ORPG} Verboden vampiers liefde... - Forum

ORPG, gedichten en schrijvers < Virtual Popstar

ORPG} Verboden vampiers liefde...

Account verwijderd

schreef:
Mijn personage: Caspar Richard Lee ~ 18 jaar ~ vampiersjager

Aan jou de eer om te beginnen (l)

Lespoir
Wereldberoemd

Lespoir schreef:
Oh, wat lief dat ik mag beginnen. (|)
__________

Ik: Lucy Merendez || 17 (In mensen jaren.) || Rest merk je wel. || Picture.
__________

Lucy.

Ik zucht even en loop door het bos om achter een dier te zoeken. Ik drink al een paar jaar geen mensen bloed meer, al is het echt verleidelijk om het te drinken. Het is natuurlijk gewoon véél lekkerder dan het bloed van dieren, maar ik kom er alleen maar door in de problemen. Ik word gezocht omdat ik een paar jaar geleden 2 vampier jagers gedoodt had. Wat moest ik anders doen? Het was ofwel ik dood, of hun dood. Dan is mijn keuze best snel gemaakt hoor. Als ik dan uiteindelijk een dier gevonden heb, loop ik er op af. Ik ben sneller natuurlijk. Ik zet mijn tanden er in en zuig het bloed eruit. Hmm. Ik lik met mijn tong over mijn onderlip om het beetje bloed weg te halen. Ik moet nu echt naar huis vertrekken om me op te frissen voor school. Gelukkig weet niemand dat ik een vampier ben, ik probeer het zo goed mogelijk te verbergen. Als ik thuis ben, kleed ik me even snel om.

Account verwijderd

schreef:
Caspar
Ik rits de rist van mijn boekentas dicht en zet die op mijn rug. In mijn rugzak zitten wat andere dingen dan de normale leerlingen hebben. Natuurlijk heb ik er wel mijn boeken enzo in, maar ook wat anders. Een kleine flesje met water, gemengd met ijzerkruid (vervain) in. Daar kunnen vampiers namelijk niet tegen. Ook is er een pistool met houten kogels in. Nog iets waar ik ze mee kan vermoorden. Maar het liefste doe ik het op de ouderwetse manier. Gewoon het hoofd afhakken. Ja, dat klinkt gruwelijk, maar ik heb een goede reden om dit te doen. Mijn ouders waren ook vampierjagers. Toen vond ik het nog wel erg, maar toen ze beiden vermoord werden door één van die monsters, had ik er nooit meer medeleven mee.

Lespoir
Wereldberoemd

Lespoir schreef:
Lucy.

Zodra dat ik me omgekleed heb, loop ik naar de woonkamer waar mijn schooltas naast de deur richting de keuken ligt omdat ik die daar zonet gezet had. Ik steek er gauw nog een flesje water in en ga even op de bank naast mijn ouders zitten. 'Hoe ging het jagen?' vraagt mijn moeder dan. 'Best goed', reageer ik dan op haar. Ze weten niet dat ik niet op mensen jaag omdat ze dat gewoon flauw zouden vinden van me. Zij jagen nog steeds op mensen. Als ik na een half uur op de klok kijk, zie ik dat het echt tijd is om te vertrekken. Ik neem mijn fiets uit de schuur en fiets naar school met mijn zware schooltas op mijn rug.

Om nieuwe berichten te laden: ingeschakeld