Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

19 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

orpg ~ CreepDoll & Willie

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Elisabeth:

God zij dank, opende hij de deur en keek ik hem aan. Mijn ogen sloeg ik even neer als hij vroeg wat ik moest. Weer, dat ik antwoord wilde geven, was hij mij weer voor. Ik liep zwijgend achter hem aan toen hij zei dat ik mocht komen en liep naar boven. De traptreden kraakte bij elke stap die ik zette. Een aantal koude rillingen liepen over mijn rug heen en haalde diep adem. Eenmaal boven aan gekomen, liep hij een kamer binnen. Bij de deurpost bleef ik staan en keek naar wat hij deed. Alles was hier echt nog met hout. Een glimlach kwam op mijn gezicht en keek de jongen aan. "Dank u." zei ik rustig als hij een handdoek en droge kleding neerlegde. "Ik zal u echt niet van last zijn." zei ik en stapte naar het bad toe. "Dank u nogmaals." zei ik en zette mijn tas neer op een houten stoel die er stond.

Weronika
Karaoke-ster

Weronika schreef:
Will,
Zuchten loop ik naar beneden en ga via een tussendeur de opslagkamer binnen. Ik kijk even rond en pak dan drie manden en een kan. Ik loop ermee naar een kamer en zet alles op de tafel. Ik buk en steek het vuur aan onder de kookplaat. Als het goed genoeg is pak ik een stuk konijn uit de mand en begin het te bakken. Terwijl het erop ligt pak ik een groot, oud mes en begin het zelfgebakken brood in plakken te snijden. Ik gooi een beetje vet uit een klein potje op het vlees en bak het verder. Al snel is het klaar en leg ik twee stukken brood en het vlees op een bord. Ik maak de kan open en schenk het in een kleinere kan. Ik pak twee houten bekers en zet ze op de tafel naast het bord. Ik ben lang geleden mijn eetlust verloren. Sinds de dag dat ik hier been heb ik bijna niks gegeten, alleen gedronken om alles te vergeten. Ik zet de kan en manden weg en schuif een krukje naar de tafel. Ik schenk haar glas vol en laat de kan staan. Zelf pak ik de andere beker en pak een kruik sterke whiskey. Ik glij langs de muur in de kamer ernaast op de grond en trek de kruik met me tanden open. "Mag Gij hopen dat zij morgen weg mag zijn." mompel ik en kijk naar de beker. Ik gooi hem weg en neem een slok rechtstreeks uit de kruik.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Elisabeth:

Nadat hij weg was gegaan, had ik mij omgekleed en het warme water in gestapt. Het voelde echt fijn aan. Een zucht van tevredenheid kwam over mijn lippen. Alleen, helaas, moest ik er al snel weer uit. Nadat ik er uit was gestapt, droogde ik mij af en trok de droge kleding aan die hij had klaargelegd. Het was wat te groot, maar goed genoeg tot mijn eigen kleding droog was. Die hing ik vervolgens aan een rek(?) die ik daar zag hangen. Mijn haar maakte ik in een vlecht die ik over mijn schouder liet hangen. De handdoek hing ik netjes op en het vuur maakte ik uit. Waar het water heen moest, dat wist ik niet. Rustig liep ik naar beneden, de trap af en zag de jongen op de grond zitten en beet op mijn lip "Bedankt voor het bad." zei ik en glimlachte klein. "Euhm, het water, waar moet het heen?" vroeg ik toen en keek hem weer aan. Bij ons was het gewoon de stop er uit trekken en het water ging vanzelf weg. Hier wist ik het even niet.

Weronika
Karaoke-ster

Weronika schreef:
Will,
"Laat het maar." zeg ik en kom overeind. Het draait een beetje maar ik kan nog lopen dus het is oké. Ik loop naar de trap en ga ervoor staan. "Eet." zeg ik, ik hoef niet eens om te kijken om te weten dat ze naar me kijkt. Ik loop de trap op en kijk naar het bad. Ik vervang het water en steek het vuur weer op. Ik trek me kleding uit en gooi het op de grond. In stap erin en kijk naar de de grond waar de whiskey staat. Ik haal me schouders op en pak hem op. Ik neem een grote slok en leun in het bad.
Na een tijdje ga ik eruit. Ik droog me vlug af met een handdoek en trek een broek aan. Ik loop half wankelend naar de trap. Ik kijk naar beneden en zie dat ik geen shirt aanheb. Ik haal me schouders op en loop verder. Eenmaal beneden ik kijk haar even aan en grijns als ze wegkijkt. Nooit een man zonder shirt gezien? Ik loop door naar de andere kamer en struikel half over de spullen. Ik vloek binnensmonds en loop naar me 'drinkhoek'.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Elisabeth:

Ik knikte als hij zei dat het zo goed was en keek hem nog steeds aan. Als hij dan zei dat ik moest eten, keek ik naar de tafel die gedekt was. Honger had ik niet, maar nu ik dat zag, was het echt gewoon om te water tanden en knikte nog een keer. Als hij naar boven was gegaan, ging ik zitten en begon rustig te eten. De eerste hap was ik nam was gewoon alsof ik in de hemel was. Het was zo heerlijk. Wat het was, dat wist ik niet en genoot er van. Snel had ik het al op en hoorde toen gestommel op de trap. Zelf zette ik net het vuile bord op de gootsteen en keek op als hij aan kwam lopen. Toen ik zag dat hij geen shirt aan had, keek ik gelijk weg en slikte even. Een zucht kwam over mijn lippen en ging zwijgend op een stoel zitten. De jongen was een andere kamer binnen gelopen. Zo te zien aan zijn lopen, was hij al aardig zot van de drank. Nog een zucht kwam over mijn lippen. Niet veel later stond ik op en liep naar de kamer waar ik mijn tas neer had gezet toen ik beneden was gekomen. Voorzichtig pakte ik mijn schetsboek er uit en ging op een stoel zitten. Nog zo dat ik hem zag zitten en begon hem te tekenen. Telkens korte keren keek ik naar hem om het beter neer te zetten op het papier. Meteen begon ik te neuriën tijdens het teken. Dat begon ik steeds vaker te doen als ik rustig zat.

Weronika
Karaoke-ster

Weronika schreef:
Will,
Ik kijk naar de whiskey en zucht. Alsof dit alles op zou lossen. Met een zuur gezicht zet ik het weg en blaas een plukje haar aan de kant. Me ogen vallen op haar en ik kijk haar aan. Volgens mij had ze het gemerkt. Ik blaas het plukje nogmaals weg en ga iets naar voor zitten zodat ze me kan zien. "Ga maar door." zeg ik zonder haar aan te kijken en staar leeg voor me uit. Ik leg me arm op me knieën en leun op de andere. Door de koude vloer begin ik het koud te krijgen. Ik sluip me ogen en leun tegen de muur. De dag is bijna voorbij, Het is precies 2 jaar, 7, maanden en 0 dagen geleden.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Elisabeth:

Ik keek op, en stopte met neuriën als ik merkte dat de jongen bewoog en bleef toch naar de grond staren. Even schrok ik, toen hij weer wat zei "Eh, oke." zei ik en begon rustig veder te tekenen en ook te neuriën. Aan zijn houding te zien had hij het moeilijk, maar hij wilde het verbergen. Rustig zette ik nog een paar potlood streken op het papier en sloeg de bladzijde om en begon heel wat anders te tekenen. Alleen wat, dat wist ik niet. Uit het niets verscheen er een gezicht uit. Niet dat ik ooit dit gezicht had gezien. Even hielt ik mijn hoofd schuin en keek op naar de jongen, snel keek ik weer terug en sloeg meteen de bladzijde om en probeerde wat anders te tekenen. Eindelijk lukte het mij om wat anders te tekenen, maar toch had het iets terug van het gezicht wat ik eerder tekende. Het bleef terug komen. Wie het was, dat wist ik echt niet.

Weronika
Karaoke-ster

Weronika schreef:
Will,
Terwijl het weer buiten tekeer gaat zit ik nog steeds in dezelfde houding op de grond. Me ogen zijn gesloten en ik zie het gezicht van Marliese weer voor me. Haar gouden, lange lokken die vrolijk op en neer danste als ze aan het lopen was, haar zachte, bleke huid die leek te schitteren in de zon en haar prachtige gezicht. Haar ogen waren groot en light blauw als de lucht in de ochtend. Haar lippen al perfect rood van zichzelf en haar witte tanden die me elke keer zo vrolijk lieten voelen toen ik haar zag. Maar die gedachten verdwijnt weer en er komt een nieuwe. Ik zie mezelf met een bijl in me handen en spetters bloed over me hele lichaam. Me schoenen zijn nat en de vloer kleurt rood. Voor me ligt Marliese, ze heeft haar ogen wijd open en haar mond onder het bloed dat ze overgaf toen ik met de bijl in haar buik hakte. Een klein stukje verder ligt een man, Thomas. Hij was me beste vriend. De dag nadat ik Marliese ten huwelijk vroeg kwam ik eerder thuis, ik sloeg het feest in de kroeg over en ging naar huis om me geliefde te zien. Maar het enige wat ik daarna zag was bloed in elke hoek en twee lijken. Eigenlijk drie, sinds die dag voel ik me niet meer levend maar dood, net als Thomas en mijn mooie Marliese.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Elisabeth:

Ik gaf het op en gooide het tekenblok neer op de grond en trok mijn knieën op. Waarom bleef ik dat gezicht tekenen? Ik wist niet eens wie of wat het was. Het bleef maar een vrouwen gezicht worden. Met veel verdriet in de ogen. Een zucht kwam over mijn lippen en sloot mijn ogen. Mijn armen sloeg ik rond mijn benen en legde mijn voorhoofd op mijn knieën. Een ijskoude rilling liep over mijn rug heen en een paar lokken van mijn haren vielen voor over over mijn gezicht en bleven daar hangen. De vlecht die ik had gemaakt, was los gegaan. Hoe dat kwam, dat wist ik ook niet. Rustig probeerde ik te ademen en voelde toen wat langs mijn wang lopen. Ik liet het maar zo en opende mijn ogen. Wat ik nu zag, was alleen donker, alles was donker. Had hij de kaarsen uit gedaan die aan stonden? Een diepe zucht kwam over mijn lippen en beet hard op mijn lip. Ik wilde nu zo graag naar huis en ik begon ook nog honger te krijgen als mijn maag begon te knorren.

Weronika
Karaoke-ster

Weronika schreef:
Will,
Langzaam kom ik overeind en loop naar haar toe. "Je kan daar slapen." zeg ik en wijs de plek aan waar ik altijd slaap. Ik door en neem een slok water. Ik sluit me ogen en trek een teken uit de mand. Ik gooi er een naar haar en neem er zelf twee mee. Snel leg ik de grote dubbelgevouwen op de grond en ga daarop liggen. Ik trek de andere over me heen en leg me arm onder me hoofd. Ik werp een blik haar kant op maar ze is al in de kamer ernaast. De muren zijn dun er er zit geen deur tussen de keuken en de woonkamer. Aan haar ademhaling kon ik horen dat ze nog niet sliep. "Vertel me wat meer over jezelf.." zei ik uiteindelijk omdat slapen waarschijnlijk toch niet zou lukken met dit weer en met alles wat er gebeurd is.

Anoniem
Wereldberoemd

CreepDoll schreef:
Elisabeth:

Ik keek op toen ik zijn stem hoorde en keek de kant uit waar hij heen wees. Rustig stond ik op en knikte. Maar voordat ik die kamer in kon stappen, werd er een deken naar mij toe geworpen die ik net op tijd ving. Deze drukte ik tegen mij aan. Als hij dan twee pakte en op de grond ging liggen, sloeg ik even mijn ogen neer en liep de kamer binnen. Daar ging ik op het bed(?) liggen met de deken over mij heen. De deken wikkelde ik helemaal om mij heen en sloot mijn ogen maar kon niet in slaap komen. Ik schrok toen ik weer zijn stem hoorde en slikte even. "Eh, wat wil je allemaal weten?" vroeg ik toen en keek naar de open deur.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld