Forum

'Omdat, lieve Reina, het interessant is om te zien hoe weinig mensen van elkaar verschillen wanneer ze aan pijn worden blootgesteld. De zachte druk van een mes,' hij kwam overeind, 'de verzengende kracht van woorden,' hij pakte één van de haakjes en tilde haar pink op, zodat het dunne randje huid tussen pink- en wijsvinger zichtbaar werd, 'of slechts een simpele doorboring van de huid, hebben allemaal hetzelfde resultaat,' zonder aarzeling duwde hij de punt door de huid en zag tevreden hoe de weerhaak voorkwam dat het voorwerp zich weer losmaakte. 'Pijn.' Hij vervolgde de handeling totdat alle haakjes vast zaten en haar handen omhoog werden gehouden door de ijzerdraadjes. Hij trok ze nog iets verder door de ringen, zodat haar handpalmen naar voren wezen, zonder enige moeite. Met zijn nagel volgde hij de lijnen die er al vanaf de geboorte in waren gedrukt, veegde wat bloed, dat uit de kleine wondjes stroomde, weg om het beter te kunnen zien, en drukte toen kort zijn lippen op de muis van haar hand. 

Behendig stapte hij van het krukje, dat hij met zich meetrok en in de hoek van de kamer achterliet. 

'Het is bijna te simpel, weet je,' zei hij afwezig, terwijl hij door de la rommelde en een mes op de bovenkant legde. 'De mensen in deze maatschappij zijn over het algemeen zo dorstig naar affectie dat ze zonder aarzeling bij een vreemde jongen in de auto stappen, met een leuke nacht in het achterhoofd.' Hij grinnikte even, haalde een schaar tevoorschijn en plaatste deze naast het mes. 'Ik bedoel, de nacht wordt ook wel leuk, alleen niet zo voor leuk voor hen, snap je? Jij bent dan weer anders,' hij schoof de la dicht, pakte de schaar weer op en liep terug naar het meisje. 'Jij schijnt te geloven in de goedheid van mensen, is het niet? Zonder aarzelen belde je aan bij een verlaten huisje, liep je naar binnen zonder je af te vragen wat een jongen als ik in hemelsnaam op deze plek uitspookt. Of dat deed je wel, maar je negeerde het, was het niet? Gewoon, omdat het niet logisch is dat iemand met zo'n uiterlijk tot slechte dingen in staat zou zijn.' Weer een grinnik, terwijl hij de schaar achter zijn broekriem stak. Hij voelde het mes, dat hij er eerder achter had gestoken, en haalde zijn schouders op. Dat kon altijd nog van pas komen. 

Hij floot zachtjes terwijl hij haar jas open ritste, met de schaar de mouwen afknipte en de de resten kleding achter zich op de grond gooide. Een zwarte blouse kwam tevoorschijn, die hij simpelweg open scheurde en bij de jas neerlegde. Vervolgens opende hij de knoop van haar lichtblauwe jeans, trok deze langzaam naar beneden en knipte toen ook deze open, zodat ze achterbleef in enkel haar ondergoed, een halfnaakt meisje opgehangen aan zijn keldermuur. Dat klonk zo slecht nog niet, vond hij.