woord voor woord meende. Zijn droom was ook vrij goed voor hem. Steve die op normaal gewicht was, die alles weer kon doen. Timothy die nergens last van had, met zijn huidige lengte. Samen in de tuin aan het eten, genietend van het warme weer, genietend van elkaar.
Thrandy
Karaoke-ster



TSSSSS
--------
Het was nu een enorme lange tijd later. Steve was goed op gewicht, te goed eigenlijk, en hij was veel voor Timothy gaan doen omdat Timothy toch last bleef houden van alles. Op het moment was het zondagmorgen en Steve stond in de keuken een heerlijk ontbijtje voor zijn liefje te maken, die als het goed is nog lag te slapen op het moment. Steve grijnsde naar de pan waar wat reepjes bacon in lagen en hij streek met zijn vingertoppen over zijn buik heen terwijl hij wat heen en weer veerde op zijn voeten. Steve was veel van eten gaan houden nu, eigenlijk deed hij dat altijd al wel, maar nu was het nog wat meer. Dit omdat Timothy extra goed voor hem had gezorgd en nu was het Steve's beurt om voor Timothy te zorgen. 
Rustig aan begon Steve de tafel alvast te dekken, maar bedacht zich toen hij halverwege was dat het leuker was om ontbijt op bed te ontvangen. Daarom besloot hij maar om wat dienbladen te vullen en hij grijnsde even toen alles er goed en wel opstond. Hij at alvast een reepje bacon zelf op (waar hij er al een hoop van op had tussen het bereiden door) en liep vervolgens naar boven toe waar hij de deur moeizaam met zijn voet opende, zo lenig was hij nu ook weer niet. Voorzichtig zette hij alles neer en hij ging op de rand van het bed zitten, even zijn adem hervattend door het traplopen met de twee zware dienbladen. Toen hij weer goed en wel op adem was leunde hij naar Timothy toe en hij drukte zijn lippen in zijn nek. 'Schatje, wakker worden, ik heb ontbijt...'
Marissa
Internationale ster



Timothy was half wakker geworden toen hij de deur open hoorde gaan, maar dacht toen gewoon dat Steve naar de wc was gegaan en nu terug kwam. Daarom probeerde hij verder te slapen, tot hij Steve's lippen in zijn nek voelde. Genietend strekte hij zijn nek en een zucht van genot rolde over zijn lippen. 'Hmm, goedemorgen.' mompelde Timothy genietend en opende zijn ogen langzaam. Hij rolde wat meer op zijn rug, legde zijn armen rond Steve zijn nek en kuste hem lief. 'Vanwaar heb ik het heerlijke ontbijtje met een geweldige man verdient?' mompelde Timothy onder de kus door en trok zich toen een paar centimeter terug. Met zijn grote, vrolijke ogen keek hij Steve aan en glimlachte breed. Steve was geweldig, niet alleen was hij weer op goed gewicht gekomen, maar hij kon ook weer dingen zelfstandig doen. Met Timothy ging het ook weer beter, hij huilde zichzelf niet meer in slaap en was weer vaak vrolijk, helaas waren zijn benen nogal achteruit gegaan. Hij zakte vaker door zijn benen heen, had meer pijn en kon moeilijker lopen. Ondanks de therapieën die hij ervoor had, was er nauwelijks verbetering te zien. Niet dat het hem veel kon schelen, hij had liever Steve dan dat hij kon lopen.
Thrandy
Karaoke-ster



Steve keek even verlekkerd naar het eten, maar keek al snel weer naar zijn liefje die in het bed lag. Hij wist hoeveel last Timothy had van zijn benen, waardoor hij het altijd rustig aan deed en hem gewoon rustig behandelde en vaak alles voor hem deed. Steve vond het niet eens meer erg, hij deed het met veel plezier en met heel veel liefde. De jongen leunde wat naar Timothy toe en gaf hem een kus op zijn lippen. 'Omdat je de aller, aller, aller liefste bent.' Fluisterde hij en hij keek hem lang aan. 'Dus kom rechtop zitten, en tast toe. Je zult wel honger hebben, en anders heb ik het wel.' Blozend keek hij even weg en hij dacht even na. Hij kon er ook niets aan doen dat hij nu zoveel honger had, maar Timothy leek het ook nooit erg te vinden, hij leek eerder blij dat Steve weer goed kon eten. 
'Ik heb van alles gemaakt wat je lekker vindt. En zoals je weet lust ik alles dus het is helemaal afgestemd op jou liefje.' Nog een laatste keer gaf hij hem een kus, voor dat hij alles uitstalde op het bed en zelf ook wat pakte en gelijk hongerig begon te eten. Wat had hij een honger, als een paard.
Marissa
Internationale ster



'De aller-aller-aller-allerliefste hier ben jij al.' giechelde Timtohy en drukte een zachte kus op Steve's rode wang. Op het moment werkte Timothy zijn benen niet echt, dus hij kon niet vrolijk spartelen zoals hij altijd deed als hij blij was. 'Ik heb inderdaad wel trek ja.' Lachte hij en genoot van de kus die Steve hem gaf. Daar genoot hij altijd van, Steve zijn lippen waren gewoon verslavend voor Timothy. Langzaam kwam hij overeind en ging goed zitten, waarna hij ook begon aan het ontbijt. Met zijn mond volgepropt met bacon, ei en toast maakte hij genietende geluidjes. 'Het is heerlijk!' probeerde Timothy te zeggen, maar het klonk meer als 'Hwt iwn hewlwijk!' Gedeeltelijk nog wel verstaanbaar. Grinnikend slikte hij alles door en herhaalde zijn zin nog maar een keer. Hij nam een stuk bacon tussen zijn lippen en keek met een uitdagende blik naar Steve. Hij vond het heerlijk om zo uitdagend te zijn tegenover Steve, in ieder geval op deze manier. Hij was altijd helemaal zichzelf bij Steve en zichzelf was een vrolijke, speelse jongen die iets te veel energie had. 'Je bent echt geweldig Steve, ik ben je zo dankbaar dat je voor me zorgt!' zei Timothy wat verlegen, met een blos op zijn wangen en toch ook met een glimlach.
Thrandy
Karaoke-ster



Steve keek richting Timothy en hij giechelde even. 'Nah, ik vind jou veel liever.' Hij boog wat voorover en drukte zijn lippen opnieuw op die van hem. Vervolgens trok hij zich weer terug en hij keek even naar Timothy die een stukje bacon in zijn mond deed. Dat kon hij zeker niet afslaan, want bacon was hij favoriete eten als hij mocht kiezen. Een grote grijns ontstond op zijn gezicht en hij probeerde het stukje bacon te pakken, maar door zijn grote, zware lichaam was hij veel te langzaam en hij ging pruilend zitten. 'Meh.' Boos deed hij zijn armen over elkaar en hij wreef wat over zijn buik heen, wat meestal een teken was dat hij wel trek had of honger. 'Ik heb honger.' Pruilde hij en hij keek naar Timothy toe die nog steeds uitdagend met het stukje bacon in zijn mond lag. 'Niet zo sexy doen jij!' Protesteerde hij, maar kon zijn lach niet langer meer inhouden waardoor hij in lachen uitbarstte terwijl hij zijn maatje aankeek, die nu wat meer was dan enkel een maatje. Steve trok even wat aan zijn kleine shirtje en hij grinnikte. 'Als je je weer eens wat beter voelt moeten we eens samen naar de stad, mijn kleren zijn nogal... gênant klein.' Murmelde hij, doelend op zijn korte shirtjes die strak om zijn lichaam zaten en zijn strakke broeken. Het was natuurlijk ook een wereld van verschil nu en vroeger, en daarbij was hij altijd wel iemand die snel aankwam en nu lette hij ook niet extreem op wat hij at, gewoon omdat hij zich zo geweldig voelde door de liefde die Timothy hem gaf. #stevothy
Marissa
Internationale ster



