O| With Rachel - Forum - Virtual Popstar

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

O| With Rachel

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Steve staarde naar de grond en hij hield zich vast aan een keukenkastje zodat hij niet om zou vallen. Letterlijk omvallen van de honger. Hij schrok op uit zijn gedachte toen hij Katherine hoorde en hij keek haar aan. 'Oh... Oké.' Hij keek nog een laatste keer in de koelkast en gooide hem vervolgens dicht, om naar de bank te lopen en er weer op te gaan liggen. De dekens trok hij weer over zijn rillende lichaam heen en hij sloot voor een paar seconde zijn ogen. Om vervolgens weer overeind te komen en haar aan te kijken. 'Vindt je het niet erg om hier te zitten... Als je wilt mag je ook weg, geen verplichtingen hier...' Onzeker keek hij naar zijn handen en hij beet op de binnenkant van zijn lip. Opnieuw knorde zijn maag en hij zuchtte even. 'Nog maar 6 dagen...' Mompelde hij in zichzelf. Over zes dagen zou hij zijn uitkering weer krijgen. Die extreem laag was, maar hij kon er toch weer een beetje eten van halen. En natuurlijk drank, dat vooral niet te vergeten.

Account verwijderd

schreef:
'Nog maar 6 dagen tot wat?' Vroeg ze hem bezorgt en keek hem verward aan. Hij dacht maar dat ze niet had gehoord wat hij had gemompeld, maar Katherine hoorde echt alles. De dacht na over wat hij het kon hebben...Over zes dagen...Er schoot haar niets te binnen dus ging ze maar rechtstaan om haar telefoon uit haar zak te halen. 'Ik ga straks weer naar huis, is dat oké? Dan kan Engels al instuderen tegen morgen.' Ze glimlachte naar hem en trok haar telefoon met een ruk uit haar broekzak. Wat moest ze haar vader zeggen? Dat een of ander raar kind niet goed was en dat ze hem naar huis moest brengen? Dat klonk nogal raar...Misschien kon ze gewoon zeggen dat er iemand ziek was geworden en ze hem naar huis moest brengen aangezien het niet anders kon. Dat was niet zo erg toch?

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
De jongen schrok op uit zijn gedachtes en hij keek haar aan. 'Dan kan ik weer eten kopen.' Mompelde hij en hij lachte heel zwakjes. 'Dus waarschijnlijk ben ik niet op school de komende dagen want ik heb geen vervoer en geen geld meer.' Hij staarde even voor zich uit. Sinds wanneer was hij zo open tegen iedereen? Dat was hij namelijk anders nooit. Het liefst hield hij alles voor zichzelf omdat hij er toch altijd maar problemen mee kreeg. 'Oh ja... Is goed. Het was in ieder geval fijn dat je er was...' Zijn stem stierf op het einde wat weg omdat hij zich zo moe en zwak voelde. Dat was natuurlijk niet zo gek als je al dagen niet normaal gegeten had omdat er niks meer was. Nou ja, dat werd vanavond dan een cracker waar de schimmel nog net niet opstond. Een zucht verliet zijn mond en hij sloeg de dekens hoog om zijn lichaam heen. Het was koud binnen... Want zoals altijd deed de verwarming het niet meer en hij kon een reparatie niet bekostigen. Nou ja, gelukkig waren er dekens en kaarsen... Dat hield hem wel warm.

Account verwijderd

schreef:
'Misschien kan ik je wel brengen naar school? Of misschien kan je even bij mij blijven. Wij hebben genoeg eten, drinken en geld. Daarbij kan ik je ook nog naar school brengen.' Eerst mompelde ze, maar ze werd alsmaar meer duidelijker in haar keuze en praatte luider en luider. 'Het kan als je het wilt?' Vroeg ze hem en keek hem met een vreugdevolle glimlach aan. Hij kon wel in onze logeerkamer slapen. Het was een kamer waar gasten konden slapen wanneer er iemand op bezoek kwam. Net zoals wanneer er vriendinnen van haar bleven slapen, sliepen ze ook in de logeerkamer, allemaal te samen, het was namelijk een heel erg grote kamer met wel 5 bedden. Heel erg leuk voor Katherine's slaapfeestjes dus.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
Rustig schudde hij zijn hoofd en hij keek haar aan. 'Dat kan ik niet aannemen...' zei hij simpelweg en hij trok zijn benen op. Natuurlijk was het nodig, maar hij ging toch niet ineens bij haar in huis zitten? Straks zette hij haar reputatie op het spel, want stel je voor dat er klasgenoten langskwamen om gezellig wat te doen en dan was Steve daar ineens. En dan nog maar te zwijgen over als Steve en Katherine samen tegelijk op school arriveerde, in dezelfde auto. Nee, dat wilde Steve niet op zijn geweten hebben en dan heb ik het over haar reputatie verwoesten. Ze zou daar vast hard voor gewerkt hebben, of niet natuurlijk. Sommige mensen werden van nature geaccepteerd in groepen, helaas hoorde Steve daar niet bij.

Account verwijderd

schreef:
'Natuurlijk wel. Moet je nu zien hoe je hier leeft. Je hebt geen eten, geen drinken en geen geld voor het huis te onderhouden. Daarbij moet je naar school waardoor je niet kan werken en dus ook geen geld kan verdienen. Alsjeblieft, neem deze kans aan. Ik wil je niet meer zo zien leven.' Katherine keek hem serieus aan, wachtend op een knikje zodat hij met haar mee zou gaan. Haar ouders zouden het geen probleem vinden als ze het verhaal te horen kregen, Katherine kreeg nu eenmaal wat ze wou. 'Alsjeblieft?' Vroeg ze hem hele lief. Hij moest dit echt aannemen. Dit was echt een buitenkans voor hem. Dit moest hij toch wel aannemen. Ze kon hem niet meer zo zien leven, echt niet meer.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:
In zijn hoofd speelde zich een tweestrijd af. Natuurlijk wilde hij wel een tijdje 'op vakantie', om het zo maar te noemen, maar wie weet wat er allemaal van gebeurde als hij het aannam. Een zucht verliet zijn mond terwijl hij naar Katherine keek, die nog steeds stond en erop stond dat hij meeging met haar. 'Nou... Oké dan, maar ik blijf niet lang.' Mompelde hij toen en hij keek haar aan terwijl hij opstond van zijn bank. 'Als ik mijn uitkering heb ga ik weer terug.' Hij slofte naar een klein kamertje en pakte er een tas uit, propte er wat kleren in en nam de tas mee naar zijn woonkamertje. Zachtjes beet de jongen op de binnenkant van zijn lip en hij staarde naar Katherine. 'En wat nu?' Vroeg hij haar terwijl hij naar zijn voeten keek.

Account verwijderd

schreef:
'We gaan gewoon naar mijn huis. Neem je tas mee dan. Ik bel mijn vader wel op.' Zegde Katherine hem terwijl ze het nummer van haar vader intypte en hem opbelde. 'Pap? Pap? Oh pap je bent er. Haha, nou dus. Ik vroeg me af of je me kon komen ophalen hier..Ja ik leg nog wel uit waarom..het adres? Ja wachten even hoor.' Ze hield haar hand voor de microfoon van haar telefoon terwijl ze zich tot Steve richtte. 'Wat was dit adres nu weer?' Steve vertelde haar het adres en ze liet haar hand weer los van de telefoon, vertelde haar vader het adres en opende Steve's voordeur.

Thrandy
Karaoke-ster

Thrandy schreef:

Angel schreef:
//Ik schrijf straks, even naar paasfeest//

okido

Account verwijderd

schreef:
Klaar hoor, sorry dat het zo laat is en dat het een klein tekstje is. :/

Account verwijderd

schreef:
Dit loopt dood haha, maar jij bent dus.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld