Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

Forum

Startalk

Blogstatistieken

Vriendenbeheer

Facebookvrienden uitnodigen

15 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

Rpg school of half gods. Speeltopic(VOL)

Anoniem
Minister of Pop

Felicia schreef:
Anna

ik liep weer naar beneden. Om toch mee te doen met de kennis wedstrijd. Ik liep naar buiten. Wat gebeurde er? Opeens zag ik dat het donker werd. Wat gebeurt er. Ik hoorde gegil. En nu?

WitchHazel
YouTube-ster

WitchHazel schreef:
Audrey
Ik werd wakker omdat ik ineens gegil hoorde. Ik rekte mij uit en liep naar beneden. ik kwam buiten aan en zag dat het ineens donker was.

Anoniem
Minister of Pop

Felicia schreef:
Anna

ik raakte lichtelijk in paniek. WT gebeurt er. Ik besloot het niet zo nauw te nemen. Ik liep naar de kennistest. Het begon. Ik gaf redelijk snel antwoord.

Anoniem
Landelijke ster

HowlingMagic schreef:

Catherine

Ik snapte dat we beide moe waren. Hadrain kwam al aanlopen en probeerde wat te zeggen, doordat ik zo uitgeput was kon ik hem amper verstaan en terwijl hij sprak kwam er een omroep. Ik snapte niks wat hij zei, aangezien er 2 stemmen door elkaar gingen en de omroep luider was dan zijn stem. Ik knikte maar wat en zei: ''Ja leuk, maar ik ga weer verder. Tot de volgende keer.'' Lachte ik toe. Terwijl ik verder liep zag je een scorebord met namen van leerlingen die competities hadden gewonnen vandaag. Naast dat bord was er nog een waarbij de laatste competitie score te zien was.
''Seika Scarlet...'' Het kwam zo bekend voor en voor ik het wist herinnerde ik het me weer. ''Natuurlijk zij is mijn kamergenoot hoe kon ik het ook vergeten!'' Lachte ik. Onder Seika stond Hadrain als tweede wat ik zelf niet verwacht had aangezien ik niet wist dat hij aan de competitie meedeed.
Vanuit mijn ooghoeken ving ik een glim van Seika op. Ik draaide me om en liep meteen naar Seika. ''Heei Seika gefeliciteerd dat je hebt gewonnen! Aan welke competities doe jij nog mee?'' Bij mijn competities waar ik aan meedeed waren iets anders en complexer. Bij de meeste had ik geluk omdat ik bij sommige competities de laatste plek had bemachtigd. Op de lijst van tegenstanders stond dan ook op dat het allemaal mannen waren die eraan deelnam. Het ging echt uit op kracht met behendigheid en wapens dat typisch iets was voor Ares. Vergeleken met de anderen had ik de meeste mensen als geobserveerd en hun niveau ingeschat dat geen gevaarte voor me was. Alleen op een persoon na. De gene met wie ik zwaardvocht. Hij was mijn echte concurrent en ik mag absoluut niet van hem verliezen. Zeker niet bij deze competities. Hij was al sterk en had een perfecte houding dat wel jaren lang duurde om het te leren en ik wist zijn naam nog eens niet, maar als ik hem zag dan wist ik meteen dat hij het was.

Anoniem
Landelijke ster

HowlingMagic schreef:
Catherine
Ik lachte het was waar dat er niet veel meiden hier rondliepen. Ze waren allemaal meer aan de andere kant van het terrein bij boogschieten en de intelligentietesten. Bij deze kant waar Seika en ik stonden waren er meer mannen en af en toe zag je wel een meisje hier rondlopen maar dan was ze vast samen met haar vriendje rond te lopen.
Ik luisterde naar Seika en al haar competities waren geweldig om te horen. ''Klinkt geweldig! Ik steun je bij het doolhof wel. Ik had gehoord dat ze daar altijd groepjes van twee lieten lopen dan de andere groepen gingen uitschakelen en het einde bereiken. Als je een partner nodig hebt kan je mij altijd vragen.'' Ik wees met mijn duim naar mezelf en glimlachte. Zelf kon ik niet wachten op haar aan te moedigen en de resultaten te zien. Dat ook gelde om haar acties te zien. ''Jammer dat wij geen competitie samen hebben. Ik verheugde me erop om tegen jou te strijden, vind je ook niet? Mijn competities zijn vlag veroveren van de vijand waarbij we in twee teams worden opgesplitst en tegen elkaar moeten, de bewegende toren dat je de ring moet grijpen helemaal bovenin en een soort competitie waar je een duel moet doen en tegen een ander persoon moet strijden. Ik heb gehoord dat het hier nogal gevaarlijk kan woorden en je meerdere dingen kan uithalen.'' Lachte ik aangezien ik dan nieuwe wapen kon testen of beter mijn oude wapens kon houden. Met een beweging haalde ik mijn nieuwe zeis erbij. Het handvat en de gehele stang was versierd met rozen en een stengel dat eromheen krulde. ''Ik kan niet wachten om deze te kunnen gebruiken.'' Er kwam een speels lachje over mijn lippen. ''Ik maakte maar een grapje. Ik gebruik het pas wanneer het echt nodig is. Tot nu toe blijf ik nog bij mijn zwaard of kurisagama.''