Timothy barstte zelf ook in lachen uit toen Steve hem sexy noemde. Hij vond zichzelf totaal niet sexy, alles behalve dat! Lief kwam hij wat meer omhoog en hield het stukje bacon voor Steve zijn lippen, met zijn eigen lippen, zonder het weg te trekken. Zo kon Steve gewoon de helft gewoon afbijten en kreeg Timothy alsnog een kus van hem, omdat het niet anders kon dan hem kussen om het stukje bacon af te bijten. Nadat ze het beide ophadden, legde Timothy zijn voorhoofd tegen die van Steve aan. 'Ik houd van je.' fluisterde hij en keek hem met twinkelende ogen aan. Zijn liefde voor Steve was gewoon te groot om met woorden te omschrijven, het woordje onnoemelijk kwam er niets eens dichtbij. Er moest gewoon nog ooit een woord uitgevonden worden, die ook maar in de buurt kwam van zijn gevoel.
'We kunnen vanmiddag wel naar de stad gaan? Ik heb ook nieuwe kleding nodig en bovendien, ik kan wel met de rolstoel erheen. Je weet dat ik lekker snel kan racen met dat ding.' zei Timothy lachend en stopte een stukje ei in zijn mond. In de stad zouden ze dan lekker kunnen rondhangen, dingen kijken en kopen, om als afsluiting misschien een ijsje te gaan halen. Timothy was dol op ijs, vooral op schepijs. Hij kon het het hele jaar dooreten en hij werd het nooit zat. 
Thrandy
Karaoke-ster



Ook Timothy was door Steve's verwennerij wat aangekomen, maar dat vond Steve juist wel cute. Steve wilde namelijk goed voor mensen zorgen en hij was nu nogal bang geworden voor ondergewicht hebben, vandaar dat hij zelf nu ook te zwaar was en dat Timothy ook wat was aangekomen. Voor hemzelf was het zo'n ellendige tijd geweest toen hij zo dun was, dat hij nu een echte angst had ontwikkeld voor dun zijn. De jongen at snel nog wat broodjes en hij knikte vervolgens. 'Laten we dat maar doen, dan kunnen we vanmiddag nog een lekker ijsje halen want ik weet hoe dol je daar op bent.' Een grote glimlach ontstond op Steve's gezicht bij het idee aan een ijsje vanmiddag. 'Zal ik je zo naar beneden dragen? Dan kan je je daar aankleden en kan je zo gelijk de rolstoel in, we kunnen lopend naar de stad! Want we wonen niet voor niets zo dichtbij!' 
Steve tilde Timothy op van het bed en hij liep richting de trap. Na een tijdje kwam hij beneden aan en was weer wat buiten adem omdat het toch vrij zwaar was om met zijn eigen gewicht en dat van Timothy de trap af te lopen, maar het ging! In de woonkamer zette hij Timothy op de bank en hij ging zelf ook even zitten omdat hij even op adem moest komen.
Marissa
Internationale ster



Timothy keek verlekkerd op toen Steve het over ijs had. Het was waarschijnlijk iets te duidelijk dat Timothy gek was van ijs, bijna overal waar ze kwamen in steden moest een ijsje gehaald worden. Er moest een ijssalon in de stad voorkomen, zou Timothy erheen gaan. Hij knikte op de vraag van naar het beneden tillen en voor hij het wist, was hij beneden. Eenmaal met Steve naast hem op de bank, kroop hij tegen hem aan en drukte kusjes op zijn wang en in zijn nek. 'Ik ben echt gelukkig met jou Steve, je bent het beste dat er ooit in mijn leven is gebeurd. Ik had niet voor een beter iemand kunnen wensen. Je bent en blijft mijn beertje.' zei Timothy met een vrolijk stemmetje en knuffelde Steve al met vrolijke geluidjes. Dat Steve wat aan was gekomen, maakte Steve totaal niet uit. Hij vond het juist zoveel fijner, zo had hij iets warms en fluffigs. Daardoor lag Timothy ook zo vaak dicht tegen Steve aan, genietend van hem. Nu lag Timothy ook lekker dicht tegen Steve aan, met zijn hoofd in zijn borstkas verstopt.
Thrandy
Karaoke-ster



Steve legde zijn arm om Timothy heen en hij sloot heel even vermoeid zijn ogen. Zodra zijn ademhaling weer goed op gang was liet hij Timothy even los en gaf hem een kus. 'Ik hou heel veel van je liefje, ik zal je ook nooit meer laten gaan dat beloof ik je. Samen gaan we stokoud worden.' Giechelde hij terwijl hij zijn mannetje lief aankeek. Hij was echt vreselijk blij met Timothy, echt enorm blij. Nog nooit had hij zo'n lief persoon als Timothy ontmoet. Normaal deden mensen altijd heel raar tegen Steve, omdat hij soms een beetje té obvious homo was. Daar konden sommige mensen nu eenmaal niet tegen, maar Steve kon er niets aan veranderen. Hij was hoe hij was en dat ging hij voor niemand veranderen. 
'Liefje, ik pak even je kleren.' Steve stond op en liep naar de keuken en pakte daar even heel snel een koekje uit de koekjestrommel die hij altijd gevuld liet, er gingen zo een paar pakken chocoladekoekjes doorheen in een week. Het was echt een soort verslaving geworden om vaak te snacken, omdat hij bang was af te vallen. Natuurlijk gebeurde dat niet zo 1, 2, 3, maar iets in Steve's hoofd zat gewoon niet goed waardoor hij het van zichzelf moest doen. Zijn hand verdween nog een keer in de pot en daarna sloot hij hem weer af, mompelde in zichzelf; 'Genoeg Steve...' en liep vervolgens naar de kast die beneden in de hal stond waar wat kleding van Timothy lag. 
Marissa
Internationale ster



Readers be like; The amount of TS is too damn high!
We're like; STFU
~
TSSSSSSSSSSSSSSSS :3
~
Lichtelijk verveeld en geheel in gedachten staarde Timothy uit het raam van de bus. Er was al een lange tijd verstreken, maar Timothy's benen werkte nog niet naar behoren. Ze werkte nog even slecht als een tijd terug, maar omdat hij die dag geen last had, ging hij maar boodschappen doen en was nu op de weg terug naar huis. Zijn blik gleed over de tassen tussen zijn benen, omhoog via zijn dikkere dijbenen naar zijn buik, die ook een wat groter omvang had gekregen. Steve zorgde er erg voor dat hij aankwam, niet dat het zo erg was, maar het werd nogal een verslaving voor Steve om meer te gaan eten. Dat aankomen zelve was niet echt het probleem, maar de hoeveelheid, vooral in zo'n korte tijd, was nogal schrikbarend. Er ging geen uur voorbij of Steve had zichzelf alweer geheel volgepropt. Een zucht rolde over Timothy's lippen. Hij hield van Steve, echt waar, maar hij mocht wel eens wat meer praten. Want eerlijk vond Timothy dat Steve wat dingen voor hem verzweeg. Hij haatte het om zo te denken over zijn lief, maar het was voor hem erg duidelijk wat er allemaal aan de hand was. Nou ja, vooral het vele eten was overduidelijk en niet alleen voor Timothy. Mensen in zijn omgeving keken Steve altijd vreemd aan, alsof hij gek was. Voor buitenstaanders was het misschien ook wel gek om te zien. Om eerst iemand verschrikkelijk mager te zien en dan nu opeens een heel stuk dikker. Zelfs voor Timothy was het vreemd, hij kon er maar niet echt aan wennen, zeker niet omdat het zo plotseling was. Het meest erge voor hem, was dat hij soms tegen Steve moest liegen. Nou ja, liegen, het was voor hen eigen bestwil. Anders zou Timothy nog meer aankomen en zoveel bewoog hij niet, maar ook zou het geld erdoorheen razen door het vele voedsel dat aangeschaft moest worden. Opnieuw een zucht en geschud van zijn hoofd kwam van Timothy's kant. Hij moest het er maar eens met Steve over hebben, een relatie was gebouwd op vertrouwen en zonder elkaar je problemen te vertellen, zou dat vertrouwen nog wel eens weg kunnen gaan.
Eenmaal thuis sjouwde Timothy de zwarte tassen gelijk door naar de keuken, terwijl hij even naar Steve riep dat hij thuis was. Geen reactie, dus hij lag waarschijnlijk te slapen. In de keuken werden de tassen neergezet en uitgepakt. Ook al vond Timothy het vele eten niet goed, toch nam hij elke keer weer drie rollen van Steve's favoriete koekjes mee. Hij kon de schat toch niet weerstaan, dus hij kon maar net zo goed ingeven. Zodra alles was uitgepakt en opgeruimd, liep Timothy naar de woonkamer, om daar van de schrik bevroren stil te staan. De hele huiskamer lag bezaaid met verpakkingen van chips, koek en broodzakken met hier en daar een lege verpakking van beleg. Terwijl hij met grote ogen naar de spullen keek, begon zijn woede op te lopen. Daar lag dan een hele weekvoorraad aan voedsel, helemaal op op de grond. Zelfs geen kruimeltje meer over om van te leven. Hij wilde zijn mond opentrekken om eens flink te tieren tegen Steve, die toch echt wel op de bank lag te slapen, tot het kwartje bij hem viel. Toen hij Steve zo zag, op de bank slapend, kruimels in zijn baard en zijn buik uitstekend vanonder zijn shirt, bedacht hij zich dat Steve misschien bang kon zijn om weer mager te zijn. Het was een flinke klap voor hem geweest, altijd de pijn hebben van te weinig vet aan je lichaam, om nauwelijks conditie te hebben. Waarschijnlijk was hij er zo bang voor, dat hij een eetstoornis had ontwikkeld, nu naar de andere kant van wat hij eerst was. De woede die Timothy eerst voelde, ging met een vlaag weg. Nu had hij alleen maar medelijden met de stakker. Voorzichtig nam hij plaats naast Steve op de bank, om vervolgens voorzichtig de kruimels uit zijn baard te halen en hem wakker te maken. 'Steve, waarom vertelde je me het niet gewoon?' begon Timothy gelijk, duidend op zijn probleem. Een lieve, toch medelijdende glimlach sierde zijn lippen en hij haalde Steve een beetje omhoog, zodat hij gemakkelijker over zijn wang en baard kon strelen, zoals hij altijd deed. 'Je weet toch dat je me alles kan vertellen? Het voelt niet echt fijn aan om er zelf helemaal achter te moeten komen. Maar, ik begrijp je angst wel. Het moet echt niet fijn geweest zijn, zou je een angst voor afvallen moeten krijgen. Dat is ook niet fijn, maar weet je... ik zorg ervoor dat dat niet meer gebeurd. Ik zorg goed voor je, zoals ik heb beloofd. Ik laat het nooit zo ver komen dat je weer terug bij af bent, van mij mag je zelfs wat meer eten dan normaal, maar als je het maar niet overdrijft en dat doe je nu wel een beetje. Kijk maar om je heen, hier hadden we een week lang op kunnen teren en het is binnen een dag op. Iets te veel van het goede vind je niet?' begon Timothy zachtjes en drukte een kus op Steve zijn voorhoofd. 'Vertrouw erop dat ik ervoor zal zorgen dat het nooit zo ver zal komen, oké? Ik begrijp je angst, maar praat er de volgende keer alsjeblieft met me over. Ik vind het naar om je zo te zien, in een angst voor iets dat we beide nooit toe zullen laten... Ik houd van je zoals je bent en dat is echt een geweldig iemand, die alleen iets meer moet leren om over zijn problemen te praten.' zei Timothy, met een erg klein lachje in zijn stem. Liefdevol pakte hij Steve zijn gezicht beet en keek hem aan. 'Je bent de beste, altijd al geweest en dat zal je altijd blijven.'
Thrandy
Karaoke-ster



Het was wederom misgegaan bij Steve. Timothy was weg en dat betekende dat hij het reik voor zich alleen had en dat betekende dat er geen stop zou zijn op zijn eetgedrag. De afgelopen weken was hij vreselijk veel aangekomen en dat had alles te maken met zijn eetstoornis die hij had ontwikkeld. Angst hebben voor mager worden was waar hij moeite mee had, hierdoor at hij extreem veel en Steve kwam nu eenmaal snel aan. Ook vandaag had hij zich niet in kunnen houden, maar vandaag was het de ergste eetbui ooit geweest. Elk dingetje wat hij had kunnen vinden had hij opgegeten, zelfs toen hij al helemaal misselijk was van het eten. Het deed zelfs pijn in zijn buik, maar hij had nog niet overgegeven, want ook dat durfde hij niet want stel je voor dat je dat eten allemaal zou verspillen? 
Zodra Steve klaar was met het hele huis plunderen, die vol lag met lege verpakkingen, was hij op de bank gevallen en had zijn ogen gesloten, om gelijk in een diepe slaap te belanden. Zijn dromen gingen vaak ook over niets anders dan zijn verleden, dan zag hij weer voor zich hoe dun hij was en hoeveel pijn hij overal door had en dat maakte zijn brein overuren doen maken. Gewoon omdat hij zich continu eraan deed herinneren dat hij niet zoals vroeger wilde worden. Daardoor had hij nu zeker veertig kilo overgewicht, als het niet meer was, en zaten zijn kleren al een tijdje niet meer mooi, maar het leek haast onmogelijk om kleren te kopen die langer dan een maand bleven passen. Want Steve wilde ook niet in kleding lopen die tien maten te groot was, bijvoorbeeld, want dat zag er ook weer niet uit. In zijn slaap bleef hij heel stil liggen, zijn hand op zijn opgezette buik gelegd die onder de kruimels zaten en zijn t-shirt die te kort was waardoor zijn buik ontbloot was, deels, en vol gesmeerd zat met chocolade vlekken en andere vreemd uitziende vlekken. Natuurlijk schaamde Steve zich voor dit hele voorval, maar hij kon er niets aan doen. Het zat zo in zijn hoofd en eigenlijk had hij het niet eens door dat hij zo veel aan was gekomen.
Ineens werd hij ruw uit zijn slaap gehaald door Timothy en hij keek, zwaar ademend, rond. Zijn buik deed nog steeds pijn en hij voelde een druk op zijn borstkas, die hij wel vaker had als hij op zijn rug lag te slapen. Timothy hielp hem ondertussen wat omhoog en Steve moest eerst even alles laten bezinken, wat Timothy zonet had gezegd. Een blik vol schaamte kwam op zijn gezicht te staan en hij zuchtte even diep. Hij had nu al heel veel spijt van dit alles, maar hij voelde zich op zijn gemak met zijn overdreven aanwezige rondingen, hij kon er niks aan doen, maar hij vond het fijn... Misschien zou Timothy dat wel niet begrijpen, maar als hij het er niet over zou hebben met hem zou hij het nooit weten. 'Ik,' begon de jongen met een schorre en slaperige stem 'ik voel me gewoon fijn zoals ik nu ben, maar ik draai door en dat weet ik ook. Helaas kan ik niet stoppen met het denken aan eten en met de flashbacks die steeds maar blijven komen van vroeger. Ja, het is niet goed, dat weet ik echt wel... Maar ik voel me fijn zoals ik nu ben en iedere keer als ik weer aangekomen ben voel ik me alleen maar fijner. Hoe stom is dat nou weer...' De jongen keek vol schaamte weg en schudde zachtjes zijn hoofd. Het klonk vast heel stom, dat hij zich goed voelde bij aankomen. Natuurlijk, wat dacht hij anders?! De jongen zweeg even en keek toen lang naar zijn geliefde. Moeizaam duwde hij zichzelf rechtop en hij legde zijn handen op zijn buik. Zijn shirt trok hij naar beneden, maar hij rolde gelijk weer wat naar boven. Het was goed te zien dat hij veel had gegeten, want zijn buik was helemaal opgezet en voelde anders dan normaal, minder zacht en fluffig. 'Het spijt me zo...' Zuchtte hij nogmaals terwijl hij naar zijn buik staarde. Op de een of andere manier vond hij het gewoon heel mooi... Wat kon hij daar nu aan doen? Het was hetzelfde als dat hij homo was, dat kon je niet veranderen, dat was hij en dik zijn vond hij prettig. Hoe raar andere het ook mochten vinden, na die ervaring die hij vroeger mee had gemaakt... Nee dank je, nooit meer voor Steve. 'Ik vertelde het je niet omdat ik me schaam voor dit alles. Ik schaam me ervoor dat ik zoveel moet eten en ik schaam me ervoor dat ik het fijn vind om aan te komen. Het is iets wat niet normaal is en dan schaam ik me er automatisch voor. Ik wist vroeger allang dat ik homo was, maar heb me er dood voor geschaamd omdat het nooit in mijn omgeving geaccepteerd werd, net als dit. Jij zou me nooit raar aankijken, maar de gehele samenleving doet altijd zo raar over dikke mensen en niemand zal het ooit begrijpen dat ik het wél fijn vind...' Afwezig staarde hij nog steeds naar zijn buik, prikte er af en toe wat in en schudde zijn hoofd zachtjes heen en weer. Het was wel zo dat heel veel dingen nu al lastiger gingen voor hem, omdat hij zoveel aan was gekomen, maar ergens vond hij het niet eens erg. Ja, Steve was gewoon heel gek in dat soort dingen, :d
Marissa
Internationale ster



Lief gaf Timothy Steve kusjes over zijn gehele gezicht. 'Misschien moet je eens gaan praten met een psychiater, of om te beginnen, met mij. Je hoeft je niet te schamen, niet tegenover mij. Het is niet stom, het is eigenlijk best begrijpelijk. Althans, dat vind ik. Het is niet goed wat je doet, eerst dronk je jezelf de dood in, nog even en je eet jezelf de dood in. Ik kan het echt niet aan om je te verliezen, dus ik denk dat we echt hulp moeten gaan zoeken. Als het helpt, ga ik wel elke keer mee? Misschien voel je je dan beter om erover te praten!' zei Timothy lief en kuste zijn neus zachtjes. 'Het komt allemaal goed Steve, dat beloof ik je. Je bent en blijft mijn schat en ik zal altijd voor je zorgen, voor zover ik dat kan.' zei hij en knuffelde hem, om hem gerust te stellen. Hij hielp Steve verder overeind, nu zittend, en maakte de rest van hem schoon, zoals zijn kin, nek en borstkas. Daarna deed hij zijn shirt weer goed en gaf hem een kus. 'Ik houd van je zoals je bent, maakt niet uit hoe je eruit ziet. Ik ben gevallen voor wie je bent, niet om wat je bent. Als je maar tevreden bent met jezelf, vind ik het helemaal goed.' fluisterde Timothy en kroop bij Steve op schoot. Lief speelde hij met Steve zijn vingers en keek er vrolijk naar. Hij hield te veel van Steve, te veel dan goed voor hem zou zijn, maar het kon hem niets schelen. Steve was het meest belangrijke in zijn leven.
Thrandy
Karaoke-ster



Steve keek wat moe voor zich uit. Hij was nog steeds moe van deze hele gebeurtenis en hij wilde het liefst gewoon slapen, of eten, één van die twee. De jongen luisterde naar wat Timothy zei en hij dacht even na. Hij zou zich heust niet dood eten hoor, dat gebeurde niet zo snel hoewel hij nu al redelijk veel te dik was. Daar moest hij nog wel een hoop voor aankomen, althans dit dacht hij zelf. Hoofdschuddend keek de jongen even naar beneden en hij keek naar Timothy die hem wilde helpen met overeind komen. Moeizaam en langzaam ging het allemaal en hierdoor staarde hij nog moeier voor zich uit. Het was gewoon vermoeiend met het lichaam dat hij nu had en dat was natuurlijk maar al te duidelijk voor Timothy. Ach, Steve vond het nu eenmaal fijn om zo te zijn en hij zou ook niet willen veranderen. 
De jongen keek weer op en hij kreunde even toen Timothy op zijn schoot ging zitten. Niet omdat Timothy zwaar was, maar omdat zijn knieën pijn deden van zijn eigen gewicht. Zo ver als het kon sloeg hij zijn armen om het middel van Timothy heen en hij keek hem aan, probeerde hem een kus te geven, maar het lukte niet helemaal. Hierdoor streek hij maar even over de wang van Timothy heen en lachte hij wat ongemakkelijk. Soms was zijn lichaam zeer onhandig, maar hij hield er zo van. Iets wat vele niet konden begrijpen, maar Timothy leek het te accepteren en daar was Steve blij om. 'Ik ben blij dat je er zo over denkt en ik hou van je. Ik accepteer jou ook zoals je bent en dat weet je, we zijn gewoon voor elkaar gemaakt denk ik.'
Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste