Forum

Even later lopen ze over de paden van het donkere bos.

Ze stoppen voor een gigantise holle boom.

Dan vraagt Anouk aan Tessa : mag ik even op je handen staan, Tessa?

Maar natuurlijk Anouk! Roept Tessa hart.

Maar wat Anouk ook opviel, was dat er een kleine trilling in Tessa’s  stem zat.

Tessa is er iets? Roept Anouk geschrokken.

Nnnee hhhoor! Roept Tessa stotterig.

Aaaleen een bbbeetje vvverkouden.

Hoor maar : hatsjie.

Anouk vont het niet egt overtuigend klinken, maar zij daar maar niets over.

Ze ging op Tessa’s handen staan en keek in de holle boom.

Wat ze daar toen in aantrof was echter heel normaal (nou ja, ook weer niet zo normaal)er lag een helle berg munten en sieraden en bovenop die berg munten stond een mandje met Anouk kon het nog niet zo goed zien, ze leunde nog iets verder naar voren en…. Anouk gleed naar beneden.

Verder en verder harder en harder tot ze met een zachte plof neerkwam.

Anouk keek om zich heen.

Ze was in een kleine kooi beland en ze kon zich nauw leks bewegen.

Ze stond een paar centimeter op om te kunnen zien waar ze op was geland.

Ze zag tot haar verbazing kiki op de grond liggen, zo roerloos als een vaatdoek.

Ach.. zo mooi, de liefde maar niet heus! Riep een stem achter Anouk.

Anouk draaide zich bliksemsnel om.

Achter haar stond een man met een lange jas en een hoge hoed op.

www wie bent u? stamelde Anouk.

Professor pa is de naam zij de man hooghartig.

En met wie heb ik de eer om te spreken?

Anouk, zij Anouk zacht.

Nou Anouk, jij zult niet vaak meer blauwe lucht zien, vrees ik……..