WitchHazel
YouTube-ster

WitchHazel schreef:
Audrey
Eigenlijk vond ik het zo erg niet dat het donker werd ik ben er nou eenmaal aan gewend. Ik liep naar buiten en ging kijken naar de competitie's. Ik liep er naar toe en zag allemaal nieuwe leerlingen en zag dan Anna. Ze doet elk jaar weer mee. eigenlijk vind ik dat niet leuk voor de nieuwe want Anna weet al bijna Alles en die nieuwe ook wat maar nog niet zoveel. Maar ik kan ze er ook niet van weg bij halen dus laat ik der ma doen. Ik doe wel graag Competitie's maar niet die begincompetitie's maar ik moest het wel doen 3 jaar geleden toen ik hier voor het eerst kwam. Nu had ik mijn tekenblok mee en potloden en begon een scene te teken waar iedereen voor de ingang staat van het doolhof.

Anoniem
Minister of Pop

Felicia schreef:
Anna

nadat het klaar was liep ik naar mijn vaste plek. En ging zitten ik pakte e en mijn boek en ging wat lezen. Ik zuchtte. Wat nu?

Dauntless
Wereldberoemd

Dauntless schreef:
Beiden waren blijkbaar te uitgeput om hem fatsoenlijk te horen en dus liet Hadrian hen maar even uitrusten er waren nog genoeg mensen die hij moest gaan begroeten of waaraan hij zich moest voorstellen. Vanuit zijn ooghoek zag hij Audrey, een dochter van Nux, net zoals Apathe zijn moeder, al was zijn moeder dan wel helemaal goddelijk. "Dag tante fijn jou hier ook te zien" zei hij terwijl hij naar haar toe wandelde. Hij noemde haar bijna altijd tante, aangezien ze technisch gezien echt zijn tante was en het gewoon nogal grappig vond. Hij keek van haar tekening naar de ingang van het doolhof waar elk moment een nieuwe competitie kon beginnen. Meteen zag hij dat Katherine en Seika in eenzelfde team zaten. Zelf haalde hij ook een notitieblok uit zijn achterzak. Hier schreef hij alle informatie in van leerlingen: sterktes, zwaktes, interesses, het stond er allemaal in beschreven. Ook gebruikte hij deze info voor het maken van aangepaste giffen, want een gif maken is helemaal niet zo makkelijk als het lijkt, het recept is belangrijk maar ook de hoeveelheid die je toedient. Zijn geschrift was ook zo onleesbaar dat hij eigenlijk de enige was die fatsoenlijk aan de tekens uitkon die hij neerkrabbelde. Op een nieuwe pagina schreef hij Katherine en op de pagina daarnaast Seika en begon meteen te noteren wat hij al tot nu wist en dat hij dringend vuurvast glas moest zoeken om speciale pijltjes te maken die niet verbrand konden worden.

Anoniem
Landelijke ster

HowlingMagic schreef:
Catherine
Er verscheen een glimlach. ''Graag ik kan niet wachten. Mijn eerste competitie begint pas over een uurtje, dus waarom niet?'' Meteen haalde ik de zeis weg voordat er mensen erover heen struikelden en zich pijn deden. ''De doorns met gif? Het mes zelf is al ermee ingesmeerd dus de doorns erbij kan ook. Trouwens wat is jouw wapen waarmee je handig bent of laat je het me pas zien als de competitie start? Misschien is dat ook beter.'' Lachte ik. Vanuit mijn ooghoek viel Hadrain op met zijn schrijfblok. Voordat ik iets kon zeggen liepen de mensen al naar de ingang en werd ik in de massa meegesleurd. Ik kon nog net de hand van Seika pakken om bij haar te blijven voordat we opgesplitst in het doolhof terecht kwamen.
Even viel ik achterover en zag je de heggen van het doolhof al. Ik draaide me om op mijn buik en zag de mensen die erin verdwenen. Er was een soort van oneindigheid van duister. Je kon nergens zien welke doodliep en welke niet. Het opening waarbij we binnen kwamen verdween. Elke heg leek wel anders en iets bewoog in het donker. Ik vernauwde mijn ogen en keek wat er was. Je zag twee kraalogen in het donker die steeds dichterbij kwamen en zich vermenigvuldigden. Eerst waren het er twee na een paar seconde vier en gelijk uit het donker hoorde je een gebrul van duizenden dieren die op een moment tegelijk schreeuwde. Het geluid was zo hoog dat je oren uiteindelijk er pijn van deden.
Een behaarde poot schoot uit het donker recht voor me op me af. Ik draaide op mijn zij en ontweek het. De poot was zo behaard en het waren geen vier ogen maar acht. Het was een reuze spin met dodelijke giffen. Meteen werd ik er enthousiast van. ''Deze is voor mij!'' Riep ik en meteen veranderde ik mijn kleding in een harnas met mijn wapen erbij. Deze keer nam ik een kurisagama, omdat ik uit een verte moest aanvallen. De spin had niet alleen vergif maar ook brandende zuur dat door alles kon branden.
''Seika kijk uit!'' De aandacht van de spin was niet meer op mij gericht maar op Seika. Met mijn wapen gooide ik het recht op de poten van de spin af zodat de ketting zijn twee voorste poten vastbinden. Zonder bij na te denken deed ik wat ik moest doen en gaf ik een grote ruk aan de ketting. De reuze spin viel meteen voorover en het stopte net voor Seika's voeten. ''Seika nu maak het af!'' De pin kon nu voor een paar seconden niks doen aangezien hij de klap nog moest incasseren. Mijn ketting zat strak om de poten heen maar de spin stribbelde al tegen en binnen een paar minuten zal de ketting breken. ''Seika nu de ketting zal zo gaan breken!''

Anoniem
Minister of Pop

Felicia schreef:
Anna

ik liep even rond. Ik lachte. Wat nu? Het was weer rustig. Ik pakte mijn boek en ging wat lezen. Niemand kwam op mij qf. Lekker rustig dacht ik.

WitchHazel
YouTube-ster

WitchHazel schreef:
Audrey
Ik zag Hadrian naar mij lopen en antwoorde Hoii" terug. Ik zie hem naar mijn tekening kijken en dan naar de ingang van het doolhof maar zegt niks. Ik zie hem een boekje pakken en zie namen en slechte en goede kwaliteiten en nog dingen en ik zie dat hij er nog 2 namen bij schrijf die ik nog nooit gehoord had en schreef er ook dingen bij. Ik zei maar niks en tekende gewoon verder

Anoniem
Landelijke ster

HowlingMagic schreef:
Catherine
Seika rende meteen het duister in en het begon al interessant te worden. De spin was een easy job om te zeggen. Ik was benieuwd wat ons nog te wachten stond. Alles wat er ook in het doolhof gebeurde werd live uitgezonden op borden die door het gehele gebouw stonden. ''H-heei Seika wacht op mij!'' Ik borg mijn spullen op en rende achter haar aan om niet zoveel last mee te dragen.
''Heei Seika ruik jij ook niet dat stank?'' Ik vertraagde mijn pas en werd overvallen door een ongelofelijke stank. Het was bijna onbeschrijfelijk. Een soort combinatie van rotte eieren, rot vlees en rottende zeewier op een heet strand. In de verte zagen we een ander groepje. De ene rimpelde zijn neus en de ander kreeg een groenachtige kleur, maar er was een andere raar beestje dat het opsnoof als parfum.
Met een beweging sloeg ik mijn arm voor mijn neus en keek ik naar Seika. ''Denk je wat ik denk?'' Vermoedelijk was het een andere demon die eerst zijn vijanden uitschakelde met stank zodat ze neervielen en zo de mensen kon vermoorden. De demon leek dan niet gevaarlijk, maar dat is wel zo met zijn gifgassen en giffen. Zijn giffen waren dan niet heel sterk dat je binnen een paar seconde neerviel. Nee, het is erger. Het gif dat de demon toedient is bijna ongeneselijk, eerst krijg je het warm en wordt je overspoeld door een gruwelijke pijn. Het gif was een zuur dat je organen van binnen langzaam verteerde. Je werd afgebroken niet van buitenaf maar van binnen zodat jezelf een gruwelijke dood tegemoet stond. Je zal neervallen met een kokende hitte en pijn. Je lichaam zal verbranden maar je geest blijft er nog totdat de hersenen als laatste wordt verteerd. De dood was dan ook langzaam.
Ik bleef hieraan denken en het was echt een uitdaging. Bij de gedachtes om het beest uit te dagen maakte me al enthousiast. Meteen liep ik naar het midden van het veld en riep ik: ''Heei troedelbeest kom eruit! Ik daag je uit voor een gevecht!'' De stank dat er zwierf zakte in een keer af en het raar beestje dat er was keek me recht in de ogen aan.
''Zo.. zo een kind durft mij uit te dagen?'' Zei hij bespottelijk alsof niemand hem ooit kon verslaan. ''Je weet wel dat mijn giffen gruwelijk dodelijk zijn hé?'' Zijn lippen krulde en hij was zo zelfverzekerd.
''Dat klopt ik, Catherine Liliane Faulkner daag je uit en jouw zelfverzekerdheid maak ik gerust een kopje kleiner!' Sprak ik uit trots er verscheen een grote glimlach op mijn gezicht.
''Hoe durf je op zo'n toon tegen me te praten! Hiervoor zal jij boeten jij mormel!''
Meteen veranderde ik mijn harnas naar een pantser met dubbele zwaarden. ''Kom maar op!'' Riep ik enthousiast uit. Een echt gevecht was leuker dan dat je iemand met een slag al kon neerhalen en ik moest nog afreageren aangezien mijn gevecht voor deze competitie gelijkspel was.
Het beest spoot zuur naar mij dat ik tegenhield met mijn schild. Het zuur doorboorde mijn schild in een klap. ''Ow dat was mijn lievelingsschild. Nu heb je dat verpest.'' Eventjes trok ik een zuur gezicht dat over enkele secondes verdween. ''Maak je geen zorgen ik heb nog wel veel meer andere wapens en schilden.'' Glimlachte ik. Meteen veranderde ik alles terug naar mijn normale kleding, alleen wat niemand wist was dat ik altijd wel een wapen bij me had dat gevormd was als een armband van een slang. Het was een gouden lange armband dat ik kon gebruiken als een zweep, niet zomaar een zweep maar eentje die een grote schrok kon geven zodat je van binnen brandde en gaar werd.

Anoniem
Landelijke ster

HowlingMagic schreef:
Catherine
Ik wist wat Seika deed en misschien was het wel het beste wat we konden doen. Het was niet bepaalde het makkelijkste manier voor ons maar beter voor de mensen die leden. Ik draaide mijn om en sloot mijn ogen tot ze klaar was. Ik kon mensen niet zo makkelijk vermoorden als ik geen reden had. Ze hebben me niks aangedaan. Ik voelde hoe het leven uit de lichamen kwamen. Er kwam een rilling door mijn ruggengraat. Het was zo koud en ik kreeg gewoon kippenvel van.
''Is het niveau niet iets te laag? Ze moesten het eens wat opvoeren.'' Samen met Seika liep ik door de oneindige gangen van duister waar iets aan het einde licht gaf. Het leek wel op de uitgang. Samen keken we toe en liepen we rustig. ''Het einde kan niet zo snel komen toch?'' Meteen stond ik stil en keek ik naar Seika. ''Het gaat te snel. Dit is denk ik een val. Misschien wel een schaduwwezen met zijn illusie.'' Ik ving een aanwezigheid op en bleef praten met Seika zodat het beest niet wist dat ik het voelde. Ik gebaarde dat ze rustig moest blijven en door moest praten. Het schaduwwezen kwam steeds dichterbij niks vermoedend dat we hem voelde.
Met een draai wierp ik een kunai naar het wezen en je hoorde een gil dat langzaam afnam.
''Die is neer. Ik had zo wat beters verwacht.'' Nu was het nog makkelijk en rustig. Er waren allerlei willekeurige wezens in het doolhof gedumpt welke niveau dan ook. Nadat het wezen stierf verdween een grote deel van de struiken en zag je een grote boom met een meer eromheen staan. Het was een reusachtige boom waar reusachtige vogels eromheen kringen vlogen. ''Denk jij wat ik denk?'' Er verscheen een grote grijns op mijn gezicht. ''Ooit gehoord van luchtsurfen op vogels? Wie het eerst boven is!'' Meteen nam ik mijn kurisagama en wierp ik het mes met precisie naar een tak en slingerde ik zo binnen een paar seconde naar de top. Seika was nog beneden en keek hoe ik boven was aangezien er duidelijk iets mis was. Zelf voelde ik het ook en snapte ik waarom ze daar bleef. Voordat ik verder slingerde naar boven botste ik tegen een grote onzichtbare krachtveld. Met een gil viel ik naar beneden waarbij een paar grote takken harde stoten gaven. Ik voelde de pijn in mijn rug en voor ik het wist raakte ik het water. Het leek wel oneindige water. Diep beneden zag je iets licht geven. Het leken wel stenen tegen de muur. Het waren niet zomaar stenen maar kristallen die licht gaven. Alleen er leek wel een gat te zijn. Meteen voelde ik een sterke stroming dat me naar het gat sleurde. Nergens kon ik me aan vastklemmen en werd ik er in gesleurd.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld