Hier komen de laatste 3 forum topics
te staan waarop je hebt gereageerd.
+ Plaats shout
DutchStoryLover
Happy New Year!
0 | 0 | 0 | 0
0%
Om mee te kunnen praten op het forum dien je ingelogd te zijn.Nog geen account? Klik hier om een gratis account aan te maken.

> Sluiten
Helper
21 van de 24 sterren behaald

Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste
ORPG with CreepDoll
Anoniem
Wereldberoemd



May:

"Kom May, dan laat ik alvast een deel van het huis zien en gaan we naar de jongens, dan kan je iemand uit kiezen die je..." meteen hielt hij zicht stil en zuchtte. "Je hebt een bodyguard nodig May." zei hij toen en ik knikte. Dat kon ik wel begrijpen na wat er allemaal was gebeurd in de uren. Ik was eerst dood normaal boodschappen aan het doen, maar het rare was, waarom is het niet eerder gebeurd, toen mijn moeder ziek was. Maar juist nadat mijn moeder was overleden.
"Deze kant op May." hoorde ik toen mijn vader zeggen en schrok op uit mijn gedachten.
"Eh ja, sorry." zei ik en glimlachte, vervolgens opende hij een deur en meteen hoorde ik veel stemmen door elkaar en stapte de kamer binnen. 
"Oke jongens, ga op een lijn staan." hoorde ik een andere zeggen, een iets oudere man, maar in diezelfde kleding als de jongens. 
"Als jullie staan, begint de eerste van links zijn naam te vertellen enzovoort." zei hij er op aansluitend. Zelf stond ik met mijn vader aan de kant en wachtte tot de jongens gingen spreken.
Anoniem
Landelijke ster



Kei
De jongens kon je af en toe wel vergelijken met kleuters ja. De president en zijn dochter kwamen binnen en iedereen stond klaar om zichzelf voor te stellen.
''Ik ben Matthew Grey tot uw dienst. Noem me gerust Matt. Als ik u mag beschermen zal het me een eer zijn prinses als ik je zo mag noemen.'' Matt maakte een sierlijke buiging, knipoogde en ging weer recht staan. 
''Mijn naam is Iven Maxwell. Ik ben de jongste en de nieuwste van het team.'' Veel had hij niet te vertellen als de groentje hier in ons midden. Iven was dan wel de jongste, maar ook de aardigste persoon.
''Subaru is de naam. Subaru White. Als u me toelaat om uw persoonlijk bodyguard zal ik u niet teleur stellen.'' Subaru stelde zichzelf voor en gaf.
''Jace Wayland is het. Je voormalige klasgenoot en vriendin die je vandaag in het centrum tegenkwam. Herken je me nog May?'' Hij gaf een glimlach. 
Nu was het mijn beurt. ''Ik ben Yusuke Kei. De leider van dit team. Ik ben de gene die de operatie in de middag had geleid. U zal wel overstuur zijn van wat er is gebeurd vandaag. Doe het rustig aan.'' Natuurlijk had ik niet veel te zeggen. Ze kon uit zoveel mensen kiezen om als bodyguard te nemen. Alles kwam wel hard aan voor haar. Ze werd aangevallen, ontmoette haar vader uit het niets die de president is en moest 24 uur beveiliging hebben. Ze zou wel overstuur zijn.
Anoniem
Wereldberoemd



May:

Nadat de jongens hun namen en soort van functie hadden gezegd, keek ik rond. "Nou Jace, je zag er niet verkeerd uit." zei ik lachend en keek weer verder. "Gelukkig ben ik niet overstuur, of verward. Mijn vader heeft alles uit gelegd, en de woorden van mijn moeder hebben mij wijs gemaakt dat ik niet bang hoefde te zijn en dat alles goed zou komen. In tegendeel zelfs. Het was weer eens iets spannends in mijn leven," zei ik en keek naar mijn vader. "Ze zei dat dit een keer zou gebeuren, en zeker na haar dood." zei ik en keek weer voor mij uit. "Ze heeft mij goed voorbereid, daarom bleef ik rustig toen jullie mij gingen helpen. Zij heeft mij een paar tips gegeven wat erg handig was. Alleen het is nu wel jammer van mijn boodschappen." zei ik toen met een bedenkelijk gezicht.
"Maar goed, ik denk dat ik voor Kai ga, want hij heeft mij bij de man vandaan gehaald en een man, in zijn eentje, op de grond gewerkt." zei ik en keek hem aan. "Hij lijkt mij wel geschikt vader." zei ik tenslotte en keek naar mijn vader. Hij knikte en keek Kai aan. "Het is aan jou jonge, om mijn dochter te beschermen."  zei hij en ik begon te glimlachen. Al die andere leken mij te oud, of weer te jong, en hij, hij was perfect. 
"Oh, en als het mag, wil ik ook graag wat verdedigings- technieken willen weten, mijn moeder wilde dat graag." zei ik en keek naar mijn vader.
Anoniem
Landelijke ster



Kei
Nadat May over haar boodschappen begon keken alle jongens elkaar aan met de blik dat doorgaf: ''Ik dacht dat jij haar boodschappen had opgeraapt?'' Iedereen leek wel elkaar de schuld te geven. Ik kuchte even om aan te geven dat ze moesten opletten.
Nadat ze een naam noemde dat de mijne bleek te zijn leken de anderen wel verrast. Ik stond namelijk niet bekend als een persoonlijke bodyguard. Meestal onder vrouwen was het Matthew dat gekozen werd door zijn charmante acties. 
Nadat May vroeg om een paar technieken te leren snapte ik al wat ze bedoelde. ''Als ik even mag. Ik kan het u wel leren.'' Mijn vechthouding was wel anders dan alle anderen, maar als je wou leren kon je het altijd wel aan iemand vragen. 
''Als u wilt kan u met ons mee trainen.'' De anderen keken naar me als gifslangen. 
Anoniem
Wereldberoemd



May:

Aan zijn reactie te zien, was hij verbaast omdat ik hem koos en glimlachte. "Zeg maar gewoon je, ik vind u niet zo fijn klinken." zei ik toen hij telkens u zei. "Dan zou ik graag met jullie samen willen trainen." zei ik maar voelde toen de schouder van mijn vader op mijn schouder.
"May, je hoeft het niet te doen." zei hij toen en ik schudde mijn hoofd. 
"Vader, ik wil niet zo'n persoon zijn die niks kan, ik wil ook voor mij zelf opkomen." zei ik en keek weer naar de jongens.
"Nou goed dan, maar eerst laat ik je het huis zien en je slaapkamer." zei hij toen en ik knikte. 
"Graag vader." zei ik en glimlachte weer naar hem.
Anoniem
Landelijke ster



Kei
Nadat May en de president vertrokken, keken alle jongens mijn kant op. ''KEI JIJ SMERIGE BEDRIEGER!'' Schreeuwde Matthew als eerste waarop de rest volgde. ''Nu jij mij bedrogen hebt moet jij het recht zetten! Dus doe je job goed.'' 
''Kei veel plezier samen! Wie weet worden jullie wat!'' Riep Jace me toe. 
''Oké iedereen! Houd gewoon je monden dicht. Ze is een cliënt en dat is alles. Ik ben in de tuinen als jullie me zoeken.'' Ik pakte een klein broodje voor onderweg en liep naar de deur. Met een klap viel de deur achter me dicht en liep ik door de gangen naar buiten. Het was wel leuk met de groep alleen af en toe wil je ook gewoon wat rust hebben. Ik gooide mijn jas op een bankje bij de fontein en ging rustig zitten totdat er een eekhoorn naar me keek. Hij keek aandachtig naar het broodje dat ik nog in mijn handen had. Ik gooide een paar kruimels naar hem om te eten en al gauw werd ik omsingeld door allerlei dieren.
Anoniem
Wereldberoemd



May:

Samen met mijn vader, liepen we over de gangen, hij vertelde weer allemaal dingen en niet veel later kwamen we aan bij de kamer wat voor mij was en hij opende de deur. Meteen werden mijn ogen groot toen ik zag hoe groot de kamer was en stapte naar binnen.
"Wow,." kon ik alleen maar uitbrengen en draaide rond.
"Het lijkt wel een een..." ik kon niet op het woord komen en keek naar mijn vader. Een grote glimlach was op zijn gezicht te zien.
"Vind je het mooi?" vroeg hij toen, meteen knikte ik en glimlachte.
"Het is prachtig, maar hoe moet ik het met mijn huisje doen?" vroeg ik toen. Mijn vader kwam naar mij. 
"Je mag kiezen, hier blijven, of naar je huisje, maar dan is het voor Kai wat moeilijker om op je te letten." zei hij. Dit was zeker lastig en beet op mijn lip. 
"Neem je tijd, lieverd." zei hij en drukte een kus op mijn kruin en liep de kamer uit. Zelf ging ik op het bed zitten en keek rond. Al snel stond ik op en liep naar de balkon deuren die ik vervolgens open draaide en opende. Rustig liep ik het balkon op en leunde niet veel later op de reling en sloot mijn ogen. Dit was echt meteen een ander verhaal. Ik, de dochter van de president. Even moest ik lachen en keek naar beneden, daar zag ik toen Kai zitten. 
Anoniem
Landelijke ster



Kai

Ik gooide de laatste kruimels op de grond en zag vanuit mijn ooghoeken May op het balkon staan. Even maakte we oogcontact en konden we elkaar zien in de ogen. Ik verbrak de oogcontact en stond op richting haar kamer die zo te zien naast de mijne was geplaatst. 
De deuren waren open om naar buiten te komen. Even liep ik een paar treden op naar binnen. Het witte huis was groot en je kon makkelijk verdwaald raken, maar als je het eenmaal wist kon je wel herkennen waar je was. Binnen een paar minuten stond ik bij haar deuropening. 
''Zo vermaak je je al?'' Haar kamer kon je niet beschrijven als een kleine slaapkamer. Het was meer een suite met een grote inloopkast. ''Je vader is erg blij dat hij je weer ziet. Gisteren toen hij het nieuws hoorde heeft hij meteen het beste voor je geregeld. Je boft met je vader.'' Om vader te zeggen deed het af en toe pijn diep in mijn hart. 
Mijn ouders waren gestorven toen ik klein was. Beide kwamen om bij een verkeersongeluk. Mijn kleine broertje die toen naast me zat kwam ook al om het leven. Ik herinnerde me bijna niets meer. Zelfs niet de gezichten van hen. Na het ongeluk heb ik in een diepe coma gelegen tot zo'n 3 jaar lang. Vele mensen gaven de hoop al op, maar ik bleef door streven om te leven en stond op uit mijn coma. Wat ik niet wist was dat ik niemand meer had. Ik werd wees, maar de man die opleidingen gaf om een bodyguard te worden had me geadopteerd. Ik werd opgeleid tot een van de beste bodyguards en eindigde op in het witte huis tot nu toe.
Anoniem
Wereldberoemd



May:

Ik zag hoe Kai door kreeg dat ik naar hem keek en terug keek. Snel glimlachte ik naar hem en zag toen dat hij opstond en naar binnen liep, zelf was ik weer in gedachten verzonken en staarde voor mij. Maar toen ik een stem hoorde, draaide ik mij gelijk om en keek Kai aan. Rustig liep ik naar binnen en knikte.
"Ja, ik denk het wel." zei ik en ging op het bed zitten.
"De kamer is groot vergeleken met mijn huisje." zei ik toen lachend en streek over de lakens die op het bed lagen. Een zucht kwam over mijn lippen. 
'Nieuws, welk nieuws?" vroeg ik toen en keek hem vragend aan, ik wist niks van het nieuws af. 
"Wat was er dan op het nieuws te horen?" vroeg ik toen en stond op. Maar toen ik hem hoorde zeggen dat ik bofte, zag ik zijn gezicht anders trekken en liep naar hem toe.
"Alles oke?" vroeg ik toen nadat  ik voor hem stil stond. Het leek of hij met zijn gedachten ergens anders was. 
Anoniem
Landelijke ster



Kai
''Ik ben oké. Hoe zit het met jou? Er is veel gebeurd en je zal wel moe zijn. Rust maar wat uit. Ik zorg wel voor dat Jace, Matthew, Subaru en Iven je boodschappen doen die je had laten vallen.'' Er kwam een klein lachje op mijn mond. ''Die drukte makers beneden hebben toch niets speciaals te doen op dit moment. Ik laat je wel met rust zodat je kan rusten. Voor je veiligheid is mijn kamer naast je jouwe. Als je me nodig hebt kan je me meestal in de vergaderzaal vinden of mijn kamer. Tot nu toe sta ik wel op wacht in de gang zodat je veilig bent. In de avond klop ik wel weer aan voor het avonddiner. Je vader heeft vanavond een belangrijke diner met bestuursleden en wilt graag dat je erbij bent.'' Ik sloot de deuren en belde de anderen op om te bevelen dat ze boodschappen moesten doen en zelf als detective moesten spelen wat ze moesten halen. 
Anoniem
Wereldberoemd



May;

"Moe ben ik niet, maar misschien is het wel even verstandig inderdaad om even te gaan liggen." toen hij dan over mijn boodschappen begon moest ik even lachen. "Het hoeft niet, maar als je ze op pad wil sturen, vind ik het prima." zei ik lachend en keek hem aan. Toen hij nog vertelde dat zijn kamer naast die van mij was knikte ik weer en keek achter om naar het bed. "Dan ga ik eventjes liggen." zei ik en liep richting het bed. Toen ik er weer op zat, liet ik mij zelf achter over vallen en begon in mij zelf te glimlachen. Dit bed voelde echt perfect, veel fijner dan die ik had. Maar hoe kon ik die plek eigenlijk zo achter laten? Ik heb daar mijn hele leven gewoond. Even beet ik op mijn lip en sloot mijn ogen. Het voelde vreemd, echt vreemd om nu in eens mijn leven om te gooien. 
Anoniem
Landelijke ster



Kai
Ik eindigde mijn telefoongesprek met de anderen en hoorde gelijk het geren van die vier. Ze wisten dat als ik belde het binnen één uur geregeld moest worden en als dat niet zo was wisten ze dat de aankomende training zwaar zouden worden. Eigenlijk genieten ik er van om de anderen zo in paniek te zien. 
Rustig ging ik naar mijn eigen kamer en haalde ik een paar oude herinneringen op van toen ik nog klein was. Alles wat ik nog had was een oude foto die erg gekreukeld was in mijn lama bij mijn bureau. Het was niet veel, maar het is wel wat. Ik sloot de la af en voelde me een beetje moe. Zelf besloot ik om even te gaan liggen en dutten op het bed. 

Intussen...
''Wat heeft May nodig dan?!'' Schreeuwde Subaru naar Jace. 
''Hoe moet ik dat weten?! Als we niet alles hebben vermoord Kai ons nog!'' Schreeuwde Jace terwijl hij met de wagen door de supermarkt rende achter Subaru aan.
''Ik hoop dat Subaru en Jace het goed doen.'' Zei Iven op een rustige toon. ''Die twee zijn niet echt in een goede combi.'' 
''Zeg mij wat. Jace zou flippen en Subaru gaat dat als normaal altijd overnemen.'' 
Terwijl Matthew keek naar soorten pasta werd er allerlei dingen achter uitgehaald. Je zag hoe duidelijk het was dat die twee een rotzooi maakte. Ze gilde, rende, sprongen, racete door de gehele supermarkt. Matthew en Iven waren rustig en zochten zorgvuldig de goede dingen die May wel zou kunnen gebruiken, maar helaas was het niet zo mooi voor Jace en Subaru. Die twee waren zo erg aan het flippen dat ze maar van alles was in de wagen gooide. Terwijl Jace het wagen duwde met Subaru erin, gooide Subaru de goederen erin. Na een tijdje verzamelde ze bij de kassa en laadde Matthew het uit. 
''Eieren, brood, kaas, ham...'' En het ging nog verder. ''Macaroni, cake, paprika, sex tijdschriften, koekjes..... Wacht wat was dat nou?'' Hij keek beter op de band en geloofde niet wat hij zag. ''Ahem Jace en Subaru wat is dit?'' Zei hij op een geërgerde toon. Beide werden helemaal wit van de angst en fout dat ze hadden gemaakt. 
Anoniem
Wereldberoemd



May:

Ondertussen was ik in slaap gevallen, maar werd toen wakker toen er op de deur werd geklopt.
"May, kan ik binnen komen?" hoorde ik een stem zeggen en kwam over eind,
'Eh ja, is goed." zei ik en de deur ging open. Mijn vader kwam binnen gestapt en hielt iets achter zijn rug.
"Hey pap." zei ik en stond op van het bed.
"Heb ik je wakker gemaakt?" vroeg hij, snel schudde ik mijn hoofd en keek hem aan.
"Nee." zei ik en liep naar hem toe. "Wat heb je achter je rug?' vroeg ik toen en wilde achter hem gaan staan maar hij draaide zich snel om. "Pap, ik ben te oud voor dit spelletje." zei ik toen en hij moest lachen.
"Ga zitten, dan krijg je het." ze hij en liep naar het bed toe, meteen liep ik achte hem aan en ging naast hem zitten.
"Dit heb ik al zolang hier liggen dat ik het was vergeten, maar zonet was ik mijn burau aan het opruimen en kwam het tegen." zei hij en ik glimlachte.
"Hoe lang heb je het?" vroeg ik toen en ik zag hem bedenkelijk kijken.
"Zolang je moeder...." hij bleef stil en ik beet op mijn lip en knikte.
"Hier." zei hij toen en gaf mij een klein vierkant pakketje, meteen maakte ik het open en zag een doosje er uit komen, deze maakte ik ook open en mijn ogen gingen groot staan.
"Pap, wow, dit is prachtig." zei ik en gaf hem gelijk een knuffel. Er zat een prachtige hanger met ketting in het doosje. Meteen maakte ik het open mijn vader deed het bij mij om. 
"Het staat je prachtig." zei hij en ik gaf hem een knuffel.

Anoniem
Landelijke ster



Kai
Ik was weg gedoezeld, maar werd wakker nadat ik voetstappen in de gang hoorde. Je hoorde dat het twee personen war. Het ritme kwam al bekend voor en wellicht was het de president samen met een van ons. Even keek ik op de klok naast mijn bed en ik had nog tijd om me klaar te maken. Snel pakte ik mijn beste pak aan en deed ik mijn oortje in. Nadat ik mijn oortje aanzette kwamen al gelijk vele stemmen die op de zelfde frequentie zaten. 
''Ja weet iemand al of Kai wakker is?'' Hoorde je Jace stem die galmde.
''Vast nog klaar maken om de liefdevolle May goed te versieren. Hij leert al goed van me.'' Hoorde je Matthew trots spreken. Even kuchte ik en liet ik merken dat ik er ook was.
''Owh Kai is er net op tijd. Is de president daar samen met Iven bij May? De president moet nu naar de dinerzaal. Hij moet de gasten hartelijk ontvangen.'' Zei Subaru. 
''Denk het wel. Wellicht is Iven een paar kamers verder op wacht. Ik breng de jurk naar May dat er net is aangekomen.'' 
Met een paar stappen liep ik naar de deur, ontving de jurk en stapte ik naar buiten de grote gang op dat versierd was met bloemen en dure vazen. Met een knopje riep ik Iven op en kwam hij binnen een paar seconde aan. Ik knikte naar de deur van May. Ik klopte twee keer op de deur en opende het. ''Meneer de president. Het spijt me als ik u stoor, maar uw gasten verwachten u in de dinerzaal. Als uw dochter klaar is begeleid ik haar naar de dinerzaal. Nu zal Iven u escorteren naar de dinerzaal.'' Ik maakte een kleine buiging en liet het aan Iven over die de president meenam.
''Zo heeft de schone slaapster goed geslapen?'' Ik gaf een klein lachje. ''Deze jurk is speciaal voor jou. Het is gekozen door je vader en het is in de lievelingskleur van je moeder. Ik wacht wel buiten op je. Klop op de deur als je klaar bent.'' Ik hing de jurk op aan een haakje en liep weer terug naar de deur om haar tijd en privacy te geven om haar om te kleden. 
Anoniem
Wereldberoemd



May:

Nadat we nog wat hadden gekletst, kwam Kai binnen en hoorde wat hij allemaal zij. Het ging te snel en schudde mijn hoofd. Uiteindelijk liep mijn vader de kamer uit nadat hij een kus op mijn hoofd had gegeven. Dan keek ik naar Kai en glimlachte toen hij vroeg of ik goed had geslapen, meteen knikte ik en stond op.
"Ja heerlijk, dit bed is tenminste beter dan dat ik heb." zei ik en keek naar de hoes die hij in zijn handen had.
"Wat zit daar in?" vroeg ik en liep naar hem toe. Maar al snel hoorde ik dat het een jurk was en glimlachte.
"Een jurk?" herhaalde ik en keek hem aan, dan pakte ik het over van hem. Even was ik weg gedroomd, een jurk één voor mij, ik had nog nooit echt een jurk aan gehad, en zeker niet één die niet uit een tweedehands winkel kwam.
"Eh, ja oke is goed." zei ik en glimlachte naar hem. Al snel deed hij de deur dicht en ik legde de hoes op het bed neer en ritste die open, al snel kwam er een prachtige kleur te voorschijn, het was zacht roze. De stof voelde zo fijn aan dat ik het al snel uit de hoes haalde. Mijn ogen stonden groot van bewondering en een glimlach bleef op mijn gezicht staan, de extra bling was niet te veel, maar juist prachtig. Meteen begon ik mijn eigen kleren uit te trekken en niet veel later had ik de jurk aan. Alleen het probleem was, er zat een zijde snoer achter op de rug en dat kreeg ik niet alleen dicht.
"KAI!" riep ik toen en probeerde zelf nog dicht te krijgen, maar het lukte toch niet.
"KAI!" riep ik nog een keer.

Plaats een reactie
Reageer
Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld
Eerste | Vorige | Pagina: | Volgende | Laatste